سود ناخالص سهام چیست؟

سود ناخالص سهام (Gross Dividends) چیست؟

سود ناخالص سهام مفهومی شبیه به «درآمد ناخالص» دارد و به مجموع تمام سودهایی گفته می‌شود که یک سرمایه‌گذار در طول سال برای اهداف مالیاتی دریافت کرده است. این سود شامل تمام پرداخت‌های نقدی معمول شرکت‌ها، توزیع سود سرمایه‌ای (مثلاً از فروش دارایی‌ها)، و همچنین سودهایی است که ممکن است از مالیات معاف باشند. همه این مبالغ پیش از کسر مالیات، هزینه‌ها و کارمزدها محاسبه می‌شوند.

نکات کلیدی

• سود ناخالص برای اهداف مالیاتی شامل تمام سودهای نقدی، سود سرمایه‌ای و توزیع‌های معاف از مالیات است.

• این مبلغ ممکن است بر اساس نوع سود (مثلاً سودهای مشمول تخفیف مالیاتی) و هزینه‌های دریافت آن تعدیل شود.

• سرمایه‌گذاران در ایالات متحده از فرم 1099-DIV سازمان مالیات (IRS) برای محاسبه میزان سود و درآمد مشمول مالیات استفاده می‌کنند.

درک سود تقسیمی ناخالص

در ایالات متحده، سودهای تقسیمی ناخالصی که به سرمایه‌گذاران پرداخت می‌شود معمولاً در فرم مالیاتی IRS 1099-DIV گزارش می‌شود. در این فرم، سودهای عادی در بخش 1a ثبت می‌شوند، در حالی که انواع دیگر درآمد حاصل از سود تقسیمی در بخش‌های دیگر آمده‌اند. همه‌ی سودهای تقسیمی در حالت عادی، سود "عادی" محسوب می‌شوند مگر آنکه به‌طور مشخص به‌عنوان "سود واجد شرایط" (qualified dividends) طبقه‌بندی شده باشند. بخش 1b مربوط به گزارش همین سودهای واجد شرایط است و نشان می‌دهد چه بخشی از مبلغ ذکرشده در بخش 1a ممکن است شامل نرخ مالیات کاهش‌یافته بر درآمد سرمایه‌ای شود. بخش 3 نیز به توزیع‌هایی اختصاص دارد که به‌عنوان سود تقسیمی در نظر گرفته نمی‌شوند.

فرم 1099-DIV باید برای هر فردی ارسال شود که در طول سال حداقل ۱۰ دلار سود تقسیمی (از جمله سودهای سرمایه‌ای و سودهای معاف از مالیات) یا سایر پرداخت‌ها را از سهام دریافت کرده باشد؛ همچنین اگر مالیاتی بابت سودها به دلیل تعلق به کشور خارجی کسر شده باشد، این فرم ارسال می‌شود. البته همه‌ی سودهایی که در 1099-DIV گزارش می‌شوند، الزاماً در فرم Schedule B وارد نمی‌شوند.

در بسیاری از کشورها، درآمد حاصل از سود تقسیمی با نرخ مالیاتی پایین‌تری نسبت به درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود. به همین دلیل، برخی سرمایه‌گذاران به سهام‌هایی علاقه‌مند می‌شوند که سود تقسیمی پرداخت می‌کنند تا از مزایای مالیاتی بهتر بهره‌مند شوند. مقدار مالیاتی که بابت سودهای تقسیمی باید پرداخت شود، به کل درآمد فرد و نیز به نوع سود (واجد شرایط یا غیرواجد شرایط) بستگی دارد.

نمونه‌ای از تفاوت بین سود ناخالص و خالص

فرض کنیم شرکت ABCXYZ تصمیم می‌گیرد به ازای هر سهم، ۱٫۲۰ دلار سود تقسیمی پرداخت کند. یعنی اگر کسی ۱٬۰۰۰ سهم از این شرکت داشته باشد، مجموع سودی که در سال دریافت می‌کند، ۱٬۲۰۰ دلار خواهد بود (سود ناخالص). معمولاً شرکت‌های آمریکایی این سودها را به‌صورت فصلی پرداخت می‌کنند، در حالی که شرکت‌های خارج از آمریکا اغلب به‌صورت سالانه یا نیم‌سالانه پرداخت می‌کنند.

حال اگر این سود تقسیمی یک سود عادی باشد و با نرخ مالیاتی ۳۵ درصد مشمول مالیات شود و ۲ درصد دیگر هم صرف کارمزد و هزینه‌ها شود، سود خالص دریافتی فرد تنها ۷۵۶ دلار خواهد بود. اما اگر سود پرداختی از نوع "واجد شرایط" باشد و فقط با نرخ ۱۵ درصد مالیات محاسبه شود، سود خالص دریافتی به ۹۹۶ دلار می‌رسد.