تابلو تحلیل‌ها

قبل از آغاز معاملات نخستین هفته مرداد، بازار طلا و سکه بیش از هر زمان دیگری در نقطه‌ای حساس و تعیین‌کننده قرار گرفته است؛ بازاری که نه از کمبود محرک‌های قیمتی رنج می‌برد و نه از نبود ریسک، بلکه با تضاد میان مهم‌ترین عوامل اثرگذار خود مواجه شده است. از یک سو، نرخ دلار در نزدیکی بالاترین سطوح تاریخی قرار گرفته و همچنان از بازار داخلی حمایت می‌کند و از سوی دیگر، انس جهانی طلا در وضعیتی فرسایشی و بدون روند مشخص گرفتار شده است؛ شرایطی که باعث شده اثر صعود دلار تا حد زیادی خنثی شود و طلای داخلی نتواند از مقاومت‌های کلیدی خود عبور کند. این در حالی است که فضای سیاسی و اقتصادی کشور نیز همچنان با ریسک‌ها، تنش‌ها و نااطمینانی‌های متعدد همراه است. چنین فضایی معمولاً به افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن منجر می‌شود، اما بازار این بار با معادله‌ای متفاوت روبه‌رو شده است؛ معادله‌ای که در آن رشد دلار به تنهایی برای ثبت رکوردهای جدید در بازار طلا کافی نیست و نبود همراهی بازار جهانی، مسیر صعود را دشوار کرده است. دلار در اوج سال؛ انس جهانی در مسیر خنثی دلار هفته گذشته معاملات خود را در محدوده ۱۹۳ هزار تومان به پایان رساند؛ سطحی که اگرچه فاصله چندانی با سقف تاریخی ندارد، اما نتوانست رکورد جدیدی را در بازار ارز به ثبت برساند. با این حال، همین محدوده قیمتی نیز به معنای آن است که دلار همچنان در بالاترین سطوح از ابتدای سال جاری معامله می‌شود و از منظر بنیادی، مهم‌ترین عامل حمایت‌کننده از قیمت طلا در بازار داخلی به شمار می‌رود. در شرایط عادی، حضور دلار در چنین محدوده‌ای باید زمینه رشد بیشتر طلای ۱۸ عیار و سکه را فراهم کند، اما رفتار قیمت‌ها نشان می‌دهد که این رابطه مستقیم در هفته‌های اخیر تضعیف شده است. دلیل این اتفاق را باید در عملکرد متفاوت دومین متغیر اثرگذار بر بازار، یعنی انس جهانی طلا، جست‌وجو کرد. ۴۴ روز بلاتکلیفی؛ انس طلا همچنان در حصار ۴ هزار دلار انس جهانی طلا اکنون بیش از ۴۴ روز است که در محدوده ۴ هزار دلار گرفتار شده و موفق نشده از این دامنه نوسانی خارج شود. هر بار که قیمت به سمت مقاومت‌های بالاتر حرکت کرده، فشار فروش مانع ادامه صعود شده و هر زمان نیز به سمت سطوح پایین‌تر متمایل شده، ورود خریداران از افت بیشتر جلوگیری کرده است. نتیجه این تقابل، بازاری خنثی، کم‌رمق و فاقد روند مشخص بوده است. افت قیمت انس در معاملات پایانی هفته نیز بار دیگر نشان داد که بازار جهانی هنوز از محرک لازم برای آغاز یک موج صعودی تازه برخوردار نیست. در واقع، انس طلا در شرایطی قرار گرفته که نه توان آغاز یک روند افزایشی قدرتمند را دارد و نه فشار فروش آن به اندازه‌ای است که وارد یک فاز نزولی عمیق شود؛ همین وضعیت فرسایشی باعث شده بازار جهانی نتواند نقش همیشگی خود را در تقویت قیمت طلای داخلی ایفا کند. در نتیجه، رشد نرخ دلار که به تنهایی می‌توانست محرک صعود بازار باشد، با ضعف انس جهانی خنثی شده است؛ موضوعی که طی هفته‌های اخیر به‌وضوح در رفتار قیمت طلای ۱۸ عیار قابل مشاهده بوده است. مقاومت ۱۹ میلیون تومان؛ نبرد میان تکنیکال و بنیاد بررسی نمودار طلای ۱۸ عیار در تایم‌فریم روزانه نشان می‌دهد که قیمت بار دیگر به محدوده حساس ۱۹ میلیون تومان نزدیک شده، اما همچنان در عبور و تثبیت بالای این سطح ناکام مانده است. این ناحیه تنها یک مقاومت قیمتی معمولی نیست، بلکه از هم‌پوشانی چند عامل مهم تکنیکال و روانی شکل گرفته و به یکی از مهم‌ترین موانع ادامه روند صعودی تبدیل شده است. از منظر تحلیل کلاسیک، این محدوده محل برخورد قیمت با مقاومت معتبر نموداری است؛ سطحی که در گذشته نیز واکنش‌های قابل توجهی را به همراه داشته است. همزمان، مرز ۱۹ میلیون تومان از نظر روانی نیز برای معامله‌گران اهمیت بالایی دارد و معمولاً در چنین سطوحی حجم عرضه افزایش پیدا می‌کند. زمانی که این عوامل تکنیکال با شرایط فعلی بازارهای جهانی و داخلی هم‌زمان می‌شوند، طبیعی است که قدرت خریداران برای شکست مقاومت کاهش یابد و قیمت بار دیگر وارد فاز اصلاحی شود. به همین دلیل، هر بار که بازار به این سطح نزدیک شده، فشار فروش افزایش یافته و قیمت از ادامه مسیر بازمانده است؛ نشانه‌ای که بیانگر کمبود انرژی لازم برای آغاز یک روند صعودی پایدار است. آغاز هفته؛ نگاه بازار به حمایت ۱۸ میلیون تومان با توجه به افت انس جهانی در معاملات روز جمعه و قرار گرفتن دلار در محدوده کف کانال ۱۹۰ هزار تومان، احتمال ادامه فشار فروش در ابتدای هفته نخست مرداد همچنان وجود دارد. اگرچه نرخ ارز هنوز در سطوح بسیار بالایی قرار دارد، اما کاهش نسبی آن از سقف‌های اخیر در کنار ضعف بازار جهانی می‌تواند فضای معاملات روزهای ابتدایی هفته را با احتیاط بیشتری همراه کند. در چنین شرایطی، محدوده ۱۸ میلیون تومان مهم‌ترین سطح حمایتی طلای ۱۸ عیار محسوب می‌شود؛ سطحی که طی هفته‌های گذشته چندین مرتبه مانع از تشدید افت قیمت شده و هر بار زمینه بازگشت خریداران را فراهم کرده است. حفظ این حمایت می‌تواند امیدها برای حمله مجدد به مقاومت ۱۹ میلیون تومان را زنده نگه دارد، اما از دست رفتن آن، احتمال ورود بازار به اصلاح عمیق‌تر را افزایش خواهد داد. به همین دلیل، واکنش قیمت به این محدوده در روزهای آینده می‌تواند مسیر کوتاه‌مدت بازار را مشخص کند و جهت حرکت معامله‌گران را تغییر دهد. عبور از ۱۹ میلیون تومان؛ نیازمند یک جرقه بنیادی واقعیت این است که شکسته شدن مقاومت ۱۹ میلیون تومان بیش از آنکه به ادامه رشد دلار وابسته باشد، به تغییر شرایط بازار جهانی طلا نیاز دارد. دلار اکنون در بالاترین سطوح قیمتی سال قرار گرفته و بخش عمده ظرفیت خود را در حمایت از قیمت طلای داخلی به نمایش گذاشته است، اما نبود یک روند صعودی در انس جهانی، اجازه نداده این حمایت به ثبت رکوردهای جدید منجر شود. اگر انس طلا بتواند از محدوده ۴ هزار دلار عبور کرده و وارد یک روند افزایشی قدرتمند شود، هم‌زمانی این اتفاق با حضور دلار در کانال‌های بالای ۱۹۰ هزار تومان می‌تواند شرایط را برای عبور طلای ۱۸ عیار از مرز ۱۹ میلیون تومان و حتی تثبیت بالای آن فراهم کند. در چنین سناریویی، بازار داخلی از هر دو موتور محرک خود به صورت هم‌زمان بهره‌مند خواهد شد. اما تا زمانی که انس جهانی در وضعیت خنثی و متمایل به نزول باقی بماند، رشد نرخ دلار به تنهایی نمی‌تواند بازار طلا را به رکوردهای تازه برساند. از این رو، محتمل‌ترین سناریو برای آغاز هفته نخست مرداد، ادامه نوسان قیمت میان دو مرز مهم ۱۸ و ۱۹ میلیون تومان است؛ محدوده‌ای که در آن نبرد میان قدرت دلار و ضعف انس جهانی، همچنان تعیین‌کننده مسیر بازار خواهد بود.

خوب فقط توصیه به خرید طلا و سهام دلاری محور می توان کرد. طلا و سهام دلاری محور زودتر بعد با تاخیر قیمت خودرو مسیر روشن است.

بازار جهانی گندم در روزهای پایانی جولای ۲۰۲۶ وارد یکی از قدرتمندترین روندهای صعودی خود در سال جاری شده است؛ روندی که حاصل هم‌زمانی کاهش تاریخی تولید آمریکا، افت موجودی‌های جهانی، تشدید تنش‌ها در منطقه دریای سیاه و نگرانی‌های فزاینده درباره شرایط آب‌وهوایی در مهم‌ترین مناطق تولیدکننده جهان است. این عوامل موجب شده‌اند قراردادهای آتی گندم، به‌ویژه در بازارهای CBOT، Kansas City و Minneapolis، با شتاب قابل توجهی رشد کنند و معامله‌گران بار دیگر ریسک کمبود عرضه را در قیمت‌ها لحاظ کنند. در شرایطی که بازارهای کالایی طی هفته‌های اخیر تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله نوسانات انرژی، تغییرات ارزش دلار و تحولات ژئوپلیتیکی قرار داشته‌اند، گندم به یکی از پرقدرت‌ترین کالاهای کشاورزی تبدیل شده است. رشد قیمت‌ها تنها واکنشی به اخبار کوتاه‌مدت نیست، بلکه بازتاب نگرانی‌هایی عمیق‌تر درباره توازن عرضه و تقاضا در فصل زراعی ۲۰۲۶/۲۷ محسوب می‌شود. کاهش تاریخی تولید آمریکا، ستون اصلی روند صعودی بازار مهم‌ترین محرک بنیادی بازار، کاهش محسوس تولید گندم آمریکا است. گزارش جولای ۲۰۲۶ وزارت کشاورزی آمریکا (USDA) در قالب گزارش WASDE نشان داد تولید کل گندم این کشور در فصل ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۱.۵۳۶ میلیارد بوشل برآورد شده که پایین‌ترین سطح از فصل زراعی ۱۹۷۰/۷۱ به شمار می‌رود. بیشترین فشار بر بخش گندم زمستانه، به‌ویژه گندم سخت قرمز زمستانه (HRW)، وارد شده است. خشکسالی‌های سال گذشته در دشت‌های مرکزی آمریکا همچنان اثرات خود را بر عملکرد مزارع حفظ کرده و موجب کاهش قابل توجه برداشت شده است. این موضوع باعث شده عرضه داخلی آمریکا در پایین‌ترین سطوح چند دهه اخیر قرار گیرد. همزمان، موجودی پایان دوره نیز کاهش یافته است. در یکی از آخرین به‌روزرسانی‌ها، ذخایر پایان فصل حدود ۲۲ میلیون بوشل کاهش یافت و به حدود ۷۲۲ میلیون بوشل رسید؛ رقمی که نسبت به سال گذشته حدود ۲۲ درصد افت نشان می‌دهد. کاهش موجودی‌های داخلی در کنار افت ذخایر جهانی، فضای بازار را بیش از گذشته به سمت نگرانی از کمبود عرضه سوق داده است. وضعیت مزارع بهبود نیافت و کیفیت محصول همچنان تحت فشار است فشار عرضه تنها به گندم زمستانه محدود نمی‌شود. وضعیت گندم بهاره نیز نشانه‌های امیدوارکننده‌ای ارائه نمی‌دهد. نتایج نخستین روز تور ارزیابی مزارع داکوتای شمالی، میانگین عملکرد حدود ۴۶ بوشل در هر ایکر را نشان داد؛ رقمی که فاصله قابل توجهی با پیش‌بینی ۵۸ بوشل وزارت کشاورزی آمریکا دارد. اگرچه سرعت برداشت در بسیاری از مناطق جلوتر از میانگین تاریخی قرار گرفته، اما کیفیت محصول و عملکرد نهایی همچنان تحت فشار تنش‌های آب‌وهوایی قرار دارد. این مسئله احتمال بازنگری‌های بعدی در برآورد تولید را همچنان زنده نگه داشته است. دریای سیاه همچنان موتور اصلی ریسک بازار باقی مانده است در کنار کاهش عرضه آمریکا، تحولات ژئوپلیتیکی نیز نقش مهمی در جهش قیمت‌ها ایفا کرده‌اند. تشدید درگیری میان روسیه و اوکراین بار دیگر فعالیت بنادر دریای سیاه را مختل کرده است. حملات به زیرساخت‌های بندری، افزایش هزینه‌های بیمه کشتی‌ها، محدودیت‌های حمل‌ونقل و کاهش اطمینان تجار باعث شده جریان صادرات این منطقه با چالش روبه‌رو شود. از آنجا که روسیه و اوکراین سهم بسیار بزرگی از صادرات جهانی گندم را در اختیار دارند، هرگونه اختلال در این مسیر، به سرعت به بازارهای جهانی منتقل می‌شود و معامله‌گران بخشی از این ریسک را به شکل «پریمیوم ژئوپلیتیکی» در قیمت‌ها منعکس می‌کنند. در همین حال، مؤسسه SovEcon نیز برآورد تولید گندم روسیه را اندکی کاهش داده و آن را به حدود ۸۸.۳ میلیون تن رسانده است. اگرچه این رقم همچنان تولید بالایی محسوب می‌شود، اما هرگونه کاهش در بزرگ‌ترین صادرکننده جهان برای بازار اهمیت زیادی دارد. همزمان، موج گرما و خشکی در بخش‌هایی از اروپا نیز فشار مضاعفی ایجاد کرده است. برآوردها نشان می‌دهد تولید گندم نرم فرانسه نسبت به سال گذشته حدود ۷.۶ درصد کاهش خواهد یافت و این موضوع می‌تواند بخشی از ظرفیت صادرات اروپا را محدود کند. بازار جهانی همچنان با عدم قطعیت عرضه روبه‌رو است در مقابل این عوامل صعودی، برخی متغیرها می‌توانند بخشی از فشار بازار را کاهش دهند. شرایط تولید در بخش‌هایی از شمال آفریقا و ترکیه مطلوب‌تر گزارش شده و در صورت عادی شدن روند صادرات روسیه و اوکراین، بخشی از نگرانی‌های عرضه می‌تواند کاهش یابد. با این حال، در کوتاه‌مدت بازار همچنان بر ریسک‌های موجود تمرکز کرده است. برآوردهای USDA نشان می‌دهد مصرف جهانی گندم به حدود ۸۲۶ میلیون تن خواهد رسید؛ موضوعی که در صورت محدود ماندن عرضه، تعادل بازار را بیش از پیش شکننده می‌کند. در چنین فضایی، قیمت میانگین مورد انتظار کشاورزان آمریکا همچنان حدود ۶ دلار به ازای هر بوشل برآورد شده است، اما معاملات بازار آتی با توجه به پریمیوم ریسک، در سطوح بالاتری انجام می‌شود. همچنین قیمت انرژی، ارزش دلار آمریکا و روند سایر غلات نیز همچنان از عوامل اثرگذار بر نوسانات گندم محسوب می‌شوند. شکست مقاومت‌های تکنیکال، روند صعودی را تأیید کرد از منظر تکنیکال نیز بازار نشانه‌های قدرتمندی از ادامه روند صعودی ارائه می‌دهد. قراردادهای آتی گندم طی ماه جولای با قدرت از مقاومت‌های مهم عبور کرده‌اند و موج خرید جدیدی را وارد بازار کرده‌اند. قرارداد سپتامبر ۲۰۲۶ گندم نرم شیکاگو (CBOT SRW) اکنون در محدوده ۷.۰۰ تا ۷.۰۵ دلار معامله می‌شود و در برخی معاملات موفق به ثبت سقف‌های جدید قرارداد شده است. در همین حال، گندم سخت کانزاس (KC HRW) عملکردی حتی قدرتمندتر داشته و قراردادهای سپتامبر آن به محدوده بیش از ۷.۶۰ دلار رسیده‌اند که بالاترین سطوح چند سال اخیر محسوب می‌شود. افزایش‌های روزانه ۲۰ تا ۳۰ سنتی در برخی جلسات معاملاتی نشان‌دهنده ورود جریان قدرتمند خرید، پوشش موقعیت‌های فروش و تقویت مومنتوم صعودی است. اندیکاتورها همچنان به نفع خریداران عمل می‌کنند از دید تکنیکال، عبور قیمت از میانگین متحرک نمایی ۵۰ روزه یکی از مهم‌ترین سیگنال‌های صعودی اخیر بوده است. علاوه بر آن، در برخی نمودارهای روزانه الگوهایی مانند فنجان و دسته و پرچم صعودی مشاهده می‌شود که در صورت تکمیل، اهداف بالاتری را فعال خواهند کرد. میانگین‌های متحرک اکنون نقش حمایت پویا را ایفا می‌کنند و شاخص‌های مومنتوم نیز همچنان از برتری خریداران حکایت دارند. اندیکاتور MACD در وضعیت صعودی قرار دارد و RSI نیز اگرچه به محدوده اشباع خرید نزدیک شده، اما هنوز واگرایی معناداری مشاهده نمی‌شود. نخستین مقاومت مهم بازار در محدوده سقف‌های اخیر و حوالی ۷.۲۰ دلار در قراردادهای CBOT قرار گرفته است. عبور پایدار از این سطح می‌تواند مسیر حرکت به سمت اهداف روانی و تکنیکال بالاتر را هموار کند. احتمال اصلاح وجود دارد، اما روند غالب همچنان صعودی است با وجود فضای کاملاً مثبت بازار، سرعت رشد قیمت‌ها احتمال اصلاح‌های مقطعی را افزایش داده است. نزدیک شدن شاخص‌های تکنیکال به محدوده‌های اشباع خرید، می‌تواند زمینه سودگیری کوتاه‌مدت معامله‌گران را فراهم کند. همچنین هرگونه بهبود در شرایط آب‌وهوایی، کاهش تنش‌های دریای سیاه یا انتشار گزارش‌های خوش‌بینانه‌تر از سوی USDA می‌تواند بخشی از پریمیوم ریسک موجود را از بازار خارج کند و باعث ورود قیمت‌ها به فاز اصلاح یا نوسان شود. با این حال، تا زمانی که کاهش عرضه آمریکا، محدود بودن موجودی‌ها و نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی پابرجا باشند، ساختار کلی بازار همچنان به نفع خریداران ارزیابی می‌شود. جمع‌بندی و چشم‌انداز بازار جهانی گندم در یکی از حساس‌ترین مقاطع چند سال اخیر قرار گرفته است. کاهش تاریخی تولید آمریکا، افت محسوس ذخایر، نگرانی درباره عملکرد گندم بهاره، اختلال در صادرات دریای سیاه و شرایط نامساعد آب‌وهوایی، مجموعه‌ای از عوامل بنیادی را شکل داده‌اند که از ادامه حمایت از قیمت‌ها حکایت دارند. در سوی دیگر، نمودارهای قیمتی نیز این روایت بنیادی را تأیید می‌کنند. شکست مقاومت‌های مهم، تثبیت قیمت بالای میانگین‌های متحرک و قدرت اندیکاتورهای مومنتوم نشان می‌دهد روند صعودی همچنان از پشتوانه مناسبی برخوردار است، هرچند احتمال اصلاح‌های کوتاه‌مدت پس از رشد سریع اخیر افزایش یافته است. در مجموع، تا زمانی که ریسک‌های عرضه و تنش‌های ژئوپلیتیکی کاهش محسوسی پیدا نکنند، چشم‌انداز کوتاه‌مدت گندم همچنان صعودی ارزیابی می‌شود. با این حال، این بازار همچنان یکی از پرنوسان‌ترین بازارهای کالایی جهان باقی خواهد ماند و گزارش‌های بعدی USDA، نتایج تورهای ارزیابی مزارع، وضعیت آب‌وهوا و تحولات دریای سیاه همچنان مهم‌ترین محرک‌های مسیر قیمت خواهند بود.

اتریوم (ETH) در معاملات روز ۲۳ جولای ۲۰۲۶ در محدوده ۱,۹۲۰ تا ۱,۹۳۵ دلار معامله می‌شود و پس از ثبت کف‌های حوالی ۱,۵۰۰ دلار در ماه ژوئن، همچنان روند بازیابی خود را حفظ کرده است. اگرچه قیمت طی هفته‌های اخیر موفق شده بخشی از افت‌های سنگین ابتدای سال را جبران کند، اما اکنون در آستانه یکی از مهم‌ترین مقاومت‌های تکنیکال و روانی خود یعنی محدوده ۲ هزار دلار قرار گرفته است؛ سطحی که می‌تواند مسیر میان‌مدت این رمزارز را تعیین کند. در شرایط فعلی، هم‌زمانی بهبود ساختار تکنیکال با افزایش ورود سرمایه نهادی، رشد میزان استیکینگ و تداوم انباشت توسط سرمایه‌گذاران بزرگ، چشم‌انداز اتریوم را نسبت به ماه‌های گذشته تقویت کرده است. با این حال، کاهش حجم معاملات، سلطه بالای بیت‌کوین بر بازار و ریسک‌های اقتصاد کلان همچنان مانع از شکل‌گیری یک روند صعودی پرشتاب شده‌اند. عبور از فشار فروش، ساختار تکنیکال اتریوم را بهبود بخشیده است در نمودار چهار ساعته، اتریوم پس از پایان موج نزولی ابتدای سال وارد فاز تثبیت و بازیابی شده و اکنون موفق شده کف‌های قیمتی بالاتری نسبت به گذشته ایجاد کند. این رفتار نشان می‌دهد که خریداران به تدریج کنترل بازار را در دست گرفته‌اند و ساختار صعودی کوتاه‌مدت در حال تقویت است. مادامی که قیمت بتواند بالای محدوده ۱,۹۱۰ تا ۱,۹۱۵ دلار باقی بماند، سناریوی صعودی همچنان معتبر خواهد بود. حفظ این حمایت می‌تواند زمینه را برای حمله مجدد به مقاومت‌های بالاتر فراهم کند؛ در حالی که از دست رفتن آن، احتمال اصلاح قیمت تا نواحی پایین‌تر را افزایش می‌دهد. مقاومت ۲ هزار دلاری همچنان مهم‌ترین آزمون خریداران است اولین مقاومت مهم اتریوم در محدوده ۱,۹۴۵ تا ۱,۹۵۰ دلار قرار دارد؛ محدوده‌ای که طی روزهای اخیر چندین بار مانع ادامه رشد قیمت شده است. عبور قدرتمند از این سطح، راه را برای حرکت به سمت محدوده ۱,۹۸۵ تا ۲,۰۰۰ دلار هموار می‌کند. این ناحیه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ زیرا علاوه بر سطح روانی ۲ هزار دلار، با میانگین متحرک ۱۰۰ روزه و سقف کانال صعودی نیز هم‌پوشانی دارد. تثبیت قیمت بالای این محدوده می‌تواند مسیر رشد تا اهداف ۲,۱۰۰ تا ۲,۲۰۰ دلار را فعال کند و دیدگاه معامله‌گران نسبت به روند میان‌مدت را به شکل محسوسی بهبود ببخشد. در مقابل، اگر قیمت نتواند از مقاومت‌های فعلی عبور کند، احتمال بازگشت به حمایت‌های ۱,۸۵۰ تا ۱,۸۸۰ دلار افزایش خواهد یافت. این محدوده به دلیل قرار گرفتن میانگین‌های متحرک و مقاومت‌های شکسته‌شده قبلی، یکی از مهم‌ترین نواحی دفاعی خریداران محسوب می‌شود. شکست این حمایت نیز می‌تواند افت قیمت تا محدوده ۱,۷۵۰ تا ۱,۸۰۰ دلار و حتی بازگشت به ناحیه ۱,۵۰۰ تا ۱,۶۵۰ دلار را در دستور کار بازار قرار دهد. اندیکاتورها همچنان برتری نسبی خریداران را نشان می‌دهند بررسی باندهای بولینگر نشان می‌دهد دامنه نوسانات اتریوم در حال فشرده شدن است و قیمت عمدتاً در نزدیکی باند میانی یا باند بالایی در حرکت است. این شرایط معمولاً پیش از وقوع یک حرکت جهت‌دار قدرتمند مشاهده می‌شود و در صورت شکست باند بالایی، احتمال افزایش شتاب صعودی وجود خواهد داشت. از سوی دیگر، میانگین‌های متحرک نیز به تدریج در حال ارسال سیگنال‌های مثبت هستند. حفظ قیمت بالای میانگین متحرک نمایی ۵۰ دوره‌ای در حوالی ۱,۸۸۰ دلار همچنان برتری نسبی خریداران را تأیید می‌کند؛ هرچند نزدیکی برخی میانگین‌ها به یکدیگر نشان می‌دهد بازار هنوز وارد روندی کاملاً قدرتمند نشده است. شاخص قدرت نسبی (RSI) نیز در محدوده ۵۰ تا ۶۵ واحد قرار دارد؛ سطحی که نه اشباع خرید محسوب می‌شود و نه نشانه ضعف جدی بازار است. بنابراین اتریوم همچنان ظرفیت رشد بیشتر را بدون ورود به محدوده اشباع خرید در اختیار دارد. همچنین اندیکاتور MACD طی هفته‌های اخیر عمدتاً در وضعیت مثبت قرار داشته و تشکیل تقاطع صعودی و هیستوگرام مثبت از بهبود مومنتوم حکایت دارد؛ هرچند کاهش تدریجی قدرت هیستوگرام نشان می‌دهد اصلاح‌های کوتاه‌مدت همچنان بخشی طبیعی از روند فعلی خواهند بود. ورود سرمایه نهادی، مهم‌ترین محرک بنیادی اتریوم در کنار بهبود شرایط تکنیکال، عوامل بنیادی نیز طی هفته‌های اخیر از قیمت اتریوم حمایت کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین این عوامل، بازگشت ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) مبتنی بر اتریوم است. این صندوق‌ها پس از دوره‌ای از خروج سرمایه، بار دیگر شاهد ورود خالص سرمایه بوده‌اند؛ به‌گونه‌ای که تنها طی یک هفته حدود ۱۰۵ میلیون دلار سرمایه جدید وارد این صندوق‌ها شده و بخش عمده آن به محصولات شرکت بلک‌راک اختصاص داشته است. بازگشت سرمایه نهادی معمولاً به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محرک‌های تقاضا در بازار شناخته می‌شود و می‌تواند نقش مهمی در ایجاد کف قیمتی و کاهش فشار فروش ایفا کند. رشد استیکینگ و فعالیت نهنگ‌ها عرضه را محدود کرده است داده‌های درون‌زنجیره‌ای نیز تصویر مثبتی از وضعیت شبکه ارائه می‌دهند. حجم تراکنش‌های نهنگ‌ها با ارزش بیش از ۱۰۰ هزار دلار به بالاترین سطح خود طی پنج سال اخیر رسیده که نشان‌دهنده افزایش فعالیت سرمایه‌گذاران بزرگ است. در همین حال، میزان اتریوم قفل‌شده در فرآیند استیکینگ نیز رکورد جدیدی ثبت کرده است. در حال حاضر حدود ۴۰.۹ میلیون واحد ETH، معادل ۳۳.۹ درصد کل عرضه، در قراردادهای استیکینگ قفل شده است. این موضوع باعث کاهش عرضه قابل معامله در بازار شده و فشار فروش بالقوه را کاهش می‌دهد. همچنین خریدهای سازمانی توسط شرکت‌هایی مانند BitMine و افزایش موجودی کیف‌پول‌های بزرگ، نشان می‌دهد روند انباشت همچنان ادامه دارد؛ عاملی که از منظر بنیادی می‌تواند به تقویت روند صعودی در میان‌مدت کمک کند. اکوسیستم اتریوم همچنان مزیت رقابتی خود را حفظ کرده است اگرچه انتقال بخشی از فعالیت‌ها به شبکه‌های لایه دوم موجب کاهش درآمد کارمزدهای لایه اصلی شده، اما این تحول در مجموع به توسعه اکوسیستم اتریوم کمک کرده است. رشد دارایی‌های توکنیزه‌شده، گسترش استفاده از استیبل‌کوین‌ها و توسعه مداوم پروژه‌های دیفای همچنان جایگاه اتریوم را به‌عنوان مهم‌ترین زیرساخت قراردادهای هوشمند حفظ کرده است. بسیاری از تحلیلگران، از جمله تام لی، معتقدند که استفاده روزافزون وال‌استریت از دارایی‌های توکنیزه‌شده، به‌ویژه اوراق خزانه توکنیزه‌شده، می‌تواند یکی از مهم‌ترین موتورهای رشد بلندمدت اتریوم باشد؛ عاملی که فراتر از روایت‌های سنتی بازار رمزارزها قرار می‌گیرد. در همین حال، برخی مدل‌های تاریخی و الگوهای انباشت نیز همچنان احتمال دستیابی اتریوم به اهداف بسیار بالاتر، حتی محدوده‌های بیش از ۱۰ هزار دلار در افق چندساله را مطرح می‌کنند؛ هرچند تحقق چنین سناریویی مستلزم عبور موفق قیمت از مقاومت کلیدی ۲ هزار دلار و تداوم ورود سرمایه به بازار خواهد بود. جمع‌بندی؛ همه نگاه‌ها به مقاومت تاریخی ۲ هزار دلار در مجموع، اتریوم از منظر تکنیکال و بنیادی نسبت به ماه‌های گذشته در موقعیت مطلوب‌تری قرار گرفته است. تشکیل کف‌های بالاتر، بهبود وضعیت اندیکاتورها، ورود مجدد سرمایه نهادی، رکوردشکنی استیکینگ و افزایش فعالیت نهنگ‌ها همگی از ادامه تقویت ساختار بازار حکایت دارند. با این حال، مقاومت ۱,۹۴۵ تا ۲,۰۰۰ دلار همچنان مهم‌ترین مانع پیش روی خریداران محسوب می‌شود. عبور پرقدرت از این محدوده، به‌ویژه در صورت همراهی حجم معاملات، می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۲,۱۰۰ تا ۲,۲۰۰ دلار را هموار کند. در مقابل، از دست رفتن حمایت ۱,۹۱۰ دلار و سپس ۱,۸۵۰ تا ۱,۸۸۰ دلار می‌تواند اصلاح عمیق‌تری را در بازار رقم بزند. در شرایط فعلی، معامله‌گران علاوه بر رفتار قیمت در محدوده ۲ هزار دلار، باید روند ورود سرمایه به ETFهای اتریوم، تحرکات نهنگ‌ها، وضعیت استیکینگ و متغیرهای اقتصاد کلان را نیز با دقت زیر نظر داشته باشند؛ عواملی که می‌توانند جهت حرکت بعدی دومین رمزارز بزرگ بازار را مشخص کنند.

 بازار بیت‌کوین در روزهای پایانی ۲۲ و ۲۳ جولای ۲۰۲۶ نشانه‌هایی از احیای تقاضا را به نمایش گذاشته و پس از فاصله گرفتن از کف‌های اخیر، اکنون در محدوده میانی ۶۵ هزار تا ابتدای کانال ۶۶ هزار دلار معامله می‌شود. این بازگشت، اگرچه از بهبود نسبی احساسات بازار حکایت دارد، اما همچنان در برابر یکی از مهم‌ترین نواحی عرضه کوتاه‌مدت قرار گرفته است؛ محدوده‌ای که می‌تواند مسیر حرکت قیمت در هفته‌های آینده را تعیین کند. همزمان با افزایش ورود سرمایه به صندوق‌های ETF اسپات، رشد انباشت سرمایه‌گذاران بلندمدت و بهبود برخی متغیرهای اقتصاد کلان، معامله‌گران اکنون چشم به شکست مقاومت‌های کلیدی دوخته‌اند؛ مقاومتی که عبور از آن می‌تواند راه را برای حرکت به سمت سطوح بالاتر هموار کند. بازگشت خریداران، اما ساختار بازار هنوز نیازمند تأیید است در نمودار چهار ساعته، بیت‌کوین پس از جذب تقاضا در محدوده ۵۸ تا ۶۲ هزار دلار وارد یک فاز بازیابی شده و موفق شده مجموعه‌ای از کف‌های بالاتر را تشکیل دهد؛ موضوعی که از تلاش بازار برای ساخت یک روند صعودی جدید حکایت دارد. این ساختار در قالب یک کانال یا الگوی بازیابی قابل مشاهده است، اما هنوز قیمت موفق نشده از خط روند نزولی که از سقف‌های میانه ژوئن شکل گرفته عبور کند. رفتار اخیر قیمت نیز نشان می‌دهد که بازار در حال فشرده شدن زیر محدوده مقاومتی ۶۵٬۵۵۵ تا ۶۶٬۵۰۰ دلار است. این وضعیت معمولاً پیش از یک حرکت پرقدرت رخ می‌دهد، اما جهت نهایی شکست نیازمند تأیید حجم معاملات خواهد بود. در نتیجه، اگرچه روند کوتاه‌مدت نسبت به هفته‌های گذشته بهبود یافته، اما ساختار کلی بازار همچنان در مرحله ترمیم قرار دارد و هنوز نمی‌توان از پایان کامل روند اصلاحی سخن گفت. میانگین‌های متحرک از تغییر تدریجی مومنتوم خبر می‌دهند یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بهبود شرایط تکنیکال، رفتار میانگین‌های متحرک است. در تایم‌فریم چهار ساعته قیمت موفق شده بار دیگر بالای میانگین‌های کوتاه‌مدت ۲۰ و ۵۰ دوره‌ای تثبیت شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد خریداران بار دیگر کنترل روند کوتاه‌مدت را در اختیار گرفته‌اند. در تایم‌فریم‌های بالاتر نیز نشانه‌هایی از نزدیک شدن میانگین متحرک نمایی ۵۰ دوره‌ای به EMA100 دیده می‌شود که در صورت وقوع، می‌تواند سیگنال مثبتی برای ادامه روند صعودی باشد. با این حال، مهم‌ترین مانع همچنان EMA200 در حوالی ۶۶ هزار دلار است. این میانگین متحرک نه تنها به‌عنوان مقاومت دینامیک عمل می‌کند، بلکه با سایر مقاومت‌های قیمتی نیز همپوشانی دارد و اهمیت این محدوده را دوچندان کرده است. تا زمانی که قیمت نتواند بالای این مقاومت تثبیت شود، احتمال ادامه نوسانات خنثی و رفت‌وبرگشت میان خریداران و فروشندگان همچنان وجود خواهد داشت. اندیکاتورها از برتری نسبی خریداران حمایت می‌کنند بررسی شاخص قدرت نسبی (RSI) نیز نشان می‌دهد که مومنتوم بازار در وضعیت متعادل تا نسبتاً صعودی قرار دارد. این شاخص در حوالی ۶۰ واحد نوسان می‌کند و هنوز فاصله قابل توجهی با محدوده اشباع خرید دارد؛ بنابراین از منظر تکنیکال، فضای لازم برای ادامه رشد قیمت همچنان وجود دارد. در سوی دیگر، اندیکاتور MACD نیز با ثبت تقاطع صعودی و قرار گرفتن هیستوگرام در محدوده مثبت، از تقویت مومنتوم خرید حمایت می‌کند. هرچند این سیگنال‌ها به‌تنهایی تضمین‌کننده ادامه روند نیستند، اما در کنار بهبود ساختار قیمت می‌توانند احتمال موفقیت سناریوی صعودی را افزایش دهند. همچنین فشردگی باندهای بولینگر نشان می‌دهد که بازار در آستانه افزایش نوسانات قرار گرفته است. از سوی دیگر، شاخص ATR همچنان از نوسانات متوسط حکایت دارد؛ شرایطی که معمولاً پیش از حرکات قدرتمند قیمتی مشاهده می‌شود. مقاومت‌های کلیدی، میدان اصلی نبرد خریداران و فروشندگان در شرایط فعلی، مهم‌ترین حمایت کوتاه‌مدت بازار در محدوده ۶۴٬۵۰۰ تا ۶۵٬۰۰۰ دلار قرار دارد؛ محدوده‌ای که در روزهای اخیر بارها نقش کف قیمتی را ایفا کرده است. در صورت از دست رفتن این سطح، حمایت‌های بعدی در محدوده ۶۳٬۹۰۰ تا ۶۴ هزار دلار، سپس ۶۲٬۷۰۰ تا ۶۲ هزار دلار و در نهایت ناحیه قدرتمند ۶۰ تا ۶۱ هزار دلار قرار دارند. در سمت مقابل، نخستین مقاومت جدی در بازه ۶۵٬۹۰۰ تا ۶۶٬۵۰۰ دلار دیده می‌شود؛ محدوده‌ای که هم از منظر عرضه و هم از نظر تکنیکال اهمیت بالایی دارد. پس از آن، سطح ۶۶٬۹۰۰ تا ۶۷ هزار دلار به دلیل وجود خوشه بزرگ عرضه در داده‌های URPD، یکی از دشوارترین موانع پیش روی خریداران محسوب می‌شود. بر اساس این داده‌ها، حدود ۳۹۴ هزار بیت‌کوین در این محدوده به نقطه سربه‌سر رسیده‌اند و همین موضوع می‌تواند فشار فروش را افزایش دهد. در صورتی که این مقاومت با حجم معاملات مناسب شکسته شود، اهداف بعدی بازار به ترتیب محدوده ۶۸ هزار دلار و سپس ۷۲ هزار دلار خواهند بود. ورود سرمایه نهادی بار دیگر موتور تقاضا را روشن کرده است در بخش بنیادی، مهم‌ترین عامل حمایت‌کننده قیمت، بازگشت قدرتمند سرمایه به صندوق‌های ETF اسپات بیت‌کوین در آمریکا است. طی پنج تا شش روز معاملاتی اخیر، بیش از ۹۰۰ میلیون دلار سرمایه جدید وارد این صندوق‌ها شده که طولانی‌ترین روند ورود سرمایه از ماه‌های آوریل و مه محسوب می‌شود. در این میان، صندوق IBIT بلک‌راک همچنان نقش اصلی را در جذب سرمایه ایفا کرده و همراه با سایر صندوق‌ها توانسته بخشی از خروج سرمایه ماه‌های گذشته را جبران کند. افزایش ورود سرمایه نهادی معمولاً نشان‌دهنده رشد اعتماد سرمایه‌گذاران بزرگ به چشم‌انداز میان‌مدت بازار است و می‌تواند از قیمت در برابر فشارهای فروش حمایت کند. این تغییر رفتار سرمایه‌گذاران سازمانی، یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های چرخه فعلی نسبت به اصلاح‌های گذشته محسوب می‌شود؛ زیرا برخلاف دوره‌های قبل، جریان نقدینگی نهادی همچنان در حال ورود به بازار است. داده‌های آن‌چین از انباشت گسترده سرمایه‌گذاران بزرگ حکایت دارند بررسی داده‌های درون‌زنجیره‌ای نیز تصویری نسبتاً امیدوارکننده از وضعیت بازار ارائه می‌دهد. دارندگان بلندمدت یا LTH که بیت‌کوین‌های خود را بیش از ۱۵۵ روز نگهداری کرده‌اند، اکنون رکورد جدیدی را ثبت کرده‌اند و موجودی آن‌ها به حدود ۱۶.۶۴ میلیون بیت‌کوین رسیده است؛ رقمی که تقریباً ۷۹ درصد کل عرضه در گردش را شامل می‌شود. در کنار این موضوع، کاهش ورود بیت‌کوین نهنگ‌ها به صرافی‌ها نشان می‌دهد که تمایل به فروش در میان سرمایه‌گذاران بزرگ کاهش یافته است. همچنین تغییرات مثبت شاخص موقعیت هولدرها و قرار گرفتن نسبت MVRV در محدوده‌هایی که در گذشته با کف‌های قیمتی همراه بوده‌اند، احتمال پایان یافتن فاز اصلاح را تقویت می‌کند. از سوی دیگر، خروج حدود ۶۸۶ میلیون دلار بیت‌کوین از صرافی‌ها نیز موجب کاهش عرضه قابل معامله شده است؛ عاملی که در صورت تداوم تقاضا می‌تواند فشار صعودی بیشتری بر قیمت وارد کند. فضای قانون‌گذاری و اقتصاد کلان به نفع دارایی‌های پرریسک تغییر کرده است تحولات قانون‌گذاری نیز به یکی دیگر از محرک‌های مهم بازار تبدیل شده‌اند. پیشرفت لایحه CLARITY Act که با هدف شفاف‌سازی اختیارات SEC و CFTC تدوین شده، همراه با پیشبرد بسته‌های مرتبط با استانداردهای اخلاقی، امیدها را نسبت به ایجاد چارچوب قانونی شفاف‌تر برای صنعت دارایی‌های دیجیتال افزایش داده است. همزمان، کاهش تدریجی نرخ تورم، افزایش احتمال کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو و بهبود اشتهای ریسک در بازارهای سهام، شرایط مساعدتری برای دارایی‌های پرریسک از جمله بیت‌کوین ایجاد کرده‌اند. در کنار این عوامل، روایت «طلای دیجیتال» نیز همچنان با توجه به نگرانی‌ها درباره کسری بودجه و سیاست‌های مالی بلندمدت، از جذابیت خود برای سرمایه‌گذاران محافظه‌کار برخوردار است. ریسک‌ها همچنان پابرجا هستند و شکست مقاومت شرط ادامه صعود است با وجود بهبود شرایط بنیادی و تکنیکال، بازار همچنان با ریسک‌های مهمی مواجه است. دیوار عرضه سنگین در محدوده ۶۶.۹ تا ۶۷ هزار دلار، احتمال توزیع دارایی‌های مرتبط با طلبکاران Mt. Gox، باقی ماندن تقاطع نزولی در برخی نمودارهای روزانه و همچنین ریسک‌های اقتصاد کلان و ژئوپلیتیکی، همگی می‌توانند روند صعودی را با چالش مواجه کنند. از منظر تکنیکال نیز تا زمانی که قیمت نتواند بالای محدوده ۶۶ تا ۶۶.۵ هزار دلار تثبیت شود، احتمال اصلاح مجدد به سمت حمایت ۶۴.۵ تا ۶۵ هزار دلار همچنان وجود خواهد داشت. از دست رفتن این ناحیه نیز می‌تواند مسیر بازگشت قیمت به محدوده ۶۲ هزار دلار را هموار کند. جمع‌بندی؛ بازار در آستانه یک تصمیم سرنوشت‌ساز ترکیب ورود سرمایه به ETFهای اسپات، افزایش انباشت توسط سرمایه‌گذاران بلندمدت، کاهش عرضه در صرافی‌ها و بهبود فضای قانون‌گذاری، تصویری نسبتاً مثبت از چشم‌انداز میان‌مدت بیت‌کوین ترسیم می‌کند. با این حال، از منظر تکنیکال بازار هنوز موفق به عبور از مهم‌ترین مقاومت خود نشده و همین موضوع باعث شده روند کلی همچنان در مرحله بازسازی باقی بماند. در صورتی که بیت‌کوین بتواند با حجم معاملات مناسب از محدوده ۶۶.۵ تا ۶۷ هزار دلار عبور کرده و بالای آن تثبیت شود، احتمال حرکت به سمت اهداف ۶۸ هزار و سپس ۷۲ هزار دلار به شکل محسوسی افزایش خواهد یافت. اما تا پیش از وقوع این سناریو، بازار همچنان در محدوده‌ای حساس قرار دارد و واکنش قیمت به مقاومت‌های پیش رو، مسیر حرکت هفته‌های آینده را مشخص خواهد کرد.

 بازار طلا و سکه در معاملات روز گذشته بار دیگر نشانه‌هایی از بازگشت قدرت خریداران را به نمایش گذاشت و توانست بخش مهمی از فضای احتیاطی روزهای قبل را پشت سر بگذارد. افزایش تقاضا در اغلب بخش‌های بازار موجب شد قیمت انواع طلا و قطعات سکه در مسیر صعود قرار گیرند و معامله‌گران با نگاه امیدوارانه‌تری معاملات خود را دنبال کنند. این رفتار نشان می‌دهد که با وجود نوسانات اخیر، جریان نقدینگی همچنان تمایل دارد در بازار فلزات گران‌بها باقی بماند و هر اصلاح قیمتی را به فرصتی برای ورود تبدیل کند. همزمان، تثبیت نرخ ارز در سطوح بالا و تقویت قیمت جهانی طلا، دو متغیر مهمی بودند که از روند صعودی بازار داخلی حمایت کردند. هرچند دلار طی روزهای اخیر نوسانات محدودی را تجربه کرده است، اما حضور آن در محدوده‌های قیمتی فعلی همچنان مهم‌ترین پشتوانه بازار طلا و سکه محسوب می‌شود. از سوی دیگر، افزایش بهای انس جهانی نیز باعث شد انتظارات صعودی در میان فعالان بازار تقویت شود و خریداران با اعتماد بیشتری وارد معاملات شوند. در چنین فضایی، معامله‌گران بیش از گذشته به دنبال تأیید سیگنال‌های تکنیکال هستند؛ چرا که معتقدند عبور بازار از مقاومت‌های کلیدی می‌تواند آغازگر موج تازه‌ای از افزایش قیمت‌ها باشد. بازگشت انس به زیر ۴۱۰۰ دلار؛ خریداران طلا محتاط شدند در بازارهای جهانی نیز روند قیمت انس طلا طی ساعات اخیر با نوسانات قابل توجهی همراه بوده است. پس از آنکه این فلز گران‌بها برای مدت کوتاهی توانست به سطوح بالاتر صعود کند، بار دیگر با افزایش فشار فروش مواجه شد و به زیر مرز ۴۱۰۰ دلار بازگشت. این رفت‌وبرگشت قیمتی و نبود یک روند مشخص، فضای انتظاری را در میان معامله‌گران تقویت کرده است. همین سرگردانی قیمت در بازار جهانی باعث شد بازار داخلی طلا و سکه نیز در معاملات امروز با احتیاط بیشتری دنبال شود و بخشی از رشد روز گذشته را از دست بدهد. در نتیجه، قیمت‌ها با افتی محدود همراه شدند؛ افتی که بیش از آنکه ناشی از تغییر روند باشد، تحت تأثیر نوسانات انس جهانی و کاهش موقت انگیزه خرید شکل گرفته است. در شرایط کنونی، تا زمانی که انس طلا نتواند بار دیگر بالای محدوده ۴۱۰۰ دلار تثبیت شود، احتمال تداوم نوسانات و معاملات محتاطانه در بازار داخلی همچنان وجود خواهد داشت. طلای آب‌شده در آستانه عبور از مهم‌ترین مقاومت خود از منظر تکنیکال، طلای آب‌شده نقدی پس از پشت سر گذاشتن دوره‌ای از نوسانات اصلاحی، بار دیگر به مدار صعود بازگشته و با رشد معاملات روز گذشته، خود را به محدوده ۸۱ میلیون و ۹۷۰ هزار تومان رسانده است. بررسی معاملات امروز نیز نشان می‌دهد قیمت بدون تغییر محسوسی در همین محدوده در حال نوسان است؛ رفتاری که معمولاً از دید تحلیلگران به معنای تجمیع انرژی خریداران پیش از یک حرکت تعیین‌کننده تلقی می‌شود. اکنون نگاه فعالان بازار به مقاومت بسیار مهم ۸۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان دوخته شده است؛ سطحی که سقف تاریخی موج قبلی محسوب می‌شود و تاکنون چندین مرتبه مانع ادامه روند صعودی شده است. عبور قدرتمند قیمت از این محدوده، می‌تواند پایان مرحله تثبیت فعلی را اعلام کرده و مسیر بازار را وارد فاز جدیدی از رشد کند. در صورت شکست این مقاومت با حجم معاملات مناسب، نخستین هدف تکنیکال در محدوده ۸۵ میلیون تومان قرار خواهد گرفت و پس از آن، مقاومت مهم و روانی ۹۰ میلیون تومان به عنوان مقصد بعدی بازار مطرح می‌شود؛ سطحی که فتح آن می‌تواند چشم‌انداز میان‌مدت طلای آب‌شده را به شکل محسوسی تقویت کرده و زمینه ورود موج تازه‌ای از نقدینگی را فراهم سازد. اندیکاتورها همچنان از ادامه روند صعودی حمایت می‌کنند سیگنال‌های تکنیکال نیز همچنان به نفع خریداران باقی مانده‌اند. شاخص قدرت نسبی (RSI) اکنون در محدوده ۶۲ واحد قرار دارد؛ سطحی که از حفظ مومنتوم صعودی بازار حکایت دارد، اما در عین حال نشان می‌دهد قیمت هنوز وارد محدوده اشباع خرید نشده است. این موضوع بیانگر آن است که بازار همچنان ظرفیت ادامه رشد را در اختیار دارد و از منظر رفتاری، فشار خرید هنوز به مرحله فرسایشی نرسیده است. در مجموع، تا زمانی که طلای آب‌شده بالاتر از محدوده‌های حمایتی اخیر معامله شود، سناریوی غالب بازار همچنان ادامه روند صعودی خواهد بود. اکنون مهم‌ترین آزمون پیش روی خریداران، عبور از مقاومت ۸۲.۳ میلیون تومانی است؛ مقاومتی که شکسته شدن آن می‌تواند آغازگر فصل تازه‌ای از رشد قیمت‌ها باشد و اهداف ۸۵ میلیون تومان و در ادامه ۹۰ میلیون تومان را در دسترس بازار قرار دهد. از این رو، رفتار قیمت در محدوده فعلی می‌تواند یکی از تعیین‌کننده‌ترین مقاطع معاملاتی هفته‌های اخیر برای بازار طلا و سکه باشد.

بازار ارز در حالی آخرین روز معاملاتی هفته و هم‌زمان نخستین روز مردادماه را آغاز می‌کند که دلار یکی از پرتنش‌ترین و تاریخی‌ترین ماه‌های خود را پشت سر گذاشته است. اسکناس آمریکایی که تنها چند هفته قبل تحت تأثیر فضای روانی ناشی از اخبار سیاسی و خوش‌بینی معامله‌گران تا سطوحی پایین‌تر عقب‌نشینی کرده بود، اکنون نه‌تنها تمام آن افت را جبران کرده، بلکه با ثبت نرخ ۱۹۵ هزار تومان، رکورد تازه‌ای را در تاریخ معاملات بازار آزاد ایران به نام خود ثبت کرده است. ثبت این سقف تاریخی تنها یک عدد جدید روی تابلو معاملات نبود؛ بلکه نشانه‌ای از تغییر انتظارات فعالان بازار نسبت به آینده اقتصاد و ارزش پول ملی محسوب می‌شود. شکسته شدن مقاومتی که ماه‌ها دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید، پیام روشنی برای معامله‌گران داشت؛ اینکه جریان غالب بازار همچنان صعودی است و تقاضا هنوز از قدرت بالایی برخوردار است. هرچند پس از لمس قله ۱۹۵ هزار تومانی، بازار مطابق انتظار وارد یک اصلاح کوتاه‌مدت شد و بخشی از معامله‌گران اقدام به ذخیره سود کردند، اما این اصلاح عمر چندانی نداشت. معاملات روز گذشته بار دیگر نشان داد که خریداران همچنان در بازار حضور فعال دارند و دلار با سرعت دوباره به مدار صعود بازگشته است. این رفتار قیمتی بیش از هر چیز نشان می‌دهد که اصلاح‌های اخیر بیشتر به یک استراحت موقت در دل روند صعودی شباهت دارند تا آغاز یک روند نزولی پایدار. تیرماه؛ ماهی که همه پیش‌بینی‌ها را برهم زد اگر خردادماه را بتوان ماه اصلاح قیمت‌ها نامید، بدون تردید تیرماه را باید ماه بازگشت قدرتمند دلار و تغییر کامل مسیر بازار دانست. بازاری که در آغاز تیر هنوز تحت تأثیر شوک خبری ناشی از امضای تفاهم‌نامه و موج خوش‌بینی ایجادشده قرار داشت، به‌تدریج از فضای هیجانی فاصله گرفت و بار دیگر به متغیرهای واقعی اقتصاد بازگشت. در آن مقطع نیز بارها تأکید شد که کاهش سنگین قیمت دلار از پشتوانه بنیادی برخوردار نیست. افتی که صرفاً بر پایه انتظارات روانی شکل بگیرد، در صورتی که متغیرهای اقتصادی تغییر نکرده باشند، معمولاً دوام چندانی نخواهد داشت و بازار دیر یا زود مسیر خود را اصلاح می‌کند. دقیقاً همین اتفاق نیز رخ داد و دلار از همان نخستین روزهای تیرماه مسیر متفاوتی را در پیش گرفت. بازار خیلی زود دریافت که شرایط اقتصاد کشور نسبت به هفته‌های قبل تغییر محسوسی نکرده است. فشارهای ساختاری همچنان پابرجاست و عواملی که پیش‌تر زمینه‌ساز رشد نرخ ارز بودند، نه‌تنها از بین نرفته‌اند بلکه در برخی حوزه‌ها تشدید نیز شده‌اند. به همین دلیل، کاهش شدید قیمت‌ها بیش از آنکه یک اصلاح منطقی باشد، واکنشی احساسی به فضای خبری محسوب می‌شد. اقتصاد زیر فشار؛ متغیرهایی که همچنان به نفع دلار عمل می‌کنند بررسی متغیرهای بنیادی اقتصاد نشان می‌دهد که همچنان مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی از رشد نرخ ارز حمایت می‌کنند. هزینه‌های سنگین ناشی از جنگ اخیر، نیاز گسترده به تأمین منابع مالی برای بازسازی، تشدید کسری بودجه، رشد حجم نقدینگی، استمرار تورم بالا و افزایش انتظارات تورمی، همگی فشار مضاعفی بر ارزش پول ملی وارد کرده‌اند. از سوی دیگر، تحولات هفته‌های اخیر در جنوب کشور و ایجاد اختلال در بخشی از روند صادرات نفت، نگرانی‌های تازه‌ای را درباره درآمدهای ارزی کشور ایجاد کرده است. هرگونه کاهش در صادرات نفت یا محدود شدن جریان ورود ارز، مستقیماً بر توازن عرضه و تقاضای بازار ارز اثر می‌گذارد و می‌تواند زمینه افزایش بیشتر قیمت دلار را فراهم کند. به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند رشد اخیر دلار صرفاً حاصل هیجان معامله‌گران نیست، بلکه بازتاب مجموعه‌ای از واقعیت‌های اقتصادی است که طی ماه‌های گذشته به‌تدریج انباشته شده‌اند. زمانی که متغیرهای کلان اقتصاد تغییر محسوسی نکنند، اصلاح‌های مقطعی معمولاً فرصت تازه‌ای برای ورود خریداران ایجاد خواهند کرد. جهش ۲۳ درصدی؛ یکی از سریع‌ترین صعودهای سال دلار تیرماه را از محدوده ۱۵۷ هزار تومان آغاز کرد؛ سطحی که در آن زمان بسیاری از فعالان بازار آن را کف هیجانی ناشی از فضای سیاسی می‌دانستند. اما تنها طی چند هفته، ورق بازار به‌طور کامل برگشت و روندی شکل گرفت که کمتر کسی انتظار چنین شتابی را برای آن داشت. افزایش تقاضا، رشد انتظارات تورمی و تقویت مومنتوم صعودی باعث شد دلار یکی پس از دیگری مقاومت‌های مهم را پشت سر بگذارد و در نهایت به قله تاریخی ۱۹۵ هزار تومان برسد. به این ترتیب، بازار تنها در طول یک ماه بیش از ۲۳ درصد بازدهی را تجربه کرد؛ رشدی که برای بازاری به بزرگی بازار ارز ایران، رقمی بسیار قابل توجه و در عین حال نگران‌کننده محسوب می‌شود. اهمیت این صعود تنها به درصد رشد آن محدود نمی‌شود. شکست سقف تاریخی اردیبهشت‌ماه، از منظر تکنیکال و روانی اهمیت بسیار زیادی دارد. عبور از چنین سطوحی معمولاً پیام روشنی برای معامله‌گران ارسال می‌کند؛ اینکه خریداران همچنان کنترل بازار را در اختیار دارند و روند غالب هنوز تغییر نکرده است. از سوی دیگر، ثبت دو سقف تاریخی تنها در شش ماه نخست سال، نشانه‌ای از شدت بی‌ثباتی در بازار ارز و تغییر انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به آینده اقتصاد است. این موضوع احتمال ثبت رکوردهای جدید در ماه‌های آینده را نیز افزایش داده و نگاه بسیاری از فعالان بازار را به ادامه روند صعودی معطوف کرده است. چرا کانال ۲۰۰ هزار تومان دیگر دور از دسترس نیست؟ کانال ۲۰۰ هزار تومان تا چند ماه قبل تنها یک سناریوی دور از ذهن تلقی می‌شد، اما اکنون این سطح به نزدیک‌ترین هدف بازار تبدیل شده است. فاصله اندک قیمت فعلی تا این کانال روانی باعث شده معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری رفتار بازار در روزهای آینده را زیر نظر داشته باشند. در شرایطی که تورم همچنان در سطوح بالا قرار دارد، کسری بودجه پابرجاست، درآمدهای ارزی با ابهام مواجه هستند و فضای منطقه‌ای همچنان پرریسک ارزیابی می‌شود، بازار ارز نیز همچنان انگیزه لازم برای حفظ روند صعودی را در اختیار دارد. همین موضوع سبب شده بسیاری از معامله‌گران، هر اصلاح قیمت را فرصتی برای ورود دوباره به بازار تلقی کنند. البته عبور از کانال ۲۰۰ هزار تومان تنها یک اتفاق روانی نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز مرحله تازه‌ای از قیمت‌گذاری در بازار ارز باشد و انتظارات تورمی را نیز وارد فاز جدیدی کند. از همین رو، واکنش بازار به این محدوده از اهمیت بسیار بالایی برخوردار خواهد بود. تصویر تکنیکال؛ میانگین‌ها همچنان به نفع خریداران از منظر تحلیل تکنیکال نیز ساختار بازار همچنان نشانه‌ای از ضعف روند صعودی بروز نداده است. بررسی نمودار روزانه نشان می‌دهد که مومنتوم مثبت همچنان در حال تقویت شدن است و قدرت خریداران نسبت به فروشندگان برتری محسوسی دارد. یکی از مهم‌ترین سیگنال‌های صعودی بازار، کراس میانگین‌های متحرک ۲۱ و ۵۰ روزه است. این الگو در گذشته بارها به‌عنوان یکی از معتبرترین نشانه‌های ادامه روندهای صعودی عمل کرده و اکنون نیز بار دیگر چراغ سبزی برای ادامه حرکت دلار صادر کرده است. قرار گرفتن میانگین کوتاه‌مدت بالاتر از میانگین میان‌مدت، به‌وضوح نشان می‌دهد که روند غالب همچنان صعودی است. در کنار این سیگنال، شاخص قدرت نسبی یا RSI نیز در محدوده ۶۶ واحد قرار گرفته است. این شاخص ضمن تأیید افزایش قدرت خریداران، هنوز وارد محدوده اشباع خرید نشده و همین موضوع نشان می‌دهد که از منظر تکنیکال، بازار همچنان ظرفیت ادامه حرکت صعودی را حفظ کرده است. نبرد نهایی با سقف تاریخی؛ مقصد بعدی دلار کجاست؟ دلار اکنون در محدوده ۱۹۲ هزار تومان معامله می‌شود؛ یعنی تنها چند هزار تومان پایین‌تر از سقف تاریخی ۱۹۵ هزار تومانی. این فاصله اندک باعث شده بازار عملاً وارد مرحله‌ای سرنوشت‌ساز شود؛ مرحله‌ای که نتیجه آن می‌تواند مسیر معاملات مردادماه را مشخص کند. در صورتی که خریداران موفق شوند بار دیگر مقاومت ۱۹۵ هزار تومان را با قدرت پشت سر بگذارند، احتمال ورود دلار به کانال ۲۰۰ هزار تومان به شکل محسوسی افزایش خواهد یافت. پس از آن نیز محدوده ۲۱۰ هزار تومان می‌تواند به‌عنوان هدف بعدی بازار مطرح شود؛ هدفی که در صورت تداوم شرایط فعلی، دیگر دور از انتظار نخواهد بود. در مقابل، اگر بازار وارد اصلاح شود، نخستین حمایت معتبر در محدوده ۱۸۳ هزار تومان قرار دارد؛ سطحی که پیش‌تر یکی از مهم‌ترین مقاومت‌های بازار بود و اکنون پس از شکست، به یک حمایت کلیدی تبدیل شده است. حفظ این محدوده می‌تواند ساختار صعودی بازار را دست‌نخورده نگه دارد و زمینه را برای آغاز موج بعدی رشد قیمت فراهم کند. در مجموع، تا زمانی که دلار بالاتر از حمایت ۱۸۳ هزار تومان معامله شود، میانگین‌های متحرک سیگنال صعودی صادر کنند و شاخص‌های مومنتومی نیز برتری خریداران را تأیید کنند، سناریوی غالب بازار همچنان ادامه روند صعودی خواهد بود؛ روندی که در گام نخست چشم به فتح دوباره قله ۱۹۵ هزار تومان و سپس ورود به کانال تاریخی ۲۰۰ هزار تومان دوخته است.

بازار جهانی طلا در معاملات روز چهارشنبه با ثبت یک حرکت صعودی قابل‌توجه، یکی از مهم‌ترین سیگنال‌های تکنیکال هفته‌های اخیر را صادر کرد؛ حرکتی که نه‌تنها قیمت را تا سقف ۴,۱۶۶ دلار افزایش داد، بلکه همزمان چندین نشانه مهم از تغییر رفتار بازار را نیز فعال کرد. این رشد ادامه موج مثبتی بود که از معاملات روز سه‌شنبه آغاز شده بود و اکنون بسیاری از تحلیلگران آن را نخستین تلاش جدی طلا برای خروج از روند نزولی کوتاه‌مدت ارزیابی می‌کنند. اهمیت این حرکت تنها به افزایش قیمت محدود نمی‌شود. طلا در جریان این صعود موفق شد هم از خط روند نزولی عبور کند و هم دوباره بالاتر از میانگین متحرک ۲۰ روزه تثبیت شود؛ دو سطحی که طی هفته‌های گذشته به‌عنوان مهم‌ترین موانع تکنیکال بازار عمل کرده بودند. هم‌زمانی شکست این دو مقاومت باعث شده است محدوده بازپس‌گرفته‌شده به یک ناحیه پیوت با اهمیت بیشتر تبدیل شود؛ محدوده‌ای که اکنون نقش آن از مقاومت به حمایت تغییر کرده و حفظ آن می‌تواند سرنوشت حرکت بعدی بازار را تعیین کند. شکست همزمان مقاومت‌ها؛ نخستین نشانه تغییر موازنه قدرت بازار طلا طی ماه‌های اخیر تحت فشار فروش و اصلاح قیمتی قرار داشت و هر بار که قیمت تلاش می‌کرد روند صعودی تازه‌ای را آغاز کند، فروشندگان در سطوح مقاومتی مانع ادامه حرکت می‌شدند. اما رشد اخیر از این جهت متفاوت است که هم‌زمان چندین مانع مهم تکنیکال شکسته شده و ساختار نمودار در حال تغییر است. عبور از خط روند نزولی به این معناست که فشار فروش حاکم بر بازار تا حدی کاهش یافته است. در کنار آن، بازگشت قیمت به بالای میانگین متحرک ۲۰ روزه نیز نشان می‌دهد خریداران دوباره کنترل روند کوتاه‌مدت را در اختیار گرفته‌اند. از دید تحلیل تکنیکال، زمانی که دو سیگنال مستقل در یک نقطه زمانی فعال شوند، اعتبار شکست افزایش پیدا می‌کند و احتمال تبدیل آن به یک روند پایدار بیشتر خواهد بود. با این حال، تثبیت این دستاورد اهمیت بسیار بیشتری نسبت به خود شکست اولیه دارد. اگر قیمت بتواند طی روزهای آینده بالاتر از این ناحیه باقی بماند، حمایت تازه‌ای برای ادامه حرکت صعودی شکل خواهد گرفت. اما از دست رفتن این محدوده می‌تواند شکست اخیر را به یک شکست کاذب تبدیل کرده و دوباره فروشندگان را به بازار بازگرداند. مقاومت ۴,۲۰۳ دلار؛ نقطه‌ای که مسیر روند را مشخص می‌کند اگرچه بازگشت قیمت به بالای میانگین ۲۰ روزه و شکست خط روند نزولی نشانه‌ای مثبت محسوب می‌شود، اما تحلیلگران معتقدند آزمون اصلی بازار هنوز آغاز نشده است. مهم‌ترین مقاومت پیش روی طلا اکنون در ۴,۲۰۳ دلار قرار دارد؛ سطحی که آخرین سقف نوسانی بازار محسوب می‌شود و عبور از آن می‌تواند ساختار نزولی کوتاه‌مدت را به‌طور رسمی خاتمه دهد. شکست این مقاومت تنها به معنای عبور از یک سقف قیمتی نیست. در صورت عبور قیمت از ۴,۲۰۳ دلار، الگوی کلاسیک کف دوقلو (Double Bottom) نیز تکمیل خواهد شد؛ الگویی که در تحلیل تکنیکال یکی از معتبرترین ساختارهای بازگشتی محسوب می‌شود و معمولاً از تغییر روند از نزولی به صعودی خبر می‌دهد. به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران حرفه‌ای اکنون نگاه خود را بر این سطح متمرکز کرده‌اند. تا زمانی که این مقاومت شکسته نشود، رشد اخیر همچنان می‌تواند صرفاً یک اصلاح صعودی در دل روند نزولی تلقی شود. اما عبور پایدار از آن، روایت بازار را به شکل محسوسی تغییر خواهد داد. همگرایی مقاومت‌ها؛ جایی که آزمون واقعی خریداران آغاز می‌شود در شرایط فعلی، چالش اصلی خریداران تنها مقاومت ۴,۲۰۳ دلار نیست. در محدوده‌ای نزدیک به این سطح، چند مانع تکنیکال مهم دیگر نیز قرار گرفته‌اند که همگی به‌طور هم‌زمان فشار فروش را افزایش می‌دهند. نخست، یک خط روند نزولی دیگر همچنان در این ناحیه حضور دارد. در کنار آن، یک خط روند صعودی نیز به همین محدوده نزدیک شده و موجب تراکم سطوح مقاومتی شده است. اما مهم‌ترین عامل، میانگین متحرک ۵۰ روزه است که اکنون در حوالی ۴,۲۵۲ دلار قرار دارد و همچنان شیب نزولی دارد. کاهش تدریجی این میانگین متحرک باعث شده فاصله آن با مقاومت ۴,۲۰۳ دلار کمتر شود و در نتیجه یک منطقه مقاومتی فشرده شکل بگیرد. چنین همگرایی‌هایی معمولاً از دید معامله‌گران اهمیت بالایی دارند، زیرا عبور از آن‌ها به معنای شکست همزمان چندین مانع تکنیکال خواهد بود و اعتبار روند جدید را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد. میانگین متحرک ۵۰ روزه؛ مرز میان بازگشت موقت و آغاز روند جدید از زمان شکست میانگین متحرک ۵۰ روزه در اواسط ماه مارس، این شاخص به مهم‌ترین مقاومت دینامیک بازار تبدیل شده است. هر بار که قیمت تلاش کرده به سمت آن حرکت کند، فشار فروش افزایش یافته و مانع ادامه روند شده است. به همین دلیل، بازپس‌گیری این میانگین تنها یک رویداد تکنیکی ساده نیست، بلکه می‌تواند نشانه‌ای از تغییر کامل موازنه قدرت میان خریداران و فروشندگان باشد. اگر قیمت بتواند هم مقاومت ۴,۲۰۳ دلار و هم میانگین متحرک ۵۰ روزه را در یک حرکت واحد پشت سر بگذارد، احتمال تداوم موج صعودی به‌مراتب افزایش خواهد یافت. در چنین شرایطی، بازار از فاز «بازگشت کوتاه‌مدت» وارد مرحله «تغییر روند» خواهد شد؛ تفاوتی که از منظر سرمایه‌گذاران میان‌مدت و بلندمدت اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا تصمیم‌گیری‌های بعدی آن‌ها به تثبیت همین شکست وابسته خواهد بود. اهداف بالاتر؛ مسیر صعود در صورت تأیید شکست اگر سناریوی صعودی تکمیل شود و طلا موفق به عبور پایدار از مقاومت‌های فعلی شود، نگاه معامله‌گران به اهداف بالاتری معطوف خواهد شد. نخستین هدف مهم بازار در محدوده ۴,۳۸۲ دلار قرار دارد؛ سطحی که سقف روند صعودی پیشین محسوب می‌شود و احتمال افزایش عرضه در آن وجود دارد. عبور از این مقاومت می‌تواند فضای لازم را برای حرکت به سمت هدف مهم‌تر بعدی فراهم کند. هدف بعدی در نزدیکی میانگین متحرک ۲۰۰ روزه و محدوده ۴,۴۹۷ دلار قرار گرفته است. این میانگین در روند صعودی قبلی نقش حمایت دینامیک اصلی بازار را ایفا می‌کرد، اما اکنون نخستین برخورد قیمت با آن پس از شکست نزولی، احتمالاً با مقاومت فروشندگان همراه خواهد بود. رفتار قیمت در این محدوده از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا اگر بازار بتواند پس از عبور از میانگین ۵۰ روزه، میانگین ۲۰۰ روزه را نیز بازپس بگیرد، چشم‌انداز صعودی میان‌مدت طلا به شکل محسوسی تقویت خواهد شد و احتمال بازگشت به روند افزایشی بزرگ‌تر افزایش می‌یابد. تعادل میان امید و احتیاط؛ بازار هنوز به تأیید نهایی نیاز دارد با وجود تمامی سیگنال‌های مثبتی که طی دو جلسه معاملاتی اخیر شکل گرفته‌اند، هنوز نمی‌توان با اطمینان از پایان روند نزولی سخن گفت. بازار موفق شده است نخستین گام‌های مهم را بردارد، اما عبور از مقاومت‌های پیش رو شرط اصلی تأیید تغییر روند خواهد بود. در واقع، حرکت اخیر بیش از آنکه پایان مسیر باشد، آغاز مرحله‌ای حساس از آزمون قدرت خریداران است. تثبیت بالای ناحیه حمایتی جدید، شکست مقاومت ۴,۲۰۳ دلار، بازپس‌گیری میانگین متحرک ۵۰ روزه در ۴,۲۵۲ دلار و سپس حرکت به سمت اهداف ۴,۳۸۲ و ۴,۴۹۷ دلار، زنجیره‌ای از رویدادهای تکنیکال هستند که باید یکی پس از دیگری تکمیل شوند تا بتوان از شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار سخن گفت. در مجموع، ساختار نمودار طلا نسبت به روزهای گذشته بهبود یافته و نشانه‌های اولیه بازگشت قدرت خریداران قابل مشاهده است. با این حال، بازار همچنان در حساس‌ترین بخش نمودار قرار دارد؛ جایی که تصمیم قیمت در برابر مقاومت‌های کلیدی می‌تواند مسیر هفته‌های آینده را مشخص کند. اگر این مقاومت‌ها با حجم معاملات مناسب شکسته شوند، احتمال آغاز یک موج صعودی جدید افزایش خواهد یافت. اما در صورت ناتوانی قیمت در عبور از این سطوح، سناریوی ادامه نوسانات و حتی بازگشت فشار فروش همچنان روی میز باقی خواهد ماند.

 بازار جهانی نیکل در میانه جولای ۲۰۲۶ در شرایطی حساس و پیچیده قرار گرفته است؛ جایی که نبرد میان مازاد عرضه، سیاست‌های متغیر اندونزی و چشم‌انداز نامطمئن تقاضای جهانی، اجازه شکل‌گیری یک روند پایدار را به قیمت‌ها نداده است. این فلز راهبردی که نقشی کلیدی در تولید فولاد ضدزنگ و باتری خودروهای برقی دارد، پس از جهش ابتدای سال و اصلاح سنگین ماه ژوئن، اکنون در محدوده ۱۶ تا ۱۷ هزار دلار به ازای هر تن در بورس فلزات لندن (LME) نوسان می‌کند و همچنان در نزدیکی پایین‌ترین سطوح شش‌ماهه خود باقی مانده است. در چنین شرایطی، فعالان بازار بیش از هر زمان دیگری چشم به تصمیمات دولت اندونزی دوخته‌اند؛ تصمیماتی که می‌تواند مسیر قیمت نیکل را در نیمه دوم سال به‌طور محسوسی تغییر دهد. در هفته‌های اخیر، قیمت نقدی و قراردادهای نزدیک نیکل در بورس فلزات لندن عمدتاً در بازه ۱۶,۱۰۰ تا ۱۶,۷۰۰ دلار در هر تن معامله شده و در مقاطعی، از جمله حوالی ۱۰ جولای، به محدوده ۱۶,۴۱۰ دلار رسیده است. اگرچه حجم موجودی انبارهای بورس‌های جهانی همچنان در سطوح بالایی قرار دارد، اما کاهش‌های محدود در برخی انبارها نشانه‌هایی از متعادل‌تر شدن عرضه را به نمایش گذاشته و تا حدودی از شدت فشار فروش کاسته است؛ موضوعی که باعث شده بازار در فاز انتظار و نوسان باقی بماند. اندونزی همچنان فرمانده اصلی بازار جهانی نیکل است مهم‌ترین روایت بنیادی بازار نیکل در سال ۲۰۲۶ همچنان به برتری عرضه و نقش بی‌رقیب اندونزی بازمی‌گردد. این کشور با در اختیار داشتن حدود ۶۰ تا ۶۸ درصد از تولید معدنی نیکل جهان، طی سال‌های اخیر به بازیگر اصلی این بازار تبدیل شده و اکنون تصمیمات آن مستقیماً بر روند قیمت‌های جهانی اثر می‌گذارد. برخورداری از ذخایر عظیم سنگ معدن لاتریت، هزینه پایین استخراج و فرآوری، در کنار سرمایه‌گذاری گسترده شرکت‌های چینی، موجب شده اندونزی به مرکز ثقل زنجیره تأمین نیکل جهان تبدیل شود. بخش عمده تولید این کشور به محصولاتی نظیر Nickel Pig Iron (NPI)، محصولات میانی حاصل از فناوری HPAL مانند Mixed Hydroxide Precipitate (MHP) و همچنین نیکل تصفیه‌شده اختصاص دارد. این زنجیره تولید، هم نیاز صنعت فولاد ضدزنگ را تأمین می‌کند و هم خوراک اصلی بسیاری از تولیدکنندگان باتری خودروهای برقی را فراهم می‌آورد؛ موضوعی که اهمیت استراتژیک اندونزی را در اقتصاد جهانی انرژی‌های نو دوچندان کرده است. سیاست‌های استخراج، مهم‌ترین متغیر تعیین‌کننده قیمت‌ها اگرچه بازار طی سال‌های اخیر با مازاد عرضه قابل‌توجهی مواجه بوده، اما دولت اندونزی در سال ۲۰۲۶ تلاش کرد با اعمال محدودیت بر صدور مجوزهای استخراج، روند نزولی قیمت‌ها را کنترل کند. سهمیه استخراج معادن یا RKAB در ابتدای سال به حدود ۲۶۰ تا ۲۷۰ میلیون تن مرطوب کاهش یافت؛ رقمی که نسبت به حدود ۳۷۹ میلیون تن ثبت‌شده در سال ۲۰۲۵ افتی چشمگیر را نشان می‌دهد و در زمان اعلام، موجی از خوش‌بینی را در بازار ایجاد کرد. با این حال، این خوش‌بینی دوام چندانی نداشت. معامله‌گران به‌تدریج احتمال دادند دولت اندونزی در نیمه دوم سال برای حمایت از رشد اقتصادی و افزایش درآمدهای صادراتی، سهمیه استخراج را بار دیگر افزایش دهد؛ موضوعی که گمانه‌زنی‌ها درباره رشد سقف تولید تا محدوده ۳۰۰ تا ۳۶۰ میلیون تن را تقویت کرده است. همین انتظار، یکی از مهم‌ترین دلایل بازگشت فشار فروش و محدود شدن رشد قیمت‌ها در هفته‌های اخیر بوده است. در کنار این موضوع، هرچند برآوردهای پیشین گروه بین‌المللی مطالعات نیکل (INSG) از افزایش تولید جهانی نیکل اولیه به حدود ۳.۸۱ تا ۴.۰۸ میلیون تن در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ حکایت داشت، اما چالش‌هایی نظیر محدودیت‌های استخراج، کمبود گوگرد و اسید سولفوریک موردنیاز واحدهای HPAL و همچنین مشکلات عملیاتی در پروژه‌هایی مانند Weda Bay می‌تواند بخشی از این رشد را با محدودیت مواجه کند. تقاضا هنوز نتوانسته بر قدرت عرضه غلبه کند در سمت تقاضا، بازار نیکل همچنان به دو بخش اصلی وابسته است؛ صنعت فولاد ضدزنگ و صنعت باتری خودروهای برقی. فولاد ضدزنگ همچنان با سهمی نزدیک به ۷۰ درصد، بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نیکل در جهان محسوب می‌شود و بازار چین نقش محوری در این بخش دارد. با این حال، تداوم ضعف بخش املاک، کاهش سرمایه‌گذاری در پروژه‌های عمرانی و کند شدن رشد اقتصادی چین موجب شده مصرف فولاد ضدزنگ کمتر از انتظارات اولیه افزایش یابد و نتواند نیروی لازم برای خروج قیمت‌ها از رکود فعلی را فراهم کند. در سوی دیگر، صنعت خودروهای برقی همچنان موتور دوم تقاضای نیکل به شمار می‌رود. هرچند استفاده از باتری‌های پرنیکل NMC در حال افزایش است، اما گسترش سریع باتری‌های LFP که به نیکل نیاز ندارند، سرعت رشد مصرف این فلز را کاهش داده است. با وجود این، روند جهانی گذار به انرژی‌های پاک، توسعه زیرساخت‌های ذخیره‌سازی انرژی و افزایش تولید خودروهای برقی همچنان از چشم‌انداز بلندمدت نیکل حمایت می‌کند و پیش‌بینی می‌شود مصرف جهانی این فلز در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ حدود ۵ تا ۶ درصد رشد کند؛ رشدی که عمدتاً از بازارهای آسیایی سرچشمه می‌گیرد. دو بازار متفاوت؛ شکافی که هر روز عمیق‌تر می‌شود یکی از مهم‌ترین تحولات ساختاری بازار نیکل، شکل‌گیری دو زنجیره متفاوت عرضه و تقاضاست؛ موضوعی که باعث شده همه تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان شرایط یکسانی را تجربه نکنند. از یک سو، نیکل کلاس دو و محصولات کم‌هزینه اندونزی که عمدتاً با شدت انتشار کربن بالاتر تولید می‌شوند، بخش بزرگی از نیاز صنایع فولاد ضدزنگ و تولیدکنندگان خودروهای برقی چین را تأمین می‌کنند. در مقابل، نیکل کلاس یک که از معادن سولفیدی کشورهای غربی استخراج می‌شود، به دلیل کیفیت بالاتر، استانداردهای زیست‌محیطی سخت‌گیرانه‌تر و انطباق با قوانین حمایتی آمریکا و اتحادیه اروپا، همچنان با پرمیوم قیمتی معامله می‌شود و برای زنجیره تأمین باتری‌های مورد تأیید این کشورها اهمیت ویژه‌ای دارد. این دوگانگی باعث شده حتی در شرایطی که بازار جهانی با مازاد عرضه روبه‌رو است، برخی بخش‌ها همچنان با محدودیت عرضه مواجه باشند و اختلاف قیمت میان انواع مختلف نیکل حفظ شود. چشم‌انداز بنیادی همچنان به تصمیمات جاکارتا گره خورده است برآوردهای اولیه گروه بین‌المللی مطالعات نیکل از مازاد عرضه ۲۰۹ هزار تنی در سال ۲۰۲۵ و ۲۶۱ هزار تنی در سال ۲۰۲۶ حکایت داشت؛ اما بازنگری‌های اخیر نشان می‌دهد اگر دولت اندونزی محدودیت‌های تولید را حفظ کند و رشد عرضه با سرعت کمتری ادامه یابد، این مازاد می‌تواند به‌طور محسوسی کاهش یافته و حتی بازار با کسری محدودی در حدود ۳۲ هزار تن مواجه شود. به همین دلیل، پیش‌بینی‌ها درباره قیمت نیکل همچنان دامنه وسیعی را در بر می‌گیرد. بسیاری از مؤسسات بین‌المللی میانگین قیمت بورس فلزات لندن در سال ۲۰۲۶ را بین ۱۵,۵۰۰ تا ۱۹,۵۰۰ دلار در هر تن برآورد کرده‌اند و سناریوی پایه اغلب تحلیلگران نیز قرار گرفتن قیمت در محدوده ۱۷ تا ۱۸.۵ هزار دلار است. در سناریوی نزولی، افزایش مجدد سهمیه استخراج اندونزی، تقویت دلار آمریکا، رکود اقتصاد جهانی و رشد سریع‌تر استفاده از باتری‌های LFP می‌تواند فشار بیشتری بر قیمت‌ها وارد کند. در مقابل، محدودیت سختگیرانه‌تر عرضه، بهبود تقاضای فولاد ضدزنگ، رشد فراتر از انتظار بازار خودروهای برقی یا اختلالات ژئوپلیتیکی در زنجیره تأمین، مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند قیمت نیکل را به مسیر صعودی بازگردانند. نمودارها همچنان برتری فروشندگان را تأیید می‌کنند از منظر تحلیل تکنیکال، نیکل پس از جهش قابل‌توجه ابتدای سال که در واکنش به اخبار مربوط به محدودیت استخراج در اندونزی شکل گرفت، وارد فاز اصلاحی عمیقی شد و اکنون روند کوتاه‌مدت و میان‌مدت آن همچنان متمایل به نزول ارزیابی می‌شود. قیمت در محدوده ۱۶ تا ۱۶.۴ هزار دلار قرار دارد که نزدیک به پایین‌ترین سطوح شش‌ماهه بازار محسوب می‌شود. نخستین محدوده حمایتی مهم بین ۱۵,۵۰۰ تا ۱۶,۰۰۰ دلار قرار گرفته و شکست این سطح می‌تواند مسیر افت بیشتر قیمت را هموار کند. در سمت مقابل، مقاومت اولیه در محدوده ۱۷ هزار دلار قرار دارد و عبور از آن می‌تواند زمینه حرکت به سوی ۱۸ هزار دلار و سپس محدوده ۱۹ هزار دلار را فراهم کند. دامنه نوسان ۵۲ هفته اخیر نیز تقریباً بین ۱۴,۲۰۰ تا ۲۰ هزار دلار در هر تن بوده است. همچنین، قیمت همچنان پایین‌تر از میانگین‌های متحرک مهم ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه قرار دارد که ادامه برتری روند نزولی را تأیید می‌کند. شاخص RSI با دوره ۱۴ روزه عمدتاً در محدوده ۳۰ تا ۵۰ نوسان داشته و اگرچه ورود به نواحی نزدیک اشباع فروش احتمال شکل‌گیری جهش‌های مقطعی را افزایش داده، اما هنوز نشانه‌ای از آغاز یک روند صعودی قدرتمند مشاهده نمی‌شود. در همین حال، MACD همچنان در محدوده منفی قرار دارد و اسیلاتورهای استوکاستیک نیز سیگنال‌هایی متناقض اما عمدتاً متمایل به ضعف روند ارائه می‌دهند. به همین دلیل، بسیاری از پلتفرم‌های تحلیلی در اواخر ژوئن و اوایل جولای همچنان دیدگاه «فروش» یا «فروش قوی» را برای نیکل حفظ کرده‌اند. از سوی دیگر، سطح بالای موجودی انبارهای بورس فلزات لندن و بورس آتی شانگهای همچنان یکی از مهم‌ترین موانع رشد پایدار قیمت‌ها محسوب می‌شود. مجموع این ذخایر که در بسیاری از مقاطع بین ۴۰۰ تا ۴۷۰ هزار تن یا حتی بیشتر برآورد شده، نشان می‌دهد عرضه فیزیکی فلز همچنان فراوان است؛ هرچند کاهش‌های محدود اخیر توانسته تا حدودی از شدت فشار فروش بکاهد. بازار در انتظار یک محرک سرنوشت‌ساز چشم‌انداز نیکل در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ بیش از هر عامل دیگری به سیاست‌های دولت اندونزی وابسته خواهد بود. حفظ محدودیت‌های تولید می‌تواند زمینه یک بازگشت قیمتی تا محدوده ۱۸ هزار دلار و حتی سطوح بالاتر را فراهم کند، اما در صورت افزایش سهمیه‌های استخراج یا تداوم ضعف تقاضای جهانی، احتمال بازگشت قیمت به محدوده‌های حمایتی پایین‌تر همچنان بالا خواهد بود. در افق بلندمدت، توسعه صنعت خودروهای برقی، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی پاک و حرکت اقتصاد جهانی به سمت کاهش انتشار کربن همچنان از تقاضای نیکل حمایت می‌کند و جایگاه این فلز را به‌عنوان یکی از مواد اولیه کلیدی اقتصاد سبز حفظ خواهد کرد. با این حال، تا زمانی که مازاد عرضه جهانی، موجودی بالای انبارها و ابهام درباره سیاست‌های تولیدی اندونزی بر بازار سایه افکنده‌اند، انتظار می‌رود نیکل در سال ۲۰۲۶ همچنان بازاری پرنوسان، خبرمحور و گرفتار دامنه‌ای وسیع از نوسانات قیمتی باقی بماند.

نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در سال ۲۰۲۶ یکی از پرتلاطم‌ترین دوره‌های معاملاتی خود را تجربه کرده است؛ بازاری که در آن هر تغییر در معادلات سیاسی، امنیتی و اقتصادی، به سرعت در قیمت‌ها منعکس شده است. تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، نگرانی از اختلال در عرضه جهانی و افزایش ریسک‌های حمل‌ونقل انرژی، در مقاطعی موجی از خریدهای هیجانی را وارد بازار کرد و قیمت نفت را از کف‌های ماه جولای در محدوده ۶۷ دلار به کانال میانی و بالایی ۸۰ دلاری رساند. اکنون و در شرایطی که WTI در محدوده ۸۲ تا ۸۸ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود، بازار وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که از یک سو همچنان تحت حمایت کمبود عرضه و ریسک‌های ژئوپلیتیکی قرار دارد و از سوی دیگر، نگرانی‌ها درباره کاهش تقاضای جهانی و احتمال مازاد عرضه در ماه‌های آینده، سایه‌ای از تردید بر ادامه روند صعودی انداخته است. در چنین فضایی، معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری چشم به داده‌های بنیادی و سطوح کلیدی تکنیکال دوخته‌اند تا مسیر بعدی قیمت را ارزیابی کنند. ژئوپلیتیک همچنان تعیین‌کننده‌ترین عامل در معادلات بازار نفت است در ماه‌های اخیر، تحولات ژئوپلیتیکی بار دیگر ثابت کرده‌اند که همچنان مهم‌ترین محرک نوسانات بازار نفت محسوب می‌شوند. افزایش تنش‌ها در خاورمیانه و نگرانی از اختلال در تولید و صادرات نفت برخی کشورهای منطقه، موجب شد ریسک عرضه به شکل محسوسی افزایش یابد و بخش قابل توجهی از رشد قیمت‌ها ناشی از همین «پریمیوم ریسک» باشد. با این حال، کاهش نسبی تنش‌ها، ازسرگیری بخشی از تردد نفتکش‌ها در تنگه هرمز و بهبود جریان صادرات، بخشی از نگرانی‌های بازار را کاهش داده است. این تحولات اگرچه مانع از ادامه جهش پرشتاب قیمت‌ها شد، اما نتوانست ریسک ژئوپلیتیکی را به طور کامل از بازار حذف کند. به همین دلیل، هرگونه تغییر در شرایط منطقه همچنان می‌تواند به سرعت مسیر معاملات نفت را دگرگون کند و نوسانات قابل توجهی را به همراه داشته باشد. کاهش ذخایر نفت آمریکا همچنان از روند صعودی حمایت می‌کند در کنار تحولات سیاسی، وضعیت ذخایر نفت خام آمریکا همچنان یکی از مهم‌ترین ستون‌های بنیادی بازار به شمار می‌رود. تازه‌ترین آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نشان می‌دهد ذخایر تجاری نفت این کشور در محدوده ۴۰۸ تا ۴۱۱ میلیون بشکه قرار دارد؛ سطحی که همچنان پایین‌تر از میانگین‌های فصلی ارزیابی می‌شود و نشان‌دهنده محدود بودن عرضه در بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان است. هرچند در هفته منتهی به سوم جولای موجودی انبارها حدود ۳ میلیون بشکه افزایش یافت، اما این رشد پس از ماه‌ها کاهش مستمر ذخایر رخ داده و هنوز تصویر کلی بازار را تغییر نداده است. کاهش ذخایر تجاری در کنار افت قابل توجه ذخایر راهبردی آمریکا طی سال‌های اخیر، موجب شده بازار نسبت به هرگونه اختلال جدید در عرضه، واکنشی سریع و شدید نشان دهد. از سوی دیگر، سیاست‌های اوپک‌پلاس نیز همچنان نقش مهمی در توازن بازار ایفا می‌کند. آزادسازی تدریجی بخشی از کاهش تولید داوطلبانه، در کنار رشد تولید کشورهای خارج از اوپک‌پلاس مانند آمریکا و برزیل، می‌تواند بخشی از کمبود عرضه را جبران کند؛ هرچند برخی برآوردها از محدود شدن ظرفیت رشد تولید نفت شیل آمریکا در افق میان‌مدت حکایت دارند. چشم‌انداز تقاضا روایت متفاوتی از آینده بازار ارائه می‌دهد اگرچه سمت عرضه همچنان با محدودیت‌هایی روبه‌رو است، اما چشم‌انداز تقاضای جهانی تصویر محتاطانه‌تری را ترسیم می‌کند. بر اساس برآوردهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا و آژانس بین‌المللی انرژی، انتظار می‌رود مصرف جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل حدود ۱.۱ تا ۱.۲ میلیون بشکه در روز کاهش یابد. افزایش قیمت انرژی، رشد اقتصادی ضعیف‌تر در برخی اقتصادهای بزرگ و کاهش مصرف در کشورهای غیرعضو OECD از مهم‌ترین عواملی هستند که این روند را شکل داده‌اند. در مقابل، پیش‌بینی می‌شود با متعادل‌تر شدن قیمت‌ها و بهبود شرایط عرضه، رشد تقاضای جهانی در سال ۲۰۲۷ دوباره به محدوده ۲ میلیون بشکه در روز بازگردد. در این میان، چین و سایر اقتصادهای آسیایی همچنان مهم‌ترین بازیگران سمت تقاضا باقی مانده‌اند. تغییرات واردات نفت، سیاست‌های ذخیره‌سازی و سرعت رشد اقتصادی این کشورها می‌تواند به سرعت موازنه بازار جهانی را تغییر دهد و جهت حرکت قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. نبرد میان کمبود کوتاه‌مدت عرضه و ریسک مازاد میان‌مدت برآیند داده‌های بنیادی نشان می‌دهد بازار نفت اکنون در تقاطع دو نیروی متضاد قرار گرفته است. از یک سو، پایین بودن سطح ذخایر، ساختار بکواردیشن بازار و تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیکی، از قیمت‌ها حمایت کرده و مانع اصلاح عمیق شده‌اند. از سوی دیگر، بازگشت تدریجی عرضه، افزایش تولید کشورهای غیرعضو اوپک‌پلاس و کاهش رشد تقاضا، احتمال شکل‌گیری مازاد عرضه در نیمه دوم سال را تقویت کرده است. بسیاری از مؤسسات بین‌المللی نیز بر این باورند که با عادی‌تر شدن شرایط عرضه، قیمت نفت برنت می‌تواند تا پایان سال به محدوده ۷۰ دلار نزدیک شود؛ سناریویی که در صورت تحقق، فشار نزولی قابل توجهی بر نفت WTI نیز وارد خواهد کرد. در نتیجه، چشم‌انداز بنیادی بازار همچنان دوگانه باقی مانده است؛ جایی که محدودیت عرضه در کوتاه‌مدت از قیمت‌ها حمایت می‌کند، اما ریسک مازاد عرضه در افق میان‌مدت همچنان به عنوان مهم‌ترین تهدید برای ادامه روند صعودی شناخته می‌شود. بازگشت قدرتمند قیمت ساختار تکنیکال بازار را متحول کرد از منظر تکنیکال، نفت WTI پس از ثبت کف مهم در محدوده ۶۷ دلار، موفق شد روندی صعودی و قدرتمند را آغاز کند؛ حرکتی که بخش قابل توجهی از افت‌های قبلی را جبران کرده و ساختار کوتاه‌مدت بازار را بار دیگر به نفع خریداران تغییر داده است. عبور قیمت از میانگین‌های متحرک کلیدی و تثبیت بالای آنها، نشانه‌ای از تقویت مومنتوم صعودی محسوب می‌شود. هم‌زمان، شکست بخشی از خطوط روند نزولی که از سقف‌های سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ شکل گرفته بودند، امیدها را نسبت به تغییر فاز بلندمدت بازار افزایش داده است. اکنون قیمت در محدوده حساس ۸۳ تا ۸۵.۵۰ دلار قرار گرفته است؛ محدوده‌ای که علاوه بر همپوشانی با سطح ۶۱.۸ درصد اصلاح فیبوناچی، با مقاومت‌های تکنیکال مهم و خطوط روند میان‌مدت نیز تلاقی دارد و می‌تواند سرنوشت حرکت بعدی بازار را مشخص کند. حمایت‌های کلیدی و مقاومت‌هایی که مسیر بازار را تعیین می‌کنند در شرایط فعلی، محدوده ۸۰ تا ۸۲ دلار مهم‌ترین حمایت بازار محسوب می‌شود. حفظ قیمت بالاتر از این ناحیه، به معنای تداوم برتری خریداران و حفظ ساختار صعودی خواهد بود. در صورت از دست رفتن این محدوده، حمایت بعدی در بازه ۷۷ تا ۸۰ دلار قرار دارد و در ادامه، محدوده ۶۷ تا ۷۳ دلار به عنوان مهم‌ترین منطقه حمایتی و کف‌های ماه جولای می‌تواند مانع از تشدید فشار فروش شود. در سوی مقابل، مقاومت نخست بازار در محدوده ۸۳ تا ۸۵.۵۰ دلار قرار گرفته است. عبور قدرتمند از این سطح می‌تواند راه را برای حرکت به سمت محدوده ۸۸ تا ۸۹ دلار هموار کند و در ادامه نیز اهداف ۹۱ تا ۱۰۰ دلار، بر اساس اندازه‌گیری الگوهای تکنیکال از جمله الگوی سر و شانه معکوس در برخی تایم‌فریم‌ها، در دسترس بازار قرار گیرند. اندیکاتورها همچنان از برتری خریداران حکایت دارند بررسی اندیکاتورهای تکنیکال نشان می‌دهد روند صعودی کوتاه‌مدت همچنان از پشتوانه مناسبی برخوردار است. قیمت بالاتر از میانگین‌های متحرک نمایی ۵۰ و ۱۰۰ روزه قرار دارد که بیانگر حفظ ساختار مثبت بازار است. در همین حال، شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۵۷ قرار گرفته؛ سطحی که نشان می‌دهد بازار هنوز وارد محدوده اشباع خرید نشده و فضای لازم برای ادامه رشد قیمت همچنان وجود دارد. نوسانگر استوکاستیک نیز اگرچه به نواحی بالاتر نزدیک شده، اما هنوز سیگنال قطعی برای پایان روند صعودی صادر نکرده است. با این وجود، نزدیکی قیمت به مقاومت‌های مهم می‌تواند احتمال اصلاح‌های مقطعی، افزایش عرضه از سوی معامله‌گران کوتاه‌مدت و شناسایی سود را در روزهای آینده افزایش دهد. چشم‌انداز بازار؛ نفت در آستانه تصمیمی سرنوشت‌ساز در مجموع، تصویر فعلی بازار نشان می‌دهد نفت WTI همچنان از منظر تکنیکال در موقعیت صعودی قرار دارد و تا زمانی که قیمت بالاتر از محدوده ۸۰ تا ۸۲ دلار حفظ شود، احتمال تداوم حرکت به سمت مقاومت ۸۵ دلار و سپس محدوده ۸۸ تا ۹۰ دلار همچنان بالا خواهد بود. با این حال، ادامه این مسیر بیش از هر چیز به تحولات بنیادی وابسته است. گزارش‌های هفتگی ذخایر نفت آمریکا، تصمیمات آینده اوپک‌پلاس، روند ارزش دلار و مهم‌تر از همه، تحولات ژئوپلیتیکی، مهم‌ترین عواملی خواهند بود که جهت حرکت قیمت در هفته‌های آینده را مشخص می‌کنند. در چنین شرایطی، بازار نفت همچنان میان دو نیروی قدرتمند در نوسان است؛ از یک سو حمایت ناشی از محدودیت عرضه و ریسک‌های سیاسی و از سوی دیگر نگرانی از کاهش تقاضا و احتمال شکل‌گیری مازاد عرضه. نتیجه این تقابل، مسیر قیمت نفت در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ را تعیین خواهد کرد.

دوستان با سلام و احترام تحلیل در تایم فریم یک ساعته هست نظر بنده بر اساس حمایت و مقاومت و ترند لاین می باشد.