فاز انباشت دو معنا برای سرمایه‌گذاران و افرادی که برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کنند، دارد. این فاز به دوره‌ای اشاره دارد که در آن یک فرد مشغول کار، برنامه‌ریزی، و در نهایت افزایش ارزش سرمایه‌گذاری خود از طریق پس‌انداز است. فاز انباشت سپس با فاز توزیع دنبال می‌شود، که در آن بازنشستگان شروع به دسترسی و استفاده از وجوه خود می‌کنند.
نکات کلیدی
- فاز انباشت به دوره‌ای در زندگی یک فرد اشاره دارد که در آن برای بازنشستگی پس‌انداز می‌کند.
- انباشت قبل از فاز توزیع رخ می‌دهد، زمانی که فرد بازنشسته شده و پول را خرج می‌کند.
- فاز انباشت همچنین به دوره‌ای اشاره دارد که در آن سرمایه‌گذار مستمری در حال افزایش ارزش نقدی مستمری است. (فاز مستمری‌سازی، زمانی که پرداخت‌ها توزیع می‌شوند، پس از دوره انباشت می‌آید.)
- طول فاز انباشت بر اساس زمانی که فرد شروع به پس‌انداز می‌کند و زمانی که قصد بازنشستگی دارد، متفاوت خواهد بود.
چگونگی عملکرد فاز انباشت
فاز انباشت همچنین دوره خاصی است که در آن سرمایه‌گذار مستمری در مراحل اولیه افزایش ارزش نقدی مستمری قرار دارد. این فاز ایجاد، با فاز مستمری‌سازی دنبال می‌شود، جایی که پرداخت‌ها به مستمری‌بگیر پرداخت می‌شود.
فاز انباشت اساساً زمانی آغاز می‌شود که یک فرد شروع به پس‌انداز برای بازنشستگی می‌کند و زمانی پایان می‌یابد که شروع به برداشت توزیع‌ها می‌کند. برای بسیاری از افراد، این فاز از زمانی آغاز می‌شود که زندگی کاری خود را شروع می‌کنند و زمانی پایان می‌یابد که از دنیای کار بازنشسته می‌شوند. ممکن است پس‌انداز برای بازنشستگی حتی قبل از شروع فاز کاری زندگی فرد، مانند زمانی که دانشجو است، آغاز شود، اما این معمول نیست. به طور معمول، پیوستن به نیروی کار با شروع فاز انباشت همزمان است.
اهمیت فاز انباشت
هرچه فرد زودتر فاز انباشت را آغاز کند، بهتر است، زیرا تفاوت مالی بلندمدت بین شروع پس‌انداز در دهه 20 زندگی در مقابل دهه 30 زندگی قابل‌توجه است. به تعویق انداختن مصرف با پس‌انداز در طول دوره انباشت، اغلب میزان مصرفی که فرد بعداً می‌تواند داشته باشد را افزایش می‌دهد. هرچه دوره انباشت زودتر در زندگی شما باشد، مزایای بیشتری خواهید داشت، مانند سود مرکب و حفاظت از چرخه‌های تجاری.
از نظر مستمری‌ها، وقتی فردی پول را در یک مستمری برای تأمین درآمد بازنشستگی سرمایه‌گذاری می‌کند، در دوره انباشت طول عمر مستمری قرار دارد. هرچه در طول فاز انباشت سرمایه‌گذاری بیشتری انجام شود، در فاز مستمری‌سازی دریافت بیشتری خواهد شد.
نمونه‌های واقعی
جریان‌های درآمدی متعددی وجود دارد که یک فرد می‌تواند در طول فاز انباشت ایجاد کند، از زمانی که برای اولین بار وارد نیروی کار می‌شود، یا در برخی موارد، زودتر. در اینجا چند گزینه محبوب‌تر آورده شده است:
- تأمین اجتماعی: این یک کسورات است که به طور خودکار از هر چک حقوقی که دریافت می‌کنید کسر می‌شود.
- 401(k): این یک سرمایه‌گذاری اختیاری با تعویق مالیاتی است که می‌تواند به صورت چک‌به‌چک، ماهانه، یا سالانه انجام شود، مشروط بر اینکه کارفرمای شما چنین گزینه‌ای را ارائه دهد. مقداری که می‌توانید کنار بگذارید دارای محدودیت‌های سالانه است و همچنین به درآمد، سن، و وضعیت تأهل شما بستگی دارد.
- حساب‌های بازنشستگی فردی (IRAs): یک حساب بازنشستگی فردی می‌تواند قبل از مالیات یا بعد از مالیات باشد، بسته به گزینه‌ای که انتخاب می‌کنید. مقداری که می‌توانید سرمایه‌گذاری کنید سال به سال تغییر می‌کند، همان‌طور که توسط اداره مالیات داخلی (IRS) تعیین شده است، و به درآمد، سن، و وضعیت تأهل شما بستگی دارد.
- پرتفوی سرمایه‌گذاری: این به دارایی‌های سرمایه‌گذار اشاره دارد، که می‌تواند شامل دارایی‌هایی مانند سهام، اوراق قرضه دولتی و شرکتی، اسناد خزانه، تراست‌های سرمایه‌گذاری املاک (REITs)، صندوق‌های قابل‌معامله در بورس (ETFs)، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، و گواهی‌های سپرده باشد. گزینه‌ها، مشتقات، و کالاهای فیزیکی مانند املاک، زمین، و الوار نیز می‌توانند در این لیست گنجانده شوند.
- مستمری‌های با پرداخت معوق: این مستمری‌ها رشد با تعویق مالیاتی را با نرخ بازده ثابت یا متغیر ارائه می‌دهند. آن‌ها به افراد اجازه می‌دهند پرداخت‌های ماهانه یا یک‌جا به یک شرکت بیمه انجام دهند در ازای درآمد تضمین‌شده در آینده، معمولاً 10 سال یا بیشتر.
- بیمه‌نامه‌های عمر: برخی بیمه‌نامه‌ها می‌توانند برای بازنشستگی مفید باشند، مانند زمانی که فرد سالانه مبلغ ثابت پس از مالیات را پرداخت می‌کند که بر اساس یک شاخص بازار خاص رشد می‌کند. بیمه‌نامه باید از نوعی باشد که به فرد اجازه دهد در بازنشستگی اصل سرمایه و هر گونه ارزش‌افزایی را از بیمه‌نامه اساساً بدون مالیات برداشت کند.
نظرات کاربران