افشای کامل، الزام کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) است که شرکت‌های سهامی عام باید تمام اطلاعات مهم و مرتبط با فعالیت‌های جاری خود را به‌صورت آزاد و شفاف منتشر کنند.
این اصطلاح همچنین به اصل کلی در معاملات تجاری اشاره دارد که در آن هر دو طرف باید درباره مسائل مهم مرتبط با معامله، حقیقت کامل را بیان کنند. برای نمونه، در معاملات ملکی معمولاً فرمی برای افشا وجود دارد که فروشنده آن را امضا می‌کند و اگر بعداً مشخص شود فروشنده عمداً اطلاعات مهمی را پنهان کرده یا دروغ گفته، ممکن است با تبعات قانونی روبه‌رو شود.
عملکرد افشای کامل
قوانین افشای کامل با تصویب قانون اوراق بهادار سال ۱۹۳۳ و قانون بورس سال ۱۹۳۴ آغاز شد. کمیسیون بورس (SEC) این قوانین و اصلاحات بعدی را از طریق وضع مقررات و دستورالعمل‌های مرتبط اجرا می‌کند.
الزامات ثبت در SEC
کنگره و کمیسیون بورس آگاه‌اند که قوانین افشای کامل نباید مانعی برای جذب سرمایه از طریق عرضه سهام و اوراق بهادار ایجاد کند. از آن‌جا که الزامات ثبت و گزارش‌دهی مداوم برای شرکت‌های کوچک‌تر سنگین‌تر است، کنگره در طول سال‌ها سقف معافیت عرضه‌های کوچک را افزایش داده است. در سال ۱۹۳۳ این سقف ۱۰۰ هزار دلار بود، اما در سال ۱۹۸۲ به ۵ میلیون دلار رسید. بنابراین، اوراق بهاداری که تا سقف ۵ میلیون دلار منتشر می‌شوند، مشمول الزامات ثبت نزد SEC نیستند.
الزامات گزارش‌دهی به SEC
شرکت‌های سهامی عام موظف‌اند گزارش سالانه‌ای با عنوان فرم 10-K برای کمیسیون بورس (SEC) تهیه کنند. محتوای این گزارش به‌طور دقیق طبق قوانین فدرال تنظیم می‌شود و شامل اطلاعات مالی و عملیاتی جزئی است. مدیریت شرکت معمولاً به‌صورت توضیحی به پرسش‌هایی درباره عملکرد شرکت پاسخ می‌دهد و حسابداران رسمی، صورت‌های مالی تفصیلی را تهیه می‌کنند.
به‌دلیل مقررات SEC، گزارش‌های سالانه‌ای که به سهام‌داران ارائه می‌شود باید شامل صورت‌های مالی تأییدشده باشند، از جمله ترازنامه دوساله و صورت سود و زیان و جریان وجوه نقد سه‌ساله که همگی حسابرسی شده‌اند. این گزارش‌ها همچنین شامل داده‌های مالی منتخب طی پنج سال گذشته هستند؛ مانند فروش خالص یا درآمد عملیاتی، سود یا زیان از عملیات مستمر، کل دارایی‌ها، بدهی‌های بلندمدت، سهام ممتاز قابل بازخرید، و سود نقدی اعلام‌شده به ازای هر سهم عادی.
مثال واقعی از افشای کامل
در قراردادهای ملکی اغلب شرط افشای کامل وجود دارد. مشاور یا کارگزار املاک و فروشنده باید پیش از انجام معامله، درباره تمام مسائل مهم صادق و شفاف باشند. اگر یکی از طرفین عمداً اطلاعات مهم را پنهان کند یا اطلاعات نادرست بدهد، ممکن است به جرم شهادت دروغ متهم شود.
افشای کامل در این حوزه معمولاً به این معناست که کارگزار یا فروشنده باید نقص‌های ملک و اطلاعاتی را که ممکن است بر تصمیم طرف مقابل برای انجام معامله تأثیر بگذارد، اعلام کنند. همچنین کارگزار باید اعلام کند آیا خود یا یکی از نزدیکانش به ملک موردنظر علاقه یا ارتباطی دارند یا نه، ارزش ملک و تخمین‌های آن را بیان کند، مدت زمانی که ملک در بازار بوده را مشخص کند، و اطلاعات مربوط به پیشنهادهای خرید یا پیشنهادهای متقابل را نیز ارائه دهد.
نظرات کاربران