خودروهای مدرن به دلایل متعددی از جمله ایمنی عابران پیاده و بهبود تجربه رانندگی، به طور فزاینده‌ای به صدای موتور ساختگی خودرو متکی شده‌اند تا سکوت بیش از حد خود را جبران کنند.
صنعت خودروسازی در سال‌های اخیر شاهد تحولات عظیمی بوده است؛ از جمله سکوت بی‌سابقه‌ی خودروهای برقی . این ویژگی در نگاه نخست مثبت به نظر می‌رسد، اما چالش‌های جدیدی در پی داشته است. این مقاله به بررسی دلایل اصلی استفاده از صداهای مصنوعی موتور در خودروهای امروزی می‌پردازد.
ضرورت ایمنی و مقررات دولتی
خودروهای الکتریکی (EVs) در سرعت‌های پایین بسیار ساکت هستند که خطری جدی برای عابران پیاده، به ویژه افراد کم‌بینا یا نابینا، ایجاد می‌کند. به همین دلیل، سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا (NHTSA) از سال ۲۰۱۶ قانونی را وضع کرد که بر اساس آن، خودروهای برقی و هیبریدی باید در سرعت‌های زیر ۳۰ کیلومتر بر ساعت هنگام حرکت به جلو و عقب، صدا تولید کنند. این مقررات، که در نهایت منجر به کاهش سالانه حدود ۲۴۰۰ آسیب به عابران پیاده خواهد شد، الزامی به تقلید صدای موتور واقعی ندارد و به همین دلیل برخی خودروها صدایی شبیه سفینه‌های فضایی تولید می‌کنند. این صداها علاوه بر ایمنی، تجربه رانندگی را نیز جذاب‌تر می‌کنند.
بهبود تجربه رانندگی و بازخورد به راننده
در خودروهای بنزینی، صدای موتور بازخوردهای مهمی برای راننده در مورد میزان قدرت و زمان تعویض دنده فراهم می‌کند، اما موتورهای الکتریکی چنین امکانی را ندارند. خودروسازان برای حل این مشکل، مانند بی‌ام‌و که با آهنگساز معروف هانس زیمر Hans Zimmer روی صداهای رانندگی مدل‌هایی نظیر i4 و iX کار کرده، صداهای مصنوعی طراحی می‌کنند که با فشار پدال گاز تغییر می‌کنند. این روند فقط مختص خودروهای برقی نیست؛ برخی از خودروهای بنزینی مدرن مانند تویوتا جی‌آر کرولا و هوندا سیویک تایپ آر نیز به دلیل عایق‌بندی صدا و اگزوزهای کم‌صدا، از صداهای سنتز شده برای بهبود بازخورد راننده استفاده می‌کنند. حتی برخی خودروهای الکتریکی پیشرفته مانند هیوندای آیونیک ۵ اِن با پدل‌شیفترهای واقعی، تعویض دنده ساختگی را با مکث لحظه‌ای موتور و تغییر صدا شبیه‌سازی می‌کنند.
کنترل سرعت و القای حس قدرت
صدای موتور نه تنها بر ایمنی و تجربه رانندگی تاثیر می‌گذارد، بلکه در کنترل سرعت رانندگان نیز نقش دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که با کمبود یا نبود صدای موتور، رانندگان اغلب تصور می‌کنند کندتر از واقعیت حرکت می‌کنند و در نتیجه سرعتشان را افزایش می‌دهند. برخی شرکت‌ها نیز از صدای موتور ساختگی خودرو برای القای حس قدرت و اعتبار استفاده می‌کنند. برای مثال، دوج در سال ۲۰۲۴ مدل الکتریکی چارجر دایتونا را با سیستم اگزوز ویژه “Fratzonic Chambered Exhaust” معرفی کرد. این سیستم که در واقع یک اگزوز واقعی نیست، از مجموعه‌ای از اسپیکرها بهره می‌برد که به دریچه گاز واکنش نشان داده و صداهایی با شدت ۱۲۶ دسی‌بل تولید می‌کند؛ این میزان صدا معادل یک چارجر هل‌کت با موتور V8 سوپرشارژ است. تیم دوج برای طراحی این صدا، نمونه‌هایی از موتورهای همی V8 و حتی خودروی توربین کرایسلر دهه ۶۰ را ترکیب کرده است.
نظرات کاربران