بورس اوراق بهادار آمریکایی (AMEX) در گذشته سومین بورس بزرگ ایالات متحده از نظر حجم معاملات بود. این بورس در اوج خود، حدود ۱۰ درصد از کل اوراق بهاداری که در ایالات متحده معامله می‌شد را مدیریت می‌کرد.
امروزه، AMEX به عنوان NYSE American شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۸، NYSE Euronext این بورس را خریداری کرد و در سال‌های بعد نیز به نام‌های NYSE Amex Equities و NYSE MKT شناخته شد
نکات کلیدی
- بورس اوراق بهادار آمریکایی (AMEX) در گذشته سومین بورس بزرگ ایالات متحده بود.
- NYSE Euronext در سال ۲۰۰۸ AMEX را خرید و امروزه به عنوان NYSE American شناخته می‌شود.
- اکثریت معاملات در NYSE American مربوط به سهام‌های کوچک است.
- NYSE American از سازندگان بازار به منظور تضمین نقدینگی و ایجاد یک بازار منظم برای اوراق بهادار فهرست‌شده خود استفاده می‌کند.
درک بورس اوراق بهادار آمریکایی (AMEX)
AMEX در طول زمان به عنوان بورسی شناخته شد که محصولات و کلاس‌های دارایی جدیدی را معرفی و معامله می‌کرد. به عنوان مثال، بازار آپشن‌ها را در سال ۱۹۷۵ راه‌اندازی کرد. آپشن‌ها نوعی اوراق بهادار مشتقه هستند که به دارنده حق خرید یا فروش یک دارایی با قیمت معین در تاریخ مشخص یا قبل از آن را می‌دهند، بدون اینکه ملزم به انجام این کار باشند. هنگام راه‌اندازی بازار آپشن‌ها، AMEX همچنین مواد آموزشی را برای کمک به سرمایه‌گذاران در درک مزایا و خطرات احتمالی توزیع کرد.
AMEX در گذشته رقیب بزرگ‌تری برای بورس نیویورک (NYSE) بود، اما به مرور زمان، نقش آن را بورس نزدک پر کرد. در سال ۱۹۹۳، AMEX اولین صندوق قابل معامله در بورس (ETF) را معرفی کرد. ETFها که امروزه سرمایه‌گذاری محبوبی تلقی می‌شوند، نوعی اوراق بهادار هستند که یک شاخص یا سبدی از دارایی‌ها را دنبال می‌کنند. آنها بسیار شبیه به صندوق‌های مشترک هستند، اما تفاوت در این است که مانند سهام در یک بورس معامله می‌شوند.
به مرور زمان، AMEX شهرتی به عنوان محلی برای فهرست‌کردن شرکت‌هایی که نمی‌توانستند الزامات سخت‌گیرانه NYSE را برآورده کنند، کسب کرد. امروزه بخش عمده‌ای از معاملات در NYSE American مربوط به سهام‌های کوچک است و این بورس به‌صورت کاملاً الکترونیکی فعالیت می‌کند.
تاریخچه بورس اوراق بهادار آمریکایی (AMEX)
AMEX به اواخر قرن هجدهم برمی‌گردد، زمانی که بازار معاملات آمریکایی هنوز در حال توسعه بود. در آن زمان، بدون وجود یک بورس رسمی، کارگزاران سهام در کافه‌ها و خیابان‌ها ملاقات کرده و اوراق بهادار را معامله می‌کردند. به همین دلیل، AMEX در گذشته به عنوان «بورس خیابانی نیویورک» شناخته می‌شد.
معامله‌گران اولیه‌ای که در خیابان‌های نیویورک ملاقات می‌کردند، به عنوان «کارگزاران خیابانی» شناخته شدند. آنها در معامله سهام شرکت‌های نوظهور تخصص داشتند. در آن زمان، بسیاری از این کسب‌وکارهای نوظهور در صنایعی مانند راه‌آهن، نفت و نساجی بودند که هنوز در حال شکل‌گیری بودند.
در قرن نوزدهم، این نوع معاملات خیابانی غیررسمی و نسبتاً بی‌نظم بود. در سال ۱۹۰۸، «سازمان بازار خیابانی نیویورک» تأسیس شد تا قوانین و مقرراتی برای شیوه‌های معاملاتی وضع کند.
در سال ۱۹۲۹، بازار خیابانی نیویورک به «بورس خیابانی نیویورک» تغییر نام داد. این بورس دارای یک سالن معاملاتی رسمی و مجموعه‌ای از قوانین و مقررات بود. در دهه ۱۹۵۰، تعداد فزاینده‌ای از کسب‌وکارهای نوظهور شروع به معامله سهام خود در بورس خیابانی نیویورک کردند. ارزش شرکت‌های فهرست‌شده در بورس در این دوره تقریباً دو برابر شد و از ۱۲ میلیارد دلار به ۲۳ میلیارد دلار رسید. بورس خیابانی نیویورک در سال ۱۹۵۳ نام خود را به بورس اوراق بهادار آمریکایی تغییر داد.
ملاحظات ویژه
در طول سال‌ها، NYSE American به مکانی جذاب برای فهرست‌کردن شرکت‌های جوان و کارآفرین تبدیل شده است که برخی از آنها در مراحل اولیه رشد خود هستند و قطعاً به اندازه شرکت‌های بزرگ شناخته‌شده نیستند. در مقایسه با NYSE و نزدک، NYSE American حجم معاملات بسیار کمتری دارد.
به دلیل این عوامل، ممکن است نگرانی‌هایی وجود داشته باشد که سرمایه‌گذاران نتوانند برخی از اوراق بهادار را به سرعت در بازار خرید و فروش کنند. برای تضمین نقدینگی بازار—که به آسانی تبدیل یک اوراق بهادار به وجه نقد بدون تأثیر بر قیمت بازار آن اشاره دارد—NYSE American سازندگان بازار الکترونیکی را ارائه می‌دهد.
سازندگان بازار افراد یا شرکت‌هایی هستند که در طول جلسه معاملاتی به خرید و فروش یک اوراق بهادار خاص در صورت نیاز دسترسی دارند. این سازندگان بازار دارای الزامات قیمتی برای شرکت‌های خاص فهرست‌شده در NYSE American هستند.
در ازای ایجاد بازار برای یک اوراق بهادار، سازندگان بازار از طریق اختلاف قیمت خرید و فروش و از حق‌الزحمه‌ها و کمیسیون‌ها درآمد کسب می‌کنند. بنابراین، با وجود اینکه NYSE American یک بورس با حجم معاملات کمتر است که به فهرست‌کردن شرکت‌های کوچک‌تر تخصص دارد، استفاده از سازندگان بازار به آن اجازه می‌دهد تا نقدینگی و یک بازار منظم را حفظ کند.
نظرات کاربران