به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، پتروشیمی لردگان در نیمه نخست ۱۴۰۵ حدود ۲۶۲۳ میلیارد تومان درآمد عملیاتی ثبت کرد. در همین دوره، هزینه مالی شرکت به ۳۵۵۰ میلیارد تومان رسید. هزینه مالی یعنی بهره و دیگر هزینه‌هایی که شرکت برای تأمین و نگه‌داشتن پول بدهی‌هایش می‌پردازد. نتیجه این است که شرکت برای بدهی‌هایش ۹۲۷ میلیارد تومان بیش از کل درآمد عملیاتی خود هزینه کرده است.
همزمان، خبر انتقال ملک و سهام شرکت به یکی از بانک‌های طلبکار منتشر شد. هدف این انتقال، سامان‌دهی بدهی ارزی است. این دو خبر کنار هم نشان می‌دهد فشار بدهی در صورت‌های مالی لردگان به مرحله‌ای رسیده که شرکت برای کاهش آن سراغ دارایی‌هایش رفته است. برای سهامداران و طرف‌های تجاری شرکت، این مسئله بر توان پرداخت و سود آینده اثر می‌گذارد.
عدد در مقیاس روزمره
هزینه مالی ۳۵۵۰ میلیارد تومانی در نیمه نخست سال، به‌طور میانگین روزانه حدود ۲۰ میلیارد تومان می‌شود. این رقم ۱۳۵ درصد درآمد عملیاتی همان دوره است. به بیان ساده، به ازای هر ۱۰۰ تومان فروش، شرکت ۱۳۵ تومان هزینه تأمین مالی داشته است. تا زمانی که این نسبت از ۱۰۰ درصد پایین‌تر نیاید، سود حاصل از فعالیت اصلی شرکت برای پوشش هزینه بدهی کافی نخواهد بود.
بدهی ارزی یعنی تعهدی که مبلغ آن به ارز تعیین شده است. با بالا رفتن نرخ ارز، معادل تومانی چنین بدهی‌ای در حساب‌های شرکت بزرگ‌تر می‌شود. داده‌های منتشرشده نشان نمی‌دهد سهم بهره و سهم تغییر نرخ ارز در هزینه ۳۵۵۰ میلیاردی چقدر است. بنابراین نمی‌توان درباره ترکیب این هزینه به‌طور قطعی نظر داد.
انتقال دارایی چه معنایی دارد
واگذاری ملک و سهام به بانک یعنی شرکت بخشی از بدهی را با دارایی تسویه می‌کند، نه با پول نقد. این کار می‌تواند بدهی و هزینه مالی دوره‌های بعد را کم کند. در مقابل، دارایی‌های شرکت نیز کاهش می‌یابد. اثر نهایی به ارزش‌گذاری دارایی‌های منتقل‌شده و میزان بدهی تسویه‌شده بستگی دارد؛ دو عددی که در داده‌های موجود نیامده است.
گزارش‌های مالی دوره‌های بعد نشان می‌دهد این انتقال چه اثری بر هزینه مالی و سود خالص شرکت داشته است. دو شاخص اصلی برای ارزیابی، روند هزینه مالی نسبت به درآمد و میزان بدهی ارزی باقی‌مانده است. نتیجه‌گیری درباره وضعیت شرکت به همین داده‌ها بستگی دارد.
نظرات کاربران