گزینه‌های سهام تشویقی چیست؟

گزینه‌های سهام تشویقی چیست؟

گزینه سهام تشویقی (ISO) به کارمند حق خرید سهام شرکت با قیمت تخفیف‌خورده را می‌دهد. سود حاصل از ISOهای واجد شرایط معمولاً با نرخ سود سرمایه مالیاتی می‌شود، نه با نرخ بالاتر برای درآمد عادی. گزینه‌های سهام غیرواجد شرایط (NSO) به عنوان درآمد عادی مالیاتی می‌شوند. به طور کلی، ISOها فقط به مدیران ارشد و کارکنان بسیار ارزشمند اعطا می‌شوند. ISOها همچنین گزینه‌های سهام قانونی یا واجد شرایط نامیده می‌شوند.

نکات کلیدی

• گزینه‌های سهام تشویقی (ISO) ابزاری محبوب برای جبران خدمات کارکنان در مدیریت شرکت‌ها هستند که حق خرید سهام شرکت را با قیمت تخفیف‌خورده در تاریخ آینده اعطا می‌کنند.
• این نوع طرح خرید سهام کارکنان برای حفظ کارکنان یا مدیران کلیدی طراحی شده است.
• ISOها قبل از فروش، به دوره تثبیت حداقل دو سال و دوره نگهداری بیش از یک سال نیاز دارند.
• ISOها اغلب از مزایای مالیاتی مطلوب‌تری نسبت به سایر انواع طرح‌های خرید سهام کارکنان برخوردارند.

درک گزینه‌های سهام تشویقی (ISO)

گزینه‌های سهام تشویقی یا قانونی توسط برخی شرکت‌ها برای تشویق کارکنان به ماندن طولانی‌مدت و کمک به رشد و توسعه آنها ارائه می‌شوند. ISOها معمولاً توسط شرکت‌های سهامی عام یا شرکت‌های خصوصی که قصد عرضه عمومی سهام دارند، صادر می‌شوند. آنها به یک سند طرح نیاز دارند که به وضوح تعداد گزینه‌هایی را که باید به کارکنان خاص داده شود، مشخص کند. این کارکنان باید گزینه‌های خود را ظرف 10 سال پس از دریافت آنها اعمال کنند.گزینه‌ها می‌توانند برای افزایش حقوق یا به عنوان پاداش به جای افزایش حقوق سنتی استفاده شوند. گزینه‌های سهام، مانند سایر مزایا، می‌توانند برای جذب استعدادها استفاده شوند، به ویژه اگر شرکت توانایی پرداخت حقوق پایه رقابتی را نداشته باشد.

نحوه عملکرد گزینه‌های سهام تشویقی (ISO)

گزینه‌های سهام توسط شرکتی که قیمت آنها را تعیین می‌کند، صادر یا اعطا می‌شوند، که "قیمت اعمال" نامیده می‌شود. این قیمت معمولاً حدود ارزش سهام در زمان اعطای آنها است.ISOها در تاریخ اعطا صادر می‌شوند و کارکنان حق خرید گزینه‌ها را در تاریخ اعمال، اعمال می‌کنند. پس از اعمال گزینه‌ها، کارمند می‌تواند سهام را بلافاصله بفروشد یا برای فروش آن صبر کند. برخلاف گزینه‌های غیرقانونی، دوره ارائه ISOها همیشه 10 سال است، پس از آن گزینه‌ها منقضی می‌شوند.

نکته

ISOها را می‌توان برای خرید سهام با قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار اعمال کرد و در نتیجه سود فوری برای کارمند فراهم کرد.گزینه‌های سهام کارکنان (ESO) معمولاً دارای یک برنامه تثبیت هستند که باید قبل از اعمال گزینه‌ها توسط کارمند رعایت شود. برنامه تثبیت سه ساله استاندارد در بسیاری از موارد استفاده می‌شود: کارمند در تمام گزینه‌های صادر شده به او در آن زمان کاملاً تثبیت می‌شود.سایر کارفرمایان از تثبیت تدریجی استفاده می‌کنند. در این سیستم، کارکنان در یک پنجم گزینه‌های خود در هر سال، از سال دوم پس از اعطای آنها، تثبیت می‌شوند. سپس کارمند در سال ششم در تمام گزینه‌ها کاملاً تثبیت می‌شود.

اعمال گزینه

هنگامی که دوره تثبیت به پایان می‌رسد، کارمند می‌تواند سهام را با قیمت اعمال خریداری کند، یعنی "گزینه را اعمال کند". سپس، کارمند می‌تواند سهام را به ارزش فعلی آن بفروشد و تفاوت بین قیمت اعمال و قیمت فروش را به عنوان سود جیب خود بگذارد.

مهم

ISOها باید بیش از یک سال از تاریخ اعمال و دو سال از زمان اعطا نگهداری شوند تا واجد شرایط مزایای مالیاتی مطلوب‌تر باشند.البته، هیچ تضمینی وجود ندارد که قیمت سهام در زمان تثبیت گزینه‌ها بالاتر از قیمت اعمال باشد. اگر پایین‌تر باشد، کارمند می‌تواند گزینه‌ها را تا درست قبل از تاریخ انقضا نگه دارد به این امید که قیمت افزایش یابد. ISOها معمولاً پس از 10 سال منقضی می‌شوند.ISO ممکن است دارای مفاد بازپس‌گیری باشد. این مفاد به کارفرما اجازه می‌دهد گزینه‌ها را پس بگیرد. به عنوان مثال، کارفرما ممکن است این کار را انجام دهد اگر کارمند به دلیلی غیر از مرگ، ناتوانی یا بازنشستگی شرکت را ترک کند یا اگر خود شرکت از نظر مالی قادر به انجام تعهدات خود با گزینه‌ها نباشد.

نحوه برخورد مالیاتی با گزینه‌های سهام تشویقی (ISO)

ISOها نسبت به گزینه‌های سهام غیرواجد شرایط (NSO) از نظر مالیاتی مطلوب‌تر هستند. این امر تا حدی به این دلیل است که آنها نیاز به نگهداری سهام برای مدت طولانی‌تری دارند. این امر در مورد سهام عادی نیز صادق است. سهام باید بیش از یک سال نگهداری شود تا سود حاصل از فروش آنها به عنوان سود سرمایه واجد شرایط باشد، نه درآمد عادی.برای ISOها، سهام باید بیش از یک سال از تاریخ اعمال و دو سال از زمان اعطا نگهداری شود. هر دو شرط باید رعایت شوند تا سود به عنوان سود سرمایه محسوب شود، نه درآمد کسب شده.از آنجایی که ISOها پیامدهای مالیاتی خاصی دارند که بسته به زمان فروش آنها می‌تواند بر سود سرمایه و مالیات بر درآمد تأثیر بگذارد، بیایید این موضوع را تجزیه و تحلیل کنیم:

• زمان اعطا: هنگام اعطای اولیه ISOها هیچ پیامد مالیاتی وجود ندارد.
• زمان اعمال: هنگامی که ISOها را اعمال می‌کنید، تفاوت بین قیمت اعمال و ارزش منصفانه بازار سهام "عنصر معامله" نامیده می‌شود. برخلاف NSOها، این عنصر در این مرحله درآمد عادی محسوب نمی‌شود، به شرطی که سهام را نگه دارید.
• پس از فروش: هنگامی که سهام را می‌فروشید، نحوه مالیات‌بندی آنها به دوره‌های نگهداری بستگی دارد:
• تصرف واجد شرایط: اگر سهام را حداقل دو سال از تاریخ اعطا و حداقل یک سال از تاریخ اعمال بفروشید، سود به عنوان سود سرمایه بلندمدت تلقی می‌شود، که معمولاً نرخ مالیاتی پایین‌تری است.
• تصرف غیرواجد شرایط: اگر سهام را قبل از پایان این دوره‌های نگهداری بفروشید، "عنصر معامله" به عنوان درآمد عادی تلقی می‌شود و هرگونه سود یا زیان اضافی بسته به مدت زمانی که سهام را پس از اعمال نگه داشته‌اید، سود یا زیان سرمایه کوتاه‌مدت یا بلندمدت خواهد بود.

مثالی از گزینه‌های سهام تشویقی

بیایید به یک مثال نگاه کنیم. فرض کنید یک شرکت 100 سهم ISO را در 1 دسامبر 2020 به شما اعطا می‌کند. شما می‌توانید گزینه‌ها را اعمال کنید یا 100 سهم را پس از 1 دسامبر 2022 بخرید. اگر تصمیم به اعمال بگیرید، بلافاصله با مالیات بر درآمد عادی برای عنصر معامله مواجه نخواهید شد. اما فرض کنید تصمیم می‌گیرید این سهام را بفروشید. نحوه برخورد مالیاتی با سود شما به مدت زمانی که آنها را نگه می‌دارید بستگی دارد. اگر حداقل یک سال پس از اعمال گزینه‌ها برای فروش آنها صبر کنید، سود شما واجد شرایط مالیات بر سود سرمایه بلندمدت خواهد بود که معمولاً نرخ پایین‌تری نسبت به مالیات بر درآمد عادی دارد.برای اینکه تصوری از میزان این تفاوت‌ها داشته باشید، از سال 2023، نرخ‌های مالیات بر سود سرمایه 0٪، 15٪ یا 20٪ است، بسته به درآمد فردی که اظهارنامه مالیاتی را ارائه می‌کند. در همین حال، نرخ‌های مالیات بر درآمد حاشیه‌ای برای افراد، بسته به درآمد، از 10٪ تا 37٪ متغیر است.صبر کردن برای دوره‌های نگهداری یک مزیت مالی برای شماست، زیرا بار مالیاتی خود را به حداقل می‌رسانید. اما اگر تصمیم بگیرید سهام را قبل از پایان دوره نگهداری بفروشید، با "تصرف غیرواجد شرایط" مواجه می‌شوید. در این صورت، عنصر معامله به عنوان درآمد عادی تلقی می‌شود، که مشمول نرخ‌های مالیاتی بالاتر است، و هرگونه سود یا زیان اضافی بسته به دوره نگهداری پس از اعمال، سود یا زیان سرمایه کوتاه‌مدت یا بلندمدت در نظر گرفته می‌شود.از دیدگاه کارفرما، پیامدهای مالیاتی به آنچه شما با ISOهای خود انجام می‌دهید بستگی دارد. اگر دوره نگهداری را سپری کنید و در نتیجه "تصرف واجد شرایط" داشته باشید، شرکت از کسر مالیاتی برخوردار نمی‌شود. با این حال، اگر سهام را قبل از پایان دوره نگهداری بفروشید و در نتیجه "تصرف غیرواجد شرایط" داشته باشید، کارفرما می‌تواند برای عنصر معامله کسر مالیاتی دریافت کند.

گزینه‌های سهام تشویقی (ISO) در مقابل گزینه‌های سهام غیرواجد شرایط (NSO)

گزینه سهام غیرواجد شرایط (NSO) هنگام اعمال به عنوان درآمد عادی مالیاتی می‌شود. علاوه بر این، برخی از ارزش NSOها ممکن است به محض اعمال، مشمول مالیات بر درآمد کسب شده شود. در همین حال، با ISOها، تا زمانی که سود تحقق نیافته، هیچ گزارشی لازم نیست.ISOها از این نظر شبیه گزینه‌های غیرقانونی هستند که می‌توان آنها را به روش‌های مختلفی اعمال کرد. می‌توانید برای اعمال آنها نقدی پیش پرداخت کنید. متناوباً، می‌توان آنها را در یک تراکنش نقدی یا با استفاده از مبادله سهام اعمال کرد. سود حاصل از فروش NSOها ممکن است به عنوان درآمد عادی یا ترکیبی از درآمد عادی و سود سرمایه مالیاتی شود، بسته به اینکه چه زمانی پس از اعمال گزینه‌ها فروخته می‌شوند.برای کارمند، نقطه ضعف داشتن ISOها این است که خطر بیشتری به دلیل دوره انتظار قبل از فروش گزینه‌ها ایجاد می‌شود. علاوه بر این، خطر کسب سود به اندازه کافی بزرگ از فروش ISOها برای فعال کردن مالیات حداقل جایگزین فدرال وجود دارد. این امر معمولاً فقط برای افراد با درآمد بالا و جوایز گزینه‌های بسیار قابل توجه اعمال می‌شود.ISOها همچنین دارای چیزی به نام تبعیض هستند. در حالی که اکثر انواع دیگر طرح‌های خرید سهام کارکنان باید به همه کارکنان شرکت که شرایط حداقل خاصی را دارند ارائه شود، ISOها معمولاً فقط به مدیران و کارکنان کلیدی ارائه می‌شوند. ISOها را می‌توان به طور غیررسمی با طرح‌های بازنشستگی غیرواجد شرایط مقایسه کرد، که معمولاً به جای طرح‌های واجد شرایط که باید به همه کارکنان ارائه شوند، به سمت افراد در بالای ساختار شرکت متمایل هستند.

چرا شرکت‌ها از گزینه‌های سهام تشویقی استفاده می‌کنند؟

گزینه‌های سهام تشویقی به شرکت‌ها راهی برای ارائه سهام در کسب و کار به کارکنان سطح مدیریت می‌دهند و انگیزه بیشتری برای بهبود ارزش شرکت به آنها می‌دهند. از آنجایی که ارزش گزینه به قیمت سهام شرکت بستگی دارد، این گزینه‌ها می‌توانند کارکنان را تشویق کنند تا به پیشبرد شرکت کمک کنند و به اندازه کافی در شرکت بمانند تا شاهد اجرای استراتژی‌های سودمند باشند.

آیا محدودیت‌هایی برای گزینه‌های سهام تشویقی وجود دارد؟

بله، شرکت‌ها فقط می‌توانند تا 100000 دلار گزینه سهام تشویقی در یک سال تقویمی به یک کارمند ارائه دهند.

اعمال نقدی چیست؟

اعمال نقدی به کارمندان اجازه می‌دهد گزینه‌های سهام خود را بدون پرداخت قیمت اعمال پیشاپیش اعمال کنند. در عوض، سهام بلافاصله پس از اعمال گزینه فروخته می‌شود و عواید برای پرداخت هزینه گزینه استفاده می‌شود.

نتیجه‌گیری

کارفرمایان ISOها را به کارمندان ارائه می‌دهند تا به آنها سهام در کسب و کار بدهند. همانطور که از نام آنها پیداست، آنها انگیزه‌ای برای کارکنان هستند تا به رشد ارزش شرکت کمک کنند، زیرا ارزش گزینه‌ها به قیمت سهام کسب و کار بستگی دارد. برای استفاده حداکثری از گزینه‌های سهام تشویقی خود، درک زمان و نحوه اعمال آنها و همچنین نحوه مالیات‌بندی آنها مهم است.