صورت جریان وجوه نقد چیست؟

این صورت جریان همچنین شامل تمام جریان‌های نقدی خروجی است که برای فعالیت‌های تجاری و سرمایه‌گذاری در یک دوره معین پرداخت می‌شوند.

صورت‌های مالی یک شرکت، به سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران تصویر جامعی از تمام تراکنش‌های مالی شرکت ارائه می‌دهند؛ تراکنش‌هایی که هرکدام به موفقیت شرکت کمک می‌کنند. صورت جریان وجوه نقد ملموس‌ترین صورت مالی است زیرا جریان نقدی کسب‌وکار را در سه بخش اصلی دنبال می‌کند:

فعالیت‌های عملیاتی: شامل درآمد و هزینه‌هایی است که از کالاها و خدمات منظم به دست می‌آیند.

فعالیت‌های سرمایه‌گذاری: شامل خرید یا فروش دارایی‌ها (مانند املاک یا پتنت‌ها) با استفاده از نقدینگی آزاد و نه بدهی است. این فعالیت‌ها شامل سود و زیان نیز می‌شوند.

فعالیت‌های تأمین مالی: شامل تأمین مالی از طریق بدهی و سرمایه است.

جمع جریان نقدی تولید شده از این سه بخش، "جریان نقدی خالص" نامیده می‌شود. هرکدام از این بخش‌ها در صورت جریان وجوه نقد دارای بخشی جداگانه هستند که به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند ارزش سهام شرکت یا کل شرکت را تعیین کنند.

 

نکات کلیدی

صورت جریان وجوه نقد اطلاعاتی در مورد تمام جریان‌های نقدی ورودی از عملیات جاری و منابع سرمایه‌گذاری خارجی ارائه می‌دهد.

این صورت شامل نقدینگی تولید شده از عملیات، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی است که جمع آن "جریان نقدی خالص" نامیده می‌شود.

بخش اول صورت جریان وجوه نقد شامل جریان نقدی ناشی از عملیات (CFO) است که شامل تراکنش‌های مربوط به فعالیت‌های عملیاتی شرکت است.

بخش دوم جریان نقدی ناشی از سرمایه‌گذاری (CFI) است که نتیجه سود و زیان سرمایه‌گذاری‌ها است.

بخش نهایی جریان نقدی ناشی از تأمین مالی (CFF) است که نمای کلی از نقدینگی استفاده شده از بدهی و سرمایه را ارائه می‌دهد.

 

نحوه عملکرد صورت جریان وجوه نقد

هر شرکتی که سهام خود را به عموم عرضه می‌کند، باید گزارش‌ها و صورت‌های مالی خود را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) ارائه دهد. چهار صورت مالی اصلی عبارتند از:

ترازنامه: اطلاعات دقیقی در مورد دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام ارائه می‌دهد.

صورت سود و زیان: درآمد کسب شده در یک بازه زمانی مشخص (معمولاً یک سال یا کمتر) و هزینه‌ها و مخارج مرتبط با کسب آن درآمد را نشان می‌دهد.

صورت جریان وجوه نقد: تمام جریان‌های نقدی ورودی و خروجی شرکت را نشان می‌دهد و به طرف‌های علاقه‌مند بینشی در مورد تمام تراکنش‌های مالی شرکت ارائه می‌دهد.

صورت حقوق صاحبان سهام: تغییرات در منافع صاحبان سهام شرکت را در طول زمان نشان می‌دهد.

 

دو روش حسابداری

حسابداری تعهدی: در این روش، درآمد زمانی شناسایی می‌شود که فقط ثبت شده باشد، نه زمانی که دریافت شده است، و هزینه‌ها زمانی ثبت می‌شوند که ایجاد شده‌اند، نه زمانی که پرداخت شده‌اند. این بدان معناست که صورت سود و زیان لزوماً نمایانگر وضعیت نقدینگی شرکت نیست. اکثر شرکت‌های عمومی از حسابداری تعهدی استفاده می‌کنند.

حسابداری نقدی: در این روش، درآمد زمانی شناسایی می‌شود که نقدینگی واقعاً دریافت شده و هزینه‌ها زمانی شناسایی می‌شوند که پرداخت شده‌اند. صورت جریان وجوه نقد بر حسابداری نقدی تمرکز دارد.

 

شرکت‌های سودآور ممکن است در مدیریت جریان نقدی خود موفق نباشند، به همین دلیل، این صورت مالی برای سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران تجاری بسیار مهم است.

برای مثال، اگر شرکتی محصولی بفروشد و به مشتری اعتبار دهد، ممکن است این فروش را به عنوان درآمد شناسایی کند، اما هنوز نقدینگی دریافت نکرده باشد. با این حال، این شرکت سودی در صورت سود و زیان ثبت می‌کند و بر اساس آن سود، مالیات پرداخت می‌کند. اگر این روند مکرراً اتفاق بیفتد، شرکت ممکن است با وجود سودآوری، دچار کمبود نقدینگی شود.

سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران باید هنگام ارزیابی تغییرات در سرمایه در گردش، قضاوت مناسبی داشته باشند، زیرا ممکن است برخی شرکت‌ها تلاش کنند جریان نقدی خود را پیش از دوره گزارش‌دهی افزایش دهند.

 

سازماندهی صورت جریان وجوه نقد

همان‌طور که در بالا بیان شد، صورت جریان وجوه نقد به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود: عملیات، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی. این بخش‌ها به صورت زیر تجزیه می‌شوند:

 

جریان وجوه نقد ناشی از عملیات (CFO)

بخش اول صورت جریان وجوه نقد مربوط به جریان وجوه نقد ناشی از فعالیت‌های عملیاتی (CFO) است و شامل تراکنش‌های مرتبط با تمام فعالیت‌های عملیاتی کسب‌وکار می‌شود. این بخش با سود خالص آغاز می‌شود و سپس تمام اقلام غیرنقدی را به اقلام نقدی مرتبط با فعالیت‌های عملیاتی تعدیل می‌کند. به عبارت دیگر، این سود خالص شرکت است (اما به صورت نقدی).

این بخش جریان‌های نقدی ورودی و خروجی را که مستقیماً از فعالیت‌های اصلی کسب‌وکار ناشی می‌شوند گزارش می‌دهد. این فعالیت‌ها ممکن است شامل خرید و فروش موجودی و مواد اولیه و پرداخت حقوق کارکنان باشد. هرگونه جریان ورودی یا خروجی دیگر، مانند سرمایه‌گذاری‌ها، بدهی‌ها و سود سهام، در این بخش گنجانده نمی‌شود.

شرکت‌ها باید توانایی تولید جریان نقدی مثبت کافی برای رشد عملیاتی را داشته باشند. در غیر این صورت، ممکن است نیاز به تأمین مالی خارجی، به منظور گسترش پیدا کنند.

به عنوان مثال، حساب‌های دریافتنی یک نوع حساب غیرنقدی است. اگر حساب‌های دریافتنی در طول یک دوره افزایش یابد، به این معنی است که فروش افزایش یافته، اما در زمان فروش نقدی دریافت نشده است. صورت جریان وجوه نقد این دریافتی‌ها را از سود خالص کسر می‌کند، زیرا نقدی نیستند.

بخش CFO همچنین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

حساب‌های پرداختی: بدهی‌هایی که ایجاد شده‌اند اما هنوز پرداخت نشده‌اند.

استهلاک و کاهش ارزش: که اقلام غیرنقدی هستند.

اقلام پیش‌پرداخت شده: که به عنوان درآمد یا هزینه ثبت شده‌اند اما جریان نقدی مرتبط ندارند.

 

جریان وجوه نقد ناشی از سرمایه‌گذاری (CFI)

این بخش دوم صورت جریان وجوه نقد است. این بخش به بررسی جریان وجوه نقد ناشی از سرمایه‌گذاری (CFI) می‌پردازد و نتیجه سود و زیان سرمایه‌گذاری‌ها را شامل می‌شود. همچنین جریان نقدی صرف‌شده برای املاک، تجهیزات و ماشین‌آلات را نیز در بر می‌گیرد. تحلیل‌گران از این بخش برای بررسی تغییرات در هزینه‌های سرمایه‌ای استفاده می‌کنند.

وقتی هزینه‌های سرمایه‌ای افزایش می‌یابد، معمولاً جریان نقدی کاهش می‌یابد. با این حال، این همیشه چیز بدی نیست، زیرا ممکن است نشان دهد که شرکت در عملیات آینده خود سرمایه‌گذاری می‌کند. شرکت‌هایی با هزینه‌های سرمایه‌ای بالا معمولاً شرکت‌هایی در حال رشد هستند.

جریان نقدی در بخش CFI که از راه‌هایی مانند فروش تجهیزات یا املاک ایجاد می‌شود، می‌تواند مثبت تلقی شود. با این حال، سرمایه‌گذاران معمولاً ترجیح می‌دهند شرکت‌ها جریان نقدی خود را عمدتاً از عملیات کسب کنند.

 

جریان وجوه نقد ناشی از تأمین مالی (CFF)

جریان وجوه نقد ناشی از تأمین مالی (CFF) بخش نهایی صورت جریان وجوه نقد است. این بخش نمای کلی از جریان نقدی استفاده‌شده در تأمین مالی کسب‌وکار را ارائه می‌دهد و جریان نقدی بین شرکت و صاحبان یا بستانکاران آن را اندازه‌گیری می‌کند. این جریان معمولاً از طریق بدهی یا سرمایه مانند فروش سهام و اوراق قرضه یا وام گرفتن از بانک به دست می‌آید.

تحلیل‌گران از بخش CFF برای تعیین مقدار پولی که شرکت از طریق پرداخت سود سهام یا بازخرید سهام پرداخت کرده استفاده می‌کنند. همچنین این بخش برای بررسی نحوه تأمین مالی رشد شرکت مفید است. نقدینگی به‌دست‌آمده یا بازپرداخت‌شده از طریق تلاش‌های تأمین مالی سرمایه‌ای و وام‌ها در این بخش ذکر می‌شود.

وقتی جریان نقدی ناشی از تأمین مالی عددی مثبت باشد، به این معناست که نقدینگی بیشتری وارد شرکت می‌شود تا از آن خارج شود. وقتی این عدد منفی باشد، ممکن است نشان دهد که شرکت در حال پرداخت بدهی، پرداخت سود سهام یا بازخرید سهام است.

 

سؤالات رایج

کدام جریان‌های نقدی در عملیات نشان داده می‌شوند؟ جریان‌های ورودی و خروجی نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی مانند خرید و فروش موجودی، پرداخت حقوق، حساب‌های پرداختنی، استهلاک، کاهش ارزش و اقلام پیش‌پرداخت‌شده که به عنوان درآمد یا هزینه ثبت شده‌اند، در بخش عملیات نشان داده می‌شوند.

وقتی هزینه‌های سرمایه‌ای افزایش یابد، چه اتفاقی برای جریان نقدی می‌افتد؟ به طور کلی، وقتی هزینه‌های سرمایه‌ای افزایش یابد، جریان نقدی کاهش می‌یابد، زیرا نقدینگی برای سرمایه‌گذاری در عملیات آینده استفاده شده است و این می‌تواند رشد شرکت را تسهیل کند.

جریان نقدی منفی ناشی از تأمین مالی چه معنایی دارد؟ عدد منفی می‌تواند نشان دهد که شرکت در حال پرداخت بدهی، پرداخت سود سهام یا بازخرید سهام خود است.

 

جمع‌بندی

صورت جریان وجوه نقد شامل سه بخش کلیدی است: عملیات، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی. حتی اگر کسب‌وکار از حسابداری تعهدی به عنوان سیستم اصلی گزارش‌دهی خود استفاده کند، صورت جریان وجوه نقد بر حسابداری نقدی متمرکز است و به مدیران، تحلیل‌گران و سرمایه‌گذاران امکان ارزیابی عملکرد شرکت را می‌دهد.

سرمایه‌گذاران معمولاً ترجیح می‌دهند شرکت‌ها بخش عمده‌ای از جریان نقدی خود را از عملیات تولید کنند، نه از سرمایه‌گذاری و تأمین مالی. به هر حال، عملیات همان چیزی است که یک شرکت برای آن ایجاد شده است.