ریسک نکول، ریسکی است که وام‌دهنده متحمل می‌شود مبنی بر اینکه وام‌گیرنده، پرداخت‌های مورد نیاز برای یک تعهد بدهی مانند وام، اوراق قرضه یا کارت اعتباری را انجام نخواهد داد. وام‌دهندگان و سرمایه‌گذاران تقریباً در تمام اشکال ارائه اعتبار، در معرض ریسک نکول قرار دارند. سطح بالاتر ریسک نکول معمولاً وام‌گیرنده را ملزم به پرداخت نرخ بهره بالاتر می‌کند.
نکات کلیدی
- ریسک نکول به احتمال عدم توانایی وام‌گیرنده در انجام پرداخت‌های بدهی مورد نیاز خود به وام‌دهنده اشاره دارد.
- ریسک نکول ناشی از مصرف‌کنندگان را می‌توان از طریق گزارش‌های اعتباری و امتیازهای اعتباری آنها سنجید.
- ریسک نکول ناشی از شرکت‌ها و دولت‌ها و همچنین اوراق قرضه منتشر شده توسط آنها، توسط آژانس‌های رتبه‌بندی ارزیابی می‌شود.
- وام‌گیرندگانی که ریسک نکول بالایی دارند، معمولاً نرخ بهره بالاتری پرداخت می‌کنند.
نحوه تعیین ریسک نکول
هر زمان که وام‌دهنده به وام‌گیرنده اعتبار می‌دهد، این احتمال وجود دارد که وام یا بخشی از آن بازپرداخت نشود. ریسک نکول، احتمال وقوع این امر است. ریسک نکول می‌تواند هم برای افراد و هم برای شرکت‌هایی که از طریق وام یا انتشار اوراق قرضه، پول قرض می‌گیرند، اعمال شود.وام‌دهندگان هنگام تصمیم‌گیری در مورد اعطای وام و نحوه تعیین نرخ بهره، ریسک نکول را در نظر می‌گیرند. سرمایه‌گذاران هنگام تصمیم‌گیری در مورد خرید اوراق قرضه یک شرکت (یا یک دولت) و اینکه آیا نرخ بهره پیشنهادی، جبران کافی برای ریسک است یا خیر، ریسک نکول را در نظر می‌گیرند.ریسک نکول را می‌توان با استفاده از ابزارهای اندازه‌گیری استاندارد، از جمله امتیازهای اعتباری FICO برای مصرف‌کنندگان و رتبه‌بندی اعتباری مستقل برای اوراق بدهی شرکتی و دولتی، سنجید.رتبه‌بندی اعتباری برای اوراق بدهی توسط سازمان‌های رتبه‌بندی مانند Standard & Poor's (S&P)، Moody's و Fitch Ratings ارائه می‌شود.در مورد بدهی شرکتی، ریسک نکول می‌تواند در نتیجه نیروهای اقتصادی گسترده‌تر و همچنین تغییرات در وضعیت مالی آن شرکت خاص تغییر کند. به عنوان مثال، رکود اقتصادی می‌تواند بر درآمد و سود بسیاری از شرکت‌ها تأثیر بگذارد و بر توانایی آنها در پرداخت سود بدهی و در نهایت بازپرداخت کامل بدهی تأثیر بگذارد.شرکت‌ها همچنین ممکن است با عواملی مانند افزایش رقابت و کاهش قدرت قیمت‌گذاری روبرو شوند که منجر به تأثیر مالی مشابه می‌شود.
اندازه‌گیری ریسک نکول یک شرکت
وام‌دهندگان به طور کلی صورت‌های مالی یک شرکت را بررسی می‌کنند و از چندین نسبت مالی برای تعیین احتمال بازپرداخت بدهی استفاده می‌کنند.به عنوان مثال، جریان نقد آزاد، نقدی است که با کم کردن هزینه‌های سرمایه‌ای از جریان نقد عملیاتی محاسبه می‌شود. شرکت‌ها از جریان نقد آزاد خود برای اهدافی مانند پرداخت بدهی و سود سهام استفاده می‌کنند. رقم جریان نقد آزاد نزدیک به صفر یا منفی نشان می‌دهد که شرکت ممکن است در تولید نقدینگی کافی برای انجام پرداخت‌های وعده داده شده خود مشکل داشته باشد. این می‌تواند نشان دهنده ریسک نکول بالاتر باشد.نسبت پوشش بهره یک شرکت، روش دیگری برای ارزیابی ریسک نکول آن است. این نسبت با تقسیم سود شرکت قبل از بهره و مالیات (EBIT) بر پرداخت‌های بهره بدهی دوره‌ای محاسبه می‌شود.نسبت بالاتر نشان می‌دهد که درآمد کافی برای پوشش پرداخت‌های بهره تولید می‌شود که می‌تواند نشان دهنده ریسک نکول کمتر باشد.این معیار، محافظه‌کاری بالایی را نشان می‌دهد و هزینه‌های غیر نقدی مانند استهلاک و کاهش ارزش را در نظر می‌گیرد. برای ارزیابی پوشش صرفاً بر اساس تراکنش‌های نقدی، نسبت پوشش بهره را می‌توان با تقسیم سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش (EBITDA) بر پرداخت‌های بهره بدهی دوره‌ای نیز محاسبه کرد.آژانس‌های رتبه‌بندی مانند موارد ذکر شده در بالا، شرکت‌ها و بدهی‌های شرکتی مانند اوراق قرضه را برای کمک به سنجش ریسک نکول ارزیابی می‌کنند. سیستم‌های امتیازبندی که آنها استفاده می‌کنند، بدهی را به دو دسته اصلی تقسیم می‌کنند: بدهی با درجه سرمایه‌گذاری و بدهی غیر سرمایه‌گذاری یا سوداگرانه (گاهی اوقات پربازده یا "بی‌ارزش" نامیده می‌شود).بدهی با درجه سرمایه‌گذاری، ریسک نکول کمتری دارد و عموماً بیشتر مورد توجه سرمایه‌گذاران است. بدهی با درجه سرمایه‌گذاری در سطوح مختلف ریسک ارائه می‌شود که آژانس‌های رتبه‌بندی با حروف رتبه‌بندی از هم متمایز می‌کنند. هرچه رتبه بالاتر باشد، نرخ بهره‌ای که شرکت ممکن است برای قرض گرفتن مجبور به پرداخت آن باشد، کمتر است.در مقابل، بدهی غیر سرمایه‌گذاری، بازده بالاتری نسبت به اوراق قرضه ایمن‌تر یا سایر بدهی‌ها ارائه می‌دهد، اما با احتمال بسیار بالاتری برای نکول همراه است.در حالی که مقیاس‌هایرتبه‌بندی مورد استفاده آژانس‌های رتبه‌بندی کمی متفاوت است، بیشتر بدهی‌ها به طور مشابه رتبه‌بندی می‌شوند. به عنوان مثال، هر اوراق قرضه که توسط S&P رتبه AAA، AA، A یا BBB داده شود، درجه سرمایه‌گذاری در نظر گرفته می‌شود. هر چیزی که رتبه BB و پایین‌تر داشته باشد، سوداگرانه در نظر گرفته می‌شود.در آگوست ۲۰۲۳، فیچ ریتینگز، رتبه‌های بلندمدت ایالات متحده را به دلیل وخامت مالی پیش‌بینی‌شده در سه سال آینده، افزایش بار بدهی دولت و فرسایش حاکمیت مرتبط با همتایان دارای رتبه AA و AAA در دو دهه گذشته که منجر به چندین بن‌بست محدودیت بدهی و قطعنامه‌های لحظه آخری شده است، از "AAA" به "AA+" کاهش داد.
اندازه‌گیری ریسک نکول یک فرد
دفاتر اعتباری، اطلاعات مربوط به مصرف‌کنندگان را جمع‌آوری می‌کنند که آن را به وام‌دهندگان احتمالی و سایر طرف‌های ذینفع در قالب گزارش‌های اعتباری می‌فروشند. این داده‌ها توسط وام‌دهندگان فعلی و قبلی فرد، مانند بانک‌ها و صادرکنندگان کارت اعتباری، به دفاتر ارائه می‌شود و نشان می‌دهد که آنها در پرداخت به موقع صورتحساب‌های خود چقدر قابل اعتماد بوده‌اند.فرض بر این است که مصرف‌کننده‌ای که سابقه قابل اعتمادی در پرداخت صورتحساب‌های خود ایجاد کرده است، نسبت به کسی که سابقه پراکنده‌تری دارد، احتمال کمتری دارد که در آینده پرخطر باشد. اطلاعاتی مانند ورشکستگی‌های گذشته نیز می‌تواند در گزارش‌های اعتباری گنجانده شود.اطلاعات موجود در گزارش اعتباری شما برای محاسبه یک امتیاز اعتباری سه رقمی استفاده می‌شود. وام‌دهندگان از آن به عنوان معیاری برای ریسک نکول مصرف‌کننده استفاده می‌کنند.امتیازهای اعتباری بر اساس تعدادی از عوامل است که سابقه پرداخت صورتحساب بیشترین وزن را دارد. یکی دیگر از عوامل کلیدی، نسبت استفاده از اعتبار شما است. این میزان بدهی است که شما در هر زمان معین در مقایسه با کل اعتبار موجود خود دارید. به عنوان مثال، اگر دو کارت اعتباری با محدودیت اعتباری در مجموع ۲۰۰۰۰ دلار داشته باشید و ۱۰۰۰۰ دلار به آنها بدهکار باشید، نسبت استفاده از اعتبار شما ۵۰٪ است. (این نسبتاً زیاد است. امتیازهای اعتباری نسبت‌های بالای ۳۰٪ را جریمه می‌کنند و هرچه کمتر باشد، بهتر است.)بیشتر امتیازهای اعتباری از ۳۰۰ تا ۸۵۰ متغیر است. امتیاز اعتباری FICO بالای ۶۷۰ خوب در نظر گرفته می‌شود. امتیازهای پایین‌تر به طور کلی به معنای نرخ بهره بالاتر خواهد بود، اگر وام‌گیرنده بتواند وام یا کارت اعتباری بگیرد. امتیازهای بالاتر اغلب منجر به نرخ بهره پایین‌تر و محدودیت‌های اعتباری بیشتر می‌شود.
اگر در بازپرداخت وام نکول کنید چه اتفاقی می‌افتد؟
اتفاقی که هنگام نکول در بازپرداخت وام می‌افتد، به نوع وام و سیاست وام‌دهنده بستگی دارد. در مورد وام تضمین شده، وام‌دهنده می‌تواند دارایی مورد استفاده شما به عنوان وثیقه را توقیف کند. برای مصرف‌کننده‌ای که وام خودرو دارد، معمولاً وسیله نقلیه است. برای یک کسب و کار، وثیقه ممکن است یک قطعه تجهیزات، ملک یا یک حساب نقدی باشد. در مورد بدهی بدون وثیقه، مانند کارت اعتباری یا وام شخصی، وام‌دهنده می‌تواند از وام‌گیرنده شکایت کند یا بدهی را به یک آژانس وصول بدهی واگذار کند.
تأثیر نکول بر توانایی شما در دریافت اعتبار در آینده چگونه است؟
نکول در بازپرداخت بدهی، فرد یا شرکت را به طور قابل توجهی برای وام‌دهندگان احتمالی نامطلوب‌تر می‌کند. ممکن است برای آنها غیرممکن باشد که دوباره به این زودی وام بگیرند، مگر با نرخ بهره گزاف (و شاید حتی در آن زمان هم نشود). در مورد افراد، نکول می‌تواند در گزارش اعتباری شما باقی بماند و تا هفت سال تأثیر منفی بر امتیاز اعتباری شما داشته باشد.
تفاوت بین نکول و تأخیر در پرداخت چیست؟
بدهی زمانی به تأخیر می‌افتد که شما یک پرداخت به موقع را انجام نداده باشید. نکول پس از یک سری پرداخت‌های معوق رخ می‌دهد که تعداد آنها می‌تواند بر اساس نوع وام و وام‌دهنده متفاوت باشد. بهتر است از هر دو اجتناب شود، اما نکول پیامدهای بدتری برای سابقه اعتباری شما دارد.
جمع‌بندی
وام‌دهندگان و سرمایه‌گذاران از معیارهای مختلفی برای تعیین احتمال نکول افراد، شرکت‌ها یا دولت‌ها در بازپرداخت بدهی‌ها استفاده می‌کنند. هرچه احتمال نکول بیشتر باشد، وام‌دهنده یا سرمایه‌گذار انتظار جبران بیشتری را از نظر نرخ بهره بالاتر خواهد داشت.
در اینجا برخی نکات تکمیلی در مورد ریسک نکول آورده شده است:
- انواع ریسک نکول: ریسک نکول می‌تواند به انواع مختلفی تقسیم شود، از جمله ریسک نکول اعتباری، ریسک نکول اوراق قرضه، و ریسک نکول وام.
- مدیریت ریسک نکول: وام‌دهندگان می‌توانند از روش‌های مختلفی برای مدیریت ریسک نکول استفاده کنند، از جمله بررسی دقیق سابقه اعتباری وام‌گیرندگان، وثیقه گرفتن، و تعیین نرخ بهره مناسب.
- تأثیر ریسک نکول بر اقتصاد: ریسک نکول می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر اقتصاد داشته باشد. به عنوان مثال، در طول بحران مالی ۲۰۰۸، افزایش نکول وام‌های مسکن منجر به بحران اعتباری جهانی شد.
نظرات کاربران