بانکهای صنعتی چیست؟
یک بانک صنعتی یک مؤسسه مالی دارای مجوز ایالتی است که معمولاً متعلق به یک شرکت تجاری است و توسط یک آژانس بانکداری فدرال تنظیم نمیشود. بانکهای صنعتی سپردههای مشتریان را میپذیرند و برای مصرفکنندگان و مشاغل کوچک وام ارائه میدهند.بانکهای صنعتی به عنوان شرکتهای وامدهی صنعتی (ILCs) نیز شناخته میشوند. بانکهای صنعتی فقط توسط چند ایالت مجوز میگیرند؛ ایالت یوتا اکثریت مجوزهای بانکهای صنعتی در ایالات متحده را صادر میکند.
نکات کلیدی
- یک بانک صنعتی – که به آن شرکت وامدهی صنعتی (ILC) نیز گفته میشود – یک مؤسسه مالی دارای مجوز ایالتی است که معمولاً متعلق به یک شرکت تجاری است و توسط یک آژانس بانکداری فدرال تنظیم نمیشود.
- بانکهای صنعتی فقط توسط چند ایالت مجوز میگیرند؛ ایالت یوتا اکثریت مجوزهای بانکهای صنعتی در ایالات متحده را صادر میکند.
- بانکهای صنعتی به دلیل اینکه به شرکتهای غیرمالی اجازه میدهند خدمات بانکی ارائه دهند بدون نظارت فدرال رزرو، بحثبرانگیز شدهاند.
درک بانکهای صنعتی
بانکهای صنعتی در اوایل دهه ۱۹۰۰ به منظور فراهم کردن دسترسی به سرمایه برای کارگران صنعتی با درآمد کم تا متوسط که قادر به دریافت اعتبار از مؤسسات وامدهی سنتی نبودند، تأسیس شدند.بانکهای صنعتی توسط تنظیمکنندگان ایالتی و شرکت بیمه سپردههای فدرال (FDIC) تنظیم میشوند. به دلیل ساختار شرکتی متمایزشان، بانکهای صنعتی میتوانند متعلق به شرکتها باشند. آنها مشمول برخی از مقرراتی که بر مؤسسات سنتی حاکم است نیستند و نیازی به رعایت قانون شرکتهای هلدینگ بانکی ندارند. علاوه بر این، بانکهای صنعتی تحت نظارت فدرال رزرو قرار نمیگیرند.در نتیجه این فقدان محدودیتهای نظارتی، بسیاری از شرکتهای فناوری مالی و شرکتهای سرمایهگذاری شروع به درخواست برای مجوز بانک صنعتی کردهاند.در حالی که بانکهای صنعتی دارای اختیارات بانکی محدودی در سراسر کشور هستند، عموماً همان اختیارات و مزایای یک بانک تجاری سنتی را حفظ میکنند. بانکهای صنعتی در میان کسانی که از تفکیک قاطعتر بین بانکها و شرکتهای تجاری حمایت میکنند، بحثبرانگیز هستند. انتقادات از بانکهای صنعتی ادعا میکنند که آنها امتیازات یک مجوز بانکی را به شرکتها میدهند، اما نظارت آن را نه.
انتقادات از بانکهای صنعتی
در سال ۲۰۰۵، شرکت والمارت برای تأسیس یک بانک صنعتی جدید به منظور کاهش هزینههای تراکنش کارتهای اعتباری و نقدی درخواست داد. این امر مخالفت و اعتراضات گستردهای را از سوی بانکهای تجاری و تنظیمکنندگان مالی برانگیخت.FDIC در نهایت در سال ۲۰۰۶ یک توقف موقت بر روی درخواستهای بانک صنعتی اعمال کرد.در همان زمان، قوانینی در سطح ایالتی تصویب شد که از افتتاح شعب بانکهای صنعتی آتی در حوزههای قضایی مختلف جلوگیری میکرد.شرکت والمارت درخواست خود را در سال ۲۰۰۷ قبل از اینکه FDIC تصمیمی در مورد وضعیت درخواست آنها بگیرد، پس گرفت. مخالفان درخواست والمارت ادعا کردند که ورود این شرکت به تجارت بانکداری تهدیدی برای سیستم بانکی و صندوق بیمه سپرده FDIC است.در اوایل سال ۲۰۱۹، لابیگران انجمن بانکداران مستقل جامعه آمریکا (ICBA) یک سند سیاستی توزیع کردند که خواستار توقف ارائه بیمه سپرده فدرال به بانکهای صنعتی بود. اقدامات آنها ناشی از موج جدیدی از شرکتهای فناوری مالی، از جمله پردازشگر پرداخت Square Inc.، بود که درخواستهایی برای مجوز بانک ایالتی ارائه کرده بودند. مجوز بانک به Square Inc. اجازه میداد تا مستقیماً به بازرگانان خود وام و سایر خدمات مالی ارائه دهد. با این حال، ICBA ادعا میکند که مجوزهای بانک صنعتی یک روزنه قانونی است که کنگره باید به آن رسیدگی کند. شرکتهای فناوری مالی که مجوز بانک دریافت میکنند، نه تنها از نظارت فدرال رزرو معاف میشوند، بلکه نیازی به افشای هیچ گونه فعالیت تجاری غیربانکی نیز ندارند.در نوامبر ۲۰۱۹، سناتور جان کندی از لوئیزیانا لایحهای به نام "قانون حذف بانکداری سایه شرکتی سال ۲۰۱۹" را معرفی کرد که عملاً توانایی شرکتهای غیرمالی برای تأسیس بانکهای صنعتی را پایان میداد. ICBA حمایت خود را از لایحه سناتور کندی اعلام کرده و ادعا میکند که این قانون روزنه قانونی بانکهای صنعتی را میبندد، یک سیستم مالی امنتر ایجاد میکند و به حفظ تفکیک بانکداری و تجارت کمک میکند.















نظرات کاربران