هزینه اختیاری چیست؟

هزینه اختیاری هزینه‌ای غیر ضروری است. هزینه‌های اختیاری، هزینه‌هایی هستند که بدون آن‌ها کسب‌وکارها یا خانوارها قادر به ادامه حیات خواهند بود. بنابراین، این هزینه‌ها به عنوان «خواسته‌ها» تعریف می‌شوند نه هزینه‌های ضروری. این بدان معناست که یک کسب‌وکار یا خانوار هنوز هم می‌تواند به فعالیت خود ادامه دهد حتی اگر تمام هزینه‌های اختیاری متوقف شوند. غذا خوردن در رستوران‌ها و هزینه‌های تفریحی نمونه‌هایی از هزینه‌های اختیاری هستند.

نکات کلیدی

• هزینه اختیاری هزینه‌ای است که برای عملیات یک خانوار یا کسب‌وکار ضروری نیست.
• هزینه‌های اختیاری برای کسب‌وکارها معمولاً به بهبود شهرت شرکت در میان مشتریان و کارکنان آن مرتبط است.
• پیگیری هزینه‌های اختیاری به کسب‌وکارها و خانوارها کمک می‌کند تا در زمان‌های بحران مالی مکان‌هایی که می‌توانند صرفه‌جویی کنند را شناسایی کنند.
• هزینه‌های اختیاری بسته به نوع کسب‌وکار یا فرد متفاوت است.

درک هزینه‌های اختیاری

هزینه‌ها به چندین دسته تقسیم می‌شوند: هزینه‌های غیر اختیاری و هزینه‌های اختیاری. در حالی که هزینه‌های غیر اختیاری به عنوان هزینه‌های الزامی در نظر گرفته می‌شوند (مانند مسکن، مالیات‌ها، بدهی‌ها و مواد غذایی) هزینه‌های اختیاری هزینه‌هایی هستند که بیشتر از آنچه که ضروری تلقی می‌شود، خرج می‌شوند. این هزینه‌ها معمولاً به عنوان خواسته‌ها شناخته می‌شوند، در حالی که هزینه‌های غیر اختیاری معمولاً به عنوان نیازها شناخته می‌شوند. بنابراین، هزینه‌های اختیاری به ندرت با عملیات روزمره یک کسب‌وکار یا خانوار ارتباط دارند. بلکه به انتخاب و سبک زندگی مربوط می‌شوند.

کسب‌وکارها و افراد هزینه‌های اختیاری خود را با درآمد اختیاری پرداخت می‌کنند، یعنی مقدار پولی که پس از پرداخت هزینه‌های مسکن، غذا، مالیات‌ها و دیگر ضروریات باقی می‌ماند. وقتی وضعیت اقتصادی خوب است، افراد پول بیشتری برای خرج کردن دارند و معمولاً این پول را صرف چیزهایی می‌کنند که به آن نیاز ندارند، مانند اقلام لوکس و دیگر خدمات؛ ماشین‌ها، تعطیلات، رستوران‌ها، سرگرمی‌ها، وسایل الکترونیکی و غیره.

وقتی اوضاع سخت می‌شود و مشکلات نقدینگی کوتاه‌مدت پیش می‌آید، مدیران و افراد معمولاً سعی می‌کنند هزینه‌های غیر ضروری را حذف کنند. هزینه‌های اختیاری معمولاً اولین هزینه‌هایی هستند که حذف می‌شوند زیرا متوقف کردن آن‌ها تأثیر عمده‌ای بر کسب‌وکار یا خانوار نخواهد داشت.

هزینه‌های اختیاری شرکتی معمولاً به ارتقای موقعیت بازار یک شرکت مرتبط است. خرید مواد خام برای تولید کالاها معمولاً به عنوان ضروری در نظر گرفته می‌شود. هزینه‌های مربوط به برنامه‌های آموزشی کارکنان معمولاً ضروری نیستند. افراد نیز ممکن است زمانی با این وضعیت مواجه شوند که نیاز به کاهش برخی هزینه‌ها داشته باشند. برای مثال، فردی که با مشکلات مالی مواجه است، احتمالاً پرداخت قبوض خدماتی را به تأمین مالی یک تعطیلات ترجیح می‌دهد.

نکته مهم

درک و شناسایی هزینه‌های غیر اختیاری و اختیاری شما (و اینکه کدام یک برای شما مهم‌تر است) می‌تواند به شما کمک کند تا پس‌انداز کنید، اهداف خود را تعیین کنید و برای آینده مالی خود برنامه‌ریزی کنید.

ملاحظات ویژه

تعریف هزینه اختیاری بستگی به دیدگاه افراد دارد. بنابراین، ممکن است بین افراد و کسب‌وکارها تفاوت‌های زیادی وجود داشته باشد.

برای مثال، یک شرکت پایدار و معتبر احتمالاً می‌تواند در صورت نیاز، مدتی با کاهش بودجه تبلیغاتی کنار بیاید. از سوی دیگر، شرکت جدیدی که با مشکلات مالی مواجه است، احتمالاً باید از سایر هزینه‌ها بکاهد و به این نکته توجه داشته باشد که تقویت دیده شدن و معرفی برند برای نگه داشتن کسب‌وکار الزامی است.

همین اصل برای مصرف‌کنندگان فردی نیز صدق می‌کند. برخی از افراد ممکن است تنها زمانی که شرایط مالی مناسب است، توانایی خرید قهوه روزانه از استارباکس را داشته باشند. آن‌ها ممکن است در زمان‌های دشوار، یا وقتی قصد پس‌انداز برای یک هزینه بزرگ مانند خرید خانه یا ماشین را داشته باشند، این هزینه را کاهش دهند.

انواع هزینه‌های اختیاری

همانطور که در بالا ذکر شد، هزینه‌های اختیاری هر هزینه‌ای هستند که یک مصرف‌کننده یا کسب‌وکار به خواسته خود صرف می‌کند، نه نیاز. برخی از هزینه‌های اختیاری رایج عبارتند از:

• تعطیلات و هزینه‌های سفر
• خودروها
• تنباکو
• رستوران‌ها و دیگر هزینه‌های تفریحی
• قهوه و نوشیدنی‌های خاص
• هزینه‌های مربوط به سرگرمی و ورزش، مانند صنایع دستی، دوخت و دوز و عضویت در باشگاه

مهم است که دوباره اشاره کنیم که آنچه که یک هزینه اختیاری را تعریف می‌کند، بستگی به خریدار دارد. به عنوان مثال، خرید یک ماشین جدید ممکن است برای یک نفر یک خواسته باشد، اما ممکن است برای کسی که مسافت زیادی را باید برای رفت و آمد طی کند و تنها گزینه او رانندگی است، یک ضرورت محسوب شود.

چگونه برای هزینه‌های اختیاری بودجه‌بندی کنیم؟

ممکن است برای خانوارها و کسب‌وکارها ضروری باشد که در پاسخ به کاهش درآمد در زمان‌های اقتصادی دشوار، برخی از هزینه‌ها را کاهش دهند. به همین دلیل، بهتر است هزینه‌های اختیاری را جدا از هزینه‌های ضروری پیگیری کنید تا به راحتی بتوانید ببینید کجا می‌توان هزینه‌ها را کاهش داد.

یک استراتژی مفید برای بودجه‌بندی این است که هزینه‌های اختیاری را از کم‌اهمیت‌ترین تا مهم‌ترین رتبه‌بندی کنید. اگر از دست دادن شغل یا کاهش درآمد نیاز به کاهش بودجه داشته باشد، اعضای خانوار یا تیم مدیریت یک شرکت می‌توانند به راحتی اولین هزینه اختیاری را که باید حذف شود شناسایی کنند.

تفاوت هزینه‌های اختیاری و هزینه‌های غیر اختیاری

هزینه‌ها به هزینه‌های اختیاری و غیر اختیاری تقسیم می‌شوند. به عبارت دیگر، هزینه‌های ضروری و غیر ضروری. برخی از هزینه‌ها، مانند هزینه تعطیلات و اقلام لوکس، برای حفظ یک خانوار ضروری نیستند و بنابراین به عنوان هزینه‌های اختیاری طبقه‌بندی می‌شوند. فرد درآمدزایی که این کالاها یا خدمات را می‌خرد، می‌تواند به اختیار خود برای آن‌ها هزینه کند.

با این حال، برخی هزینه‌ها باید برای ادامه فعالیت‌ها پرداخت شوند. این‌ها هزینه‌های غیر اختیاری نامیده می‌شوند. این‌ها هزینه‌های ضروری هستند، زیرا فرد درآمدزایی که این هزینه‌ها را پرداخت می‌کند باید آن‌ها را به طور منظم پرداخت کند وگرنه با پیامدهای منفی روبرو خواهد شد.

نمونه‌هایی از هزینه‌های غیر اختیاری عبارتند از هزینه‌های مسکن، مالیات‌ها، و بیمه درمانی برای افراد. هزینه‌های مربوط به حقوق و دستمزد، انبارداری و حمل و نقل هزینه‌های غیر اختیاری برای کسب‌وکارها هستند.

منابع هزینه اختیاری چیست؟

منابع هزینه اختیاری اصطلاحی است که برای توصیف پولی استفاده می‌شود که یک فرد یا کسب‌وکار پس از پرداخت هزینه‌های ضروری باقی می‌ماند و می‌تواند آن را برای خرید کالاها و خدمات غیر ضروری صرف کند. این پول پس از پرداخت هزینه‌های ضروری برای فرد، خانوار یا سازمان باقی می‌ماند. برای مثال، دولت‌ها ممکن است از منابع هزینه اختیاری برای پروژه‌های کوچک مقیاس استفاده کنند پس از اینکه تمام خدمات ضروری را تامین کردند.

تفاوت هزینه‌های اختیاری و هزینه‌های ثابت چیست؟

هزینه‌های اختیاری هزینه‌هایی هستند که توسط افراد یا کسب‌وکارها پرداخت می‌شوند و برای زندگی روزمره یا عملیات آن‌ها ضروری نیستند. این هزینه‌ها ممکن است پیش‌بینی‌پذیر نباشند و ممکن است در طول زمان تغییر کنند. هزینه‌های ثابت از سوی دیگر هزینه‌هایی هستند که به طور منظم پرداخت می‌شوند. این هزینه‌ها پیش‌بینی‌پذیر هستند و بنابراین خانوارها و کسب‌وکارها می‌توانند بر روی آن‌ها حساب کنند که هر دوره مشابه یا تقریبا مشابه باشند. نمونه‌هایی از هزینه‌های ثابت عبارتند از مسکن و اجاره، بیمه و خدمات عمومی.

درآمد اختیاری یعنی چه؟

اصطلاح درآمد اختیاری به مجموع درآمد باقی‌مانده بعد از پرداخت ضروریات مانند مالیات‌ها، مسکن، مواد غذایی و خدمات عمومی اشاره دارد. این نوع درآمد برای حفظ استاندارد زندگی یا عملیات استفاده می‌شود. بنابراین، درآمد اختیاری می‌تواند برای پرداخت هزینه‌های تعطیلات، اقلام لوکس یا پس‌انداز استفاده شود.

نتیجه‌گیری

هزینه‌ها به چندین دسته تقسیم می‌شوند. برخی از آن‌ها ضروری هستند و برخی دیگر نیستند. دسته اول، که شامل اقلام ضروری و الزامی است، هزینه‌های غیر اختیاری نامیده می‌شوند. این در مقایسه با هزینه‌های اختیاری قرار دارد. این هزینه‌ها غیر ضروری در نظر گرفته می‌شوند، مانند تعطیلات، کالاهای لوکس و شب‌نشینی‌ها. هزینه‌های اختیاری زمانی انجام می‌شود که تمام هزینه‌های غیر اختیاری پوشش داده شده باشند. به یاد داشته باشید که این‌ها نیازها هستند و در مواقع سختی قابل فدا شدن هستند.