به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، «ایندین اویل»، بزرگ‌ترین پالایشگاه دولتی هند، سهم نفت خاورمیانه را در قراردادهای سالانه خود کاهش می‌دهد. منبعی آگاه با درخواست ناشناس ماندن به رویترز گفت این کاهش «اندک» است. تغییر برای سال مالی ۲۰۲۷/۲۰۲۸ اعمال می‌شود و این سال از مارس آینده آغاز می‌شود.
این شرکت پیش‌تر قصد داشت ۴۷ درصد نفت خام مورد نیاز خود را در سال مالی آینده از خاورمیانه تأمین کند. قرارداد سالانه یعنی خریدار و فروشنده حجم و شرایط معامله را از پیش مشخص می‌کنند. کاهش این سهم نشان می‌دهد پالایشگاه می‌خواهد به یک منبع تأمین کم‌تر وابسته باشد.
چرا هند منابع خود را متنوع می‌کند
پالایشگاه‌های هند دهه‌ها از نفت خاورمیانه استفاده کرده‌اند. مسافت کوتاه و نوع نفت، دو دلیل اصلی بوده است. نفت منطقه سنگین‌تر و پرگوگردتر است و با مشخصات پالایشگاه‌های هندی سازگاری دارد.
اختلال عرضه از خلیج فارس این الگو را تغییر داده است. حمله به کشتی‌ها در تنگه هرمز هزینه بیمه خطر جنگ و کرایه حمل را بالا برده است. پالایشگاه‌های هندی بخشی از خریدهای قراردادی را متوقف کرده‌اند و به بازار نقدی، یعنی خرید محموله با قیمت روز، رو آورده‌اند. آن‌ها محموله‌های بیش‌تری از برزیل، ونزوئلا و اکوادور گرفته‌اند.
فروشندگان خاورمیانه هم بی‌واکنش نمانده‌اند. آن‌ها نسبت به شاخص دبی/عمان تخفیف می‌دهند تا هزینه بالای حمل و بیمه را جبران کنند. برخی صادرکنندگان محموله‌های نقدی را تحویل در مقصد عرضه می‌کنند و بخشی از کرایه را خودشان می‌پردازند. هدف آن‌ها حفظ سهم در بازار پرمصرف آسیا است.
صورت‌حساب واردات هند سنگین‌تر شده است
هند در سپتامبر ۱۵ (۲۴ شهریور ۱۴۰۵)٫۴ میلیارد دلار برای واردات نفت خام پرداخت. این رقم نسبت به ۱۰٫۵ میلیارد دلار در سپتامبر سال گذشته، ۴۶ درصد بیش‌تر است. در ۶ ماه آوریل تا سپتامبر نیز هزینه واردات ۴۶٫۳ درصد بالا رفت و از ۶۱٫۹ میلیارد دلار به ۹۰٫۶ میلیارد دلار رسید. میانگین آن حدود ۱۵ میلیارد دلار در هر ماه است.
این جهش به قیمت‌ها مربوط است، نه به حجم خرید. حجم واردات در ماه‌های اخیر ثابت مانده یا از سال گذشته پایین‌تر بوده است. یعنی هند برای همان مقدار نفت پول بیش‌تری می‌دهد. داده‌ها نشان می‌دهد هزینه نفت بر ترازنامه کشورهای وارد‌کننده فشار مستقیم دارد.
نظرات کاربران