پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو فناوری جدیدی توسعه دادند که قابلیت شناسایی و بازتولید رایحه‌ها را از راه دور ممکن می‌کند.
دانشمندان سیستمی مبتنی بر بینی الکترونیکی توسعه دادند که رایحه‌های خاص نظیر بوی قهوه را شناسایی می‌کند و با صدور فرمانی به یک گجت پوشیدنی کوچک، مولکول‌های عطر متناظر با آن را در مقصد پخش می‌کند. انتقال اطلاعات بویایی در بستر دیجیتال و بدون محدودیت مکانی، از درون یک اتاق تا فواصل قاره‌ای، صورت می‌پذیرد.
به نوشته‌ی ژورنال علمی Science Advances ، سیستم یادشده Scentronic نام دارد و مسیر متفاوتی را برای اضافه کردن حس بویایی به تعاملات دیجیتال باز می‌کند.
چونیو یانگ، نویسنده‌ی اصلی این پژوهش و دانشجوی دکترای مهندسی علم مواد در دانشگاه ایالتی اوهایو، می‌گوید: «به زبان ساده، این سامانه ارتباط میان بوییدن چیزی در اینجا و بازآفرینی بوی منطبق با آن در جایی دیگر را برقرار می‌کند. هدف این است که بو را به داده‌های بصری و صوتی موجود در ارتباطات از راه دور اضافه کنیم تا تجربیات دیجیتال جذاب‌تر شوند.»
یانگ افزود: «آنچه Scentronic را متمایز می‌کند، ترکیب حسگر بو و تولیدکننده‌ی آن در بستری جمع‌وجور برای به‌اشتراک‌گذاری بویایی از راه دور است. تا آنجا که می‌دانیم، این مطالعه نخستین پژوهشی محسوب می‌شود که چنین ادغامی را پیاده‌سازی کرده است.»
سازوکار بینی الکترونیکی بر پایه‌ی مجموعه‌ای از حسگرهای گاز و یک مدل یادگیری ماشین استوار شده است که ترکیبات شیمیایی بوهای قهوه، کیک، پرتقال و نوشیدنی‌ها را تشخیص می‌دهد. سامانه‌ی هوشمند داده‌های ساختاری رایحه را به ژنراتور معطر ارسال می‌کند و دستگاه گیرنده با تحریک مایعات فرموله‌شده، رایحه‌ی مدنظر را آزاد می‌سازد، بی‌آنکه مولکول واقعی در بستر اینترنت منتقل شود.
قطر دستگاه بینی الکترونیکی نزدیک به ۱۵ سانتی‌متر برآورد می‌شود و نسخه‌های گوناگونی از گیرنده و تولیدکننده‌ی بو در قالب مچ‌بند، گردنبند و دستگاه‌های کوچک دستی توسعه یافته‌اند.
نویسنده‌ی اصلی پژوهش می‌گوید: «در حال حاضر این دستگاه یک پیش‌نمونه‌ی تحقیقاتی است و حرکت به‌سوی تجاری‌سازی آن به مجموعه‌داده‌های آموزشی بزرگ‌تر، تفکیک بهتر بوها در شرایط واقعی و توسعه بیشتر مخازن معطر بستگی دارد.»
آیا ارسال رایحه غذا و نوشیدنی از طریق اینترنت می‌تواند جایگزین تجربه واقعی بویایی شود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
نظرات کاربران