بازارهای فشرده مارجین‌های نفت را به کجا می‌فرستند؟!

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز به نقل از اویل‌پرایس صعود قیمت نفت در دو هفته گذشته واقعاً کاهش یافته است، به طوری که قیمت نفت به سطوحی کاهش یافته است که آخرین بار قبل از شروع بحران روسیه و اوکراین مشاهده شده بود.

قیمت نفت برنت (CO1:COM) در روز پنجشنبه 2 درصد کاهش یافت و به زیر 100 دلار در هر بشکه معامله شد، در حالی که قیمت هر بشکه برنت برای تحویل در ژوئن 2022 از 127 دلار در هر بشکه یک ماه قبل به 99 دلار در هر بشکه امروز کاهش یافته است. قرنطینه‌های مربوط به همه‌گیری در شانگهای، کندکردن رشد تقاضای نفت ایالات متحده، و آزادسازی تاریخی ذخیره‌سازی استراتژیک نفت، همگی در فروش نفت نقش داشته‌اند. جالب اینجاست که قیمت‌های میان‌مدت به سختی رشد کرده‌اند، زیرا قیمت‌های نفت در کوتاه‌مدت بیش از 20 درصد کاهش یافته است که نشان‌دهنده‌ی آن است که چشم‌انداز بلندمدت همچنان صعودی است.

اما، در حالی که این بازارهای نفت خام هستند که در کانون توجه قرار گرفته‌اند، چشمگیرترین اقدام در بازارهای جهانی نفت در گوشه پنهان‌تری از بازار اتفاق افتاده است: سوخت‌های تقطیری.

قیمت گازوئیل و سوخت جت در اروپا در اوایل ماه مارس در بحبوحه‌ی عرضه بسیار کم به رکوردی رسید. هر دو کالا از آن زمان تا به حال برخی از دستاوردهای خود را کاهش داده‌اند، اما پالایشگاه‌ها همچنان به راه خود ادامه می‌دهند.

مارجین سوخت بالا به پایان

این احتمال وجود دارد که قیمت‌های بالای سوخت در نهایت منجر به تخریب تقاضا شود. با این حال، گلدمن ساکس می‌گوید که تقاضای سوخت تقطیر احتمالاً قوی باقی می‌ماند و به دلیل این عوامل حاشیه‌ها بالا می‌مانند:

ذخایر دیزل و سوخت جت در پایین‌ترین حد تاریخی قرار دارند، و برداشت‌های موجودی با تعدیل فصلی زیاد و در حال شتاب هستند.
مصرف سوخت جت با بازگشت به سفرهای بین‌المللی در تابستان افزایش می‌یابد.
قیمت بالای گاز طبیعی منجر به تغییر «گاز به نفت» در اروپا و آسیا خواهد شد.
بحران روسیه/اوکراین عرضه تقطیر را کاهش خواهد داد، زیرا روسیه 900 کیلوبایت در روز سوخت دیزل و حدود 900 کیلوبایت در روز مواد اولیه باقیمانده صادر می‌کند که عمدتا توسط پالایشگاه‌های اروپایی و چینی به دیزل ارتقا داده می‌شود.
هزینه‌های عملیاتی پالایشگاه به ویژه در اروپا در حال افزایش است.
در واقع، گلدمن می بیند که حاشیه های رکورد فعلی حداقل تا پایان سال حفظ می‌شود.

در همین حال، شل (NYSE:RDS.A) در طول پیش‌نمایش درآمد سه‌ماهه اول خود، به بهبود حاشیه‌های پالایشی اشاره کرد که شاخص‌ها در سه ماهه تقریباً دو برابر شده‌اند.

کاهش صادرات روسیه

یکی دیگر از دلایل افزایش سود در مورد حاشیه سوخت: کاهش صادرات روسیه است.

روسیه منبع اصلی سوخت تقطیر برای اروپا و جهان است. مدت کوتاهی پس از شروع بحران، فروش دیزل نقطه‌ای در آلمان متوقف شد. هفته گذشته، YPF Sociedad Anónima آرژانتین (NYSE:YPF) به «کمبود» دیزل در بازار ساحلی اشاره کرد. حاشیه سود سوخت جت در بندر نیویورک در اوایل هفته به 200 دلار در هر بشکه افزایش یافت که ده برابر میانگین تاریخی افزایش یافته است.

تلاش‌ها برای اندازه‌گیری تأثیر خودتحریمی بر صادرات روسیه نتایج متفاوتی را به دنبال داشته است، برخی از مطالعات نشان می‌دهند که صادرات عمدتاً بدون تغییر ادامه داشته است در حالی که برخی دیگر می‌گویند ممکن است تا 3.0 میلیون بشکه در روز کاهش یابد. تاکنون، تنها تأثیر قابل‌اندازه‌گیری بر صادرات ناشی از قطعی پایانه است - پایانه‌ای که عمدتاً نفت خام قزاقستان را به بازار می‌برد.

تاکنون، بخش مهم انرژی روسیه تا حد زیادی از تحریم‌ها در امان بوده است. اما شواهد نشان می‌دهد که روسیه می‌تواند با تحریم‌های شدیدتری از جمله ممنوعیت نفت این کشور توسط کشورهای اروپایی مواجه شود.

تحلیلگران کالا در استاندارد چارترد تخمین می‌زنند که حرکت به سمت تحریم‌های صریح اتحادیه اروپا بر واردات نفت روسیه، تولید روسیه را برای چندین سال زیر 8.5 بشکه در روز نگه می‌دارد، برای کاهش 3 میلیون بشکه در روز در مقایسه با سطوح قبل خوب، و کاهش بیشتری را نسبت به قبل ایجاد می‌کند. انتظارات پایین برای تولید نفت روسیه به گفته StanChart، محتمل‌ترین اقدام فوری اتحادیه اروپا - یعنی اعمال تحریم‌ها بر زغال سنگ - کمک چندانی به کشورهای عضو و افکار عمومی برای افزایش شدید فشار بر روسیه نخواهد کرد.

علاوه بر این، تحریم‌های اتحادیه اروپا بر نفت و گاز روسیه سیگنال قوی‌ای ارسال می‌کند که بعید است نفت روسیه بتواند بازار سابق خود را در اروپا برای مدت طولانی بازیابی کند. تحریم‌های اتحادیه اروپا نیز احتمالاً فشار بر کشورهای کلیدی و به‌ویژه هند را افزایش می‌دهد تا واردات خود از روسیه را بالاتر از سطح قبل افزایش ندهند. تا به حال، بخشی از مخالفت سایر کاربران نفت روسیه این بوده است که اگر دولت‌های اتحادیه اروپا صراحتا استفاده خود را محدود نکرده باشند، نمی‌توان انتظار داشت که از خرید اضافی خودداری کنند.

به عبارت دیگر، مارجین‌های سوخت ممکن است برای چندین ماه، اگر نه سال‌ها، بالا باقی بماند.