به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، صادق سپندارند، تحلیلگر اقتصادی، چند گروه از بنگاه‌های تولیدی را در معرض فشار بیش‌تر می‌داند. این ارزیابی بر سناریوی تداوم شرایط کنونی تا پایان سال استوار است. «توقف تولید» یعنی کارخانه به‌دلیل کمبود انرژی، مواد اولیه یا توان مالی، خط تولید را کم یا متوقف کند.
چرا این موضوع به خانوار مربوط است
تولید کم‌تر معمولاً عرضه کالا در بازار را کم می‌کند. وقتی عرضه کاهش پیدا کند و تقاضا بماند، قیمت‌ها اغلب فشار صعودی را تجربه می‌کنند. اگر کارخانه‌ای تولیدش را کاهش دهد، شغل کارکنان آن هم به‌طور مستقیم تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. به همین دلیل، وضعیت بنگاه‌ها فقط موضوع صاحبان صنعت نیست و به هزینه زندگی و بازار کار هم مربوط است.
گروه نخست: صنایع انرژی‌بر
به گفته سپندارند، صنایعی مانند فولاد، سیمان، کاشی و بخش‌هایی از پتروشیمی به استمرار انرژی و خوراک حساس‌اند. «خوراک» همان ماده اولیه‌ای است که کارخانه پتروشیمی از آن محصول می‌سازد. این صنایع برای تولید به برق، گاز و مواد اولیه پیوسته نیاز دارند. هر وقفه در تأمین، مستقیم بر ظرفیت تولید اثر می‌گذارد.
فولاد و سیمان از مصالح اصلی ساخت‌وساز هستند. بنابراین هر محدودیت در تولید آن‌ها می‌تواند بازار مصالح ساختمانی را هم تحت‌تأثیر قرار دهد. این اثر قطعی نیست و به شدت و مدت محدودیت‌ها بستگی دارد.
گروه دوم: صنایع وابسته به واردات
سپندارند گروه دوم را صنایع وابسته به نهاده‌ها و تجهیزات وارداتی معرفی می‌کند و بخش‌هایی از صنعت دارو را در این گروه می‌آورد. «نهاده» یعنی مواد و قطعاتی که تولیدکننده برای ساخت محصول نهایی لازم دارد. وقتی تأمین این اقلام دشوار یا گران شود، تولیدکننده یا تولید را کم می‌کند یا هزینه بیش‌تر را به قیمت محصول منتقل می‌کند. نتیجه نهایی را باید در بازار و در عرضه کالاها دنبال کرد.
این ارزیابی یک سناریو است و پیش‌بینی قطعی به شمار نمی‌آید. تحقق آن به ادامه‌دار بودن شرایط، میزان دسترسی بنگاه‌ها به انرژی و نهاده‌ها و تصمیم‌های بعدی بستگی دارد. داده‌های تولید و وضعیت تأمین مواد اولیه در ماه‌های آینده نشان می‌دهد این سناریو تا چه اندازه محقق می‌شود.
نظرات کاربران