خرید آنلاین و حضوری با اسنپ‌پی
در حال بارگذاری…
شبکه اطلاع رسانی طـــــــــــلا، ســکـــــــــــه و ارز
کیان
واردات چیست؟

واردات چیست؟

ذینفع غیرقابل‌لغو چیست؟

ذینفع غیرقابل‌لغو چیست؟

درون‌یابی چیست؟

درون‌یابی چیست؟

شوق غیرمنطقی چیست؟

شوق غیرمنطقی چیست؟

کنترل‌های داخلی چیست؟

کنترل‌های داخلی چیست؟

بانک سرمایه‌گذاری چیست؟

بانک سرمایه‌گذاری چیست؟

صنعتی‌سازی جایگزینی واردات (ISI) چیست؟

صنعتی‌سازی جایگزینی واردات (ISI) چیست؟

اینکوترم چیست؟

اینکوترم چیست؟

جریان نقدی افزایشی چیست؟

جریان نقدی افزایشی چیست؟

حساب بازنشستگی فردی چیست؟

حساب بازنشستگی فردی چیست؟

Interest Rates

نرخ بهره چیست؟

بازدید ۲٬۰۱۲نویسنده: علی حسین پور
نرخ بهره چیست؟

نرخ بهره مبلغی است که وام‌دهنده از وام‌گیرنده دریافت می‌کند و درصدی از اصل مبلغ وام است.

نرخ بهره چیست؟

نرخ بهره درصدی از بهره نسبت به اصل مبلغ وام است. این مبلغ یا چیزی است که وام‌دهندگان از وام‌گیرندگان دریافت می‌کنند یا چیزی است که از حساب‌های سپرده به دست می‌آید.نرخ بهره وام معمولاً به صورت سالانه ذکر می‌شود و به عنوان نرخ درصد سالانه (APR) بیان می‌شود.نرخ بهره می‌تواند برای حساب پس‌انداز یا گواهی سپرده (CD) نیز اعمال شود. در این حالت، یک بانک یا اتحادیه اعتباری درصدی از وجوه سپرده‌شده را به صاحب حساب پرداخت می‌کند. بازده درصد سالانه (APY) به بهره‌ای اشاره دارد که از این حساب‌های سپرده به دست می‌آید.

نکات کلیدی

نرخ بهره مبلغی است که وام‌دهنده علاوه بر اصل مبلغ، برای استفاده از دارایی‌ها از وام‌گیرنده دریافت می‌کند.

نرخ بهره همچنین برای مبلغی که از یک حساب سپرده در بانک یا اتحادیه اعتباری به دست می‌آید، اعمال می‌شود.

اکثر وام‌های مسکن از بهره ساده استفاده می‌کنند. با این حال، برخی از وام‌ها از بهره مرکب استفاده می‌کنند که هم به اصل مبلغ و هم به بهره انباشته‌شده دوره‌های قبلی اعمال می‌شود.

وامی که از نظر وام‌دهنده کم‌ریسک تلقی شود، نرخ بهره پایین‌تری خواهد داشت. وامی که پرریسک تلقی شود، نرخ بهره بالاتری خواهد داشت.

APY نرخ بهره‌ای است که از یک حساب پس‌انداز یا گواهی سپرده در بانک یا اتحادیه اعتباری به دست می‌آید. حساب‌های پس‌انداز و گواهی‌های سپرده از بهره مرکب استفاده می‌کنند.

درک نرخ‌های بهره

در وام‌دهی، بهره هزینه‌ای است که وام‌گیرنده برای استفاده از یک دارایی می‌پردازد. دارایی‌های قرض گرفته‌شده می‌توانند شامل پول نقد، کالاهای مصرفی، وسایل نقلیه و املاک باشند. به همین دلیل، نرخ بهره را می‌توان به عنوان "هزینه پول" در نظر گرفت. نرخ‌های بهره بالاتر، قرض گرفتن همان مقدار پول را گران‌تر می‌کند.نرخ‌های بهره در اکثر معاملات وام‌دهی یا وام‌گیری اعمال می‌شوند. افراد برای خرید خانه، تأمین مالی پروژه‌ها، راه‌اندازی یا تأمین مالی کسب‌وکارها یا پرداخت شهریه دانشگاه وام می‌گیرند. کسب‌وکارها برای تأمین مالی پروژه‌های سرمایه‌ای و گسترش عملیات خود با خرید دارایی‌های ثابت و بلندمدت مانند زمین، ساختمان و ماشین‌آلات وام می‌گیرند. مبلغ وام گرفته‌شده یا به صورت یکجا در یک تاریخ از پیش تعیین‌شده یا به صورت اقساط دوره‌ای بازپرداخت می‌شود.برای وام‌ها، نرخ بهره به اصل مبلغ وام اعمال می‌شود. نرخ بهره هزینه بدهی برای وام‌گیرنده و نرخ بازده برای وام‌دهنده است. مبلغی که باید بازپرداخت شود معمولاً بیشتر از مبلغ وام گرفته‌شده است، زیرا وام‌دهندگان برای از دست دادن امکان استفاده از پول در طول دوره وام، غرامت می‌خواهند. وام‌دهنده می‌توانست در آن دوره به جای ارائه وام، وجوه را سرمایه‌گذاری کند که در نتیجه از آن دارایی درآمد کسب می‌کرد. تفاوت بین کل مبلغ بازپرداخت و مبلغ اصلی وام، بهره‌ای است که دریافت می‌شود.هنگامی که وام از نظر وام‌دهنده کم‌ریسک تلقی شود، معمولاً نرخ بهره پایین‌تری برای وام‌گیرنده در نظر گرفته می‌شود. اگر وام پرریسک تلقی شود، نرخ بهره‌ای که برای وام‌گیرنده در نظر گرفته می‌شود، بالاتر خواهد بود.

مهم

ریسک معمولاً زمانی ارزیابی می‌شود که وام‌دهنده به امتیاز اعتباری وام‌گیرنده بالقوه نگاه می‌کند، به همین دلیل داشتن یک امتیاز اعتباری عالی اگر می‌خواهید واجد شرایط بهترین وام‌ها باشید، مهم است.

نرخ بهره ساده

اگر شما یک وام ۳۰۰,۰۰۰ دلاری از بانک دریافت کنید و قرارداد وام تصریح کند که نرخ بهره وام ۴٪ بهره ساده است، این بدان معناست که شما باید مبلغ اصلی وام ۳۰۰,۰۰۰ دلار + (۴٪ × ۳۰۰,۰۰۰ دلار) = ۳۰۰,۰۰۰ دلار + ۱۲,۰۰۰ دلار = ۳۱۲,۰۰۰ دلار به بانک پرداخت کنید.

مثال بالا بر اساس فرمول بهره ساده سالانه محاسبه شده است که عبارت است از:

بهره ساده = اصل مبلغ × نرخ بهره × زمان

فردی که وام گرفته است، در پایان سال باید ۱۲,۰۰۰ دلار بهره پرداخت کند، با این فرض که قرارداد وام فقط یک ساله بوده است. اگر وام یک وام مسکن ۳۰ ساله بود، پرداخت بهره به این صورت محاسبه می‌شود:

بهره ساده = ۳۰۰,۰۰۰ دلار × ۴٪ × ۳۰ = ۳۶۰,۰۰۰ دلار

نرخ بهره ساده ۴٪ سالانه به معنای پرداخت بهره سالانه ۱۲,۰۰۰ دلار است. پس از ۳۰ سال، وام‌گیرنده ۱۲,۰۰۰ دلار × ۳۰ سال = ۳۶۰,۰۰۰ دلار بهره پرداخت کرده است.

نرخ بهره مرکب

برخی از وام‌دهندگان روش بهره مرکب را ترجیح می‌دهند، که به این معنی است که وام‌گیرنده بهره بیشتری پرداخت می‌کند. بهره مرکب، که به آن بهره روی بهره نیز گفته می‌شود، هم به اصل مبلغ و هم به بهره انباشته‌شده در دوره‌های قبلی اعمال می‌شود. بانک فرض می‌کند که در پایان سال اول، وام‌گیرنده اصل مبلغ به اضافه بهره آن سال را بدهکار است. بانک همچنین فرض می‌کند که در پایان سال دوم، وام‌گیرنده اصل مبلغ به اضافه بهره سال اول به اضافه بهره روی بهره سال اول را بدهکار است.بهره‌ای که در روش مرکب بدهکار هستید، بیشتر از بهره‌ای است که با استفاده از روش بهره ساده بدهکار هستید. بهره به صورت ماهانه بر اصل مبلغ، از جمله بهره انباشته‌شده از ماه‌های قبل، محاسبه می‌شود. برای دوره‌های زمانی کوتاه‌تر، محاسبه بهره برای هر دو روش مشابه خواهد بود. با افزایش زمان وام‌دهی، تفاوت بین این دو نوع محاسبه بهره افزایش می‌یابد.با استفاده از مثال بالا، در پایان ۳۰ سال، کل بهره بدهکار تقریباً ۶۷۳,۰۱۹ دلار برای وام ۳۰۰,۰۰۰ دلاری با نرخ بهره ۴٪ است.

فرمول زیر برای محاسبه بهره مرکب قابل استفاده است:

بهره مرکب = p × [(۱ + نرخ بهره)n − ۱]

که در آن:

p = اصل مبلغ

n = تعداد دوره‌های ترکیب بهره

بیایید مثال دیگری را بررسی کنیم. جایاتی یک وام سه ساله به مبلغ ۱۰,۰۰۰ دلار با نرخ بهره ۵٪ که سالانه ترکیب می‌شود، دریافت می‌کند. در پایان، همانطور که در محاسبه زیر نشان داده شده است، او ۱,۵۷۶.۲۵ دلار بهره برای وام پرداخت می‌کند:

$۱۰,۰۰۰ [(۱ + ۰.۰۵)^۳ − ۱] = $۱۰,۰۰۰ [۱.۱۵۷۶۲۵ − ۱] = $۱,۵۷۶.۲۵

بهره مرکب و حساب‌های پس‌انداز

هنگامی که با استفاده از حساب پس‌انداز پول پس‌انداز می‌کنید، بهره مرکب مطلوب است. بهره به دست آمده از این حساب‌ها ترکیب می‌شود و به عنوان غرامت برای صاحب حساب در ازای اجازه دادن به بانک برای استفاده از وجوه سپرده‌شده عمل می‌کند.به عنوان مثال، اگر شما ۵۰۰,۰۰۰ دلار در یک حساب پس‌انداز با سود بالا سپرده‌گذاری کنید، بانک می‌تواند ۳۰۰,۰۰۰ دلار از این وجوه را برای استفاده به عنوان وام مسکن برداشت کند. برای جبران خسارت شما، بانک سالانه ۵٪ سود به حساب واریز می‌کند. بنابراین، در حالی که بانک ۸٪ از وام‌گیرنده دریافت می‌کند، ۵٪ به شما، صاحب حساب، پرداخت می‌کند و ۳٪ سود خالص برای خود به دست می‌آورد. در واقع، پس‌اندازکنندگان به بانک پول قرض می‌دهند که به نوبه خود، در ازای بهره، وجوهی را در اختیار وام‌گیرندگان قرار می‌دهد.

APR در مقابل APY

نرخ‌های بهره وام‌های مصرفی معمولاً به عنوان نرخ درصد سالانه (APR) ذکر می‌شوند. این نرخ بازدهی است که وام‌دهندگان برای امکان قرض دادن پول خود مطالبه می‌کنند. به عنوان مثال، نرخ بهره کارت‌های اعتباری به عنوان APR ذکر می‌شود. در مثال بالا، ۴٪ APR برای وام مسکن است. APR بهره مرکب را برای سال در نظر نمی‌گیرد.بازده درصد سالانه (APY) نرخ بهره‌ای است که از یک حساب پس‌انداز یا گواهی سپرده در بانک یا اتحادیه اعتباری به دست می‌آید. این نرخ بهره ترکیب بهره را در نظر می‌گیرد.

نرخ‌های بهره چگونه تعیین می‌شوند؟

نرخ بهره‌ای که بانک‌ها دریافت می‌کنند، توسط عوامل متعددی از جمله وضعیت اقتصادی تعیین می‌شود. بانک مرکزی یک کشور (به عنوان مثال، فدرال رزرو در ایالات متحده) نرخ بهره را تعیین می‌کند که هر بانک از آن برای تعیین محدوده APR پیشنهادی خود استفاده می‌کند. هنگامی که بانک مرکزی نرخ‌های بهره را در سطح بالایی تعیین می‌کند، هزینه بدهی افزایش می‌یابد. هنگامی که هزینه بدهی بالا باشد، افراد را از وام گرفتن منصرف می‌کند و تقاضای مصرف‌کننده را کاهش می‌دهد. نرخ‌های بهره تمایل دارند با تورم افزایش یابند.در یک اقتصاد با نرخ بهره بالا، کسب‌وکارها دسترسی محدودی به تأمین مالی سرمایه از طریق بدهی دارند، که می‌تواند منجر به انقباض اقتصادی شود.اقتصادها اغلب در دوره‌های نرخ بهره پایین تحریک می‌شوند زیرا وام‌گیرندگان به وام‌ها با نرخ‌های ارزان دسترسی دارند. از آنجایی که نرخ‌های بهره پس‌انداز پایین است، کسب‌وکارها و افراد بیشتر احتمال دارد که هزینه کنند و وسایل سرمایه‌گذاری پرریسک‌تری مانند سهام را خریداری کنند. این هزینه‌کرد اقتصاد را تقویت می‌کند و تزریقی به بازارهای سرمایه می‌کند که منجر به گسترش اقتصادی می‌شود.در حالی که دولت‌ها نرخ‌های بهره پایین‌تر را ترجیح می‌دهند، این نرخ‌ها در نهایت منجر به عدم تعادل بازار می‌شوند، جایی که تقاضا از عرضه پیشی می‌گیرد و باعث تورم می‌شود. هنگامی که تورم رخ می‌دهد، نرخ‌های بهره افزایش می‌یابد، که ممکن است مربوط به قانون والراس باشد.

۶.۸۵%

میانگین نرخ بهره برای وام مسکن ۳۰ ساله با نرخ ثابت در فوریه ۲۰۲۵. این رقم اندکی کمتر از ۶.۹۰% در سال قبل است.

نرخ‌های بهره و نژاد

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد افراد سفیدپوست بیشتر برای وام مسکن تأیید می‌شوند. داده‌های گزارش‌شده تحت قانون افشای اطلاعات وام مسکن، جامع‌ترین اطلاعات عمومی موجود در مورد فعالیت بازار وام مسکن، نشان داد که متقاضیان سیاه پوست، اسپانیایی تبار و آسیایی در سال ۲۰۲۳ به ترتیب ۱۷.۱٪، ۱۲.۱٪ و ۹.۷٪ از درخواست‌های وام مسکن معمولی آن‌ها رد شده است. در مقابل، نرخ رد درخواست برای متقاضیان سفیدپوست پایین‌تر و ۶.۸٪ بوده است.شواهد تبعیض در نرخ بهره در وام‌های مسکن توسط منابع دیگر، از جمله دانشگاه هاروارد و مؤسسه شهری، تأیید شده است. این منابع در سال ۲۰۲۲ دریافتند که میانگین نرخ بهره‌ای که از صاحب خانه‌های سیاه پوست دریافت می‌شود، ۳۳ واحد پایه بالاتر از میانگین نرخ بهره برای صاحب خانه‌های سفیدپوست است و آن‌ها حدود ۲۵۰ دلار بیشتر در سال بهره پرداخت می‌کنند.همه با این یافته‌ها موافق نیستند. مطالعه‌ای توسط اقتصاددانان هیئت مدیره فدرال رزرو به این نتیجه رسید که هیچ گروه نژادی از رفتار ترجیحی برخوردار نیست و نویسندگان آن حدس می‌زنند که گزارش اختلافات در جاهای دیگر ممکن است به دلیل تمایل بسیاری از وام‌گیرندگان سیاه پوست و اسپانیایی تبار به انتخاب نرخ‌های بهره کمی بالاتر در ازای هزینه‌های اولیه کمتر باشد.هیئت مدیره فدرال رزرو معتقد است که تبعیض در حال بهبود است و بخشی از این امر را ناشی از افزایش پذیره‌نویسی خودکار و اجرای دقیق‌تر قانون مسکن عادلانه و قانون فرصت اعتباری برابر می‌داند.

چرا نرخ‌های بهره وام‌های ۳۰ ساله بالاتر از وام‌های ۱۵ ساله است؟

نرخ‌های بهره تابعی از ریسک نکول و هزینه فرصت است. وام‌ها و بدهی‌های طولانی‌تر ذاتاً پرریسک‌تر هستند، زیرا زمان بیشتری برای نکول وام‌گیرنده وجود دارد. در عین حال، هزینه فرصت نیز در دوره‌های زمانی طولانی‌تر بیشتر است، زیرا اصل مبلغ مسدود شده و نمی‌توان از آن برای اهداف دیگر استفاده کرد.

فدرال رزرو چگونه از نرخ‌های بهره استفاده می‌کند؟

فدرال رزرو، به همراه سایر بانک‌های مرکزی در سراسر جهان، از نرخ‌های بهره به عنوان ابزار سیاست پولی استفاده می‌کند. بانک مرکزی با افزایش هزینه استقراض بین بانک‌های تجاری، می‌تواند بر بسیاری از نرخ‌های بهره دیگر، مانند نرخ‌های بهره وام‌های شخصی، وام‌های تجاری و وام‌های مسکن تأثیر بگذارد. این امر به طور کلی استقراض را گران‌تر می‌کند و تقاضا برای پول را کاهش داده و اقتصاد داغ را خنک می‌کند. از سوی دیگر، کاهش نرخ‌های بهره، استقراض پول را آسان‌تر می‌کند و باعث تحریک هزینه‌کرد و سرمایه‌گذاری می‌شود.

چرا قیمت اوراق قرضه واکنش معکوس به تغییرات نرخ بهره نشان می‌دهد؟

اوراق قرضه یک ابزار بدهی است که معمولاً نرخ بهره ثابتی را در طول عمر خود پرداخت می‌کند. فرض کنید نرخ‌های بهره رایج ۵٪ است. اگر قیمت یک اوراق قرضه برابر با ۱۰۰۰ دلار باشد و نرخ بهره (کوپن) آن ۵٪ باشد، سالانه ۵۰ دلار به دارندگان اوراق پرداخت خواهد کرد. اگر نرخ‌های بهره به ۱۰٪ افزایش یابد، اوراق قرضه جدید منتشر شده دو برابر پرداخت خواهند کرد، یعنی ۱۰۰ دلار به ازای هر ۱۰۰۰ دلار ارزش اسمی. یک اوراق قرضه موجود که فقط ۵۰ دلار پرداخت می‌کند، باید با تخفیف زیادی به فروش برسد تا کسی بخواهد آن را بخرد. به همین ترتیب، اگر نرخ‌های بهره به ۱٪ کاهش یابد، اوراق قرضه جدید فقط ۱۰ دلار به ازای هر ۱۰۰۰ دلار ارزش اسمی پرداخت خواهند کرد. از این رو، اوراق قرضه ای که ۵۰ دلار پرداخت می‌کند، تقاضای زیادی خواهد داشت و قیمت آن بسیار بالا خواهد رفت.

نتیجه نهایی

نرخ بهره هزینه بدهی برای وام‌گیرنده و نرخ بازده برای وام‌دهنده است. هنگامی که وام می‌گیرید، انتظار می‌رود مبلغی اضافی به عنوان غرامت به نهادی که به شما پول قرض می‌دهد، پرداخت کنید. به همین ترتیب، اگر در یک حساب پس‌انداز پول واریز کنید، مؤسسه مالی ممکن است به شما پاداش دهد زیرا می‌تواند از بخشی از این پول برای دادن وام‌های بیشتر به مشتریان خود استفاده کند.این هزینه‌ها یا پرداخت‌ها بهره نامیده می‌شوند و با نرخ مشخصی اعمال می‌شوند.

نویسنده: علی حسین پور
اشتراک‌گذاری:

نظرات کاربران

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده — اولین نفر باشید.