ساینا معمولی یا EX، نسخه دنده‌ای سدانی است که با موتور کم خرج، صندوق جادار و قطعات فنی آشنا، برای رفت‌وآمد روزمره گزینه‌ای ساده و قابل فهم به تعداد می‌آید، به گزارش روزگار خودرو.
در مقابل، طراحی و کیفیت کابین چندان تازه نیست و امکانات ایمنی آن هم به دو ایربگ و ترمز ABS و EBD محدود می‌شود؛ بنابراین باید آن را با انتظارهایی متناسب با یک خودروی اقتصادی ارزیابی کرد.
ساینا در سال ۱۳۹۵ به بازار آمد تا در سبد سایپا میان تیبا و خودروهایی مثل پژو ۴۰۵ قرار بگیرد. این خودرو بر پایه پلتفرم X200 ساخته شده و در اصل نسخه سدان تیبا با بدنه و کابین بازطراحی‌شده است. ساینا برخلاف تیبا ۲، فقط با بدنه سدان عرضه شد.
ساینا در ابتدای عرضه با دو تیپ SX و EX به فروش رسید. SX نسخه کم‌امکانات‌تر بود و خیلی زود از برنامه تولید کنار رفت؛ از همین رو وقتی امروز از «ساینا معمولی» حرف می‌زنند، اغلب منظور ساینا EX دنده‌ای است. در این بررسی هم مشخصات همین نسخه را مبنا قرار داده‌ایم، نه ساینا اتوماتیک یا تیپ‌های جدیدتر خانواده ساینا.
تفاوت EX با SX بیشتر به تجهیزات رفاهی مربوط می‌شد: آینه‌های برقی، شیشه‌بالابرهای عقب، سنسور دنده‌عقب و پنل دیجیتال تهویه از مواردی بودند که در SX حذف شده بودند. از نظر موتور و شکل کلی بدنه، این دو تیپ تفاوت مهمی نداشتند.
ساینا از دور به تیبا شباهت دارد، اما چراغ‌ها، سپرها، جلوپنجره و بخش عقب آن بازطراحی شده‌اند. دماغه با چراغ‌های کشیده و خطوط پررنگ سپر، ظاهر شلوغ‌تری از تیبا دارد؛ نمای جانبی ساده‌تر مانده و تغییر بزرگی در آن دیده نمی‌شود. در عقب هم طرح صندوق و چراغ‌ها تلاش می‌کند خودرو را از تیبا متمایز کند.
این تغییرات باعث شده ساینا چهره‌ای جدا از تیبا داشته باشد، ولی طراحی آن یکدست و امروزی به نظر نمی‌رسد. با این حال، سلیقه در ظاهر شخصی است و انتخاب میان این دو بیشتر به پسند خریدار برمی‌گردد. در نسخه EX رینگ آلومینیومی ۱۴ اینچی هم بخشی از ظاهر خودروست؛ از این رو مشخصات رینگ را با نسخه‌های SX یا تیپ‌های دیگر یکی ندانید.
طرح داشبورد ساینا با تیبا فرق دارد، اما چیدمان ساده و جنس بیشتر قطعات همچنان اقتصادی است. پلاستیک‌های خشک در بخش‌های مختلف کابین دیده می‌شوند و انتظار کیفیت مونتاژ یا مواد نرم در این کلاس نباید داشت. طراحی کلی دکمه‌ها و بخش‌های اساسی پیچیدگی ندارد و بیشتر وسایل در دسترس راننده قرار گرفته‌اند.
تجهیزات نسخه EX، بسته به سال تولید و تغییرات جزئی هر سری، می‌تواند شامل شیشه‌های برقی جلو و عقب، آینه‌های جانبی برقی، سنسور پارک عقب، تهویه با پنل دیجیتال، مه‌شکن‌های جلو و عقب و سیستم صوتی ساده باشد. پنل دیجیتال به معنی تهویه اتوماتیک دوگانه نیست؛ امکانات خودرو را هنگام خرید با همان ماشین و سال ساخت تطبیق دهید. ساینا EX معمولی سانروف و نمایشگر لمسی ندارد.
فضای کابین برای دو سرنشین جلو و استفاده روزمره مناسب است. ردیف عقب هم برای یک سدان کوچک فضای قابل قبولی فراهم می‌کند، هرچند راحتی سه بزرگسال در سفرهای طولانی محدود خواهد بود. کیفیت صندلی‌ها و عایق‌بندی کابین در حد خودروهای اقتصادی آن دوره است و صدای موتور در دورهای بالا به گوش می‌رسد.
ابعاد، فضای کابین و صندوق
ساینا حدود ۴۲۱۵ میلی‌متر طول، ۱۶۶۳ میلی‌متر عرض و ۱۴۸۴ میلی‌متر ارتفاع دارد و فاصله محوری آن ۲۴۱۵ میلی‌متر است. وزن خالص نسخه EX دنده‌ای نزدیک به ۱۰۵۰ کیلوگرم اعلام شده است. صندوق عقب ۳۷۰ لیتری برای خریدهای روزانه و بار سفر خانوادگی ظرفیت مناسبی دارد، هرچند دهانه صندوق و شکل سدان ممکن است جابه‌جایی وسایل حجیم را کمی دشوار کند.
ابعاد جمع‌وجور بدنه در پارک و حرکت در خیابان‌های شلوغ کمک‌کننده است. فضای پای عقب از تیبا و پژو ۲۰۶ هاچ‌بک بهتر ارزیابی می‌شود، اما نباید آن را هم‌اندازه یک سدان بزرگ‌تر مثل پژو ۴۰۵ دانست.
قوای محرکه ساینا EX از موتور چهارسیلندر ۱.۵ لیتری M15 با حجم دقیق ۱۵۰۳ سی‌سی تأمین می‌شود. این موتور هشت‌سوپاپ با دریچه گاز برقی، ۸۷ اسب‌بخار قدرت در ۵۳۰۰ دور بر دقیقه و ۱۲۸ نیوتن‌متر گشتاور در ۴۰۰۰ دور بر دقیقه تولید می‌کند. نیرو از طریق گیربکس پنج‌سرعته دستی به چرخ‌های جلو می‌رسد.
ساختار فنی برای خریدار و تعمیرکار آشناست و با تیبا اشتراک زیادی دارد؛ همین سادگی می‌تواند نگهداری آن را آسان‌تر کند، هرچند وضعیت هر خودروی کارکرده به سرویس‌های قبلی و سلامت قطعات وابسته است. مصرف ترکیبی اعلام‌شده برای این نسخه حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. مصرف واقعی با ترافیک، شیوه رانندگی، سلامت موتور و کیفیت سوخت تغییر می‌کند.
شتاب صفر تا صد در منابع مختلف برای ساینا دنده‌ای نزدیک به ۱۳ ثانیه ذکر می‌شود؛ این عدد به اوضاع آزمون و شرایط خودرو وابسته است و نباید آن را با رقم ساینا اتوماتیک یکی گرفت. موتور برای استفاده معمول شهری کفایت می‌کند، ولی در سبقت یا حرکت با سرنشین و بار، کشش پرشتابی ندارد. گیربکس دستی پنج‌سرعته نسخه مورد بحث است؛ گیربکس CVT به تیپ‌های اتوماتیک مربوط می‌شود.
ساینا دنده‌ای برای رفت‌وآمدهای روزانه ساخته شده است. موتور تنفس طبیعی و گیربکس دستی عملکرد پیچیده‌ای ندارند و راننده با روند کار آن‌ها زود خو می‌گیرد. در سرعت‌های شهری، توان موتور کافی است؛ اما هنگام شتاب‌گیری جدی یا سربالایی، باید دور موتور را بالاتر برد و از تعویض دنده به‌موقع استفاده کرد.
فرمان این نسخه هیدرولیکی است و به نرمی فرمان‌های برقی خودروهای نوین نیست، با این حال برای مانورهای عادی شهری کار راه‌انداز است. تعلیق جلو مک‌فرسون و محور عقب یکپارچه با میل پیچشی دارد. سواری در مسیرهای ناهموار به کیفیت لاستیک، سلامت کمک‌فنرها و فشار باد وابسته است؛ بنابراین نمی‌توان از روی نام مدل درباره نرمی یا صدای هر نمونه کارکرده حکم قطعی داد.
در مجموع، ساینا بیشتر برای رانندگی آرام و استفاده روزمره مناسب است تا رانندگی پرشتاب. اگر هندلینگ دقیق، سکوت کابین یا کشش بالا اولویت اساسی باشد، این خودرو انتخاب قانع‌کننده‌ای نیست.
در ساینا EX معمولی دو کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو در نظر گرفته شده است. ترمزهای جلو دیسکی خنک‌شونده و ترمزهای عقب کاسه‌ای هستند و سامانه‌های ABS و EBD نیز به کنترل ترمز کمک می‌کنند. تجهیزات ایمنی نسخه‌های مختلف ساینا در گذر زمان تغییر کرده‌اند؛ در نتیجه مواردی مثل کنترل پایداری یا تعداد کیسه‌های هوا را به همه مدل‌ها تعمیم ندهید.
برای ساینا EX، نتیجه آزمون تصادف معتبر از یک نهاد مستقل بین‌المللی در دسترس نیست. به همین دلیل نمی‌توان برای آن رتبه ایمنی مشخص یا ادعای «ایمنی بسیار بالا» مطرح کرد. دو ایربگ و ABS/EBD بخشی از تجهیزات پایه ایمنی‌اند، ولی جایگزین ارزیابی ساختار بدنه و آزمون تصادف نمی‌شوند.
نزدیک‌ترین گزینه به ساینا در میان محصولات هم‌خانواده، تیبا صندوقدار است. این دو خودرو از نظر ساختار فنی و هزینه نگهداری به هم نزدیک‌اند؛ تفاوت اصلی به ظاهر، کابین و سطح تجهیزات هر نمونه برمی‌گردد. اگر صندوق بزرگ‌تر و بدنه سدان می‌خواهید، ساینا را می‌توان کنار تیبا ارزیابی کرد؛ انتخاب نهایی به سلامت و نرخ همان خودروی کارکرده بستگی دارد.
در بازار دست‌دوم، پژو ۲۰۶ تیپ ۲، رانا و تندر ۹۰ هم ممکن است در فهرست خریدار قرار بگیرند، ولی از نظر کلاس، سن، هزینه قطعات و شرایط بازار دقیقاً هم‌رده نیستند. ۲۰۶ تیپ ۲ جمع‌وجورتر است و هاچ‌بک بودنش برای بعضی خریداران مزیت محسوب می‌شود؛ رانا بدنه سدان دارد و تندر ۹۰ معمولاً به خاطر فضای کابین و صندوقش بررسی می‌شود. در هر سه مورد، سلامت فنی و بدنه از نام خودرو مهم‌تر است.
ساینا معمولی انتخابی ساده برای کسی است که یک سدان جمع‌وجور با موتور و قطعات آشنا می‌خواهد و با امکانات محدود و کیفیت کابین اقتصادی کنار می‌آید. صندوق نسبتاً بزرگ، مصرف سوخت اعلامی قابل قبول و فراوانی قطعات از نکات مثبت آن‌اند. در سمت مقابل، طراحی قدیمی، کشش متوسط موتور و سطح محدود تجهیزات ایمنی باید در تصمیم خریدار حساب شوند.
ارزش خرید ساینا به نرخ روز و سلامت نمونه‌ای که پیدا می‌کنید وابسته است؛ بدون مقایسه آگهی‌های هم‌زمان نمی‌شود گفت همیشه از رقیب ارزان‌تر یا به‌صرفه‌تر است.
اگر هندلینگ برایتان مهم‌تر است، یک پژو ۲۰۶ تیپ ۲ سالم هم می‌تواند جایگزین قابل بررسی باشد؛ ولی سال ساخت، وضعیت بدنه و ایربگ‌های همان خودرو را حتماً در نظر بگیرید. در مقایسه با هر گزینه کارکرده، سوابق تعمیر، سلامت شاسی، کارکرد واقعی و هزینه قطعات را کنار هم بسنجید. گیربکس اتوماتیک هم مزیت ساینا EX نیست و به نسخه‌های اتوماتیک خانواده ساینا تعلق دارد.
ساینا EX دنده‌ای سدان اقتصادی‌ای است که بخش زیادی از مشخصات فنی تیبا را با بدنه سدان و کابینی بازطراحی‌شده ارائه می‌کند. برای رفت‌وآمد شهری و استفاده معمول، موتور ۱.۵ لیتری و صندوق ۳۷۰ لیتری می‌توانند پاسخ‌گو باشند؛ ولی نباید از آن شتاب بالا، کابین باکیفیت یا ایمنی اثبات‌شده انتظار داشت. پیش از خرید، تیپ و سال ساخت را مشخص کنید و سلامت فنی و بدنه را دقیق ارزیابی کنید.
نقاط قوت: موتور و قطعات فنی آشنا، صندوق ۳۷۰ لیتری، ابعاد مناسب برای شهر، شیشه‌های عقب و آینه‌های برقی و سنسور عقب در تیپ EX.
نقاط ضعف: کیفیت اقتصادی متریال کابین، طراحی قدیمی، شتاب‌گیری متوسط، دو ایربگ و نبود نتیجه آزمون تصادف مستقل برای این نسخه.
نظرات کاربران