درآمد از‌ دست‌ رفته چیست؟

درآمدهای از‌ دست‌ رفته به تفاوت بین سود واقعی سرمایه‌گذاری و سودی اشاره دارد که می‌توانست بدون پرداخت هزینه‌ها، کارمزدها یا از دست دادن زمان به‌دست آید. بخش زیادی از این درآمد از‌ دست‌ رفته معمولاً مربوط به هزینه‌هایی است که سرمایه‌گذار برای کارمزدهای سرمایه‌گذاری پرداخت کرده است. این کارمزدها اغلب درصد قابل‌توجهی از سود سرمایه‌گذاری را تشکیل می‌دهند.

بر اساس این مفهوم، اگر سرمایه‌گذار هزینه‌های کمتری پرداخت می‌کرد، احتمالاً بازدهی بیشتری کسب می‌کرد. معمولاً از این اصطلاح هنگام اشاره به هزینه‌های فروش، کارمزد مدیریت یا هزینه‌های کلی پرداخت‌شده به صندوق‌های سرمایه‌گذاری استفاده می‌شود.

نکات اصلی:

• درآمدهای از‌ دست‌ رفته تفاوت بین سود واقعی سرمایه‌گذاری و سود احتمالی بدون هزینه‌ها را نشان می‌دهند.

• این درآمدهای از‌ دست‌ رفته درواقع سرمایه‌ای هستند که صرف پرداخت هزینه‌های سرمایه‌گذاری شده‌اند.

• فرض بر این است که سرمایه‌گذارانی که هزینه‌های کمتری پرداخت می‌کنند، سود بهتری در بازار به‌دست می‌آورند.

• کارمزد فروش و هزینه‌های عملیاتی در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، نمونه‌هایی از هزینه‌هایی هستند که به درآمدهای از‌ دست‌ رفته منجر می‌شوند.

درک درآمدهای از‌ دست‌ رفته
درآمدهای از‌ دست‌ رفته در زمینه عملکرد سرمایه‌گذاری می‌توانند تأثیر قابل‌توجهی بر رشد بلندمدت دارایی‌ها داشته باشند. سرمایه‌گذاران برای دسترسی به صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، صندوق‌های قابل معامله (ETF) و دیگر ابزارهای سرمایه‌گذاری تجمیعی معمولاً باید کارمزد پرداخت کنند.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، به‌صورت فعال مدیریت می‌شوند؛ یعنی مجموعه‌ای از اوراق بهادار هستند که توسط یک مدیر پرتفوی خرید و فروش می‌شوند. در مقابل، ETFها به‌صورت غیرفعال مدیریت می‌شوند و معمولاً شاخص‌هایی مانند S&P 500 را دنبال می‌کنند، بنابراین کارمزد کمتری نسبت به صندوق‌های مشترک دارند.

حتی کارمزدی به ظاهر کوچک مانند کارمزد اولیه یا کارمزد مدیریت ۱ درصدی می‌تواند در بلندمدت و به‌دلیل اثر سود مرکب، هزاران دلار هزینه به همراه داشته باشد. به همین دلیل، سرمایه‌گذاران باید هزینه‌های مربوط به هر نوع سرمایه‌گذاری را بررسی کنند تا درآمدهای از‌ دست‌ رفته را کاهش دهند.

نکته
درآمدهای از‌ دست‌ رفته نوعی هزینه فرصت هستند؛ یعنی هزینه‌ای که بابت از دست دادن یک انتخاب بهتر پرداخت می‌شود، و در واقع پولی است که می‌توانست به‌دست آید اما کنار گذاشته شده است.

مثال‌هایی از درآمدهای از‌ دست‌ رفته: صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک
کارمزد فروش
کارمزدهای فروش می‌توانند هزینه مهمی برای سرمایه‌گذاران باشند. اداره تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) جدولی را ارائه داده که میزان احتمالی این کارمزدها را بسته به مبلغ سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد. در این جدول، تخفیف‌هایی به نام "نقاط شکست" در نظر گرفته شده‌اند که در صورت سرمایه‌گذاری بیشتر، کارمزد فروش کاهش می‌یابد.

نقاط شکست احتمالی و میزان کارمزد فروش:

مبلغ سرمایه‌گذاری	درصد کارمزد فروش
کمتر از ۲۵٬۰۰۰ دلار	۵٪
حداقل ۲۵٬۰۰۰ تا کمتر از ۵۰٬۰۰۰ دلار	۴٫۲۵٪
حداقل ۵۰٬۰۰۰ تا کمتر از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار	۳٫۷۵٪
حداقل ۱۰۰٬۰۰۰ تا کمتر از ۲۵۰٬۰۰۰ دلار	۳٫۲۵٪
حداقل ۲۵۰٬۰۰۰ تا کمتر از ۵۰۰٬۰۰۰ دلار	۲٫۷۵٪
حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ تا کمتر از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار	۲٪
۱ میلیون دلار یا بیشتر	بدون کارمزد فروش

کارمزدهای فروش ممکن است در بخش‌های مختلف فرآیند سرمایه‌گذاری اعمال شوند. این کارمزدها نوعی کمیسیون هستند که توسط توزیع‌کنندگان گرفته می‌شود و به عنوان حق‌الزحمه به کارگزار پرداخت می‌شود.

نمونه‌هایی از انواع کارمزد فروش و زمان اعمال آن‌ها

سه نوع رایج از کارمزدهای فروش و زمان اجرای آن‌ها به شرح زیر است:

• کارمزد فروش در زمان خرید (Front-end):
  این کارمزد به‌صورت درصدی از مبلغ سرمایه‌گذاری اولیه در زمان خرید محاسبه می‌شود. معمولاً سهام کلاس A شامل این نوع کارمزد هستند.

• کارمزد فروش در زمان فروش (Back-end):
  این کارمزد هنگام فروش سرمایه‌گذاری و به‌صورت درصدی از مبلغ سرمایه‌گذاری محاسبه می‌شود. معمولاً سهام کلاس B مشمول این نوع کارمزد هستند.

• کارمزد فروش تأخیری (Deferred):
  این نوع کارمزد همان کارمزد فروش در زمان فروش است، اما به‌مرور زمان و تا زمانی که سرمایه‌گذاری در صندوق باقی بماند کاهش می‌یابد و در نهایت ممکن است به صفر برسد. به این نوع کارمزد، "کارمزد مشروط فروش تأخیری" نیز گفته می‌شود، چون مقدار آن بستگی به مدت زمان باقی‌ماندن سرمایه‌گذاری در صندوق دارد.

سرمایه‌گذاران خرد معمولاً هنگام معامله با کارگزاران تخفیفی، کارمزد کمتری پرداخت می‌کنند و بسیاری از پلتفرم‌ها ممکن است اصلاً کارمزدی دریافت نکنند. همچنین با سرمایه‌گذاری مستقیم از طریق شرکت ارائه‌دهنده صندوق، می‌توان از پرداخت برخی از این کارمزدها صرف‌نظر کرد.

کارمزد فروش برای تراکنش‌هایی که از طریق واسطه‌ها انجام می‌شود، توسط خود صندوق سرمایه‌گذاری تعیین می‌گردد. برخی صندوق‌ها بازدهی را با و بدون کارمزد فروش به سرمایه‌گذاران نشان می‌دهند. به عنوان نمونه، صندوق رشد تهاجمی کلیربریج (ClearBridge Aggressive Growth Fund) بازدهی خود را به دو صورت گزارش می‌دهد. تا تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۲۲، بازدهی یک‌ساله بدون کارمزد این صندوق برابر با منفی ۲۵٫۳۳٪ بوده، اما با احتساب کارمزد فروش به منفی ۲۹٫۶۲٪ کاهش یافته است. این تفاوت ۴٫۲۹ درصدی، درآمد از‌ دست‌ رفته ناشی از کارمزد فروش را نشان می‌دهد.

این مثال نشان می‌دهد که درآمدهای از‌ دست‌ رفته تا چه حد می‌توانند بر بازده سرمایه‌گذاری تأثیر بگذارند. استفاده از تخفیف‌های نقاط شکست می‌تواند کارمزد و هزینه‌ها را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و در نتیجه، سود بیشتری از سرمایه‌گذاری برای بازسرمایه‌گذاری باقی بماند. این بازسرمایه‌گذاری می‌تواند به سود مرکب و بازده بهتر در بلندمدت منجر شود. بنابراین بررسی تخفیف‌های نقاط شکست در صندوق‌های سرمایه‌گذاری و شرایط استفاده از آن‌ها، برای سرمایه‌گذاران اهمیت زیادی دارد.

هزینه‌های عملیاتی صندوق
سرمایه‌گذاران ممکن است به‌دلیل پرداخت هزینه‌های عملیاتی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، درآمدهایی را از دست بدهند. این هزینه‌ها معمولاً شامل کارمزد مدیریت، هزینه‌های توزیع، کارمزد معاملات و هزینه‌های اداری می‌شوند. یک صندوق سرمایه‌گذاری ممکن است دو نسبت هزینه گزارش کند: نسبت هزینه ناخالص و نسبت هزینه خالص. اگر نسبت هزینه خالص اعلام شده باشد، به این معناست که صندوق دارای تخفیف‌ها و توافق‌نامه‌های جبرانی موقتی است. با گذر زمان، معمولاً این نسبت به سمت نسبت هزینه ناخالص افزایش می‌یابد، چون تخفیف‌ها به پایان می‌رسند.

برای مقایسه صندوق‌ها از نظر درآمدهای از‌ دست‌ رفته، سرمایه‌گذاران می‌توانند به کارمزد مدیریت و تفاوت بین نسبت‌های هزینه ناخالص و خالص توجه کنند. صندوق‌هایی که به‌صورت غیرفعال مدیریت می‌شوند (مثل ETFها) معمولاً نسبت هزینه کمتری نسبت به صندوق‌های مدیریت‌شده فعال دارند، چراکه صندوق‌های فعال به هزینه‌های مدیریت و معاملات بیشتری نیاز دارند.

برای مثال، فرض کنید ۱۰٬۰۰۰ دلار برای سرمایه‌گذاری دارید. یک صندوق کارمزد ۰٫۵٪ دارد و صندوق دیگر ۲٪. هر دو صندوق در بخش مشابهی از بازار سرمایه‌گذاری می‌کنند. اگر صندوق با کارمزد ۲٪ را انتخاب کنید، سالانه ۲۰۰ دلار از بازده شما کسر می‌شود. در حالی‌که صندوق با کارمزد ۰٫۵٪ فقط ۵۰ دلار هزینه دارد. در نتیجه، با انتخاب صندوق گران‌تر، درآمد از‌ دست‌ رفته شما ۱۵۰ دلار خواهد بود.

کارمزد بازخرید
برخی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک برای جلوگیری از معاملات کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاران، کارمزدی تحت عنوان «کارمزد بازخرید» دریافت می‌کنند. این کارمزد توسط شرکت صادرکننده صندوق تعیین می‌شود و ممکن است از ۳۰ روز تا بیش از یک سال پس از خرید اولیه اعمال شود. این هزینه‌ها به خود صندوق برمی‌گردند تا هزینه‌های معاملاتی و عملیاتی را پوشش دهند. اجتناب از پرداخت کارمزد بازخرید نیز می‌تواند به کاهش درآمدهای از‌ دست‌ رفته کمک کند.