دبیر انجمن زغال سنگ ایران گفت: معادن زغال سنگ حراراتی ایران با تولید سالانه ۱.۲ میلیون تن، در صورت افزایش تقاضا برای استفاده از این ماده معدنی بهعنوان منبع تأمین انرژی، آمادگی دارد با برنامهریزی مناسب، در شرایط بحرانی به کمک انرژی کشور بیایند.
سعید صمدی در گفتوگو اختصاصی با خبرنگار تحریریه صنعت و معدن خبرگزاری صداوسیما ؛ با بیان اینکه زغالسنگ از قدیمیترین منابع تأمین انرژی بشر به شمار میرود، افزود: این ماده معدنی بهویژه پس از انقلاب صنعتی، برای سالیان طولانی یکی از اصلیترین منابع انرژی جهان بوده است؛ هرچند در ادامه، نفت و فرآوردههای نفتی، گاز طبیعی، انرژیهای تجدیدپذیر و انرژی هستهای بهعنوان رقبای آن مطرح شدند، زغالسنگ همچنان سهمی در حدود ۴۰ درصد از تأمین انرژی جهان دارد.
دبیر انجمن زغال سنگ ایران با اشاره به اهمیت تنوعبخشی به منابع تأمین انرژی در شرایط بحرانی گفت: در صورت بروز اختلال در تأمین انرژی کشور، زغالسنگ میتواند بهعنوان یکی از گزینههای قابل بررسی برای کمک به تأمین نیاز داخلی مطرح شود؛ البته بهرهگیری از این ظرفیت به نوع مصرف، زیرساختهای موجود و زمان موردنیاز برای آمادهسازی تجهیزات بستگی دارد.
وی افزود: در حال حاضر نیز بخاریهای زغالسنگسوز در داخل کشور تولید میشوند و بخشی از تولیدات این حوزه به کشورهایی مانند افغانستان و پاکستان صادر میشود. بنابراین، ظرفیت تولید تجهیزات مرتبط در کشور وجود دارد، اما توسعه مصرف داخلی مستلزم برنامهریزی و رعایت الزامات فنی و ایمنی است.
صمدی قیمت مناسب و امکان ذخیرهسازی بلندمدت را از مهمترین مزیتهای این ماده معدنی دانست و گفت: زغالسنگ در مقایسه با برخی از منابع انرژی، از نظر هزینه تأمین انرژی حرارتی مزیت قابلتوجهی دارد. البته این مقایسه باید بر مبنای قیمتهای جهانی و در شرایط یکسان از نظر میزان انرژی تولیدی انجام شود، نه بر اساس قیمتهای یارانهای گاز در داخل کشور.
وی با بیان اینکه مزیت مهمتر زغالسنگ، قابلیت ذخیرهسازی آن است افزود: در حالی که ذخیرهسازی گاز و برخی دیگر از حاملهای انرژی به زیرساختها و هزینههای قابلتوجهی نیاز دارد، زغالسنگ را میتوان برای دورههای طولانی، حتی دو تا سه سال، ذخیره کرد. هرچند ممکن است در طول زمان تغییراتی در کیفیت آن ایجاد شود، این موضوع بهویژه در مورد زغالسنگ حرارتی اهمیت چندانی ندارد.
به گفته صمدی، همین ویژگی موجب شده است بسیاری از کشورها برای تقویت امنیت انرژی خود، بهخصوص پیش از آغاز فصل سرما، اقدام به ذخیرهسازی زغالسنگ کنند. مصرفکنندگان نیز معمولاً بخشی از نیاز زمستانی خود را از قبل تأمین و ذخیره میکنند.
صمدی با اشاره به وضعیت ذخایر زغالسنگ کشور افزود: ایران از نظر منابع زغالسنگ در جایگاه یک کشور با ظرفیت متوسط قرار دارد؛ به این معنا که نه با کمبود جدی منابع مواجه است که ناچار به تأمین نیاز خود از طریق واردات باشد و نه از نظر حجم ذخایر در شرایطی مشابه منابع غنی نفت و گاز کشور قرار دارد.
وی ادامه داد: برآوردها نشان میدهد ایران حدود ۱۲ میلیارد تن ذخیره زمینشناسی زغالسنگ و حدود ۲ تا ۳ میلیارد تن ذخیره قطعی اکتشافشده دارد. با توجه به مصرف سالانه حدود ۴ میلیون تن زغالسنگ در کشور، ذخایر قطعی موجود از نظر تئوریک برای تأمین نیاز فعلی در حدود هزار سال کفایت میکند؛ هرچند میزان قابلاستخراج و اقتصادی ذخایر، کیفیت زغالسنگ و تغییرات احتمالی مصرف در آینده نیز باید در نظر گرفته شود.
دبیر انجمن زغالسنگ ایران با تأکید بر ظرفیتهای مغفولمانده در بخش زغالسنگ حرارتی گفت: بخش قابلتوجهی از ظرفیتهای این حوزه هنوز بهطور جامع اکتشاف نشده است. به دلیل محدودیت تقاضا و نبود توجیه اقتصادی کافی در گذشته، فعالیتهای اکتشافی گستردهای در این بخش انجام نشده و به همین دلیل، بخشی از منابع زغالسنگ حرارتی ایران همچنان دستنخورده باقی مانده است.
وی افزود: توسعه اکتشافات در صورت ایجاد تقاضای اقتصادی میتواند زمینه شناسایی ذخایر جدید و افزایش ظرفیت تولید داخلی را فراهم کند.
صمدی اضافه کرد: استفاده از زغالسنگ در برخی صنایع، از جمله صنعت سیمان، به دلیل امکان تغییر تجهیزات احتراقی و مشعلها، میتواند با پیچیدگی کمتری انجام شود؛ اما استفاده از آن در صنعت برق به زیرساختها و سرمایهگذاریهای بیشتری نیاز دارد و نمیتوان انتظار داشت این ظرفیت در کوتاهمدت و بدون آمادهسازی لازم وارد مدار شود.















نظرات کاربران