به گزارش مجله ماشین ، در زیر کاپوت خودروها مایعات مختلفی جریان دارند که وظیفه روان‌کاری و فعال‌سازی بخش‌های گوناگون را بر عهده دارند. با وجود شباهت‌های ساختاری، تفاوت‌های کلیدی میان روغن هیدرولیک و روغن موتور وجود دارد که دانستن آن‌ها برای نگهداری بهتر از خودرو ضروری است. این تفاوت‌ها عمدتاً در میزان گرانروی (ویسکوزیته)، کاربرد اصلی و افزودنی‌های شیمیایی خلاصه می‌شود.
روغن هیدرولیک معمولاً پایه‌ای معدنی یا سنتزی دارد، اما ساختار آن در مقایسه با روغن موتور رقیق‌تر است. وظیفه اصلی این سیال، انتقال قدرت و فعال‌سازی اجزایی مانند سیستم فرمان هیدرولیک است. از آنجا که این روغن تحت فشار بالا کار می‌کند، باید ویژگی تراکم‌ناپذیری را به بهترین شکل حفظ کند.
افزودنی‌های موجود در روغن هیدرولیک به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که از تشکیل حباب‌های هوا (کاویتاسیون) و کف کردن جلوگیری کنند؛ زیرا ورود هوا عملکرد سیستم هیدرولیک را مختل می‌کند. هرچند این روغن خاصیت روان‌کاری جزئی دارد، اما برای تحمل حرارت‌های بسیار بالا مانند محیط داخلی موتور طراحی نشده است.
روغن موتور در گرانروی‌های بالاتری عرضه می‌شود تا بتواند در دمای کاری موتور به‌دستی جریان یافته و قطعات متحرک را روان‌کاری کند. (حرف «W» در شاخص گرانروی روغن به معنای زمستان و عملکرد آن در هوای سرد است). موتور خودرو محیطی با حرارت و اصطکاک بسیار بالاست و روغن موتور باید با این شرایط سخت مقابله کند.
این روغن حاوی افزودنی‌های پیشرفته‌ای از جمله شوینده‌های قوی برای پاکسازی رسوبات داخلی، مواد ضداکسیداسیون و لایه‌های محافظ جهت کاهش اصطکاک فلزات است. همچنین در برخی سیستم‌ها مانند زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها (مشابه VTEC در هوندا یا VANOS در ب‌امو)، روغن موتور به عنوان سیال هیدرولیک برای تغییر زمان‌بندی سوپاپ‌ها عمل می‌کند.
تفاوت اصلی روغن هیدرولیک و روغن موتور در هدف طراحی آن‌هاست؛ روغن هیدرولیک بیشتر برای انتقال قدرت و فعال‌سازی به کار می‌رود، در حالی که وظیفه اصلی روغن موتور روان‌کاری و حفاظت حرارتی است. اگرچه ساختار پایه آن‌ها می‌تواند مشابه باشد، اما هرگز نباید آن‌ها را به جای یکدیگر استفاده کرد و همواره باید توصیه‌های سازنده خودرو را ملاک عمل قرار داد.
نظرات کاربران