تابلو تحلیل‌ها

 بازارهای مالی در نخستین روز معاملاتی هفته با یک عقب‌نشینی گسترده و تقریباً یکدست آغاز به کار کردند؛ افتی که از بازار ارز گرفته تا طلا و سکه را دربر گرفت و نشان داد معامله‌گران در آغاز هفته با احتیاط بیشتری نسبت به خرید دارایی‌های پرریسک عمل کرده‌اند. در این میان، دلار تهران که در محدوده ۱۸۲ هزار تومان بود، تحت فشار فروش تا محدوده ۱۷۸ هزار تومان عقب نشست و در نهایت نیز معاملات روز را در همین محدوده به پایان رساند. با وجود این اصلاح قابل توجه، بسیاری از فعالان بازار معتقدند کاهش قیمت دلار بیش از آنکه ناشی از تغییر در متغیرهای بنیادی اقتصاد باشد، نتیجه فضای روانی حاکم بر بازار و واکنش معامله‌گران به اخبار سیاسی بوده است. به همین دلیل، نمی‌توان این افت قیمت را به‌تنهایی نشانه آغاز یک روند نزولی پایدار تلقی کرد؛ زیرا بنیان‌های اقتصادی همچنان از نرخ‌های بالاتر حمایت می‌کنند. اقتصاد همچنان صعودی است؛ سیاست مانع جهش دلار شده بود بازار ارز در شرایطی قرار گرفته که شاید بتوان آن را یکی از پیچیده‌ترین مقاطع چند سال اخیر دانست. اقتصاد ایران همچنان با تورم بالا، رشد نقدینگی، کسری بودجه، کاهش قدرت خرید، افزایش هزینه‌های دولت و فشارهای ناشی از درگیری‌های اخیر مواجه است؛ مجموعه‌ای از عواملی که به‌صورت طبیعی زمینه افزایش نرخ ارز را فراهم می‌کنند. با این حال، طی هفته‌های گذشته امید به ازسرگیری مذاکرات میان ایران و آمریکا و احتمال کاهش تنش‌های سیاسی باعث شده بود بخش مهمی از این فشارهای اقتصادی در قیمت دلار منعکس نشود. در واقع، انتظارات مثبت نسبت به آینده روابط خارجی، نقش یک ترمز قدرتمند را برای بازار ارز ایفا می‌کرد و اجازه نمی‌داد دلار متناسب با واقعیت‌های اقتصادی حرکت کند. اما اکنون شرایط نسبت به روزهای گذشته تغییر کرده است. فضای سیاسی بیش از هر زمان دیگری با ابهام همراه شده و چشم‌انداز مذاکرات نیز دیگر مانند گذشته شفاف نیست. همین موضوع موجب شده معامله‌گران بار دیگر سناریوهای پرریسک را در محاسبات خود وارد کنند و نگاه بازار به آینده محتاطانه‌تر از قبل شود. افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیکی، معادلات بازار را تغییر داده است تحولات اخیر منطقه، افزایش تنش‌ها، درگیری‌های نظامی، نااطمینانی درباره آینده مذاکرات و حساسیت‌های مربوط به تنگه هرمز، باعث شده است بازار ارز بار دیگر به سمت قیمت‌گذاری ریسک‌های ژئوپلیتیکی حرکت کند. واقعیت این است که اگر امید به کاهش تنش‌های سیاسی وجود نداشت، دلار احتمالاً مدت‌ها قبل واکنش شدیدتری به فشارهای اقتصادی نشان می‌داد. اکنون که این امید تا حدی تضعیف شده، بخشی از آن انرژی انباشته می‌تواند دوباره در نرخ ارز تخلیه شود. در چنین فضایی، بازار بیش از آنکه به شاخص‌های اقتصادی کوتاه‌مدت واکنش نشان دهد، به اخبار سیاسی، تحولات امنیتی و سیگنال‌های دیپلماتیک حساس شده است. کوچک‌ترین خبر مثبت یا منفی می‌تواند انتظارات معامله‌گران را تغییر دهد و مسیر بازار را در زمانی کوتاه دگرگون کند. تکنیکال همچنان راهنماست، اما فرمان بازار در دست اخبار است از منظر تحلیل تکنیکال، رفتار قیمت دلار دقیقاً مطابق سناریویی بود که در تحلیل‌های گذشته نیز به آن اشاره شده بود. نرخ دلار پس از رسیدن به محدوده مقاومتی مهم ۱۸۰ تا ۱۸۳ هزار تومان با افزایش عرضه مواجه شد و وارد یک فاز اصلاحی شد؛ موضوعی که نشان می‌دهد این محدوده همچنان یکی از مهم‌ترین مقاومت‌های بازار محسوب می‌شود. با این حال، باید پذیرفت که در شرایط کنونی وزن تحلیل تکنیکال نسبت به متغیرهای سیاسی کاهش یافته است. نمودارها همچنان می‌توانند محدوده‌های مهم حمایت و مقاومت، نقاط ورود و خروج و رفتار احتمالی معامله‌گران را مشخص کنند، اما جهت اصلی بازار را اکنون اخبار و رویدادهای سیاسی تعیین می‌کنند. به بیان دیگر، معامله‌گران باید در کنار ابزارهای تکنیکال، نگاه ویژه‌ای به تحولات دیپلماتیک و امنیتی نیز داشته باشند؛ زیرا ممکن است یک خبر سیاسی، تمام سناریوهای تکنیکالی را ظرف چند ساعت تغییر دهد. مقاومت ۱۸۳ هزار تومان؛ آخرین سد پیش از حرکت به سمت ۱۹۰ هزار تومان اکنون مهم‌ترین محدوده‌ای که معامله‌گران باید زیر نظر داشته باشند، بازه ۱۸۰ تا ۱۸۳ هزار تومان است. این محدوده نه‌تنها از منظر تکنیکال اهمیت بالایی دارد، بلکه از نظر روانی نیز به یکی از مهم‌ترین نقاط تصمیم‌گیری بازار تبدیل شده است. اگر دلار تحت تأثیر افزایش ریسک‌های سیاسی و ژئوپلیتیکی بار دیگر وارد مسیر صعودی شود و بتواند با قدرت از این مقاومت عبور کند، احتمال آغاز یک موج جدید افزایشی به شکل محسوسی افزایش خواهد یافت. در این سناریو، مقاومت تاریخی ۱۹۰ هزار تومان به نخستین هدف بازار تبدیل می‌شود؛ سطحی که عبور از آن می‌تواند انتظارات تورمی را بیش از گذشته تقویت کرده و زمینه ورود نقدینگی جدید به بازار ارز را فراهم کند. به همین دلیل، رفتار قیمت در محدوده فعلی می‌تواند سرنوشت روند میان‌مدت دلار را مشخص کند. تنها عامل بازدارنده دلار، تغییر فضای سیاسی است در مقابل، سناریوی نزولی دلار همچنان به متغیرهای سیاسی وابسته است. هرگونه ازسرگیری مذاکرات، انتشار اخبار امیدوارکننده از روند گفت‌وگوها، کاهش تنش‌های منطقه‌ای یا ایجاد چشم‌اندازی روشن‌تر در روابط خارجی می‌تواند انتظارات تورمی را تا حدی تعدیل کرده و فشار فروش را دوباره به بازار بازگرداند. در چنین شرایطی، احتمال ادامه اصلاح قیمت دلار افزایش می‌یابد و بازار می‌تواند بار دیگر به سمت سطوح پایین‌تر حرکت کند. بنابراین، روند آینده دلار بیش از هر زمان دیگری به سمت‌وسوی تحولات سیاسی گره خورده و معامله‌گران باید این متغیر را در کنار سایر عوامل اقتصادی مورد توجه قرار دهند. چشم‌انداز پایان سال؛ آیا دلار به زیر ۱۷۰ هزار تومان می‌رسد؟ با در نظر گرفتن مجموعه شرایط اقتصادی کشور، نرخ بالای تورم، رشد مداوم نقدینگی، فشارهای بودجه‌ای، هزینه‌های ناشی از جنگ و تداوم نااطمینانی‌های اقتصادی، در حال حاضر محدوده ۱۷۰ هزار تومان را می‌توان مهم‌ترین کف قیمتی دلار تا پایان سال ارزیابی کرد. مگر آنکه تحول بسیار مهمی در عرصه سیاست خارجی رخ دهد و توافقی فراگیر بتواند انتظارات بازار را به‌طور اساسی تغییر دهد؛ در غیر این صورت، کاهش پایدار نرخ دلار به سطوح پایین‌تر از این محدوده چندان محتمل به نظر نمی‌رسد. در مجموع، بازار ارز وارد مرحله‌ای شده است که در آن متغیرهای سیاسی و ژئوپلیتیکی نقشی پررنگ‌تر از تحلیل‌های تکنیکال ایفا می‌کنند. نمودارها همچنان مسیرهای احتمالی را نشان می‌دهند، اما تصمیم نهایی را اخبار، مذاکرات، میزان تنش‌های منطقه‌ای و انتظارات فعالان اقتصادی رقم خواهند زد. از این رو، هفته‌های پیش رو می‌تواند یکی از حساس‌ترین مقاطع برای تعیین مسیر میان‌مدت دلار باشد؛ دوره‌ای که هر خبر سیاسی، ظرفیت تغییر کامل معادلات بازار را خواهد داشت.

بازار گاز طبیعی آمریکا (Henry Hub) در میانه ژوئیه ۲۰۲۶ در شرایطی قرار گرفته که تعادل میان عرضه فراوان و تقاضای رو به رشد، مانع شکل‌گیری یک روند قدرتمند صعودی یا نزولی شده است. قیمت این حامل انرژی در تاریخ ۱۰ تا ۱۱ ژوئیه حوالی ۲.۹۵ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا (MMBtu) معامله می‌شود؛ سطحی که نزدیک به پایین‌ترین قیمت‌های چند هفته اخیر قرار دارد و پس از اصلاح قابل توجه بازار شکل گرفته است. در یک ماه گذشته قیمت گاز طبیعی حدود ۴.۵ درصد کاهش یافته و نسبت به مدت مشابه سال قبل نیز حدود ۱۱ درصد افت را تجربه کرده است. علت اصلی این فشار نزولی را می‌توان در رشد مستمر تولید، افزایش ذخایر راهبردی آمریکا و کاهش بخشی از نگرانی‌های مربوط به تقاضای کوتاه‌مدت جست‌وجو کرد. با این حال، رشد صادرات LNG، توسعه زیرساخت‌های انرژی و افزایش مصرف برق در آمریکا همچنان از عواملی هستند که چشم‌انداز میان‌مدت این بازار را مثبت نگه داشته‌اند. مازاد عرضه همچنان مهم‌ترین مانع رشد قیمت‌هاست در سمت عرضه، بازار همچنان با حجم بالای تولید روبه‌رو است. تولید روزانه گاز خشک آمریکا در ابتدای ژوئیه به حدود ۱۰۹ تا ۱۱۰ میلیارد فوت مکعب در روز (Bcf/d) رسیده که اگرچه اندکی پایین‌تر از اوج‌های ثبت‌شده در ماه ژوئن است، اما همچنان در نزدیکی رکوردهای تاریخی قرار دارد. حوزه‌های مهم تولید از جمله پرمین، هاینسویل و آپالاچیا همچنان موتور اصلی افزایش عرضه محسوب می‌شوند و اجازه نمی‌دهند بازار با کمبود فیزیکی مواجه شود. همزمان، گزارش هفتگی اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز بر همین تصویر تأکید دارد. در هفته منتهی به سوم ژوئیه ۲۰۲۶، ذخایر گاز طبیعی ۶۱ میلیارد فوت مکعب افزایش یافت؛ رقمی که هم بالاتر از انتظارات بازار بود و هم از میانگین پنج‌ساله فراتر رفت. در نتیجه، حجم کل ذخایر فعال آمریکا به ۲,۹۸۳ میلیارد فوت مکعب رسید که حدود ۱۸۵ میلیارد فوت مکعب، معادل ۶.۶ درصد، بالاتر از میانگین پنج‌ساله قرار دارد. افزایش مداوم ذخایر باعث شده معامله‌گران انتظار داشته باشند موجودی انبارها تا پایان ماه اکتبر نیز حدود ۵ درصد بالاتر از میانگین تاریخی باقی بماند؛ موضوعی که فعلاً سقفی برای رشد سریع قیمت‌ها ایجاد کرده است. موتورهای تقاضا آرام اما پیوسته در حال تقویت بازار هستند در سوی دیگر بازار، عوامل بنیادی تقاضا همچنان از قیمت‌ها حمایت می‌کنند. افزایش دمای هوا در فصل تابستان موجب رشد مصرف برق برای سیستم‌های سرمایشی شده و نیروگاه‌های گازسوز سهم بیشتری در تولید برق آمریکا بر عهده گرفته‌اند. همین موضوع باعث شده مصرف داخلی گاز طبیعی نسبت به ماه‌های گذشته افزایش یابد. با این حال، مهم‌ترین محرک بلندمدت بازار همچنان صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) است. آمریکا در سال‌های اخیر به بزرگ‌ترین صادرکننده LNG جهان تبدیل شده و با راه‌اندازی پروژه‌های جدیدی مانند Corpus Christi Stage 3، Golden Pass و Port Arthur ظرفیت صادراتی این کشور در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ باز هم افزایش خواهد یافت. برآوردهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان می‌دهد صادرات LNG این کشور در سال ۲۰۲۶ به طور متوسط به حدود ۱۷ میلیارد فوت مکعب در روز خواهد رسید؛ رقمی که نقش مهمی در رشد صادرات خالص انرژی آمریکا و افزایش تقاضای ساختاری برای گاز طبیعی ایفا می‌کند. افزون بر این، رشد سریع مراکز داده، توسعه هوش مصنوعی، افزایش مصرف برق و روند الکتریکی شدن صنایع و حمل‌ونقل نیز در سال‌های آینده به افزایش تدریجی مصرف گاز طبیعی کمک خواهند کرد؛ عواملی که می‌توانند بخشی از فشار ناشی از عرضه بالا را خنثی کنند. ریسک‌های کلیدی بازار همچنان به آب‌وهوا و صادرات وابسته‌اند در کوتاه‌مدت، شرایط آب‌وهوایی همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده مسیر قیمت‌ها محسوب می‌شود. تداوم گرمای شدید تابستان می‌تواند مصرف نیروگاهی را افزایش داده و بخشی از مازاد ذخایر را جذب کند. در مقابل، اگر زمستان آینده ملایم‌تر از حد انتظار باشد یا الگوهای آب‌وهوایی مانند ال‌نینو باعث کاهش مصرف گرمایشی شوند، فشار فروش دوباره افزایش خواهد یافت. از سوی دیگر، تعمیرات دوره‌ای پایانه‌های صادرات LNG، به‌ویژه در تأسیساتی مانند Freeport LNG، نوسانات تولید داخلی و همچنین میزان تقاضای وارداتی اروپا و آسیا از دیگر متغیرهایی هستند که می‌توانند تعادل بازار را در ماه‌های آینده تغییر دهند. چشم‌انداز بنیادی همچنان از رشد تدریجی حمایت می‌کند اگرچه بازار در کوتاه‌مدت با مازاد عرضه روبه‌رو است، اما اغلب پیش‌بینی‌های معتبر همچنان از افزایش تدریجی قیمت‌ها در افق میان‌مدت حکایت دارند. اداره اطلاعات انرژی آمریکا متوسط قیمت Henry Hub در سال ۲۰۲۶ را حدود ۳.۶۰ دلار و برای سال ۲۰۲۷ نیز نزدیک به همین سطح برآورد کرده است. همچنین پیش‌بینی می‌شود میانگین قیمت در سه‌ماهه چهارم سال جاری به حدود ۳.۵۷ دلار برسد. در افق بلندمدت نیز بسیاری از مؤسسات تحقیقاتی انتظار دارند با توسعه صادرات LNG، رشد مصرف برق و محدودیت‌های زیرساختی انتقال، قیمت گاز طبیعی تا سال ۲۰۳۰ به محدوده ۴ دلار و بالاتر برسد. برآوردهای Trading Economics نیز قیمت پایان سال را در حوالی ۳.۴۹ دلار و چشم‌انداز ۱۲ ماهه را حدود ۴.۲۴ دلار نشان می‌دهد. در مجموع، تصویر بنیادی بازار همچنان بیانگر بازاری است که در کوتاه‌مدت در محدوده‌ای متعادل نوسان خواهد کرد، اما ظرفیت رشد تدریجی در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ و سال ۲۰۲۷ را حفظ کرده است. فشار فروش همچنان بر نمودار قیمت سایه انداخته است از منظر تکنیکال، معاملات قراردادهای آتی ماه اوت ۲۰۲۶ پس از افت چنددرصدی به محدوده ۲.۹۵ دلار رسیده‌اند که پایین‌ترین سطح حدود یک ماه و نیم اخیر محسوب می‌شود. این اصلاح نشان می‌دهد فروشندگان همچنان کنترل روند کوتاه‌مدت را در اختیار دارند و بازار هنوز موفق به بازپس‌گیری مقاومت‌های کلیدی نشده است. حرکت قیمت طی هفته‌های اخیر عمدتاً در محدوده ۲.۹۰ تا ۳.۵۰ دلار در نوسان بوده و شکست محدوده‌های یادشده می‌تواند مسیر بعدی بازار را مشخص کند. تا زمانی که قیمت زیر مقاومت‌های اصلی باقی بماند، احتمال ادامه نوسانات فرسایشی همچنان وجود خواهد داشت. مقاومت‌ها و حمایت‌ها مسیر آینده بازار را تعیین می‌کنند در حال حاضر نخستین مقاومت مهم بازار در محدوده ۳.۰۰ تا ۳.۰۸ دلار قرار دارد؛ سطحی که پیش‌تر نقش حمایت را ایفا می‌کرد اما اکنون به مقاومت تبدیل شده است. عبور از این محدوده می‌تواند مسیر را برای حرکت به سمت مقاومت‌های ۳.۱۴ تا ۳.۲۳ دلار هموار کند و در ادامه سطح ۳.۴۰ دلار به‌عنوان مهم‌ترین مانع تکنیکالی پیش روی خریداران قرار خواهد گرفت. در سمت مقابل، حمایت اولیه بازار در محدوده ۲.۹۰ تا ۲.۸۷ دلار قرار دارد. از دست رفتن این ناحیه می‌تواند فشار فروش را تشدید کرده و حتی احتمال حرکت قیمت به سمت محدوده ۲.۶۰ دلار را در سناریوی کاملاً نزولی افزایش دهد. اندیکاتورها هنوز سیگنال صعودی قدرتمندی صادر نکرده‌اند میانگین‌های متحرک همچنان آرایش نزولی دارند و قیمت پایین‌تر از اغلب میانگین‌های ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه معامله می‌شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد روند غالب بازار هنوز به سود فروشندگان است. شاخص قدرت نسبی RSI در محدوده ۳۵ تا ۵۵ واحد نوسان می‌کند و اگرچه بازار را به اشباع فروش شدید وارد نکرده، اما ضعف مومنتوم را نشان می‌دهد. اندیکاتور MACD نیز همچنان سیگنال‌های فروش یا کاهش قدرت روند را حفظ کرده است، در حالی که اسیلاتور Stochastic در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر وضعیت متغیری را نمایش می‌دهد و در برخی جهش‌های مقطعی وارد محدوده اشباع خرید شده است. ترکیب این اندیکاتورها نشان می‌دهد بازار هنوز برای آغاز یک روند صعودی پایدار به محرک بنیادی قدرتمندتری نیاز دارد. جمع‌بندی و چشم‌انداز بازار گاز طبیعی در مقطع کنونی میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است. از یک سو، تولید بالا، رشد ذخایر و عرضه فراوان مانع از شکل‌گیری روند صعودی پرقدرت شده و فشار نزولی کوتاه‌مدت را حفظ کرده است. از سوی دیگر، رشد صادرات LNG، افزایش مصرف برق، توسعه مراکز داده و روند رو به رشد تقاضای انرژی، بنیان‌های میان‌مدت بازار را همچنان تقویت می‌کنند. از منظر تکنیکال نیز تا زمانی که قیمت نتواند مقاومت ۳.۲۰ تا ۳.۴۰ دلار را با قدرت پشت سر بگذارد، احتمال ادامه نوسانات خنثی یا فشار فروش محدود وجود خواهد داشت. در مقابل، حفظ حمایت ۲.۹۰ دلار می‌تواند زمینه را برای بازگشت تدریجی قیمت‌ها فراهم کند؛ به‌ویژه اگر گزارش‌های هفتگی ذخایر، شدت گرمای تابستان یا رشد صادرات LNG به نفع خریداران تغییر کند. در مجموع، چشم‌انداز گاز طبیعی برای نیمه دوم سال ۲۰۲۶ همچنان خنثی متمایل به صعودی ارزیابی می‌شود؛ بازاری که در کوتاه‌مدت تحت تأثیر ذخایر بالا و عرضه فراوان قرار دارد، اما در افق بلندمدت از رشد تقاضای ساختاری و توسعه صادرات انرژی آمریکا حمایت قابل توجهی دریافت خواهد کرد.

بازار جهانی کاکائو پس از یکی از پرالتهاب‌ترین دوره‌های تاریخ خود، اکنون وارد مرحله‌ای شده که در آن نبرد میان بهبود عرضه و ریسک‌های اقلیمی، جهت حرکت قیمت‌ها را تعیین می‌کند. قراردادهای آتی کاکائو در بورس ICE نیویورک طی روزهای ۱۰ تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۶ در محدوده ۵,۹۷۳ تا ۶,۰۶۵ دلار به ازای هر تن معامله می‌شوند؛ سطحی که اگرچه نسبت به اوج تاریخی ۱۲,۹۰۶ دلار در دسامبر ۲۰۲۴ حدود ۲۷ درصد پایین‌تر است، اما همچنان نشان‌دهنده بازگشت قدرتمند بازار پس از سقوط سنگین ابتدای سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شود. رشد نزدیک به ۵۷ درصدی قیمت در یک ماه گذشته نیز بیانگر آن است که سرمایه‌گذاران بار دیگر با حساسیت بالایی تحولات عرضه و وضعیت آب‌وهوایی آفریقا را دنبال می‌کنند. برخلاف سال‌های گذشته که کمبود شدید عرضه عامل اصلی جهش قیمت‌ها بود، اکنون بازار با چشم‌انداز مازاد تولید روبه‌رو شده است. با این حال، شکنندگی ساختاری تولید در کشورهای آفریقای غربی، تغییرات اقلیمی، شیوع بیماری‌های گیاهی و مشکلات لجستیکی باعث شده معامله‌گران هنوز نتوانند سناریوی کاهش پایدار قیمت‌ها را با اطمینان بپذیرند. همین تضاد میان داده‌های بنیادی و ریسک‌های بالقوه، کاکائو را به یکی از پرنوسان‌ترین بازارهای کالایی جهان تبدیل کرده است. عبور بازار از بحران کمبود؛ اما نه بدون تردید بزرگ‌ترین تحول بنیادی بازار کاکائو، تغییر وضعیت از کسری عرضه به مازاد تولید است. طی دو سال گذشته کاهش شدید برداشت در ساحل عاج و غنا موجب شد قیمت‌ها به رکوردهای تاریخی برسند، اما با بهبود نسبی تولید، تصویر بازار نیز تغییر کرده است. برآوردهای شورای بین‌المللی کاکائو (ICCO) نشان می‌دهد در فصل ۲۰۲۴/۲۵ بازار به مازاد حدود ۷۵ هزار تن رسیده است. بر اساس این گزارش، تولید جهانی نزدیک به ۴.۷۲۸ میلیون تن و میزان فرآوری یا Grindings حدود ۴.۶۰۶ میلیون تن برآورد شده است. همچنین پیش‌بینی‌های اولیه برای فصل‌های ۲۰۲۵/۲۶ و ۲۰۲۶/۲۷ نیز همچنان از تداوم مازاد عرضه حکایت دارند؛ هرچند برخی مؤسسات مانند StoneX به دلیل افزایش ریسک‌های آب‌وهوایی، برآوردهای اولیه خود را کاهش داده‌اند. این تغییر بنیادین موجب شد فشار فروش قابل توجهی نسبت به سقف تاریخی سال ۲۰۲۴ شکل بگیرد، اما بازار هنوز نتوانسته وارد یک روند نزولی پایدار شود؛ زیرا معامله‌گران نسبت به پایداری این مازاد تردید دارند. آفریقای غربی همچنان فرمانده اصلی بازار بیش از ۶۰ درصد تولید جهانی کاکائو همچنان در اختیار ساحل عاج و غنا قرار دارد؛ موضوعی که باعث شده هرگونه تغییر در شرایط این منطقه مستقیماً بر قیمت‌های جهانی اثر بگذارد. در ماه‌های اخیر ورود محموله‌های صادراتی ساحل عاج نسبت به برخی دوره‌های سال قبل رشد قابل توجهی داشته و همین موضوع باعث افزایش ذخایر انبارهای بورس ICE تا بالاترین سطوح دو سال اخیر شده است. این افزایش موجودی‌ها یکی از مهم‌ترین عوامل فشار نزولی بر قیمت‌ها محسوب می‌شود. با این حال، شرایط آب‌وهوایی تصویر ساده‌ای ارائه نمی‌دهد. بارندگی‌های سنگین در بخش‌هایی از آفریقای غربی علاوه بر ایجاد اختلال در حمل‌ونقل، احتمال گسترش بیماری‌هایی مانند Black Pod را افزایش داده است. از سوی دیگر، احتمال بازگشت شرایط خشک‌تر ناشی از ال‌نینو در ماه‌های آینده می‌تواند روند رشد درختان را مختل کند. گزارش‌های اولیه نیز از کاهش تعداد میوه‌های جوان (Cherelle) در برخی مناطق خبر می‌دهد که نگرانی‌ها درباره محصول فصل آینده را افزایش داده است.به همین دلیل، هرچند بازار در ظاهر با مازاد عرضه مواجه است، اما ریسک کاهش تولید همچنان به‌عنوان یک عامل حمایتی قدرتمند در قیمت‌ها باقی مانده است. عرضه جهانی در حال گسترش است اما جایگزینی آسان نیست کشورهایی مانند اکوادور و برزیل طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری قابل توجهی برای توسعه تولید انجام داده‌اند و سهم آن‌ها به تدریج در حال افزایش است. با این حال، ظرفیت این کشورها هنوز فاصله زیادی با جایگاه آفریقای غربی دارد و نمی‌تواند در کوتاه‌مدت وابستگی بازار به ساحل عاج و غنا را کاهش دهد. علاوه بر این، تولید کاکائو برخلاف بسیاری از محصولات کشاورزی فرآیندی زمان‌بر است. احداث باغ‌های جدید و رسیدن درختان به مرحله باردهی چندین سال زمان نیاز دارد؛ بنابراین حتی افزایش سرمایه‌گذاری‌های اخیر نیز تأثیر فوری بر عرضه جهانی نخواهد داشت.این ویژگی ساختاری موجب شده هرگونه اختلال در تولید آفریقا همچنان بتواند بازار را با شوک‌های شدید قیمتی مواجه کند. تقاضا هنوز زیر فشار قیمت‌های بالا قرار دارد در سمت تقاضا، افزایش شدید قیمت‌ها طی سال‌های گذشته فشار محسوسی بر صنعت شکلات وارد کرده است. بسیاری از کارخانه‌های فرآوری برای کنترل هزینه‌ها حجم خرید خود را کاهش دادند و همین موضوع باعث افت میزان Grindings در بازار جهانی شد. اگرچه برخی نشانه‌های بهبود مشاهده می‌شود و شرکت‌هایی مانند Barry Callebaut از افزایش حجم فروش خود خبر داده‌اند، اما تقاضای جهانی هنوز به طور کامل به سطوح قبل از بحران بازنگشته است. در شرایطی که قیمت‌ها همچنان در سطوح تاریخی بالایی قرار دارند، رفتار مصرف‌کنندگان نیز نقش مهمی در آینده بازار خواهد داشت. کاهش قدرت خرید خانوارها یا افت مصرف محصولات شکلاتی می‌تواند روند افزایش قیمت‌ها را محدود کند، در حالی که بازگشت تقاضای جهانی می‌تواند فشار مضاعفی بر عرضه وارد کند. بازار میان دو روایت بنیادی گرفتار شده است در حال حاضر دو سناریوی متفاوت همزمان بر بازار حکومت می‌کنند. نخست، روایت مازاد عرضه و افزایش موجودی انبارها که از کاهش تدریجی قیمت‌ها حمایت می‌کند و دوم، روایت ریسک‌های اقلیمی و ساختاری تولید که مانع شکل‌گیری روند نزولی عمیق می‌شود. همین تضاد باعث شده بسیاری از تحلیلگران معتقد باشند قیمت کاکائو احتمالاً نسبت به میانگین سال‌های قبل از ۲۰۲۳ در سطوح بالاتری تثبیت خواهد شد، اما در عین حال فاصله قابل توجهی نیز با رکورد تاریخی سال ۲۰۲۴ خواهد داشت. برخی برآوردها از جمله پیش‌بینی Trading Economics همچنان کاهش قیمت تا حوالی ۵,۵۱۶ دلار در پایان سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ را محتمل می‌دانند، اما تحقق این سناریو وابستگی زیادی به شرایط برداشت محصول در آفریقا خواهد داشت. اصلاح بلندمدت هنوز پایان نیافته است از منظر تکنیکال، بازار کاکائو همچنان در چارچوب اصلاح بزرگ پس از ثبت رکورد تاریخی سال ۲۰۲۴ قرار دارد. قیمت پس از سقوط تا محدوده ۲,۸۰۰ تا ۳,۱۰۰ دلار در ابتدای سال ۲۰۲۶ موفق شد روند بازیابی قدرتمندی را آغاز کند و اکنون دوباره به سطوح بالای ۶ هزار دلار بازگردد. این رشد سریع عمدتاً ناشی از نگرانی‌های آب‌وهوایی و پوشش موقعیت‌های فروش معامله‌گران بود، اما انتشار داده‌های مثبت عرضه باعث شد بخشی از این صعود با شناسایی سود و خروج سرمایه‌های کوتاه‌مدت همراه شود.در نتیجه، هرچند روند کوتاه‌مدت بهبود یافته است، اما بازار هنوز برای خروج کامل از اصلاح بلندمدت نیازمند شکست مقاومت‌های مهم پیش‌رو خواهد بود. میانگین‌های متحرک از بازگشت تدریجی روند حمایت می‌کنند ساختار میانگین‌های متحرک تصویری نسبتاً متعادل ارائه می‌دهد. میانگین‌های کوتاه‌مدت در جریان اصلاح اخیر سیگنال‌های فروش مقطعی صادر کرده‌اند، اما میانگین‌های ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه همچنان از روند بازیابی قیمت حمایت می‌کنند. حفظ حمایت مهم ۵,۰۰۰ دلار در هفته‌های گذشته اهمیت زیادی برای معامله‌گران داشت؛ زیرا این سطح توانست مانع بازگشت فشار فروش به کف‌های ابتدای سال شود. تا زمانی که قیمت بالاتر از این ناحیه باقی بماند، خریداران همچنان شانس حفظ روند صعودی میان‌مدت را خواهند داشت. اندیکاتورها از احتیاط در برابر هیجان خرید خبر می‌دهند شاخص قدرت نسبی (RSI) در جریان رشد اخیر بار دیگر وارد محدوده‌های نسبتاً اشباع خرید شده و این موضوع احتمال اصلاح‌های کوتاه‌مدت را افزایش داده است. همزمان، اندیکاتور MACD نیز با وجود حفظ مومنتوم مثبت، نسبت به ادامه رشد بدون اصلاح هشدار می‌دهد. بنابراین بازار ممکن است پیش از هر حرکت صعودی جدید، وارد مرحله‌ای از تثبیت یا اصلاح زمانی شود. با این حال، در بازاری که اخبار آب‌وهوایی مهم‌ترین محرک قیمت محسوب می‌شود، سیگنال‌های تکنیکال می‌توانند در مدت کوتاهی تحت تأثیر اخبار بنیادی اعتبار خود را از دست بدهند. مقاومت‌ها و حمایت‌های کلیدی مسیر حرکت بعدی را مشخص می‌کنند در شرایط فعلی، محدوده ۵,۰۰۰ تا ۵,۵۰۰ دلار مهم‌ترین ناحیه حمایتی بازار محسوب می‌شود؛ محدوده‌ای که طی هفته‌های اخیر چندین بار نقش سد دفاعی خریداران را ایفا کرده است. در مقابل، مقاومت اصلی بازار حوالی ۶,۴۰۰ دلار قرار دارد؛ سطحی که در جریان رشد اخیر مانع ادامه صعود شد و فروشندگان در آن فعال شدند. عبور پایدار از این مقاومت می‌تواند مسیر حرکت قیمت به سمت اهداف روانی بالاتر را هموار کند، در حالی که شکست حمایت‌های فعلی احتمال بازگشت قیمت به محدوده‌های پایین‌تر را افزایش خواهد داد. به دلیل نوسانات بسیار بالا، انتظار می‌رود معاملات در هفته‌های آینده نیز در یک دامنه وسیع و با واکنش سریع به اخبار بنیادی ادامه پیدا کند. جمع‌بندی و چشم‌انداز بازار کاکائو اکنون در نقطه تلاقی دو نیروی قدرتمند قرار گرفته است؛ از یک سو افزایش تولید، رشد ذخایر و چشم‌انداز مازاد عرضه فشار نزولی بر قیمت‌ها وارد می‌کند و از سوی دیگر، وابستگی شدید بازار به آفریقای غربی، تغییرات اقلیمی، بیماری‌های گیاهی و اختلالات لجستیکی همچنان ریسک جهش‌های ناگهانی قیمت را زنده نگه داشته است. در چنین شرایطی، مسیر آتی قیمت بیش از هر عامل دیگری به کیفیت برداشت محصول در ساحل عاج و غنا، گزارش‌های جدید ICCO، روند موجودی انبارهای بورس ICE و سرعت بازگشت تقاضای جهانی وابسته خواهد بود. از منظر تکنیکال نیز حفظ حمایت ۵,۰۰۰ دلار و واکنش قیمت به مقاومت ۶,۴۰۰ دلار مهم‌ترین نشانه‌هایی هستند که می‌توانند جهت حرکت بعدی این بازار پرنوسان را مشخص کنند.

اتریوم در روز ۱۱ جولای ۲۰۲۶ در محدوده ۱۷۷۰ تا ۱۸۰۰ دلار معامله می‌شود؛ سطحی که نشان‌دهنده تلاش دومین ارز دیجیتال بزرگ بازار برای تثبیت پس از افت سنگین ماه‌های گذشته است. این دارایی پس از لمس کف‌های ۱۵۶۰ تا ۱۶۰۰ دلاری در ماه ژوئن، اکنون موفق شده بخشی از زیان‌های اخیر را جبران کند و طی معاملات روزهای اخیر با رشدی حدود ۲ تا ۳ درصدی به سمت محدوده ۱۷۹۶ دلار حرکت کند. با وجود این بهبود کوتاه‌مدت، اتریوم همچنان فاصله قابل‌توجهی با سقف تاریخی چرخه قبلی در محدوده ۴۹۵۰ دلار دارد و ساختار کلی بازار هنوز در فاز اصلاحی قرار گرفته است. قیمت همچنین پایین‌تر از مقاومت‌های مهم ۲۰۰۰ تا ۲۲۰۰ دلار نوسان می‌کند؛ محدوده‌ای که بازپس‌گیری آن می‌تواند نشانه‌ای از تغییر روند میان‌مدت باشد. در همین حال، شکست خط روند نزولی در نمودار ETH/BTC نیز نشانه‌هایی از افزایش قدرت نسبی اتریوم در برابر بیت‌کوین را نمایان کرده و نگاه فعالان بازار را دوباره به این دارایی معطوف ساخته است. سیاست‌های پولی همچنان فرمان بازار را در دست دارند فضای کلان اقتصادی همچنان مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده مسیر بازار رمزارزها محسوب می‌شود. سیاست‌های پولی فدرال رزرو آمریکا تحت مدیریت کوین وارش همچنان بر پایه داده‌های اقتصادی دنبال می‌شود و در شرایطی که نگرانی‌ها درباره تورم به طور کامل از بین نرفته، رویکردی نسبتاً انقباضی بر بازارها حاکم است. این موضوع موجب شده شاخص دلار آمریکا در محدوده ۹۷ تا ۱۰۱ واحد باقی بماند؛ عاملی که معمولاً فشار مضاعفی بر دارایی‌های پرریسک از جمله اتریوم وارد می‌کند. با این حال، مقاومت اقتصاد آمریکا، جریان سرمایه مرتبط با فناوری‌های هوش مصنوعی و بهبود نسبی اشتهای سرمایه‌گذاران نسبت به دارایی‌های ریسکی بخشی از این فشار را خنثی کرده است. در چنین شرایطی، اتریوم همچنان وابستگی بالایی به روند بیت‌کوین دارد و بازگشت بیت‌کوین به سطوح بالاتر از ۶۰ هزار دلار نیز فضای روانی بازار را تا حدی بهبود بخشیده است. ابهام درباره زمان کاهش نرخ بهره، وضعیت نقدینگی جهانی و ریسک‌های اقتصاد کلان همچنان باعث شده سرمایه‌گذاران نهادی با احتیاط بیشتری وارد بازار شوند و همین موضوع روند صعودی اتریوم را با شیب ملایم‌تری همراه کرده است. نقشه راه توسعه؛ موتور بنیادی که همچنان روشن مانده است یکی از مهم‌ترین نقاط قوت اتریوم در سال ۲۰۲۶ همچنان توسعه مداوم شبکه محسوب می‌شود. توسعه‌دهندگان این بلاکچین در حال آماده‌سازی دو به‌روزرسانی مهم Glamsterdam و Hegotá هستند که انتظار می‌رود در نیمه دوم سال اجرایی شوند. به‌روزرسانی Glamsterdam با تمرکز بر جداسازی ساختاری فرآیند پیشنهاددهنده و سازنده بلاک (Enshrined Proposer-Builder Separation)، اجرای موازی تراکنش‌ها و افزایش ظرفیت پردازش شبکه طراحی شده است؛ مجموعه‌ای از تغییرات که می‌تواند توان عملیاتی اتریوم را به شکل محسوسی افزایش داده و هزینه استفاده از شبکه را کاهش دهد. در مقابل، ارتقای Hegotá بر توسعه فناوری Verkle Trees متمرکز است؛ فناوری‌ای که با کاهش حجم داده‌های مورد نیاز برای اعتبارسنجی، بهره‌وری شبکه را افزایش داده و اجرای نودهای اتریوم را برای کاربران ساده‌تر می‌کند. این ارتقا همچنین بخشی از برنامه آماده‌سازی شبکه برای تهدیدهای احتمالی رایانش کوانتومی به شمار می‌رود. مجموع این تغییرات می‌تواند جایگاه اتریوم را به‌عنوان زیرساخت اصلی اکوسیستم مالی غیرمتمرکز، توکن‌سازی دارایی‌ها و برنامه‌های مبتنی بر بلاکچین بیش از گذشته تثبیت کند. لایه دوم؛ ستون اصلی رشد اکوسیستم اتریوم اکوسیستم Layer 2 همچنان یکی از مهم‌ترین محرک‌های رشد اتریوم محسوب می‌شود. شبکه‌هایی مانند Base و سایر راهکارهای مقیاس‌پذیری، بخش عمده تراکنش‌های روزانه را پردازش می‌کنند و ضمن کاهش فشار روی شبکه اصلی، هزینه انتقال را نیز به شکل محسوسی پایین آورده‌اند. نمونه‌هایی مانند انتقال کامل شبکه Ronin به زیرساخت لایه دوم اتریوم نیز نشان می‌دهد روند یکپارچه شدن اکوسیستم همچنان ادامه دارد و توسعه‌دهندگان پروژه‌های بزرگ، اتریوم را به‌عنوان لایه تسویه اصلی انتخاب می‌کنند. در حوزه استیکینگ نیز بیش از ۳۵ میلیون واحد ETH معادل حدود ۲۹ تا ۳۰ درصد کل عرضه در قراردادهای سپرده‌گذاری قفل شده است. این موضوع علاوه بر افزایش امنیت شبکه، بخشی از عرضه در گردش را نیز محدود کرده و از منظر بنیادی به ثبات بازار کمک می‌کند. در کنار این موارد، پیشنهاد اختصاص ۰ تا ۱۰ درصد از پاداش اعتبارسنج‌ها به تأمین مالی پروژه‌های عمومی اکوسیستم نیز مطرح شده است؛ طرحی که اگرچه می‌تواند توسعه بلندمدت شبکه را تقویت کند، اما همزمان بحث‌هایی درباره ساختار حاکمیتی اتریوم ایجاد کرده است. سرمایه‌گذاران نهادی همچنان از بازار خارج نشده‌اند یکی از نکات امیدوارکننده بازار، ادامه ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) اتریوم است. طی روزهای ابتدایی ماه جولای، برخی صندوق‌های اسپات اتریوم موفق شدند ورود سرمایه خالصی بین ۲۶.۹ تا ۷۰ میلیون دلار را ثبت کنند؛ روندی که عمدتاً با رهبری صندوق ETHA متعلق به بلک‌راک شکل گرفته است. اگرچه جریان ورود سرمایه نسبت به دوره‌های اوج بازار کندتر شده، اما تداوم این روند نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران نهادی همچنان اتریوم را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های زیرساختی بازار رمزارزها ارزیابی می‌کنند. ارزش کل دارایی‌های تحت مدیریت صندوق‌های ETF اتریوم اکنون به ده‌ها میلیارد دلار رسیده و همین موضوع نقش مهمی در افزایش بلوغ بازار و کاهش رفتارهای هیجانی سرمایه‌گذاران ایفا می‌کند. داده‌های آنچین همچنان از سلامت شبکه حمایت می‌کنند شاخص‌های درون‌زنجیره‌ای همچنان تصویری نسبتاً مثبت از وضعیت شبکه ارائه می‌کنند. کارمزد انتقال در شبکه اصلی اتریوم در اغلب مواقع بین ۰.۱۰ تا ۰.۲۰ دلار باقی مانده و هزینه انجام تراکنش در شبکه‌های لایه دوم حتی بسیار کمتر از این سطوح است. مکانیزم سوزاندن توکن‌ها از طریق EIP-1559 همچنان به کنترل عرضه کمک می‌کند و در کنار رشد استیکینگ، فشار فروش بالقوه را تا حدی کاهش داده است. اگرچه بخش عمده فعالیت کاربران اکنون روی شبکه‌های لایه دوم انجام می‌شود، اما این روند در نهایت تقاضا برای ETH را از طریق کارمزدهای تسویه، امنیت شبکه و فعالیت قراردادهای هوشمند حفظ می‌کند. بازار مشتقات از بازگشت تدریجی اعتماد خبر می‌دهد بازار قراردادهای مشتقه نیز پس از اصلاح شدید ماه ژوئن وارد مرحله متعادل‌تری شده است. حجم Open Interest پس از کاهش قابل توجه، اکنون در حال تثبیت است و نرخ‌های Funding Rate نیز در بسیاری از صرافی‌های بزرگ از محدوده منفی خارج شده و گاهی وارد فاز مثبت می‌شوند. این تغییر نشان می‌دهد معامله‌گران اهرمی نسبت به هفته‌های گذشته خوش‌بین‌تر شده‌اند، هرچند هنوز از شکل‌گیری هیجان شدید صعودی خبری نیست و بازار با اهرم‌های منطقی‌تری فعالیت می‌کند. در نتیجه، ریسک لیکوییدیشن‌های گسترده نسبت به ماه‌های گذشته کاهش یافته، اما همچنان با افزایش نوسانات می‌تواند دوباره به یکی از عوامل اثرگذار بر قیمت تبدیل شود. عبور از مقاومت‌های کلیدی؛ شرط تغییر روند اتریوم از منظر تکنیکال، اتریوم همچنان در ساختار اصلاحی بلندمدت قرار دارد، اما نشانه‌هایی از بهبود تدریجی در نمودار روزانه مشاهده می‌شود. تشکیل کف‌های بالاتر نسبت به محدوده ۱۵۶۰ دلار و شکست خط روند نزولی کوتاه‌مدت، احتمال پایان فاز اصلاح عمیق را افزایش داده است. در حال حاضر، نخستین حمایت مهم بازار در محدوده ۱۷۰۰ تا ۱۷۴۰ دلار قرار دارد؛ جایی که آخرین موج خرید نیز از همین ناحیه آغاز شد. در صورت از دست رفتن این سطح، حمایت مهم بعدی در محدوده ۱۵۶۰ تا ۱۶۰۰ دلار قرار خواهد گرفت. در سمت مقابل، نخستین مقاومت جدی اتریوم در محدوده ۱۸۰۰ تا ۱۸۵۰ دلار قرار دارد؛ سطحی که همزمان با میانگین متحرک نمایی ۵۰ روزه و سقف‌های قبلی بازار همپوشانی دارد. عبور از این مقاومت می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ دلار را هموار کرده و در ادامه مقاومت استراتژیک ۲۰۰۰ تا ۲۲۰۰ دلار را در دسترس خریداران قرار دهد. اندیکاتورها از بهبود تدریجی مومنتوم حکایت دارند بررسی اندیکاتورهای تکنیکال نشان می‌دهد تصویر بازار نسبت به هفته‌های گذشته بهبود یافته است. میانگین متحرک نمایی ۵۰ روزه همچنان به‌عنوان مانع کوتاه‌مدت عمل می‌کند و EMA200 نیز بالاتر از قیمت قرار دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد روند بلندمدت هنوز کاملاً صعودی نشده است. شاخص RSI از محدوده اشباع فروش فاصله گرفته و هنوز وارد ناحیه اشباع خرید نشده است؛ بنابراین در صورت افزایش حجم معاملات، فضای کافی برای ادامه رشد قیمت وجود دارد. از سوی دیگر، MACD نیز در آستانه تشکیل تقاطع صعودی قرار گرفته که می‌تواند نخستین سیگنال بازگشت روند باشد، هرچند اعتبار این سیگنال تنها در صورت تثبیت قیمت بالاتر از میانگین‌های متحرک افزایش خواهد یافت. حجم معاملات نیز طی موج اخیر رشد متوسطی را نشان داده است؛ موضوعی که بیانگر یک رالی بازیابی است و نه آغاز یک روند صعودی پرقدرت. به همین دلیل، تأیید شکست مقاومت‌ها همچنان به ورود نقدینگی بیشتر نیاز دارد. همچنین نمودار ETH/BTC پس از عبور از خط روند نزولی و حفظ موقعیت بالای میانگین متحرک MA100، نشانه‌هایی از افزایش قدرت نسبی اتریوم در برابر بیت‌کوین ارائه می‌دهد؛ موضوعی که در صورت ورود بازار به فاز ریسک‌پذیری می‌تواند عملکرد بهتر اتریوم نسبت به سایر دارایی‌های دیجیتال را رقم بزند. سناریوهای پیش روی بازار؛ نبرد میان مقاومت و بازگشت در سناریوی صعودی، ادامه ورود سرمایه به صندوق‌های ETF، پیشرفت موفقیت‌آمیز به‌روزرسانی Glamsterdam، کاهش فشار سیاست‌های پولی آمریکا و تضعیف شاخص دلار می‌تواند زمینه عبور قیمت از مقاومت ۱۸۵۰ دلار را فراهم کند. در چنین شرایطی اهداف ۱۹۳۰ دلار و سپس محدوده ۲۰۰۰ تا ۲۲۰۰ دلار در دسترس بازار قرار خواهند گرفت و تقویت نمودار ETH/BTC نیز این سناریو را تأیید خواهد کرد. در مقابل، سناریوی نزولی زمانی فعال می‌شود که فشار ناشی از رشد دلار، انتشار داده‌های تورمی بالاتر از انتظار یا کاهش اشتهای سرمایه‌گذاران دوباره بر بازار غلبه کند. شکست حمایت ۱۷۰۰ دلار می‌تواند مسیر بازگشت قیمت به محدوده ۱۵۶۰ تا ۱۶۰۰ دلار را هموار کند و در صورت تشدید فشار فروش، حتی احتمال حرکت به سمت ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار نیز وجود خواهد داشت. جمع‌بندی و چشم‌انداز اتریوم در میانه سال ۲۰۲۶ در نقطه‌ای حساس قرار گرفته است؛ جایی که از یک سو توسعه مداوم شبکه، رشد اکوسیستم لایه دوم، افزایش استیکینگ و تداوم ورود سرمایه نهادی، پشتوانه‌ای قدرتمند برای ارزش ذاتی این دارایی ایجاد کرده‌اند و از سوی دیگر، فشار سیاست‌های پولی، ساختار اصلاحی بلندمدت و مقاومت‌های تکنیکال، مانع از آغاز یک روند صعودی پایدار شده‌اند. در کوتاه‌مدت، محدوده ۱۷۰۰ تا ۱۸۵۰ دلار مهم‌ترین ناحیه تصمیم‌گیری بازار محسوب می‌شود. حفظ حمایت‌های فعلی می‌تواند زمینه را برای ادامه بازیابی قیمت فراهم کند، اما تثبیت بالاتر از مقاومت‌های کلیدی شرط اصلی تغییر چشم‌انداز میان‌مدت خواهد بود. در مجموع، اتریوم همچنان جایگاه خود را به‌عنوان مهم‌ترین زیرساخت قراردادهای هوشمند و امور مالی غیرمتمرکز حفظ کرده است، اما مسیر صعودی آن همچنان به اجرای موفق نقشه راه توسعه، تداوم ورود سرمایه نهادی و بهبود شرایط اقتصاد کلان وابسته خواهد بود.

 بازار بیت کوین در ۱۱ جولای ۲۰۲۶ همچنان در مرحله‌ای قرار دارد که بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر نبرد میان عوامل بنیادی قدرتمند و فشارهای اقتصاد کلان جهانی است. بزرگ‌ترین ارز دیجیتال جهان پس از تجربه اصلاح عمیق از سقف تاریخی نزدیک به ۱۲۶ هزار دلار در اواخر سال ۲۰۲۵، اکنون در محدوده ۶۴ تا ۶۴.۲ هزار دلار معامله می‌شود؛ محدوده‌ای که طی هفته‌های اخیر به میدان اصلی رقابت میان خریداران و فروشندگان تبدیل شده است. اگرچه قیمت نسبت به کف‌های اخیر واکنش مثبتی نشان داده، اما بازار هنوز موفق به آغاز یک روند صعودی قدرتمند نشده و رفتار قیمت بیش از هر چیز از ادامه فاز تجمیع و انتظار حکایت دارد. در ماه‌های اخیر، بیت‌کوین عمدتاً بین محدوده ۵۸ تا ۶۷ هزار دلار نوسان کرده است؛ رفتاری که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران در انتظار محرک‌های جدید برای تعیین مسیر بعدی بازار هستند. کاهش نوسانات نسبت به ماه‌های گذشته، نشانه‌ای از تخلیه بخش مهمی از هیجانات بازار است، اما نبود جریان قدرتمند سرمایه هنوز اجازه خروج از این محدوده معاملاتی را نداده است. اقتصاد کلان همچنان فرمان بازار را در دست دارد رفتار بیت‌کوین در هفته‌های اخیر بیش از هر عامل دیگری به شرایط اقتصاد کلان وابسته بوده است. شاخص دلار آمریکا (DXY) در محدوده ۱۰۱ واحد قرار دارد و ثبات نسبی آن همچنان فشار مشخصی بر دارایی‌های پرریسک از جمله بازار ارزهای دیجیتال وارد می‌کند. هرچند کاهش تدریجی انتظارات تورمی تا حدودی از بازار حمایت کرده، اما معامله‌گران همچنان نگاه خود را به داده‌های تورمی آمریکا و تصمیمات آینده فدرال رزرو دوخته‌اند. انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) و نشست بعدی بانک مرکزی آمریکا می‌تواند مسیر نرخ بهره و در نتیجه جریان نقدینگی جهانی را مشخص کند. در صورتی که سیاست‌گذاران پولی سیگنال‌های انبساطی‌تری ارائه دهند، احتمال بازگشت سرمایه به بازارهای پرریسک افزایش خواهد یافت؛ موضوعی که می‌تواند به نفع بیت‌کوین تمام شود. از سوی دیگر، تنش‌های ژئوپلیتیکی، به‌ویژه افزایش اختلافات میان آمریکا و ایران، باعث افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های امن شده و در مقاطع مختلف بر احساسات بازار ارزهای دیجیتال نیز اثر گذاشته است. بنابراین، بیت‌کوین همچنان میان دو نیروی متضاد قرار دارد؛ از یک سو روایت ذخیره ارزش و از سوی دیگر فشار ناشی از فضای ریسک‌گریز بازارهای جهانی. جریان سرمایه نهادی هنوز مهم‌ترین محرک قیمت است در سال ۲۰۲۶ صندوق‌های قابل معامله اسپات بیت‌کوین (Spot ETF) همچنان نقش اصلی را در تعیین جهت کوتاه‌مدت بازار ایفا می‌کنند. پس از ثبت خروج سرمایه سنگین حدود ۲.۷۳ میلیارد دلاری طی یک دوره ده‌روزه، بازار در ابتدای جولای شاهد تغییر محسوسی در جریان سرمایه بود و ورود حدود ۵۱۰ میلیون دلار سرمایه به این صندوق‌ها توانست بخشی از فشار فروش را کاهش دهد. در این میان، صندوق‌های IBIT متعلق به بلک‌راک و FBTC متعلق به فیدلیتی همچنان بیشترین سهم را در ورود و خروج سرمایه داشته‌اند. این موضوع نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران نهادی هنوز بازار را ترک نکرده‌اند، بلکه بیشتر در حال جابه‌جایی موقعیت‌ها و مدیریت سود هستند. با وجود این بهبود، جریان سرمایه سال ۲۰۲۶ همچنان نسبت به سال گذشته ضعیف‌تر ارزیابی می‌شود و بازار هنوز برای آغاز یک روند صعودی پایدار به ورود نقدینگی بزرگ‌تری نیاز دارد. داده‌های درون‌زنجیره‌ای از کاهش فشار فروش حکایت دارند در بخش آنچین، شرایط شبکه همچنان یکی از نقاط قوت بیت‌کوین محسوب می‌شود. نرخ هش شبکه در محدوده ۸۳۰ تا ۹۴۰ اگزاهش بر ثانیه قرار دارد که نشان‌دهنده پایداری فعالیت ماینرها حتی در شرایط اصلاح قیمت است. این موضوع بیانگر آن است که امنیت شبکه همچنان در سطوح بسیار بالایی قرار دارد. همزمان، موجودی بیت‌کوین در صرافی‌ها به پایین‌ترین سطوح چند سال اخیر رسیده است؛ اتفاقی که معمولاً به کاهش فشار فروش کوتاه‌مدت تعبیر می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران تمایل بیشتری به نگهداری دارایی در کیف پول‌های شخصی دارند. رفتار هولدرهای بلندمدت نیز همچنان از ادامه روند انباشت حمایت می‌کند. این گروه معمولاً در دوره‌های اصلاحی اقدام به افزایش موجودی خود می‌کنند؛ الگویی که در چرخه‌های قبلی بازار نیز بارها مشاهده شده و در نهایت به کاهش عرضه در گردش منجر شده است. بازار مشتقات از تعادل میان خریداران و فروشندگان خبر می‌دهد بازار قراردادهای آتی و پرپچوال نیز تصویر نسبتاً متعادلی ارائه می‌دهد. ارزش قراردادهای باز (Open Interest) در صرافی‌های بزرگ بین ۲۰ تا ۴۶ میلیارد دلار در نوسان است که نسبت به اوج‌های ابتدای سال کاهش یافته و نشان‌دهنده افت اهرم معاملاتی در بازار است. در همین حال، نرخ‌های فاندینگ در محدوده خنثی تا اندکی مثبت قرار دارند؛ موضوعی که نشان می‌دهد نه خریداران و نه فروشندگان برتری محسوسی نسبت به یکدیگر ندارند. این وضعیت احتمال وقوع لیکوییدیشن‌های گسترده را کاهش داده، اما در مقابل، احتمال شکل‌گیری حرکات انفجاری قیمت را نیز محدود کرده است. در مجموع، بازار مشتقات فعلاً بیشتر از ادامه فاز نوسانی حمایت می‌کند تا آغاز یک روند قدرتمند. ساختار تکنیکال هنوز در محدوده تصمیم قرار دارد از منظر تکنیکال، بیت‌کوین همچنان درون یک کانال اصلاحی چندماهه پس از ثبت سقف تاریخی سال ۲۰۲۵ حرکت می‌کند. واکنش مثبت قیمت از محدوده ۵۹ تا ۶۰ هزار دلار باعث شده خریداران بار دیگر کنترل کوتاه‌مدت بازار را در دست بگیرند، اما عبور پایدار از مقاومت‌های اصلی هنوز اتفاق نیفتاده است. در شرایط فعلی، حفظ محدوده ۶۳ تا ۶۴ هزار دلار اهمیت زیادی دارد، زیرا این ناحیه به یکی از مهم‌ترین سطوح حمایتی کوتاه‌مدت تبدیل شده است. در نمای میان‌مدت نیز بیت‌کوین همچنان پایین‌تر از برخی میانگین‌های متحرک مهم روند صعودی قبلی قرار دارد، در حالی که میانگین متحرک ۲۰۰ هفته‌ای همچنان یکی از مهم‌ترین خطوط دفاعی بازار محسوب می‌شود. از نظر سطوح قیمتی، نخستین حمایت مهم بازار در محدوده ۶۰ تا ۶۲ هزار دلار قرار گرفته و پس از آن محدوده ۵۸ هزار دلار به‌عنوان کف تاریخی این فاز اصلاحی شناخته می‌شود. در سمت مقابل، مقاومت ۶۵ تا ۶۷ هزار دلار همچنان مهم‌ترین مانع رشد قیمت محسوب می‌شود؛ محدوده‌ای که طی هفته‌های گذشته چندین بار مانع ادامه صعود شده است. عبور موفق از این ناحیه می‌تواند مسیر حرکت به سمت مقاومت روانی ۷۰ هزار دلار را هموار کند. اندیکاتورها از بهبود تدریجی مومنتوم خبر می‌دهند شاخص قدرت نسبی (RSI) در تایم‌فریم روزانه در محدوده میانی ۵۰ تا اوایل ۶۰ واحد قرار دارد؛ وضعیتی که نشان می‌دهد بازار نه در محدوده اشباع خرید قرار گرفته و نه نشانه‌ای از ضعف شدید فروشندگان مشاهده می‌شود. اندیکاتور MACD نیز در تایم‌فریم‌های کوتاه‌تر موفق به ثبت تقاطع صعودی شده است، اگرچه فاصله خطوط هنوز چندان زیاد نیست و برای تأیید یک روند صعودی پایدار به افزایش قدرت خرید نیاز دارد. میانگین‌های متحرک نمایی ۲۰، ۵۰ و ۲۰۰ روزه همچنان فشار اصلاحی ماه‌های گذشته را نشان می‌دهند، اما قیمت در روزهای اخیر موفق شده بار دیگر با میانگین‌های کوتاه‌مدت درگیر شود؛ موضوعی که در صورت افزایش حجم معاملات می‌تواند زمینه تغییر روند را فراهم کند. از سوی دیگر، حجم معاملات همچنان در سطحی متعادل قرار دارد و هنوز نشانه‌ای از ورود سرمایه سنگین مشاهده نمی‌شود. در چنین شرایطی، ساختار بازار بیشتر از ادامه نوسان در محدوده فعلی حمایت می‌کند تا آغاز یک روند قدرتمند. دو سناریوی پیش روی بزرگ‌ترین ارز دیجیتال جهان سناریوی صعودی زمانی فعال خواهد شد که ورود سرمایه به صندوق‌های اسپات ETF با قدرت بیشتری ادامه پیدا کند، داده‌های تورمی آمریکا کمتر از انتظار منتشر شوند و فدرال رزرو سیگنال‌های نرم‌تری درباره سیاست پولی ارائه دهد. در چنین شرایطی، کاهش شاخص دلار نیز می‌تواند به رشد تقاضا برای دارایی‌های پرریسک کمک کند. عبور پایدار از مقاومت ۶۵ تا ۶۷ هزار دلار همراه با افزایش فعالیت آنچین، بهبود نرخ‌های فاندینگ و بازپس‌گیری میانگین‌های متحرک کلیدی، می‌تواند راه را برای حرکت به سمت محدوده ۷۰ هزار دلار و احیای روند صعودی هموار کند. در مقابل، اگر خروج سرمایه از ETFها بار دیگر شدت بگیرد، شاخص دلار تقویت شود یا تنش‌های ژئوپلیتیکی افزایش یابد، احتمال بازگشت قیمت به حمایت ۶۰ هزار دلار و حتی محدوده ۵۸ هزار دلار افزایش خواهد یافت. شکست این نواحی می‌تواند موج تازه‌ای از فشار فروش و لیکویید شدن موقعیت‌های اهرمی را به دنبال داشته باشد. جمع‌بندی؛ بازار در انتظار جرقه بعدی مجموعه داده‌های بنیادی، آنچین، بازار مشتقات و تحلیل تکنیکال نشان می‌دهد بیت‌کوین در یکی از حساس‌ترین مقاطع چرخه فعلی قرار گرفته است. از یک سو، قدرت شبکه، کاهش موجودی صرافی‌ها و ادامه انباشت سرمایه‌گذاران بلندمدت از چشم‌انداز بلندمدت این دارایی حمایت می‌کنند و از سوی دیگر، فشار ناشی از سیاست‌های پولی، جریان سرمایه نهادی و فضای پرابهام اقتصاد جهانی همچنان مانع شکل‌گیری یک روند صعودی قدرتمند شده است. تا زمانی که قیمت در بازه ۶۰ تا ۶۷ هزار دلار نوسان می‌کند، سناریوی غالب بازار ادامه فاز تجمیع خواهد بود. شکست هر یک از این دو مرز می‌تواند مسیر میان‌مدت بیت‌کوین را مشخص کند. از این رو، انتشار داده‌های اقتصادی آمریکا، روند ورود و خروج سرمایه از ETFها و تغییرات احساسات سرمایه‌گذاران در هفته‌های آینده، مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده جهت حرکت بازار خواهند بود.

باسلام. به نظرم فعلا بین 16500 تا 18000 نوسان دارد حالا در حد شدو هم شده ممکن است 16500 را لمس کند. کم ریسک ترین حالت خرید در 17300 حدودا می باشد. در زمانی از کنج مثلث تشکیل شده بالا خواهد زد.... البته که انشاالله چنین نشود.

یورو در تایم‌فریم چهار ساعته طی هفته گذشته یکی از بهترین عملکردهای خود در هفته‌های اخیر را به ثبت رساند. افزایش تقاضا و ورود جریان خرید باعث شد قیمت با شتاب مناسبی وارد فاز صعودی شود و تا محدوده ۲۰۸ هزار تومان پیشروی کند. این رشد نشان داد که خریداران همچنان کنترل بخش قابل توجهی از بازار را در اختیار دارند و تمایل دارند روند صعودی میان‌مدت را حفظ کنند. با این حال، همان‌گونه که در گذشته نیز مشاهده شده بود، هرچه قیمت به محدوده مقاومتی اصلی نزدیک‌تر شد، فشار فروش افزایش یافت. معامله‌گرانی که این ناحیه را محل مناسبی برای ذخیره سود می‌دانستند، بار دیگر عرضه را افزایش دادند و همین موضوع مانع از ادامه حرکت صعودی شد. نتیجه این تقابل، تشکیل موج اصلاحی جدید و عقب‌نشینی قیمت از سقف‌های اخیر بود. این رفتار بازار نشان می‌دهد که صعودهای اخیر هنوز نتوانسته‌اند اعتماد کافی برای شکست مقاومت تاریخی را ایجاد کنند. در واقع، هر بار که قیمت به این محدوده نزدیک می‌شود، عرضه با شدت بیشتری ظاهر شده و اجازه تثبیت قیمت در سطوح بالاتر را نمی‌دهد. مقاومت ۲۰۶ تا ۲۱۲ هزار تومان؛ دیواری که مسیر آینده بازار را تعیین می‌کند در شرایط فعلی، محدوده ۲۰۶ تا ۲۱۲ هزار تومان مهم‌ترین ناحیه تکنیکال نمودار یورو محسوب می‌شود. این محدوده دیگر تنها یک مقاومت ساده نیست، بلکه به منطقه‌ای تبدیل شده که جهت حرکت میان‌مدت بازار را مشخص می‌کند. طی ماه‌های گذشته، قیمت چندین مرتبه برای عبور از این ناحیه تلاش کرده اما هر بار با افزایش فشار فروش مواجه شده است. تکرار این رفتار، اعتبار این مقاومت را بیش از گذشته افزایش داده و اکنون معامله‌گران نگاه ویژه‌ای به واکنش قیمت در این محدوده دارند. تا زمانی که قیمت نتواند با حجم معاملات مناسب و تثبیت چند کندل قدرتمند از این ناحیه عبور کند، هر موج صعودی می‌تواند صرفاً یک حرکت اصلاحی در دل روند خنثی تلقی شود. به همین دلیل، شکست قطعی این مقاومت می‌تواند مهم‌ترین سیگنال برای آغاز فاز جدید صعودی یورو باشد. سد روانی ۲۰۰ هزار تومان؛ نخستین سنگر خریداران در کنار مقاومت سنگین بالادست، حفظ سطح ۲۰۰ هزار تومان نیز اهمیت بسیار زیادی برای ادامه روند دارد. این سطح علاوه بر ارزش تکنیکال، از منظر روان‌شناسی بازار نیز یکی از مهم‌ترین مرزهای معاملاتی یورو محسوب می‌شود. حضور قیمت بالاتر از این کانال باعث شده بخش قابل توجهی از معامله‌گران همچنان دیدگاه صعودی خود را حفظ کنند. تا زمانی که این سطح از دست نرود، ساختار کلی بازار همچنان به نفع خریداران باقی خواهد ماند و احتمال حمله دوباره به مقاومت ۲۰۶ تا ۲۱۲ هزار تومان وجود دارد. از سوی دیگر، تثبیت قیمت زیر ۲۰۰ هزار تومان می‌تواند نگاه فعالان بازار را تغییر دهد و فروشندگان را برای افزایش فشار عرضه جسورتر کند. بنابراین این سطح اکنون به اولین خط دفاعی خریداران تبدیل شده است. اصلاح اخیر؛ اتفاقی که اندیکاتورها از قبل هشدار داده بودند هم‌زمان با افزایش عرضه، یورو وارد فاز اصلاحی شد و با افت قیمت، انتظار می‌رود معاملات آغاز هفته جدید بازار داخلی در محدوده ۲۰۴ هزار تومان آغاز شود. نکته قابل توجه این است که نشانه‌های این اصلاح پیش از کاهش قیمت در اندیکاتورهای تکنیکال قابل مشاهده بود. شاخص قدرت نسبی (RSI) پس از ورود به محدوده اشباع خرید، به تدریج قدرت خود را از دست داد و هم‌زمان با آغاز اصلاح قیمت، مسیر نزولی را در پیش گرفت. این اندیکاتور اکنون در محدوده ۶۰ قرار دارد؛ سطحی که همچنان برتری نسبی خریداران را نشان می‌دهد، اما در مقایسه با روزهای گذشته از کاهش شتاب صعودی خبر می‌دهد. به بیان دیگر، RSI هنوز وارد محدوده ضعف کامل نشده است، اما خروج آن از ناحیه اشباع خرید نشان می‌دهد که بازار برای ادامه مسیر صعودی به انرژی و تقاضای تازه نیاز خواهد داشت. MACD و Momentum؛ بازار هنوز تصمیم نهایی را نگرفته است بررسی سایر ابزارهای تکنیکال نیز تصویر مشابهی را ارائه می‌دهد. اندیکاتور مومنتوم در حال حاضر نشانه قطعی از آغاز موج جدید صعودی یا نزولی ارائه نمی‌کند و بیشتر بیانگر کاهش سرعت حرکت قیمت نسبت به هفته گذشته است. در همین حال، اندیکاتور MACD نیز همچنان در نزدیکی خط صفر نوسان می‌کند و هنوز واگرایی یا کراس معتبری که بتواند مسیر بعدی بازار را مشخص کند، مشاهده نمی‌شود. قرار گرفتن این اندیکاتور در حوالی سطح تعادل معمولاً به این معناست که بازار وارد مرحله تصمیم‌گیری شده و معامله‌گران در انتظار یک محرک قوی برای تعیین روند بعدی هستند. به همین دلیل، نمی‌توان تنها بر اساس وضعیت فعلی اندیکاتورها انتظار آغاز یک روند قدرتمند را داشت و همچنان باید واکنش قیمت به سطوح کلیدی را با دقت دنبال کرد. اگر اصلاح ادامه پیدا کند؛ مقصد بعدی کجاست؟ سناریوی نخست این است که فشار فروش طی روزهای آینده ادامه پیدا کند. در این صورت، احتمال حرکت قیمت به سمت محدوده حمایتی بسیار مهم ۱۹۵ تا ۲۰۰ هزار تومان افزایش خواهد یافت. این ناحیه در گذشته چندین مرتبه نقش حمایت مؤثر را ایفا کرده و می‌تواند بار دیگر محل ورود خریداران باشد. رسیدن قیمت به این محدوده الزاماً به معنای تغییر روند نیست؛ بلکه حتی می‌تواند یک اصلاح سالم در دل روند میان‌مدت صعودی محسوب شود. در بسیاری از مواقع، بازار پس از اصلاح تا حمایت‌های معتبر، انرژی لازم برای آغاز موج صعودی بعدی را به دست می‌آورد. در صورتی که این حمایت حفظ شود، انتظار می‌رود خریداران بار دیگر برای بازپس‌گیری سطوح از دست رفته وارد بازار شوند و قیمت را به سمت مقاومت کلیدی ۲۰۶ تا ۲۱۲ هزار تومان هدایت کنند. شکست مقاومت یا ادامه نوسان؛ بازار در نقطه سرنوشت‌ساز در مجموع، ساختار تکنیکال یورو همچنان از برتری نسبی خریداران حکایت دارد، اما این برتری تا زمانی که مقاومت ۲۰۶ تا ۲۱۲ هزار تومان شکسته نشود، به یک روند صعودی قدرتمند تبدیل نخواهد شد. در کوتاه‌مدت، حفظ کانال ۲۰۰ هزار تومان مهم‌ترین عامل حفظ دیدگاه مثبت بازار خواهد بود. از سوی دیگر، در صورت ادامه اصلاح، محدوده ۱۹۵ تا ۲۰۰ هزار تومان می‌تواند آخرین سنگر مهم خریداران باشد؛ جایی که واکنش مثبت قیمت می‌تواند زمینه‌ساز آغاز موج صعودی جدید شود. بنابراین، بازار یورو اکنون در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود قرار گرفته است؛ جایی که عبور از مقاومت تاریخی می‌تواند فصل تازه‌ای از رشد قیمت را آغاز کند و در مقابل، از دست رفتن حمایت‌های کلیدی، احتمال تداوم اصلاح را افزایش خواهد داد. رفتار قیمت در روزهای آینده تعیین خواهد کرد که کدام‌یک از این دو سناریو به واقعیت نزدیک‌تر است.

بازار طلا و سکه هفته جدید را در حالی آغاز کرد که همچنان فضای معاملات تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی و افزایش ریسک‌های سیاسی قرار دارد؛ عواملی که در شرایط عادی می‌توانستند از قیمت‌ها حمایت کنند. با این حال، نبود محرک مهمی مانند معاملات انس جهانی طلا به دلیل تعطیلی بازارهای بین‌المللی، مسیر متفاوتی را پیش روی بازار داخلی قرار داد و موجب شد معاملات نخستین روز هفته با غلبه عرضه و عقب‌نشینی قیمت‌ها آغاز شود. در نتیجه این شرایط، بازار برخلاف انتظارات اولیه وارد فاز اصلاح شد و بخش عمده‌ای از معامله‌گران که طی روزهای گذشته در موقعیت خرید قرار گرفته بودند، ترجیح دادند بخشی از سود خود را شناسایی کنند. همین موضوع باعث شد روند صعودی متوقف شود و قیمت‌ها در بیشتر بخش‌های بازار طلا با کاهش همراه شوند. مثقال طلا پیش از فتح مقاومت ۸۰ میلیون تومان عقب‌نشینی کرد مثقال طلا که در روزهای پایانی هفته گذشته با قدرت تا نزدیکی مقاومت روانی و بسیار مهم ۸۰ میلیون تومان پیشروی کرده بود، در نهایت موفق به لمس این سطح نشد و پیش از رسیدن به آن وارد فاز اصلاحی شد. معاملات امروز نیز این اصلاح را تشدید کرد و قیمت مثقال طلا با افتی حدود یک میلیون تومان به محدوده ۷۶ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسید. این واکنش نشان می‌دهد که مقاومت ۸۰ میلیون تومانی همچنان یکی از قدرتمندترین موانع پیش روی بازار است و معامله‌گران در نزدیکی این محدوده تمایل بیشتری به افزایش عرضه و ذخیره سود دارند. هرچند این عقب‌نشینی بخشی از رشد اخیر بازار را تعدیل کرده است، اما هنوز نمی‌توان آن را به منزله تغییر کامل روند تلقی کرد؛ چرا که قیمت همچنان بالاتر از حمایت‌های مهم کوتاه‌مدت قرار دارد. اندیکاتورها همان سیگنالی را دادند که انتظارش می‌رفت رفتار امروز بازار از منظر تکنیکال چندان غافلگیرکننده نبود. همان‌گونه که در تحلیل قبلی نیز به آن اشاره شده بود، بسیاری از اندیکاتورها از کاهش تدریجی قدرت خریداران و افزایش احتمال ورود بازار به یک اصلاح قیمتی خبر می‌دادند. اکنون شاخص قدرت نسبی (RSI) پس از خروج از محدوده اشباع خرید، تا حوالی ۵۰ واحد کاهش یافته است؛ سطحی که نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از هیجان خرید تخلیه شده و بازار وارد وضعیت متعادل‌تری شده است. از سوی دیگر، اندیکاتور MACD نیز با ثبت یک کراس نزولی وارد فاز اصلاح شده و هیستوگرام آن به محدوده منفی منتقل شده است. این تغییرات بیانگر کاهش مومنتوم صعودی است، اما شدت سیگنال‌های فعلی هنوز به اندازه‌ای نیست که از آغاز یک روند نزولی پرقدرت حکایت کند. در واقع، آنچه در نمودار دیده می‌شود بیشتر یک اصلاح طبیعی پس از رشد سریع هفته‌های اخیر است تا شروع یک موج نزولی بلندمدت. حمایت ۷۵ میلیون تومان؛ محدوده‌ای که می‌تواند ورق بازار را برگرداند در شرایط فعلی، محدوده ۷۵ میلیون تومان مهم‌ترین حمایت کوتاه‌مدت مثقال طلا محسوب می‌شود؛ سطحی که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ادامه مسیر بازار ایفا کند. اگر فشار فروش در روزهای آینده ادامه یابد، احتمال عقب‌نشینی قیمت تا این ناحیه وجود دارد، اما تا زمانی که این حمایت حفظ شود، ساختار کلی روند صعودی همچنان پابرجا خواهد ماند و اصلاح اخیر صرفاً به‌عنوان استراحت بازار پس از یک رشد پرشتاب ارزیابی می‌شود. واکنش قیمت در این محدوده اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت؛ زیرا ورود دوباره تقاضا از حوالی ۷۵ میلیون تومان می‌تواند آغازگر موج جدیدی از رشد قیمت باشد. بازگشت به ۸۰ میلیون تومان بدون همراهی دلار دشوار است سناریوی صعودی بازار همچنان پابرجاست، اما تحقق آن به چند شرط مهم وابسته است. نخست اینکه اصلاح فعلی باید در محدوده حمایتی ۷۵ میلیون تومان متوقف شود و نشانه‌های بازگشت تقاضا در معاملات ظاهر شود. شرط مهم‌تر، همراهی بازار ارز با این روند است. در صورتی که نرخ دلار بتواند بالاتر از ۱۸۰ هزار تومان تثبیت شود، توان لازم برای افزایش دوباره تقاضا در بازار طلا نیز فراهم خواهد شد و در این صورت احتمال حرکت مجدد مثقال طلا به سمت مقاومت ۸۰ میلیون تومان به شکل محسوسی افزایش می‌یابد. در مقابل، اگر دلار نتواند از این سطح عبور کند یا فشار فروش در بازار ارز افزایش یابد، احتمال تداوم نوسانات اصلاحی و حرکت قیمت در یک بازه محدود بیشتر خواهد شد. جمع‌بندی اصلاح امروز مثقال طلا بیش از آنکه ناشی از تضعیف عوامل بنیادی بازار باشد، نتیجه هم‌زمان تعطیلی بازارهای جهانی، غیبت محرک انس جهانی طلا و شناسایی سود معامله‌گران پس از رشد پرشتاب روزهای گذشته است. هرچند اندیکاتورهای تکنیکال از کاهش قدرت خریداران و ورود بازار به فاز اصلاح خبر می‌دهند، اما هنوز نشانه‌ای از آغاز یک ریزش سنگین مشاهده نمی‌شود. در حال حاضر، محدوده ۷۵ میلیون تومان مهم‌ترین حمایت بازار و ۸۰ میلیون تومان مهم‌ترین مقاومت پیش روی مثقال طلا محسوب می‌شود؛ مقاومتی که عبور از آن، بیش از هر عامل دیگری به تثبیت نرخ دلار در محدوده ۱۸۰ هزار تومان وابسته خواهد بود.

بازار طلا و سکه امروز معاملات خود را در شرایطی آغاز می‌کند که فضای معاملات نسبت به پایان هفته گذشته تغییر محسوسی کرده است. سکه امامی که هفته گذشته را با ثبت قیمت ۱۸۱ میلیون تومان به پایان رسانده بود و توانسته بود برای نخستین بار پس از چند روز بالاتر از مرز روانی ۱۸۰ میلیون تومان تثبیت شود، در نخستین ساعات معاملات امروز با افتی بیش از دو میلیون تومان مواجه شد و دوباره به محدوده ۱۷۹ میلیون تومان بازگشت. این عقب‌نشینی اگرچه بخشی از رشد روزهای گذشته را اصلاح کرده است، اما هنوز به‌تنهایی به معنای تغییر روند بازار نیست. بسیاری از معامله‌گران این افت را واکنشی طبیعی به برخورد قیمت با مقاومت مهم ۱۸۰ میلیون تومان ارزیابی می‌کنند؛ مقاومتی که همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر کوتاه‌مدت بازار ایفا می‌کند. مقاومت ۱۸۰ میلیون تومان همچنان سد اصلی بازار رفتار قیمتی سکه امامی طی روزهای اخیر نشان می‌دهد که محدوده ۱۸۰ میلیون تومان همچنان مهم‌ترین سطح روانی و تکنیکال بازار محسوب می‌شود. اگرچه سکه در پایان هفته گذشته موفق شد معاملات را بالاتر از این سطح به پایان برساند، اما آغاز معاملات امروز نشان داد که تثبیت پایدار در این محدوده همچنان با دشواری همراه است. افزایش عرضه در محدوده‌های بالاتر و احتیاط معامله‌گران باعث شد قیمت بار دیگر به زیر این مقاومت بازگردد. این موضوع نشان می‌دهد که بازار برای عبور قدرتمند از این سطح، به محرکی تازه نیاز دارد؛ محرکی که می‌تواند از محل رشد نرخ ارز، افزایش تقاضای سرمایه‌گذاری یا انتشار اخبار اثرگذار اقتصادی و سیاسی شکل بگیرد. تا زمانی که این مقاومت با حجم معاملات مناسب شکسته نشود، احتمال ادامه نوسانات رفت‌وبرگشتی در اطراف این محدوده همچنان وجود خواهد داشت. دلار همچنان فرمانده اصلی بازار طلا و سکه در شرایط فعلی، مهم‌ترین متغیری که می‌تواند جهت حرکت بازار طلا و سکه را تعیین کند، نرخ دلار است. تجربه ماه‌های گذشته نشان داده است که هر موج صعودی در بازار ارز، به سرعت خود را در قیمت سکه و طلا منعکس کرده و انتظارات تورمی را تقویت کرده است. از همین رو، فعالان بازار در آغاز معاملات امروز بیش از هر چیز رفتار دلار را زیر نظر دارند. اگر اسکناس آمریکایی بتواند بار دیگر وارد مدار افزایشی شود، احتمال بازگشت تقاضا به بازار سکه و تلاش دوباره برای فتح کانال ۱۸۰ میلیون تومان افزایش خواهد یافت. در مقابل، ادامه آرامش در بازار ارز می‌تواند باعث تداوم اصلاح قیمت و افزایش احتیاط میان خریداران شود. نمودارها از کاهش شتاب صعودی خبر می‌دهند بررسی نمودار چهار ساعته سکه امامی نشان می‌دهد که ساختار کلی بازار هنوز وارد روند نزولی نشده است، اما سرعت حرکت صعودی نسبت به هفته گذشته کاهش یافته و بازار در مرحله‌ای از تصمیم‌گیری قرار گرفته است. شاخص قدرت نسبی (RSI) اکنون روی عدد ۵۴ قرار دارد. این سطح نشان می‌دهد که بازار نه در محدوده اشباع خرید قرار دارد و نه نشانه‌ای از اشباع فروش دیده می‌شود. به بیان دیگر، قدرت خریداران نسبت به روزهای گذشته تعدیل شده و بازار وارد فازی متعادل شده است؛ فازی که می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری حرکت بعدی قیمت باشد. همزمان، اندیکاتور MACD نیز همچنان در حوالی سطح صفر نوسان می‌کند. قرار گرفتن این اندیکاتور روی خط تعادل نشان می‌دهد که مومنتوم بازار در وضعیت خنثی قرار دارد و هنوز نه خریداران و نه فروشندگان موفق نشده‌اند برتری محسوسی بر بازار پیدا کنند. نبود واگرایی یا کراس قدرتمند در این اندیکاتور نیز بیانگر آن است که بازار همچنان در انتظار دریافت یک محرک تازه برای تعیین جهت بعدی خود است. ترکیب این دو شاخص تکنیکال نشان می‌دهد که بازار بیش از آنکه وارد فاز نزولی شده باشد، در حال استراحت پس از رشدهای اخیر است و معامله‌گران با احتیاط بیشتری نسبت به باز کردن موقعیت‌های جدید اقدام می‌کنند. سناریوهای پیش روی سکه امامی در سناریوی صعودی، نخستین شرط ادامه رشد، بازپس‌گیری سطح ۱۸۰ میلیون تومان و تثبیت قیمت بالاتر از این محدوده است. در صورت تحقق این اتفاق، اعتماد خریداران تقویت خواهد شد و احتمال حرکت قیمت به سمت محدوده‌های ۱۸۳ تا ۱۸۵ میلیون تومان افزایش می‌یابد. اما در سناریوی مقابل، اگر فشار فروش ادامه پیدا کند و سکه نتواند دوباره وارد کانال ۱۸۰ میلیون تومان شود، احتمال ادامه اصلاح قیمت و نوسان در محدوده‌های پایین‌تر نیز وجود خواهد داشت. در چنین شرایطی، رفتار دلار، حجم معاملات و میزان ورود نقدینگی، مهم‌ترین عواملی خواهند بود که مسیر بعدی بازار را مشخص می‌کنند. جمع‌بندی؛ بازار در انتظار محرک جدید شروع معاملات امروز با افت بیش از دو میلیون تومانی سکه امامی و بازگشت قیمت به ۱۷۹ میلیون تومان، نشان داد که مقاومت ۱۸۰ میلیون تومان همچنان مهم‌ترین چالش پیش روی خریداران است. با این حال، داده‌های تکنیکال نیز حاکی از آن است که بازار هنوز وارد روند نزولی نشده و بیشتر در مرحله اصلاح و استراحت قرار دارد. قرار گرفتن شاخص RSI روی عدد ۵۴ و نوسان MACD در حوالی سطح صفر، از کاهش شتاب صعودی و ورود بازار به فاز انتظار حکایت دارد. در چنین فضایی، نگاه معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری به نرخ دلار و جریان اخبار اقتصادی دوخته شده است؛ زیرا این دو عامل می‌توانند تعیین کنند که اصلاح فعلی صرفاً یک وقفه موقت در روند صعودی است یا آغاز دوره‌ای از نوسانات فرسایشی در بازار طلا و سکه.

انس پلاتین در میانه ماه ژوئیه ۲۰۲۶ در محدوده ۱۶۳۰ تا ۱۶۴۵ دلار به ازای هر اونس معامله می‌شود؛ سطحی که نزدیک به پایین‌ترین قیمت‌های چند ماه اخیر قرار دارد. این فلز گران‌بها پس از ثبت رکورد تاریخی حدود ۲۹۲۴ دلار در ژانویه ۲۰۲۶، وارد یک اصلاح قابل‌توجه شد و بخش مهمی از رشد پرشتاب خود را از دست داد. با وجود این اصلاح، پلاتین همچنان نسبت به مدت مشابه سال گذشته حدود ۱۲ درصد بازدهی مثبت دارد. افت اخیر قیمت‌ها عمدتاً تحت تأثیر ضعف عمومی بازار فلزات گران‌بها، افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی، از جمله تنش میان آمریکا و ایران، و همچنین شناسایی سود توسط معامله‌گران پس از رشد کم‌سابقه ابتدای سال رخ داده است. با این حال، بررسی داده‌های بنیادین نشان می‌دهد که چشم‌انداز میان‌مدت و بلندمدت این بازار همچنان از پشتوانه‌های قدرتمندی برخوردار است. تحلیل بنیادی؛ کسری عرضه همچنان ستون اصلی بازار بازار جهانی پلاتین طی چند سال گذشته به‌طور مستمر با کسری ساختاری عرضه مواجه بوده است؛ وضعیتی که از یک سو به محدودیت تولید معادن و از سوی دیگر به تداوم رشد تقاضای صنعتی بازمی‌گردد. بخش عمده عرضه جهانی این فلز از آفریقای جنوبی تأمین می‌شود؛ کشوری که حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد تولید جهانی را در اختیار دارد. روسیه نیز دیگر تولیدکننده مهم این فلز محسوب می‌شود و هرگونه اختلال در فعالیت این دو قطب تولید، می‌تواند به سرعت بر تعادل بازار اثر بگذارد. بر اساس گزارش‌های شورای جهانی سرمایه‌گذاری پلاتین (WPIC)، بازار در سال ۲۰۲۵ با یکی از عمیق‌ترین کسری‌های عرضه سال‌های اخیر روبه‌رو بود؛ به‌گونه‌ای که برآوردها میزان این کسری را بین ۶۹۲ هزار تا ۱.۱ میلیون اونس نشان می‌دهد. همین عدم توازن میان عرضه و تقاضا، یکی از مهم‌ترین محرک‌های جهش تاریخی قیمت پلاتین در نیمه نخست سال بود. برای سال ۲۰۲۶ نیز انتظار می‌رود بازار برای چهارمین سال متوالی در وضعیت کسری باقی بماند. تازه‌ترین برآوردها، میزان کسری را حدود ۲۹۷ هزار اونس تخمین می‌زند؛ رقمی که نسبت به برآوردهای قبلی حدود ۲۴۰ هزار اونس افزایش یافته است. البته برخی سناریوها احتمال ایجاد مازاد محدود، در حدود ۲۰ هزار اونس را مطرح می‌کنند؛ مشروط بر اینکه تقاضای سرمایه‌گذاری تحت تأثیر شناسایی سود و عادی شدن سطح موجودی انبارها کاهش محسوسی پیدا کند. با این حال، واقعیت بازار فیزیکی همچنان از تداوم کمبود عرضه حکایت دارد. چشم‌انداز بلندمدت نیز همچنان مثبت ارزیابی می‌شود. بر اساس پیش‌بینی‌های WPIC، بازار پلاتین در بازه زمانی ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ همچنان با کسری سالانه‌ای بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ هزار اونس روبه‌رو خواهد بود؛ رقمی معادل ۴ تا ۹ درصد از کل تقاضای جهانی. در همین حال، موجودی ذخایر قابل دسترس به حدود ۲.۳ میلیون اونس کاهش یافته که کمتر از سه ماه مصرف جهانی را پوشش می‌دهد؛ موضوعی که بیانگر تنگنای ساختاری بازار است. سمت عرضه؛ رشد محدود تولید در برابر محدودیت‌های ساختاری سمت عرضه همچنان با موانع متعددی مواجه است. سال‌ها کاهش سرمایه‌گذاری در پروژه‌های معدنی، مشکلات عملیاتی در معادن آفریقای جنوبی، افزایش هزینه‌های استخراج و محدود بودن پروژه‌های توسعه‌ای باعث شده رشد تولید جهانی بسیار محدود باقی بماند. البته افزایش قیمت‌ها طی ماه‌های گذشته، فرآیند بازیافت پلاتین را اقتصادی‌تر کرده و انتظار می‌رود عرضه ناشی از بازیافت در سال ۲۰۲۶ حدود ۹ درصد افزایش یابد. با این وجود، مجموع رشد عرضه جهانی همچنان محدود بوده و برآورد می‌شود تنها حدود ۲ تا ۴ درصد نسبت به سال گذشته افزایش پیدا کند؛ رقمی که برای جبران کسری ساختاری بازار کافی نیست. تقاضا؛ صنعت همچنان موتور اصلی بازار پلاتین بخش صنعت همچنان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده پلاتین محسوب می‌شود و سهم عمده‌ای از تقاضای جهانی را به خود اختصاص داده است. در صنعت خودرو، استفاده از پلاتین در مبدل‌های کاتالیستی همچنان رو به افزایش است. روند جایگزینی تدریجی پالادیوم با پلاتین، در کنار مقاومت بازار خودروهای هیبریدی و خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی در برابر گسترش سریع خودروهای برقی، از مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده تقاضا محسوب می‌شوند. علاوه بر صنعت خودرو، صنایع شیشه، مواد شیمیایی و فناوری‌های مرتبط با اقتصاد هیدروژن و سلول‌های سوختی نیز به تدریج به موتورهای جدید تقاضا تبدیل شده‌اند. بر همین اساس، پیش‌بینی می‌شود تقاضای صنعتی پلاتین در سال ۲۰۲۶ حدود ۹ درصد رشد کند. در مقابل، بازار جواهرات در برخی مناطق جهان همچنان با ضعف نسبی تقاضا روبه‌رو است و جریان سرمایه‌گذاری نیز پس از ورود گسترده سرمایه در سال ۲۰۲۵، ممکن است در سال جاری تحت تأثیر شناسایی سود با خروج بخشی از سرمایه‌ها همراه شود. با این حال، این عوامل هنوز نتوانسته‌اند تصویر کلی بازار را به سمت مازاد عرضه تغییر دهند. جایگاه پلاتین در میان فلزات گران‌بها پلاتین همچنان با تخفیف قابل‌توجهی نسبت به طلا معامله می‌شود؛ موضوعی که از نگاه بسیاری از سرمایه‌گذاران، ظرفیت رشد بیشتری را برای این فلز ایجاد کرده است. برخلاف طلا که بیشتر نقش یک دارایی پولی و پناهگاه امن را ایفا می‌کند، پلاتین علاوه بر ویژگی‌های سرمایه‌گذاری، وابستگی بالایی به چرخه‌های صنعتی و رشد اقتصادی دارد. به همین دلیل، هرگونه بهبود فعالیت‌های صنعتی، توسعه فناوری‌های مرتبط با هیدروژن یا افزایش سرمایه‌گذاری در صنایع پیشرفته می‌تواند به تقویت تقاضای این فلز منجر شود. پیش‌بینی مؤسسات مختلف درباره قیمت پلاتین در سال ۲۰۲۶ دامنه گسترده‌ای دارد. بسیاری از برآوردها میانگین قیمت را در محدوده ۱۵۵۰ تا ۱۸۰۰ دلار پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که سناریوهای خوش‌بینانه، در صورت تشدید کسری عرضه و تداوم ورود سرمایه به بازار، اهدافی بیش از ۲۰۰۰ دلار را نیز دور از دسترس نمی‌دانند. در افق بلندمدت و تا سال ۲۰۳۰ نیز برخی برآوردها قیمت‌های ۱۹۰۰ تا بیش از ۲۰۰۰ دلار را محتمل ارزیابی می‌کنند. تحلیل تکنیکال؛ اصلاح قیمت در دل یک روند صعودی بزرگ از منظر تکنیکال، پلاتین پس از ثبت یکی از قدرتمندترین رالی‌های چند دهه اخیر و صعود تا محدوده ۲۹۰۰ دلار، وارد فاز اصلاحی شد و اکنون در محدوده ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ دلار در حال تثبیت و نوسان است. در کوتاه‌مدت، ساختار بازار همچنان متمایل به خنثی تا نزولی ارزیابی می‌شود. قیمت در محدوده مقاومتی ۱۶۵۵ تا ۱۶۶۵ دلار با فشار فروش روبه‌رو است، در حالی که حمایت مهم بازار در محدوده ۱۵۴۰ تا ۱۶۰۰ دلار قرار دارد. شاخص‌های مومنتوم از جمله RSI و MACD نیز کاهش قدرت روند صعودی نسبت به ماه‌های ابتدایی سال را نشان می‌دهند و از تضعیف شتاب خرید حکایت دارند. با این حال، برخی پلتفرم‌های تحلیلی با استناد به قرار گرفتن قیمت در محدوده اشباع فروش، همچنان سیگنال‌های مثبتی را برای بازگشت تدریجی بازار ارائه می‌کنند. در صورت عبور پایدار قیمت از مقاومت‌های پیش‌رو، نخستین هدف مهم بازار محدوده ۱۸۰۰ تا ۱۸۲۰ دلار خواهد بود و در ادامه، احتمال حرکت به سمت سقف‌های بالاتر تقویت می‌شود. در مقابل، شکست حمایت ۱۵۴۰ دلار می‌تواند مسیر اصلاح عمیق‌تر را هموار کند. با وجود اصلاح سنگین ماه‌های اخیر، تصویر بلندمدت نمودار همچنان نشان می‌دهد که این افت قیمت را می‌توان بخشی از اصلاح طبیعی در دل یک روند صعودی بزرگ‌تر دانست؛ روندی که همچنان از عوامل بنیادی قدرتمندی حمایت می‌شود. ریسک‌ها و محرک‌های پیش روی بازار مهم‌ترین ریسک‌های بازار پلاتین شامل کاهش رشد اقتصاد جهانی، افت تقاضای صنعتی، تقویت دلار آمریکا، تداوم نرخ‌های بهره بالا و سرعت گرفتن روند جایگزینی خودروهای برقی با خودروهای دارای موتور احتراق داخلی است؛ عواملی که می‌توانند در کوتاه‌مدت فشار بیشتری بر قیمت‌ها وارد کنند. در مقابل، هرگونه اختلال در عرضه معادن آفریقای جنوبی یا روسیه، تداوم ورود سرمایه به صندوق‌های سرمایه‌گذاری پلاتین، پیشرفت سریع فناوری‌های مبتنی بر هیدروژن و تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی می‌تواند بار دیگر تعادل بازار را به نفع خریداران تغییر داده و زمینه رشد مجدد قیمت‌ها را فراهم کند. جمع‌بندی با وجود اصلاح قابل‌توجه قیمت پس از ثبت رکورد تاریخی، شواهد بنیادی همچنان از بازاری با عرضه محدود و تقاضای پایدار حکایت دارند. کسری ساختاری عرضه، کاهش موجودی انبارها، محدودیت رشد تولید معادن و توسعه کاربردهای صنعتی، همچنان مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده بازار پلاتین به شمار می‌روند. در مقابل، از منظر تکنیکال بازار هنوز در مرحله تثبیت و اصلاح قرار دارد و واکنش قیمت به محدوده‌های حمایتی فعلی می‌تواند مسیر حرکت ماه‌های آینده را مشخص کند. در مجموع، اگرچه نوسانات کوتاه‌مدت همچنان ادامه خواهد داشت، اما تا زمانی که توازن عرضه و تقاضا به شکل محسوسی تغییر نکند، چشم‌انداز میان‌مدت و بلندمدت پلاتین همچنان مثبت ارزیابی می‌شود و این فلز ظرفیت بازگشت به روند صعودی را حفظ کرده است.

بازار طلا و سکه در حالی معاملات هفته جدید را آغاز می‌کند که فضای بازار همچنان تحت تأثیر تحولات پایان هفته گذشته قرار دارد. معاملات روز پنجشنبه با افزایش محسوس تقاضا همراه شد؛ موضوعی که ریشه آن را باید در تنش‌های شکل‌گرفته طی دو روز قبل و واکنش بازار ارز جست‌وجو کرد. در این میان، دلار بار دیگر نقش مهم‌ترین محرک بازار طلای داخلی را ایفا کرد و با ورود به کانال ۱۸۰ هزار تومان، انتظارات صعودی معامله‌گران را به شکل محسوسی افزایش داد. رشد نرخ ارز این تصور را در میان فعالان بازار ایجاد کرده بود که طلای ۱۸ عیار بتواند با قدرت از سد مقاومت ۱۸ میلیون تومان عبور کند و وارد یک فاز صعودی پرشتاب شود. با این حال، آنچه در عمل رخ داد با انتظارات اولیه فاصله داشت؛ زیرا عامل دوم تعیین‌کننده قیمت طلا، یعنی انس جهانی، نتوانست همراهی لازم را با دلار داشته باشد. انس جهانی؛ حلقه مفقوده رشد پرشتاب طلا در شرایطی که دلار در حال رشد بود، انس جهانی طلا در محدوده بالای ۴ هزار دلار گرفتار نوسانات رفت‌وبرگشتی و اصلاح‌های مقطعی شد. این رفتار باعث شد بخش قابل توجهی از اثر رشد دلار بر بازار داخلی خنثی شود و طلا نتواند به همان میزان که فعالان بازار انتظار داشتند، افزایش قیمت را تجربه کند. در واقع، بازار داخلی طی هفته گذشته تحت تأثیر دو نیروی متفاوت قرار داشت؛ از یک سو رشد پرقدرت نرخ ارز که سوخت لازم برای ادامه روند صعودی را فراهم می‌کرد و از سوی دیگر، ضعف نسبی انس جهانی که مانع از آزاد شدن کامل این ظرفیت شد. همین واگرایی میان دو متغیر اصلی، دلیل اصلی عقب‌ماندن قیمت طلا از انتظارات صعودی معامله‌گران بود. اگر دلار و انس همسو می‌شدند، کانال ۱۸ میلیون تثبیت می‌شد بررسی رفتار بازار نشان می‌دهد اگر انس جهانی همزمان با رشد دلار وارد یک روند صعودی قدرتمند می‌شد، بازار طلای داخلی به احتمال بسیار زیاد شاهد یک جهش سنگین بود و نه‌تنها عبور از سطح ۱۸ میلیون تومان، بلکه تثبیت قیمت در این کانال نیز دور از دسترس نبود. تجربه بازار نشان داده است هر زمان دو موتور اصلی قیمت‌گذاری طلا، یعنی نرخ دلار و انس جهانی، به‌صورت همزمان در مسیر صعود قرار می‌گیرند، بازار داخلی با شتاب بیشتری حرکت می‌کند. اما در هفته گذشته این هماهنگی شکل نگرفت و همین موضوع باعث شد بخش بزرگی از پتانسیل رشد قیمت‌ها بالفعل نشود. مقاومت روانی ۱۸ میلیون تومان همچنان مستحکم است از منظر تکنیکال، طلای ۱۸ عیار در تایم‌فریم چهار ساعته طی معاملات روز پنجشنبه تا محدوده ۱۸ میلیون تومان پیشروی کرد؛ سطحی که طی هفته‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین مقاومت‌های روانی بازار تبدیل شده است. با وجود رسیدن قیمت به این محدوده، فشار عرضه افزایش یافت و خریداران نتوانستند قیمت را بالاتر از این سطح تثبیت کنند. در نتیجه، بازار با عقب‌نشینی کوتاه‌مدت مواجه شد و در نهایت معاملات هفته را در محدوده ۱۷ میلیون و ۹۵۰ هزار تومان به پایان رساند. این رفتار قیمتی نشان می‌دهد بازار همچنان برای عبور قطعی از مرز ۱۸ میلیون تومان به یک محرک قوی‌تر نیاز دارد؛ محرکی که می‌تواند از رشد بیشتر دلار، تقویت انس جهانی یا همزمانی این دو عامل ایجاد شود. حمایت ۱۷.۷ میلیون تومان؛ مرز حفظ سناریوی صعودی در شرایط فعلی، محدوده ۱۷ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان مهم‌ترین حمایت کوتاه‌مدت طلای ۱۸ عیار محسوب می‌شود. تا زمانی که قیمت بالاتر از این سطح معامله شود، ساختار کلی روند همچنان صعودی ارزیابی می‌شود و احتمال حمله دوباره به مقاومت ۱۸ میلیون تومان و سپس حرکت به سمت کانال مهم ۱۹ میلیون تومان همچنان وجود خواهد داشت. حفظ این حمایت می‌تواند اعتماد خریداران را تقویت کرده و زمینه را برای ادامه روند افزایشی در هفته‌های آینده فراهم کند. اما از دست رفتن این سطح، می‌تواند شدت اصلاح قیمت را افزایش دهد و بازار را وارد فاز اصلاحی عمیق‌تری کند. اندیکاتورها از کاهش شتاب روند خبر می‌دهند بررسی اندیکاتورهای تکنیکال نیز نشان می‌دهد بازار پس از رشد قابل توجه هفته‌های اخیر، وارد مرحله‌ای از استراحت شده است. شاخص قدرت نسبی (RSI) اکنون در محدوده ۷۳ قرار دارد؛ سطحی که بیانگر ورود قیمت به محدوده اشباع خرید است. این وضعیت معمولاً به معنای افزایش احتمال اصلاح قیمت یا دست‌کم کاهش شتاب روند صعودی خواهد بود. در سوی دیگر، اندیکاتور MACD همچنان در نزدیکی سطح صفر قرار دارد و هنوز موفق به صدور یک سیگنال قدرتمند برای ادامه روند صعودی یا آغاز یک اصلاح عمیق نشده است. این وضعیت نشان می‌دهد بازار در مرحله تصمیم‌گیری قرار دارد و برای مشخص شدن مسیر بعدی، نیازمند یک محرک تازه است. اصلاح در غیاب بازارهای جهانی؛ سناریوی محتمل ابتدای هفته با توجه به تعطیلی بازارهای جهانی در ابتدای هفته، انس جهانی در تعیین مسیر کوتاه‌مدت بازار داخلی نقش فعالی نخواهد داشت و در نتیجه، رفتار قیمت‌ها بیش از هر عامل دیگری به نرخ دلار و میزان عرضه و تقاضای داخلی وابسته خواهد بود. اگر طی یکی دو روز ابتدایی هفته فشار فروش افزایش پیدا کند، احتمال شکل‌گیری یک اصلاح کوتاه‌مدت وجود دارد. در این سناریو، محدوده ۱۷ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان نخستین حمایت مهم بازار خواهد بود و در صورت از دست رفتن این سطح، احتمال حرکت قیمت تا محدوده ۱۷ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان نیز دور از انتظار نخواهد بود. البته چنین اصلاحی تا زمانی که ساختار صعودی بازار حفظ شود، بیشتر یک اصلاح طبیعی پس از رشدهای اخیر تلقی می‌شود و نمی‌توان آن را به معنای پایان روند صعودی دانست. جمع‌بندی بازار طلا و سکه در آستانه هفته جدید همچنان از حمایت رشد نرخ دلار برخوردار است، اما ضعف نسبی انس جهانی اجازه نداده این حمایت به یک موج صعودی پرقدرت تبدیل شود. برخورد قیمت با مقاومت مهم ۱۸ میلیون تومان و ناتوانی در تثبیت بالای آن، احتمال ورود بازار به یک دوره استراحت و اصلاح کوتاه‌مدت را افزایش داده؛ موضوعی که اندیکاتورهای تکنیکال نیز آن را تأیید می‌کنند. در مجموع، تا زمانی که طلای ۱۸ عیار بالاتر از محدوده ۱۷ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان باقی بماند، چشم‌انداز میان‌مدت بازار همچنان صعودی ارزیابی می‌شود و هر اصلاح قیمتی می‌تواند فرصتی برای تجدید قوا و آماده شدن بازار جهت حمله دوباره به مقاومت ۱۸ میلیون تومان و سپس کانال ۱۹ میلیون تومان باشد. با این حال، شکست این حمایت کلیدی می‌تواند مسیر اصلاح را تا محدوده ۱۷ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان هموار کند؛ هرچند در شرایط فعلی، سناریوی غالب همچنان اصلاحی کوتاه‌مدت در دل یک روند صعودی بزرگ‌تر است.