به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مجری طرح پایش لحظه‌ای زنجیره تولید تا توزیع فرآورده‌های نفتی از برنامه‌ریزی برای نصب ردیاب هوشمند روی ۱۷ هزار تانکر نفتکش خبر داد. این طرح در حوزه «میترینگ» و «مانیتورینگ» تعریف شده است؛ یعنی اندازه‌گیری دقیق حجم سوخت و پایش مستمر مسیر و وضعیت حمل آن. این خبر روز پنجشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۵ (۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ (۳۰ مهر ۱۴۰۵)) منتشر شد.
اهمیت موضوع به مصرف روزانه سوخت برمی‌گردد. بنزین و گازوئیل پیش از رسیدن به پمپ‌بنزین‌ها و مصرف‌کننده‌ها مسیر طولانی را با تانکر طی می‌کنند. هر نقطه‌ای از این مسیر که دیده نشود، جای خطا در حسابرسی ایجاد می‌کند. ردیاب‌ها قرار است این نقاط کور را کم کنند.
ردیاب چه چیزی را نشان می‌دهد؟
مانیتورینگ یعنی دیدن لحظه‌ای موقعیت و حرکت تانکر. میترینگ یعنی ثبت دقیق حجم سوخت بارگیری‌شده و تخلیه‌شده. وقتی این دو داده کنار هم قرار بگیرند، مبدأ، مقصد و مقدار هر محموله در یک سامانه مشخص می‌شود. اگر محموله از مسیر تعریف‌شده خارج شود یا حجم تحویلی با حجم بارگیری‌شده نخواند، ناهماهنگی سریع‌تر دیده می‌شود.
عدد ۱۷ هزار تانکر هم ابعاد کار را نشان می‌دهد. این ناوگان بخش بزرگی از جابه‌جایی سوخت در کشور را بر عهده دارد و نصب تجهیزات روی آن به هماهنگی میان تولیدکننده، شرکت‌های حمل و مراکز توزیع نیاز دارد. به همین دلیل، اجرای کامل طرح احتمالاً مرحله‌به‌مرحله پیش می‌رود.
این خبر برای مصرف‌کننده چه معنایی دارد؟
برای کاربر عادی، اثر مستقیم و فوری روی قیمت یا سهمیه سوخت در خبر منتشرشده دیده نمی‌شود. اثر قابل انتظار غیرمستقیم است: داده دقیق‌تر درباره مسیر و حجم سوخت، ارزیابی هدررفت و قاچاق را آسان‌تر می‌کند. این ارزیابی می‌تواند در برنامه‌ریزی عرضه و مصرف نقش داشته باشد. میزان این اثر به سرعت اجرا و کیفیت داده‌های ثبت‌شده بستگی دارد.
هنوز زمان‌بندی کامل نصب، هزینه طرح و جزئیات فنی ردیاب‌ها اعلام نشده است. تا انتشار این اطلاعات، فقط می‌توان از برنامه و هدف طرح سخن گفت، نه از نتیجه آن. داده‌های بعدی درباره پیشرفت نصب نشان می‌دهد این برنامه تا چه اندازه به پایش واقعی زنجیره سوخت تبدیل شده است.
نظرات کاربران