کمتر خودروی کوپه اسپرتی به‌اندازه Toyota Celica بحث و گفتگو میان علاقه‌مندان به خودرو ایجاد کرده است.
با ورود نسل هفتم این خودرو، طرفداران تمام جزئیات آن را بررسی کردند و ضمن تحسین طراحی تهاجمی‌تر و وزن کمتر، پرسشی ناخوشایند را در ذهن داشتند: پس مدل پرچم‌دار و قدرتمند این خانواده کجاست؟ همین پرسش تویوتا را وارد مسیری جذاب کرد که در نهایت به یکی از جسورانه‌ترین پروژه‌های مفهومی تاریخ این برند انجامید.
سه نسل پیشین Celica از نسخه پرچم‌دار GT-4 بهره می‌بردند. این خودروهای توربوشارژ چهارچرخ محرک، از اعضای برجسته خانواده خودروهای ژاپنی مجهز به توربوشارژر و سیستم چهارچرخ محرک بودند که تجربه رانندگی با خودروهای رالی را به جاده‌های عمومی می‌آوردند.
خودروسازان میلیون‌ها دلار برای توسعه مدل‌های قدرتمند و پرچم‌دار و شرکت دادن آن‌ها در مسابقات رالی سرمایه‌گذاری می‌کنند؛ دلیل این کار صرفاً علاقه به گل‌ولای آخر هفته نیست. چنین خودروهایی میراث مسابقه‌ای برند را به خریداران یادآوری می‌کنند و اعتبار عملکردی و جذابیت اسپرت مدل‌های تولیدی را نیز افزایش می‌دهند.
اما نسل هفتم Celica فاقد یک نسخه سریع، چهارچرخ محرک و الهام‌گرفته از خودروهای رالی بود که در کنار مدل‌های معمولی در نمایشگاه‌ها قرار بگیرد، توجه خریداران را جلب کند و به سوژه‌ای جذاب برای نشریات خودرویی تبدیل شود. این نسل در نهایت یک کوپه اسپرت توانا و قابل‌اعتماد بود، اما آن هیجان و شخصیت مسابقه‌ای نسخه‌های GT-4 پیشین را نداشت. تویوتا با درک این موضوع که طرفداران احساس می‌کنند این شرکت از میراث مسابقه‌ای نسل جدید Celica به‌اندازه کافی بهره نبرده، برای برطرف کردن این کمبود دست به کار شد.
Ultimate Celica واقعاً شایسته نام خود بود
این خودروی مفهومی حاصل همکاری سه علاقه‌مند به خودرو در شرکت تویوتا بود. این گروه از مدیران ارشد تویوتا در آمریکا تشکیل می‌شد: جیم پرس، معاون اجرایی ارشد؛ ییل گیزل، نایب‌رئیس؛ و برایان برگستینسون، معاون گروه و مدیرکل بخش لکسوس این شرکت.
برگستینسون درباره هدف اولیه این پروژه گفت:
از همان ابتدا می‌دانستیم که می‌خواهیم یک Celica با قدرت ۵۰۰ اسب بخار بسازیم. طبیعتاً با چنین قدرتی، مشخص بود که خودرو باید به سیستم چهارچرخ محرک مجهز شود. در ادامه، با راد میلن نشستیم و گفت‌وگوهای دقیق درباره طراحی و توسعه Ultimate Celica را آغاز کردیم.
این پروژه قرار نبود صرفاً به نصب یک تیونینگ ساده روی موتور و افزودن کیت بدنه محدود شود. بخش آمریکایی تویوتا برای ساخت Ultimate Celica با شرکت راد میلن موتوراسپورتس و واحد توسعه مسابقه‌ای تویوتا، موسوم به TRD، همکاری کرد. نتیجه این همکاری، خودرویی چهارچرخ محرک با قدرت ۵۰۰ اسب بخار بود که حتی در مقایسه با GT-4 نیز می‌توانست خودرویی آرام‌تر و کم‌هیجان‌تر به نظر برساند.
راد میلن، راننده و سازنده اهل نیوزیلند، پیش‌تر در ساخت وانت مسابقه‌ای Toyota Tacoma مدل ۱۹۹۸ نقش داشت؛ خودرویی که در مسابقات پایکس پیک به پیروزی رسید و از موتور توربوشارژ ۲.۱ لیتری با قدرت هزار اسب بخار بهره می‌برد. این وانت می‌توانست تنها در ۱.۶ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد؛ عملکردی خیره‌کننده که الهام‌بخش مناسبی برای توسعه Ultimate Celica به شمار می‌رفت.
Ultimate Celica صرفاً برای نمایش در رویدادهای خودرویی ساخته نشده بود و قرار بود توانایی‌های واقعی خود را نیز در عمل نشان دهد. به همین دلیل، تویوتا این خودرو را برای آزمایش در اختیار چندین مجله خودرویی قرار داد. در یکی از این آزمایش‌ها، تأخیر قابل‌توجه توربوشارژر و سپس ورود ناگهانی و شدید قدرت موتور گزارش شد؛ رفتاری که شروع حرکت روان و کنترل خودرو را دشوار می‌کرد.
با وجود این مشکل، Ultimate Celica توانست در ۴.۹ ثانیه به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۳.۳ ثانیه با سرعت نهایی حدود ۱۷۴ کیلومتر بر ساعت طی کند. آزمایش‌کنندگان همچنین اشاره کردند که پس از شروع حرکت و ورود موتور به محدوده مناسب عملکرد، خودرو شتاب بسیار بالایی دارد و می‌تواند سرعت خود را از ۹۷ به ۱۶۱ کیلومتر بر ساعت تنها در ۶.۷ ثانیه افزایش دهد؛ عملکردی که تقریباً با Porsche 996 Turbo برابری می‌کرد.
آیا امکان خرید Ultimate Celica وجود دارد؟
متأسفانه، پاسخ منفی است. ظاهراً این خودرو پس از پایان فعالیت‌های نمایشی خود به موزه خودروهای تویوتا در آمریکا، واقع در کالیفرنیا، منتقل شد. با تعطیلی این مجموعه، تصور می‌شود Ultimate Celica همچنان در مالکیت شرکت تویوتا باقی مانده باشد.
نظرات کاربران