جریان نفت روسیه به هند و چین ادامه دارد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز به نقل از اویل پرایس، دقیقاً شش هفته از شروع تنش روسیه و اوکراین می‌گذرد، بدون اینکه پایانی برای یکی از بزرگترین بحران‌های وجودی بشریت در دوران مدرن دیده شود. ایالات متحده و غرب در واکنش به بحران، روسیه را مورد هدف قرار دادند که آخرین تحریم‌ها چند روز پیش اعلام شد که عمدتاً بخش مالی روسیه را در نظر گرفته بود.

اما تاکنون، بخش انرژی محوری روسیه تا حد زیادی در امان بوده است. به استثنای لیتوانی و لهستان و همچنین خودتحریمی توسط پالایشگاه‌ها و بانکداران، هیچ کشوری هنوز ممنوعیت محصولات انرژی روسیه را اعلام نکرده است.

تاکنون، صادرات نفت و گاز روسیه به اتحادیه اروپا تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است، زیرا تنها کشورهای بالتیک ممنوعیت 100 درصدی واردات انرژی روسیه را اعلام کرده‌اند. لهستان که یک گذرگاه اصلی برای تامین انرژی روسیه است، پس از اتخاذ اقداماتی برای جلوگیری از واردات زغال سنگ روسیه و اعلام اقداماتی برای توقف واردات نفت روسیه تا پایان سال، فعال‌تر از بسیاری از کشورهای دیگر بوده است. لهستان - محل خط لوله 1.3 مگابایت در روز دروژبا است که نفت خام روسیه را به چندین نقطه در لهستان، آلمان و جمهوری چک می‌رساند - به طور مستقیم حدود 330 کیلوبایت در روز نفت خام روسیه مصرف می‌کند و حدود 9.4 میلیون تن زغال سنگ حرارتی روسیه را وارد می‌کند که حدود 5٪ از صادرات روسیه را تشکیل می‌دهد. اتحادیه اروپا در حال حاضر حدود 40 درصد از گاز طبیعی خود را از روسیه تامین می‌کند، که انرژی همه چیز از گرمایش خانگی تا تولید کارخانه را تامین می‌کند و حدود 25 درصد از کل مصرف انرژی بلوک را تشکیل می‌دهد.

اما این می‌تواند به زودی تغییر کند.

کارشناسان اکنون می‌گویند که این احتمال وجود دارد که کشورهای اتحادیه اروپا در ماه‌های آینده تحریم‌هایی را علیه نفت روسیه اعمال کنند. در ایالات متحده، جانت یلن، وزیر خزانه‌داری، نسبت به «عواقب اقتصادی عظیم» بحران اوکراین هشدار داده است.

سوال میلیون دلاری در حال حاضر این است که ممنوعیت کامل کالاهای انرژی روسیه چقدر برای اقتصاد روسیه مخرب خواهد بود.

متأسفانه، ممنوعیت نفت و گاز روسیه توسط ایالات متحده و اتحادیه اروپا ممکن است آنقدر که غرب امیدوار است برای روسیه مضر نباشد، زیرا وجود اورال با تخفیف بسیار برای برخی غیرقابل مقاومت است.

افزایش واردات هند از روسیه

هند با وجود نیاز به واردات 80 درصد از نیاز خود، هرگز خریدار بزرگ نفت خام روسیه نبوده است. در یک سال معمولی، هند فقط 2 تا 5 درصد از نفت خام خود را از روسیه وارد می‌کند، تقریباً همان نسبتی که ایالات متحده قبل از اعلام ممنوعیت 100 درصدی کالاهای انرژی روسیه انجام می‌داد. در واقع، هند تنها 12 میلیون بشکه نفت خام روسیه در سال 2021 وارد کرد که اکثریت نفت آن از عراق، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و نیجریه بود.

اما اکنون گزارش‌هایی مبنی بر «افزایش قابل‌توجه» در تحویل نفت روسیه به مقصد هند» منتشر شده است.

مت اسمیت، تحلیلگر ارشد نفت در Kpler، به CNBC گفته است که از ابتدای ماه مارس، پنج محموله نفت روسیه، یا حدود 6 میلیون بشکه، بارگیری شده و عازم هند است. به عبارت دیگر، هند در طول یک ماه، نیمی از واردات نفت خام خود را در یک سال تمام از روسیه وارد کرده است.

و، همه چیز می‌تواند مربوط به پول باشد.

طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، نفت خام اورال روسیه با تخفیف‌های بی‌سابقه عرضه می‌شود. الن والد، رئیس مشاور ترانسورسال، به CNBC گفته است که چند شرکت تجارت کالا - مانند گلنکور و ویتول - دو هفته پیش برای ترکیب اورال به ترتیب 30 و 25 دلار در هر بشکه تخفیف ارائه کردند. اورال اصلی‌ترین ترکیب صادراتی روسیه است.

کارشناسان می‌گویند اقتصاد صرفاْ دلیل فشار کاخ سفید برای محدود‌کردن خرید نفت خام از روسیه در دهلی است.

سمیر ان. کاپادیا، رئیس بازرگانی شرکت مشاوره روابط دولتی Vogel Group، از طریق ایمیل به CNBC گفت: «امروز، انگیزه‌های دولت هند اقتصادی است، نه سیاسی. هند همیشه در استراتژی واردات نفت خود به دنبال یک معامله خواهد بود. زمانی که 80 تا 85 درصد نفت خود را وارد می‌کنید، سخت است که 20 درصد تخفیف روی نفت خام نداشته باشید.»

با این حال، بسیاری از خوانندگان فراموش نخواهند کرد که هند در طول سال‌ها رابطه‌ای آرام با روسیه داشته است و روسیه 60 درصد تجهیزات نظامی و دفاعی خود را به این کشور آسیایی می‌رساند. روسیه همچنین در موضوعات مهمی مانند اختلاف هند با چین و پاکستان پیرامون قلمرو کشمیر، متحد کلیدی بوده است.

چین برای نجات؟

اما هند ممکن است تنها کشوری نباشد که به تامین مالی روسیه کمک می‌کند.

با این حال، رویترز گزارش داده است که واردات نفت خام چین از روسیه در دو ماه اول سال در واقع با 9.1 درصد کاهش به 1.57 میلیون بشکه در روز رسیده است.

در ماه ژوئن، پکن در یک تغییر چشمگیر شرایط، کاهش عظیمی را در سهمیه‌های واردات برای پالایشگاه‌های نفت خصوصی این کشور اعلام کرد. به گزارش رویترز، پالایشگاه‌های مستقل چین در دومین سری از سهمیه‌های امسال، مجموعاً 35.24 میلیون تن سهمیه واردات نفت خام دریافت کردند که نسبت به 53.88 میلیون تن برای یک مدت مشابه در سال گذشته، 35 درصد کاهش داشت.

این کاهش بزرگ به عنوان بخشی از سرکوب دولت بر روی پالایشگاه‌های خصوصی چینی موسوم به قوری است که در پنج سال گذشته به طور فزاینده ای غالب شده‌اند. هدف از این اقدام این است که به پکن اجازه دهد تا جریان نفت خارجی را با دقت بیشتری تنظیم کند، زیرا تخلفاتی مانند فرار مالیاتی، قاچاق سوخت، و نقض قوانین زیست محیطی و انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط پالایشگاه‌های مستقل افزایش می‌یابد. از زمانی که پکن تا حدی صنعت نفت خود را در سال 2015 آزاد کرد، قوری‌های چین به‌طور پیوسته سهم بازار را از بازیگران دولتی مستقر مانند شرکت نفت و شیمی چین (NYSE:SNP)، که با نام سینوپک Sinopec نیز شناخته می‌شود، و شرکت پتروچاینا (NYSE:PTR) به دست آورده‌اند. قوری‌ها در حال حاضر نزدیک به 30 درصد از حجم پالایش نفت خام چین را کنترل می‌کنند که از 10 درصد در سال 2013 افزایش یافته است.

اما در مورد آن اشتباه نکنید: چین هرگز کسی نبوده که اجازه دهد یک موقعیت به هدر برود، و به طور گسترده انتظار می‌رود که بر روی این شرایط سرمایه‌گذاری کند.

چین همچنان نفت روسیه را وارد می‌کند، اما اگر بتواند به یوان و با تخفیف پرداخت کند، احتمالاً خرید خود را افزایش می‌دهد. اساسا، روسیه تحت فشار است زیرا در فروش نفت خود با مشکل مواجه است. چین واقعاً نفت بسیار ارزان‌تری را ترجیح می‌دهد... قیمت‌ها نیز بسیار بالا است. او افزود: حتی در محدوده 90 دلار که برای چین بسیار بالاست. والد در ایمیلی به CNBC گفت: اگر آنها بتوانند نفت روسیه را با تخفیف بخرند، و برخی از این تخفیف‌ها بسیار قابل توجه هستند - 30 دلار کمتر از معیار - پس من واقعاً نمی‌دانم چه چیزی چین را از خرید نفت روسیه باز می‌دارد.

دلیل بزرگ دیگر: پالایشگاه‌های چینی نفت خام ESPO را دوست دارند.

خط لوله نفت ESPO (اقیانوس آرام سیبری شرقی) یکی از چندین خروجی نفت خام روسیه است. این خط لوله 4188 کیلومتری با ظرفیت 58 میلیون تن در سال حتی طولانی‌تر از خط لوله یامال-اروپا است و نفت خام روسیه را به بازارهای ژاپن، چین و کره آسیایی اقیانوس آرام صادر می‌کند.

ESPO می‌تواند راه نجاتی برای روسیه در صورت توقف جریان از طریق خطوط لوله یامال و دروژبا باشد. یامال میادین گاز طبیعی روسیه در شبه جزیره یامال و سیبری غربی را از طریق بلاروس به لهستان و آلمان متصل می‌کند، در حالی که خط لوله دروژبا نفت خام را از روسیه به لهستان و آلمان از طریق بلاروس، مجارستان، اسلواکی و جمهوری چک از طریق اوکراین می‌رساند.

خوشبختانه برای غرب، آژانس بین‌المللی انرژی می‌گوید که جذب نفت خام روسیه با تخفیف شدید تاکنون محدود است و واردکنندگان نفت آسیایی عمدتاً به تامین‌کنندگان سنتی در خاورمیانه، آمریکای لاتین و آفریقا پایبند هستند. علاوه بر این، روسیه احتمالاً برای پر کردن شکاف ناشی از ممنوعیت واردات از سوی غرب با مشکل مواجه خواهد شد، زیرا آژانس بین‌المللی انرژی تخمین می‌زند که از آوریل 3 میلیون بشکه در روز عرضه نفت روسیه متوقف خواهد شد، در حالی که تحلیلگران کالا در استاندارد چارترد بر این باورند که ممکن است سالها طول بکشد تا امپراتوری عظیم انرژی روسیه به طور کامل احیا شود.