هفته سرنوشت‌ساز دلار/ین؛ نشست‌های فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن در کانون توجه

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز دلار/ین در پایان هفته معاملاتی منتهی به جمعه ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶، در محدوده 156.81–156.85 بسته شد؛ عملکردی که در کنار افت حدود 0.7 درصدی هفتگی و کاهش تقریبی 1.25 درصدی ماهانه، از افزایش فشار فروش بر این جفت‌ارز حکایت دارد. تقویت ین ژاپن، تغییر انتظارات نسبت به سیاست پولی بانک مرکزی ژاپن و اصلاح بازده اوراق آمریکا، از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر رفتار اخیر قیمت بوده‌اند. در عین حال، اختلاف مسیر سیاست پولی فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن همچنان یکی از متغیرهای تعیین‌کننده روند میان‌مدت دلار در برابر ین محسوب می‌شود.

بازار در روز جمعه با وجود ثبت تغییر محدود مثبت 0.06 درصدی در آخرین جلسه معاملاتی، نتوانست نشانه‌ای قاطع از پایان اصلاح نزولی ارائه کند. در بخشی از داده‌های پایانی، بازیابی قیمت تا حدود 156.87 ثبت شده است؛ با این حال، محدوده 157–158 همچنان به‌عنوان ناحیه‌ای مهم در ساختار اخیر بازار شناخته می‌شود. دامنه معاملاتی اخیر نیز بین 156.00–159.00 قرار داشته و واکنش قیمت به حمایت‌های پایین‌تر و مقاومت‌های بالاتر می‌تواند جهت حرکت بعدی را روشن‌تر کند. از آنجا که شنبه ۲۴ اکتبر بازارهای اصلی ارز در تعطیلات آخر هفته قرار دارند، این ارزیابی بر مبنای آخرین اطلاعات موجود تا پایان جمعه انجام می‌شود.

تقویت ین در برابر دلار، وزن انتظارات سیاست پولی ژاپن را افزایش داده است

بخش مهمی از افت اخیر USDJPY را باید در افزایش تقاضا برای ین جست‌وجو کرد. این تغییر در شرایطی رخ داده که بازار به نشانه‌های تازه درباره مسیر تورم ژاپن و احتمال ادامه عادی‌سازی سیاست پولی بانک مرکزی این کشور حساس‌تر شده است. در ارزیابی رفتار جفت‌ارز، تنها جهت حرکت دلار اهمیت ندارد؛ زیرا تقویت ارز ژاپن نیز می‌تواند حتی در صورت برخورداری دلار از حمایت‌های بنیادی، قیمت USDJPY را به سطوح پایین‌تر سوق دهد. به همین دلیل، ضعف اخیر این جفت‌ارز را نمی‌توان صرفاً به کاهش جذابیت دلار نسبت داد.

اظهارات ریو‌زو هیمینو، معاون رئیس بانک مرکزی ژاپن، درباره نزدیک‌شدن تورم زیربنایی به هدف 2 درصدی و خطرهای ناشی از به‌تأخیرانداختن سیاست انقباضی، به تقویت انتظارات برای افزایش نرخ بهره کمک کرده است. در چنین فضایی، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر نیز به یکی از موضوعات مورد توجه معامله‌گران تبدیل شده است. اگر اظهارات مقام‌های پولی ژاپن نشان‌دهنده آمادگی بیشتر برای افزایش نرخ بهره باشد، بخشی از مزیت ناشی از اختلاف نرخ‌های بهره برای دلار کاهش می‌یابد و فشار بر USDJPY می‌تواند ادامه پیدا کند.

با این حال، انتظارات سیاستی به‌تنهایی برای تعیین مسیر بازار کافی نیستند. زمان‌بندی تصمیم بانک مرکزی ژاپن، شدت افزایش احتمالی نرخ بهره و ارزیابی مقام‌های این بانک از پایداری تورم، همگی در واکنش ین نقش دارند. بازار میان احتمال تغییر سیاست در آینده و شواهدی که نشان‌دهنده تحقق آن هستند، تفاوت قائل می‌شود. بنابراین، تقویت اخیر ین را باید حاصل ترکیب انتظارات سیاستی و جریان‌های معاملاتی دانست، نه نشانه‌ای قطعی از تغییر کامل روند بلندمدت دلار/ین.

اصلاح بازده اوراق آمریکا، حمایت دلار را محدود کرده است

در سوی دیگر بازار، وضعیت بازده اوراق آمریکا همچنان از عوامل مهم تعیین‌کننده جذابیت دلار به شمار می‌رود. اصلاح بازده‌ها در روزهای اخیر، از بخشی از حمایت ناشی از اختلاف نرخ‌های بهره کاسته است. این موضوع به‌ویژه برای جفت‌ارزی مانند USDJPY اهمیت دارد؛ زیرا اختلاف بازده دارایی‌های آمریکا و ژاپن یکی از متغیرهایی است که بر جریان سرمایه میان دو کشور اثر می‌گذارد. هر اندازه این اختلاف کمتر شود، نگهداری دارایی‌های دلاری در مقایسه با دارایی‌های ینی می‌تواند جذابیت کمتری پیدا کند.

با این وجود، سیاست پولی فدرال رزرو همچنان می‌تواند از دلار پشتیبانی کند. اگر بازده اوراق آمریکا تثبیت شود یا داده‌های اقتصادی این کشور مقاومتی بیش از انتظار نشان دهند، انتظارات درباره نرخ‌های بهره آمریکا نیز ممکن است تغییر کند. در چنین شرایطی، فشار نزولی ناشی از تقویت ین با نیرویی متعادل‌کننده روبه‌رو خواهد شد. در نتیجه، جهت حرکت USDJPY به نحوه تعامل دو جریان وابسته است: از یک سو، احتمال انقباضی‌ترشدن سیاست بانک مرکزی ژاپن و از سوی دیگر، مسیر نرخ بهره و بازده اوراق در آمریکا.

تقویم اقتصادی روزهای پایانی اکتبر در این میان اهمیت بیشتری پیدا کرده است. گزارش‌های درآمدی شرکت‌های بزرگ فناوری و ابرمقیاس‌گرها در حدود ۲۷–۲۸ اکتبر، نشست کمیته بازار آزاد فدرال رزرو در حدود ۲۹ اکتبر و تصمیم بانک مرکزی ژاپن در حدود ۳۰ اکتبر، از رویدادهایی هستند که می‌توانند انتظارات بازار را تغییر دهند. در زمان تنظیم این ارزیابی، داده اقتصادی تازه و تعیین‌کننده‌ای از آمریکا در روز شنبه در دسترس نیست؛ بنابراین، بخش مهمی از تحولات بعدی به اطلاعات و تصمیم‌هایی وابسته خواهد بود که پس از ازسرگیری معاملات منتشر می‌شوند.

جریان‌های امن و موقعیت معامله‌گران، دامنه واکنش ین را گسترده‌تر می‌کنند

عوامل ژئوپلیتیکی نیز در شکل‌گیری تقاضا برای ارزهای اصلی نقش دارند، هرچند اثر آنها همیشه یک‌جهت نیست. افزایش نااطمینانی در خاورمیانه می‌تواند تقاضا برای دارایی‌های امن، از جمله ین، را تقویت کند؛ در مقابل، افزایش قیمت نفت ممکن است از مسیر هزینه‌های انرژی و انتظارات تورمی بر بازده اوراق و ارزش دلار اثر بگذارد. همین تفاوت در کانال‌های اثرگذاری باعث می‌شود واکنش USDJPY به اخبار ژئوپلیتیکی به ترکیب هم‌زمان جریان سرمایه، قیمت انرژی و انتظارات نرخ بهره وابسته باشد.

موقعیت‌گیری معامله‌گران نیز در این میان اهمیت دارد. داده‌های مطرح‌شده در گزارش‌های بازار نشان می‌دهند صندوق‌های سفته‌باز بزرگ و صندوق‌های اهرمی همچنان در مجموع موقعیت خالص فروش ین دارند، در حالی که رفتار معامله‌گران خرد و جریان‌های پوشش ریسک در حال تغییر است. باقی‌ماندن موقعیت‌های فروش گسترده روی ین می‌تواند در صورت تشدید تقاضا برای این ارز، به تعدیل سریع موقعیت‌ها و افزایش دامنه نوسان منجر شود. با این حال، اطلاعات موجود به‌تنهایی برای تعیین زمان یا شدت چنین حرکتی کفایت نمی‌کند.

احتمال مداخله ارزی نیز از عواملی است که معامله‌گران در ارزیابی سقف‌های قیمتی دلار/ین در نظر می‌گیرند. در دوره‌های گذشته، مقام‌های ژاپنی در برابر نوسانات شدید ارز واکنش نشان داده‌اند و همین سابقه می‌تواند بر انتظارات بازار اثر بگذارد. با این حال، در اطلاعات بررسی‌شده نشانه مهم و تازه‌ای از مداخله مستقیم دیده نمی‌شود. در نتیجه، این عامل بیشتر در قالب احتمال و عامل محدودکننده رشد قیمت مطرح است، نه محرکی قطعی برای حرکت بعدی بازار.

ماندن قیمت زیر میانگین‌های متحرک، ساختار کوتاه‌مدت را شکننده نگه می‌دارد

از منظر تکنیکال، مجموعه‌ای از شاخص‌ها بر برتری فشار نزولی در کوتاه‌مدت تأکید دارند. قیمت USDJPY پایین‌تر از میانگین متحرک ساده 20روزه در حدود 156.84، میانگین 50روزه در حوالی 157.11 و میانگین 200روزه در نزدیکی 157.91 قرار گرفته است. قرارگرفتن قیمت زیر هر سه میانگین، نشان می‌دهد که بازار هنوز نتوانسته سطوحی را که به‌عنوان مراجع روند کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت مورد استفاده قرار می‌گیرند، به‌طور پایدار پس بگیرد.

میانگین متحرک 20روزه به‌عنوان نزدیک‌ترین مرجع، در محدوده 156.84 قرار دارد و فاصله اندک قیمت با آن می‌تواند در معاملات بعدی اهمیت پیدا کند. با این حال، عبور لحظه‌ای از یک میانگین به‌تنهایی برای تغییر ساختار بازار کافی نیست؛ تداوم حرکت، کیفیت بسته‌شدن کندل‌ها و واکنش قیمت در برخوردهای بعدی نیز اهمیت دارند. میانگین 50روزه در حدود 157.11 و میانگین 200روزه در 157.91، در صورت بازیابی قیمت، مراجع بالاتری هستند که می‌توانند در مسیر صعودی نقش مقاومت ایفا کنند.

جهت نزولی اندیکاتور سوپرترند نیز با همین تصویر سازگار است. این ابزار با درنظرگرفتن نوسان قیمت، جهت غالب بازار را نشان می‌دهد و در وضعیت کنونی، همچنان از فشار نزولی حکایت دارد. ترکیب آن با قرارگرفتن قیمت زیر میانگین‌های یادشده بیانگر آن است که بازیابی محدود اخیر هنوز به تغییر تأییدشده روند تبدیل نشده است. با این همه، داده‌های تکنیکال در این مقطع باید در کنار تحولات سیاست پولی ارزیابی شوند؛ زیرا انتشار یک خبر تعیین‌کننده می‌تواند قیمت را از ساختار کوتاه‌مدت فعلی خارج کند.

ابر ایچیموکو و موج اصلاحی، احتمال ادامه حرکت نزولی را برجسته می‌کنند

در نمودار چهار‌ساعته، ابر ایچیموکو نیز تصویری نزولی ارائه می‌کند. در ارزیابی ثبت‌شده برای این شاخص، صفر سیگنال صعودی در برابر 4 سیگنال نزولی قرار دارد. چنین ترکیبی نشان می‌دهد که مؤلفه‌های بررسی‌شده در این چارچوب هنوز از برتری فروشندگان حمایت می‌کنند. البته ایچیموکو مجموعه‌ای از اطلاعات مربوط به روند، تعادل قیمت و سطوح احتمالی حمایت و مقاومت را در اختیار می‌گذارد و نتیجه آن باید در کنار سایر ابزارها و ساختار واقعی نوسان قیمت تفسیر شود.

در بررسی حرکت اخیر، قیمت از کف حدود 156.30 به سقف 157.09 رسیده و سپس تا محدوده نسبت اصلاحی 38.2 درصد فیبوناچی، در حوالی 156.79، عقب‌نشینی کرده است. این سطح در تحلیل اصلاح حرکت قبلی اهمیت دارد، زیرا می‌تواند نشان دهد چه بخشی از موج بازیابی اخیر حفظ شده است. با این حال، واکنش قیمت در اطراف این محدوده به‌تنهایی جهت حرکت بعدی را مشخص نمی‌کند و برای ارزیابی اعتبار آن باید سطوح پایین‌تر و مقاومت‌های بالاتر نیز بررسی شوند.

در تفسیر موج‌شماری الیوت، حرکت فعلی به‌عنوان موج C، یعنی بخش اصلاحی یک ساختار بزرگ‌تر، در نظر گرفته شده است؛ برداشتی که ادامه فشار نزولی را محتمل می‌داند. در همین تحلیل، محدوده 156.52–156.70 به‌عنوان محدوده ابطال سناریوی موج C ذکر شده است. از آنجا که این ناحیه هم‌زمان در جمع‌بندی سطوح قیمت به‌عنوان حمایت مهم معرفی می‌شود، تفسیر دقیق شرط ابطال به چارچوب موج‌شماری مورد استفاده وابسته است. بنابراین، این محدوده را باید در کنار رفتار واقعی قیمت و نه به‌صورت مستقل ارزیابی کرد.

مومنتوم زیر سطح خنثی باقی مانده و هنوز به اشباع فروش نرسیده است

اندیکاتور قدرت نسبی یا RSI در دوره 14روزه، عدد 43.1 را ثبت کرده است. قرارگرفتن این شاخص زیر سطح خنثی 50 با برتری نسبی فشار نزولی سازگار است، اما هنوز به معنای ورود بازار به ناحیه اشباع فروش نیست. این تمایز اهمیت دارد؛ زیرا کاهش RSI به زیر 50 می‌تواند از تضعیف مومنتوم صعودی حکایت کند، در حالی که ورود به محدوده اشباع فروش معمولاً به قرارگرفتن شاخص در ناحیه پایین‌تر از مرز متعارف آن اشاره دارد. در این وضعیت، نشانه روشنی از اشباع فروش در RSI دیده نمی‌شود.

اندیکاتور مکدی یا MACD نیز در محدوده منفی قرار دارد و طبق ارزیابی موجود، هیستوگرام آن اندکی در جهت منفی گسترش یافته است. منفی‌بودن این شاخص با برتری فشار نزولی سازگار است و افزایش فاصله در هیستوگرام می‌تواند بیانگر تقویت نسبی مومنتوم نزولی باشد. با این حال، برای نتیجه‌گیری درباره تداوم حرکت، نحوه تغییر هیستوگرام و احتمال همگرایی دوباره خطوط MACD نیز اهمیت خواهد داشت؛ به‌ویژه اگر قیمت به حمایت‌های نزدیک واکنش مثبت نشان دهد.

در تایم‌فریم‌های پایین‌تر، استوکاستیک نیز تقاطع‌های نزولی ثبت کرده است. این شاخص به نوسان مومنتوم در محدوده‌های کوتاه‌تر حساس است و ممکن است تغییرات را پیش از تثبیت روند در تایم‌فریم‌های بزرگ‌تر نشان دهد. در مجموع، RSI زیر 50، MACD منفی و تقاطع‌های نزولی استوکاستیک تصویری همسو با فشار فروش ارائه می‌کنند، اما هیچ‌یک از این ابزارها به‌تنهایی تضمین‌کننده ادامه افت نیستند. واکنش قیمت در نزدیکی حمایت‌ها و مقاومت‌های کلیدی همچنان برای ارزیابی کیفیت این نشانه‌ها اهمیت دارد.

مقاومت 157.09–157.16 و حمایت 156.52–156.70 در مرکز تقابل خریداران و فروشندگان قرار دارند

در ساختار کنونی، محدوده 157.09–157.16 یکی از مهم‌ترین مقاومت‌های پیش روی دلار/ین است. این ناحیه با سقف نوسان اخیر در 157.09 و همگرایی آن با مقاومت سوپرترند ارتباط دارد. در صورتی که قیمت بار دیگر به این محدوده نزدیک شود، واکنش بازار می‌تواند میزان توان خریداران برای بازیابی سطوح ازدست‌رفته را مشخص کند. سطح 157.36 نیز مقاومت بالاتر محسوب می‌شود و پس از آن، میانگین متحرک 200روزه در 157.91 قرار دارد؛ سطحی که می‌تواند در سناریوی بازگشت صعودی اهمیت بیشتری پیدا کند.

در برخی چارچوب‌های معاملاتی، رد قیمت از محدوده 157.09 با نسبت بازده به ریسک تقریبی 2:1 ارزیابی شده است؛ این نسبت به مفروضات همان سناریو وابسته است و به‌خودی‌خود نتیجه‌ای قطعی درباره حرکت بازار ارائه نمی‌دهد. همچنین، تثبیت قیمت بالاتر از 157.16–157.36 به‌عنوان شرطی برای تقویت احتمال بازگشت صعودی مطرح شده است؛ حرکتی که در صورت تداوم می‌تواند مسیر را برای بررسی محدوده 158+ باز کند. با این حال، صرف عبور کوتاه‌مدت از مقاومت، بدون حفظ سطح در ادامه معاملات، برای تأیید تغییر روند کافی نیست.

در سمت مقابل، محدوده 156.52–156.70 به‌عنوان حمایت مهم معرفی شده است. همگرایی این ناحیه با سطح اصلاحی 61.8 درصد فیبوناچی و سایر مراجع تکنیکال، آن را به محدوده‌ای قابل‌توجه در ساختار فعلی تبدیل می‌کند. در صورت بسته‌شدن قیمت زیر 156.52، احتمال گسترش اصلاح نزولی و حرکت به سمت 156.30 یا سطوح پایین‌تر افزایش می‌یابد. سطح 156.30 کف اخیر در ساختار مورد بررسی است و محدوده 156.07 نیز به‌عنوان کف نوسانی دیگری در داده‌های اخیر ثبت شده است.

شکست حمایت‌ها می‌تواند دامنه نوسان را به محدوده 156.00–155.90 منتقل کند

در هفته گذشته، کف روز پنج‌شنبه در گزارش‌های مختلف در محدوده 156.08–156.50 ثبت شده است؛ تفاوت این بازه‌ها می‌تواند به تفاوت زمان ثبت داده‌ها یا منابع قیمتی مربوط باشد. بازیابی روز جمعه تا حدود 156.87 نشان داد که خریداران در سطوح پایین‌تر وارد بازار شده‌اند، اما این حرکت نتوانست به‌تنهایی فشار میانگین‌های متحرک و شاخص‌های نزولی را از بین ببرد. از این رو، محدوده 156.52–156.70 و کف 156.30 همچنان برای بررسی کیفیت حمایت بازار اهمیت دارند.

در صورت بسته‌شدن قیمت زیر 156.52، سطح 156.30 یکی از مراجع بعدی خواهد بود و تداوم افت می‌تواند توجه بازار را به 156.07 و سپس محدوده 156.00–155.90 معطوف کند. در یک سناریوی نزولی سریع‌تر، شکست محدوده 156.35–156.45 در نمودار چهار‌ساعته می‌تواند احتمال شتاب‌گرفتن حرکت را افزایش دهد. در مقابل، بازگشت قیمت به بالای مقاومت‌های نزدیک و تثبیت آن، از شدت فشار نزولی می‌کاهد. در ارزیابی‌های کوتاه‌مدت، اهداف بازگشتی 157.50–157.90 نیز مطرح شده‌اند؛ محدوده‌ای که در بخش بالایی آن، میانگین متحرک 200روزه نزدیک به 157.91 قرار دارد.

اختلاف سیاست پولی همچنان مسیر میان‌مدت دلار/ین را باز نگه می‌دارد

برآیند داده‌های بنیادی و تکنیکال نشان می‌دهد که دلار/ین در کوتاه‌مدت با فشار نزولی بیشتری مواجه است، اما ساختار هفتگی و ماهانه همچنان ترکیبی از نشانه‌های متضاد دارد. افت حدود 0.7 درصدی هفتگی و کاهش تقریبی 1.25 درصدی ماهانه در کنار قرارگرفتن قیمت زیر میانگین‌های متحرک، برتری اصلاح نزولی را نشان می‌دهند. در سوی مقابل، اختلاف سیاست پولی فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن هنوز می‌تواند در میان‌مدت به نفع دلار عمل کند؛ به‌ویژه اگر بازده اوراق آمریکا تثبیت شود یا انتظار برای افزایش نرخ بهره در ژاپن به تعویق بیفتد.

در روزهای پیش رو، مسیر USDJPY به واکنش قیمت در برابر مقاومت 157.09–157.16، رفتار آن در محدوده حمایتی 156.52–156.70 و نتایج رویدادهای سیاست پولی اواخر اکتبر وابسته خواهد بود. سناریوی نزولی با شکست حمایت‌ها و سناریوی بازیابی با تثبیت قیمت بالاتر از مقاومت‌های نزدیک اعتبار بیشتری پیدا می‌کنند؛ با این حال، هیچ‌کدام را نمی‌توان پیش از مشاهده رفتار بازار قطعی دانست. در برخی چارچوب‌های معاملاتی، مدیریت ریسک در محدوده 0.5–0.7 درصد از سرمایه به‌ازای هر معامله مطرح شده است، اما این رقم به شرایط حساب، افق زمانی و مفروضات هر سناریو وابسته است. در مجموع، تا زمانی که شواهدی از بازپس‌گیری پایدار مقاومت‌ها دیده نشود، فشار کوتاه‌مدت فروش بر دلار/ین پابرجا می‌ماند؛ در حالی که تغییر انتظارات فدرال رزرو و بانک مرکزی ژاپن می‌تواند ارزیابی میان‌مدت این جفت‌ارز را دگرگون کند.