به گزارش روزگار خودرو، در نگاه اول، آلفارومئو 164 پروکار شاید یک نسخه متفاوت از یک سدان معمولی به نظر برسد، ولی زیر بدنه آن یکی از رادیکال‌ترین پروژه‌های مسابقه ای اواخر دهه 1980 قرار داشت؛ خودرویی که قرار بود فناوری فرمول یک را به مسابقات پروکار وارد کند.
قلب این پروژه، موتور 10 سیلندر V1035 با حجم 3.5 لیتر بود؛ یک پیشرانه تنفس طبیعی که بیش از 600 اسب بخار قدرت تولید می کرد و توانایی دورگیری تا بیش از 12000 دور در دقیقه را داشت. این موتور در کنار وزن بسیار پایین خودرو، نسبت قدرت به وزن چشمگیری ایجاد می کرد.
مشخصات فنی و ویژگی‌های آلفارومئو 164 پروکار
آلفارومئو 164 پروکار در اواخر دهه 1980 و برای رقابت های ProCar گسترش یافت. ایده این مسابقات استفاده از خودروهایی با ظاهر نزدیک به مدل های تولیدی، ولی با ساختار و فناوری کاملا مسابقه ای بود. آلفا رومئو نیز تصمیم گرفت این ایده را به شکلی افراطی اجرا کند.
زیر بدنه ای که تنها از نظر ظاهری به آلفا رومئو 164 شباهت داشت، یک شاسی مونوکوک فیبرکربنی با ساختار لانه زنبوری Nomex/Kevlar قرار گرفته بود که با مشارکت Brabham و Dallara توسعه یافت. سیستم تعلیق نیز از نوع Push-rod و برگرفته از فناوری فرمول یک بود. ترمزهای تهویه شونده، جعبه دنده 6 سرعته دستی و وزن حدود 750 کیلوگرمی از دیگر ویژگی های این نمونه بودند.
ترکیب این مشخصات، عملکردی بسیار فراتر از یک خودروی سواری معمولی ایجاد می کرد. شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت این پروتوتایپ حدود 2.1 ثانیه اعلام شده و بیشینه سرعت آن نیز نزدیک به 329 کیلومتر بر ساعت عنوان شده است؛ هرچند ارقام متفاوتی نیز درباره عملکرد نهایی آن منتشر شده است.
در 9 سپتامبر 1988، ریکاردو پاتره‌سه پشت فرمان 164 پروکار قرار گرفت و خودرو را در پیست بالوکو و پس از آن مونزا مورد آزمایش قرار داد. این آزمایش ها به یکی از بخش های ماندگار تاریخ این پروژه تبدیل شدند؛ خودرویی با ظاهر یک سدان که در عمل بیشتر به یک خودرو مسابقه ای تک سرنشین شباهت داشت.
با این حال، مسابقات ProCar در نهایت به شکل مورد انتظار آلفا رومئو ادامه نیافت و 164 پروکار نیز هرگز فرصت حضور در یک رقابت رسمی را به دست نیاورد. این خودرو امروز به عنوان یکی از نمونه های ویژه و کمتر شناخته شده تاریخ آلفا رومئو شناخته می شود؛ پروژه ای که نشان داد در اواخر دهه 1980، مرز میان خودروهای مسابقه ای و خودروهای ظاهرا خیابانی تا چه اندازه می توانست باریک باشد.
نظرات کاربران