روش حداکثر-حداقل در حسابداری چیست؟
در حسابداری بهای تمامشده، روش حداکثر-حداقل راهی برای تلاش در جهت تفکیک هزینههای ثابت و متغیر با توجه به مقدار محدود داده است. روش حداکثر-حداقل شامل در نظر گرفتن بالاترین سطح فعالیت و پایینترین سطح فعالیت و مقایسه کل هزینهها در هر سطح است.اگر هزینه متغیر یک هزینه ثابت به ازای هر واحد باشد و هزینههای ثابت ثابت بمانند، میتوان با حل سیستم معادلات، هزینههای ثابت و متغیر را تعیین کرد. با این حال، هنگام استفاده از روش حداکثر-حداقل باید محتاط بود، زیرا بسته به توزیع مقادیر بین بالاترین و پایینترین مبالغ یا مقادیر دلاری، میتواند نتایج کم و بیش دقیقی به دست دهد.
نکات کلیدی
- روش حداکثر-حداقل روشی ساده برای تفکیک هزینهها با حداقل اطلاعات است.
- سادگی این روش، هزینههای متغیر و ثابت را ثابت فرض میکند، که واقعیت را منعکس نمیکند.
- سایر روشهای تخمین هزینه، مانند رگرسیون حداقل مربعات، ممکن است نتایج بهتری ارائه دهند، اگرچه این روش به محاسبات پیچیدهتری نیاز دارد.
درک روش حداکثر-حداقل
محاسبه نتیجه برای روش حداکثر-حداقل به چند مرحله فرمول نیاز دارد. ابتدا باید مولفه هزینه متغیر و سپس مولفه هزینه ثابت را محاسبه کرده و سپس نتایج را در فرمول مدل هزینه قرار دهید.
ابتدا مولفه هزینه متغیر را تعیین کنید:
هزینه متغیر = (هزینه بالاترین فعالیت - هزینه پایینترین فعالیت) / (واحدهای بالاترین فعالیت - واحدهای پایینترین فعالیت)
که در آن:
- هزینه بالاترین فعالیت = HAC
- واحدهای بالاترین فعالیت = HAUs
- هزینه متغیر به ازای هر واحد است.
سپس، از فرمول زیر برای تعیین مولفه هزینه ثابت استفاده کنید:
هزینه ثابت = هزینه بالاترین فعالیت - (هزینه متغیر × واحدهای بالاترین فعالیت)
از نتایج دو فرمول اول برای محاسبه نتیجه هزینه حداکثر-حداقل با استفاده از فرمول زیر استفاده کنید:
هزینه حداکثر-حداقل = هزینه ثابت + (هزینه متغیر × فعالیت واحد)
که در آن:
- فعالیت واحد = UA
روش حداکثر-حداقل چه چیزی به شما میگوید
هزینههای مربوط به یک محصول، خط تولید، تجهیزات، فروشگاه، منطقه فروش جغرافیایی یا شرکت تابعه از هزینههای متغیر و هزینههای ثابت تشکیل شده است. برای تعیین هر دو مولفه هزینه از کل هزینه، یک تحلیلگر یا حسابدار میتواند از تکنیکی به نام روش حداکثر-حداقل استفاده کند.روش حداکثر-حداقل برای محاسبه هزینههای متغیر و ثابت یک محصول یا نهاد با هزینههای مختلط استفاده میشود. دو عامل را در نظر میگیرد. هزینههای دلاری کل هزینههای مختلط در بالاترین حجم فعالیت و هزینههای دلاری کل هزینههای مختلط در پایینترین حجم فعالیت را در نظر میگیرد. فرض بر این است که مقدار کل هزینههای ثابت در هر دو نقطه فعالیت یکسان است. بنابراین، تغییر در کل هزینهها، نرخ هزینه متغیر ضرب در تغییر در تعداد واحدهای فعالیت است.
مثال نحوه استفاده از روش حداکثر-حداقل
به عنوان مثال، جدول زیر فعالیت یک نانوایی کیک را برای هر یک از 12 ماه یک سال معین نشان میدهد.
در زیر نمونهای از روش حداکثر-حداقل حسابداری بهای تمامشده آمده است:
| ماه | کیکهای پخته شده (واحد) | کل هزینه ($) |
| ژانویه | 115 | 5,000 |
| فوریه | 80 | 4,250 |
| مارس | 90 | 4,650 |
| آوریل | 95 | 4,600 |
| مه | 75 | 3,675 |
| ژوئن | 100 | 5,000 |
| ژوئیه | 85 | 4,400 |
| اوت | 70 | 3,750 |
| سپتامبر | 115 | 5,100 |
| اکتبر | 125 | 5,550 |
| نوامبر | 110 | 5,100 |
| دسامبر | 120 | 5,700 |
بالاترین فعالیت برای نانوایی در ماه اکتبر رخ داد، زمانی که بیشترین تعداد کیک را پخت، در حالی که اوت پایینترین سطح فعالیت را داشت، با تنها 70 کیک پخته شده با هزینه 3,750 دلار. مبالغ هزینه مجاور این سطوح فعالیت در روش حداکثر-حداقل استفاده خواهد شد، حتی اگر این مبالغ هزینه لزوماً بالاترین و پایینترین هزینههای سال نباشند.
هزینههای ثابت و متغیر را با استفاده از مراحل زیر محاسبه میکنیم:
- محاسبه هزینه متغیر به ازای هر واحد با استفاده از سطوح فعالیت بالا و پایین شناسایی شده
هزینه متغیر = (کل هزینه فعالیت بالا - کل هزینه فعالیت پایین) / (واحد فعالیت بالا - واحد فعالیت پایین)
هزینه متغیر = (5,550 دلار - 3,750 دلار) / (125 - 70)
هزینه متغیر = 1,800 دلار / 55 = 32.72 دلار به ازای هر کیک
که در آن:
- کل هزینه فعالیت بالا = TCHA
- واحد فعالیت بالا = HAU
- حل برای هزینههای ثابت
برای محاسبه کل هزینههای ثابت، یا هزینه بالا یا پایین و هزینه متغیر را در فرمول کل هزینه قرار دهید:
کل هزینه = (هزینه متغیر × واحدهای تولید شده) + کل هزینه ثابت
5,550 دلار = (32.72 دلار × 125) + کل هزینه ثابت
5,550 دلار = 4,090 دلار + کل هزینه ثابت
کل هزینه ثابت = 5,550 دلار - 4,090 دلار = 1,460 دلار
که در آن:
- هزینه متغیر به ازای هر واحد = VC
- ایجاد معادله کل هزینه بر اساس محاسبات حداکثر-حداقل بالا
با استفاده از تمام اطلاعات بالا، معادله کل هزینه به شرح زیر است:
کل هزینه = کل هزینه ثابت + (هزینه متغیر × واحدهای تولید شده)
کل هزینه = 1,460 دلار + (32.72 دلار × 125) = 5,550 دلار
این را میتوان برای محاسبه کل هزینه واحدهای مختلف برای نانوایی استفاده کرد.
تفاوت بین روش حداکثر-حداقل و تحلیل رگرسیون
روش حداکثر-حداقل یک تحلیل ساده است که کار محاسباتی کمتری میطلبد. فقط به نقاط بالا و پایین دادهها نیاز دارد و میتوان آن را با یک ماشین حساب ساده انجام داد. همچنین به تحلیلگران راهی برای تخمین هزینههای واحد آینده میدهد.با این حال، این فرمول تورم را در نظر نمیگیرد و تخمین بسیار تقریبی ارائه میدهد زیرا فقط مقادیر حداکثر بالا و پایین را در نظر میگیرد و تأثیر هرگونه داده پرت را حذف میکند.تحلیل رگرسیون با مقایسه تأثیر یک متغیر پیشبینیکننده بر مقدار یا معیار دیگر، به پیشبینی هزینهها نیز کمک میکند. همچنین مقادیر پرت را در نظر میگیرد که به اصلاح نتایج کمک میکند. با این حال، تحلیل رگرسیون فقط به اندازه مجموعه نقاط داده استفاده شده خوب است و زمانی که مجموعه داده ناقص باشد، نتایج آسیب میبیند.همچنین میتوان با فرض اینکه صرفاً به این دلیل که دو مجموعه داده با یکدیگر همبستگی دارند، یکی باید باعث تغییر در دیگری شود، به نتایج نادرستی رسید. تحلیل رگرسیون همچنین بهتر است با استفاده از یک برنامه صفحه گسترده یا برنامه آماری انجام شود.
محدودیتهای روش حداکثر-حداقل
روش حداکثر-حداقل نسبتاً غیرقابل اعتماد است زیرا فقط دو سطح فعالیت شدید را در نظر میگیرد. نقاط بالا یا پایینی که برای محاسبه استفاده میشوند ممکن است به دلیل هزینههای پرت که بالاتر یا پایینتر از حد معمول هستند، نشاندهنده هزینههایی که معمولاً در آن سطوح حجم متحمل میشوند، نباشند. در این حالت، روش حداکثر-حداقل نتایج نادرستی را ارائه میدهد.روش حداکثر-حداقل عموماً ترجیح داده نمیشود، زیرا اگر تغییراتی در نرخ هزینههای متغیر یا ثابت در طول زمان وجود داشته باشد یا اگر سیستم قیمتگذاری طبقهبندی شدهای به کار گرفته شود، میتواند درک نادرستی از دادهها ایجاد کند. در بیشتر موارد دنیای واقعی، باید بتوان اطلاعات بیشتری را به دست آورد تا هزینههای متغیر و ثابت را بتوان مستقیماً تعیین کرد. بنابراین، روش حداکثر-حداقل فقط باید زمانی استفاده شود که امکان به دست آوردن دادههای صورتحساب واقعی وجود نداشته باشد.
روش حداکثر-حداقل چگونه استفاده میشود؟
روش حداکثر-حداقل برای محاسبه هزینههای متغیر و ثابت یک محصول یا نهاد با هزینههای مختلط استفاده میشود. هزینههای دلاری کل هزینههای مختلط در بالاترین حجم فعالیت و هزینههای دلاری کل هزینههای مختلط در پایینترین حجم فعالیت را در نظر میگیرد.
چرا روش حداکثر-حداقل یک تحلیل ساده است؟
زیرا کار محاسباتی کمتری میطلبد. روش حداکثر-حداقل فقط به نقاط بالا و پایین دادهها نیاز دارد و میتوان آن را با یک ماشین حساب انجام داد.
چرا روش حداکثر-حداقل غیرقابل اعتماد تلقی میشود؟
زیرا فقط دو سطح فعالیت شدید را در نظر میگیرد. نقاط بالا یا پایینی که برای محاسبه استفاده میشوند ممکن است به دلیل هزینههای پرت که بالاتر یا پایینتر از حد معمول هستند، نشاندهنده هزینههایی که معمولاً در آن سطوح حجم متحمل میشوند، نباشند. در این حالت، روش حداکثر-حداقل نتایج نادرستی را ارائه میدهد.
سخن پایانی
روش حداکثر-حداقل روشی ساده در حسابداری بهای تمامشده برای تفکیک هزینهها با حداقل اطلاعات است. روش حداکثر-حداقل شامل مقایسه کل هزینهها در بالاترین سطح فعالیت و پایینترین سطح فعالیت پس از تعیین هر سطح است.















نظرات کاربران