به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، سازمان حسابرسی برای صورت‌های مالی شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) در سال مالی منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ اظهارنظر مشروط صادر کرده است. این گزارش ۷ بند هشدار دارد. اظهارنظر مشروط یعنی حسابرس بخش عمده صورت‌های مالی را قابل اتکا می‌داند، اما درباره چند رقم یا موضوع مشخص ایراد یا تردید جدی دارد.
اهمیت این گزارش به جایگاه شستا برمی‌گردد. این شرکت یکی از بزرگ‌ترین هلدینگ‌های اقتصاد ایران است و سهام شمار زیادی از شرکت‌های بورسی را در اختیار دارد. هر تردید درباره ارزش دارایی‌های آن، به‌طور مستقیم بر برآورد ارزش سهم شستا اثر می‌گذارد. برای سهامداران خرد، این بندها نشان می‌دهد که ارقام صورت‌های مالی لزوماً تصویر کاملی از وضعیت شرکت نیست.
ایراد اصلی: ارزش‌گذاری دارایی‌ها
یکی از محورهای اصلی گزارش، رعایت‌نکردن استانداردهای حسابداری در تجدید ارزیابی دارایی‌های ثابت و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت است. تجدید ارزیابی یعنی شرکت ارزش دفتری دارایی‌هایش را با قیمت‌های روز به‌روز کند. در اقتصادی با تورم بالا، این کار می‌تواند حقوق صاحبان سهام را در ترازنامه بزرگ‌تر از گذشته نشان دهد.
وقتی حسابرس روش این به‌روزرسانی را مطابق استاندارد نمی‌داند، عدد نهایی دارایی‌ها زیر سؤال می‌رود. شاخص‌هایی مانند ارزش دفتری هر سهم و نسبت قیمت به ارزش دفتری (P/B) هم از همین عدد به دست می‌آیند. نسبت P/B نشان می‌دهد بازار برای هر ریال دارایی خالص شرکت چند ریال می‌پردازد. اگر مخرج این کسر قابل اتکا نباشد، مقایسه سهم با رقبا هم دقت خود را از دست می‌دهد.
مطالبات ارزی و اختلاف‌های حل‌نشده
بند دیگری از گزارش به ابهام در چند اختلاف مالی حل‌نشده مربوط است. یکی از این موارد، مطالبات ارزی شستا از فدراسیون فوتبال است. مطالبات یعنی پولی که شرکت از دیگران طلب دارد و آن را در دارایی‌هایش ثبت کرده است. تا زمانی که وصول این مبالغ قطعی نشود، احتمال دارد بخشی از دارایی ثبت‌شده هرگز به پول نقد تبدیل نشود. ارزی بودن طلب هم یعنی ارزش ریالی آن با هر تغییر نرخ ارز جابه‌جا می‌شود.
در بازار سهام، همیشه دو نگاه در برابر هم قرار دارند. گروهی به ارزش دارایی‌های بزرگ هلدینگ‌ها تکیه می‌کنند و گروهی کیفیت سود و شفافیت گزارش‌ها را معیار می‌گیرند. بندهای حسابرس معمولاً داده تازه‌ای در اختیار گروه دوم می‌گذارد. اثر نهایی این گزارش بر قیمت سهم به این بستگی دارد که بازار پیش‌تر چه اندازه از این ریسک‌ها را در قیمت لحاظ کرده باشد.
پیشینه
شستا بازوی سرمایه‌گذاری سازمان تأمین اجتماعی است و بازده آن به منابع صندوقی گره خورده که مستمری میلیون‌ها نفر را می‌پردازد. به همین دلیل، کیفیت گزارش‌های مالی این شرکت فقط به سهامداران بورسی مربوط نیست. سهامداران معمولاً بندهای مشروط را در مجمع عمومی بررسی می‌کنند و شرکت فرصت دارد در گزارش‌های بعدی به این ایرادها پاسخ دهد.
نظرات کاربران