نسبت مبادله، تعداد نسبی سهام جدیدی است که به سهامداران فعلی شرکتی که توسط شرکت دیگری خریداری شده یا با آن ادغام شده است، داده می‌شود. پس از تحویل سهام شرکت قدیمی، از نسبت مبادله برای اعطای ارزش نسبی یکسان در سهام جدید نهاد ادغام‌شده به سهامداران استفاده می‌شود.
نکات کلیدی
- نسبت مبادله محاسبه می‌کند که یک شرکت خریدار برای هر سهمی که یک سرمایه‌گذار در شرکت هدف دارد، به منظور ارائه ارزش نسبی یکسان به سرمایه‌گذار، به چند سهم نیاز دارد.
- قیمت خرید شرکت هدف اغلب شامل حق بیمه قیمتی است که توسط خریدار به دلیل خرید ۱۰۰٪ کنترل شرکت هدف پرداخت می‌شود.
- هنگام تعیین نسبت مبادله، ارزش ذاتی سهام و ارزش زیربنایی شرکت در نظر گرفته می‌شود.
- دو نوع نسبت مبادله وجود دارد: نسبت مبادله ثابت و نسبت مبادله شناور.
درک نسبت مبادله
نسبت مبادله به منظور اعطای میزان سهام در شرکت خریدار به سهامداران طراحی شده است که ارزش نسبی سهامی را که سهامدار در شرکت هدف یا شرکت خریداری‌شده داشته، حفظ کند. قیمت سهام شرکت هدف معمولاً به میزان "حق بیمه تصاحب" یا مبلغ اضافی پولی که خریدار برای حق خرید ۱۰۰٪ سهام معوق شرکت و داشتن ۱۰۰٪ منافع کنترلی در شرکت پرداخت می‌کند، افزایش می‌یابد. با این حال، ارزش نسبی به این معنی نیست که سهامدار بر اساس قیمت‌های فعلی، تعداد سهام یکسان یا ارزش دلاری یکسان دریافت می‌کند. در عوض، هنگام تعیین نسبت مبادله، ارزش ذاتی سهام و ارزش زیربنایی شرکت در نظر گرفته می‌شود.
محاسبه نسبت مبادله
نسبت مبادله فقط در معاملاتی وجود دارد که به صورت سهام یا ترکیبی از سهام و پول نقد و نه فقط پول نقد پرداخت می‌شوند. محاسبه نسبت مبادله به این صورت است:
نسبت مبادله = قیمت سهام هدف / قیمت سهام خریدار
قیمت سهام هدف، قیمتی است که برای سهام هدف ارائه می‌شود. از آنجا که هر دو قیمت سهام می‌توانند از زمان تهیه پیش‌نویس ارقام اولیه تا زمان بسته شدن معامله تغییر کنند، نسبت مبادله معمولاً به صورت یک نسبت مبادله ثابت یا یک نسبت مبادله شناور ساختار می‌یابد.یک نسبت مبادله ثابت تا زمان بسته شدن معامله ثابت است. تعداد سهام منتشر شده مشخص است اما ارزش معامله مشخص نیست. شرکت خریدار این روش را ترجیح می‌دهد زیرا تعداد سهام مشخص است بنابراین درصد کنترل مشخص است.نسبت مبادله شناور جایی است که نسبت شناور است به طوری که شرکت هدف بدون توجه به تغییرات در سهام قیمت، ارزش ثابتی دریافت می‌کند. در یک نسبت مبادله شناور، سهام ناشناخته است اما ارزش معامله مشخص است. شرکت هدف یا فروشنده این روش را ترجیح می‌دهد زیرا آنها ارزش دقیقی را که دریافت می‌کنند می‌دانند.
مثالی از نسبت مبادله
تصور کنید که خریدار یک شرکت به فروشنده دو سهم از شرکت خریدار را در ازای یک سهم از شرکت فروشنده پیشنهاد می‌دهد. قبل از اعلام معامله، سهام خریدار یا خریدار ممکن است با قیمت ۱۰ دلار معامله شود، در حالی که سهام فروشنده یا هدف با قیمت ۱۵ دلار معامله می‌شود. با توجه به نسبت مبادله ۲ به ۱، خریدار عملاً ۲۰ دلار برای سهم فروشنده‌ای که با قیمت ۱۵ دلار معامله می‌شود، پیشنهاد می‌دهد.نسبت‌های مبادله ثابت معمولاً توسط سقف‌ها و کف‌ها برای انعکاس تغییرات شدید در قیمت سهام محدود می‌شوند. سقف‌ها و کف‌ها از دریافت مبلغ بسیار کمتر از حد انتظار توسط فروشنده جلوگیری می‌کنند و همچنین از واگذاری مبلغ بسیار بیشتر از حد انتظار توسط خریدار جلوگیری می‌کنند.پس از اعلام یک معامله، معمولاً شکافی در ارزش بین سهام فروشنده و خریدار برای انعکاس ارزش زمانی پول و ریسک‌ها وجود دارد. برخی از این ریسک‌ها شامل مسدود شدن معامله توسط دولت، عدم تأیید سهامداران یا تغییرات شدید در بازارها یا اقتصادها است.استفاده از این شکاف، با این باور که معامله انجام خواهد شد، به عنوان آربیتراژ ادغام شناخته می‌شود و توسط صندوق‌های پوشش ریسک و سایر سرمایه‌گذاران انجام می‌شود. با استفاده از مثال بالا، فرض کنید که سهام خریدار در ۱۰ دلار باقی بماند و سهام فروشنده به ۱۸ دلار برسد. یک شکاف ۲ دلاری وجود خواهد داشت که سرمایه‌گذاران می‌توانند با خرید یک سهم فروشنده به قیمت ۱۸ دلار و فروش استقراضی دو سهم خریدار به قیمت ۲۰ دلار، آن را تضمین کنند.اگر معامله بسته شود، سرمایه‌گذاران دو سهم خریدار را در ازای یک سهم فروشنده دریافت می‌کنند، موقعیت فروش استقراضی را می‌بندند و ۲۰ دلار پول نقد برای سرمایه‌گذاران باقی می‌گذارند. منهای هزینه اولیه ۱۸ دلار، سرمایه‌گذاران ۲ دلار سود خالص خواهند داشت.
نظرات کاربران