به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مایننگ‌دات‌کام، صنعت مس برای جلوگیری از کمبود عرضه به ۳۳۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری تازه در معدن نیاز دارد. این رقم در گزارش «چشم‌انداز فلزات گذار ۲۰۲۶» شرکت پژوهشی بلومبرگ‌انای (BNEF) آمده است. بر پایه این گزارش، کمبود عرضه می‌تواند از سال ۲۰۲۸ آغاز شود، هرچند تولید مس تصفیه‌شده طی ۲ سال آینده از تقاضا پیشی می‌گیرد.
مس در خودروها، باتری‌های لیتیوم‌یونی، سیم‌کشی برق و مراکز داده کاربرد گسترده دارد. بنابراین قیمت و دسترسی به آن بر هزینه برق‌رسانی و فناوری‌های پاک اثر می‌گذارد. این موضوع برای کسانی اهمیت دارد که قیمت فلزات را برای سنجش جهت اقتصاد جهانی دنبال می‌کنند.
دو معیار، دو تصویر متفاوت
گروه بین‌المللی مطالعات مس (ICSG) برای سال ۲۰۲۷ مازاد ۳۶۸ هزار تنی مس تصفیه‌شده پیش‌بینی می‌کند. این رقم در سال ۲۰۲۶ برابر با ۱۰۴ هزار تن است. تفاوت دو برآورد از معیار سنجش می‌آید: ICSG تولید مس تصفیه‌شده را با مصرف مقایسه می‌کند، اما BNEF بررسی می‌کند معادن در دهه‌های آینده می‌توانند تقاضا را پوشش دهند یا نه.
افزایش تولید کارخانه‌های ذوب می‌تواند مس تصفیه‌شده را در کوتاه‌مدت در دسترس نگه دارد. با این حال، این افزایش معدن تازه نمی‌سازد و کمبود سنگ معدن را جبران نمی‌کند. به بیان ساده، مازاد امروز ضامن کفایت عرضه در دهه آینده نیست.
BNEF انتظار دارد کسری عرضه تا سال ۲۰۳۵ به ۳ میلیون تن برسد؛ یعنی ۸ درصد از مصرف. تا سال ۲۰۵۰ این شکاف به ۲۰ میلیون تن می‌رسد، معادل ۴۴ درصد از تقاضای پیش‌بینی‌شده. مصرف جهانی مس بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۵۰ حدود ۶۱ درصد رشد می‌کند و به نزدیک ۴۶ میلیون تن می‌رسد.
چرا عرضه عقب می‌ماند
تقاضا تا سال ۲۰۳۵ حدود ۳۴ درصد رشد می‌کند. مصرف مس در حمل‌ونقل برقی نیز تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۴۴ درصد افزایش می‌یابد و به ۱۱٫۴ میلیون تن می‌رسد. در برابر این رشد، عرضه با دو محدودیت روبه‌روست: افت عیار سنگ معدن و کمبود سرمایه‌گذاری در اکتشاف. عیار پایین‌تر یعنی استخراج هر تن مس از معادن موجود دشوارتر و گران‌تر می‌شود.
ساخت معدن جدید مس به‌طور میانگین ۱۷ سال طول می‌کشد. فرایند طولانی صدور مجوز، سرمایه سنگین و چالش‌های فنی نیز توسعه عرضه را کند می‌کند. مس در میان ۱۰ ماده بررسی‌شده استثناست؛ BNEF برای لیتیوم، گرافیت، کبالت، آلومینیوم، نیکل، منگنز، فولاد، پلاتین و پالادیوم ظرفیت تولید بلندمدت کافی تا سال ۲۰۵۰ پیش‌بینی می‌کند.
تمرکز پالایش در یک کشور
گزارش به آسیب‌پذیری زنجیره تأمین نیز اشاره می‌کند. در ۸ ماده از ۱۰ ماده بررسی‌شده، بیش از نیمی از ظرفیت پالایش جهانی در یک کشور متمرکز است. چین در ۷ مورد این جایگاه را دارد. این تمرکز زنجیره تأمین را در برابر محدودیت‌های تجاری، تنش‌های ژئوپلیتیکی و تغییر سیاست‌های صنعتی حساس می‌کند.
افزایش تولید معدنی به‌تنهایی شبکه پردازش مستقل ایجاد نمی‌کند، زیرا این کار سرمایه، زیرساخت و ظرفیت صنعتی بیش‌تری می‌خواهد. توان صنعت در تأمین مالی، دریافت مجوز و ساخت ظرفیت طی سال‌های آینده تعیین می‌کند کمبود مس در دهه ۲۰۳۰ و پس از آن تا چه اندازه برق‌رسانی را محدود کند.
نظرات کاربران