اصطلاح «تمام خطرها» به نوعی بیمه اشاره دارد که بهصورت خودکار تمامی خطراتی را که بهطور صریح در قرارداد استثنا نشدهاند، پوشش میدهد. به عنوان مثال، اگر بیمهنامهی منزل با پوشش «تمام خطر» بهصراحت خسارت ناشی از سیل را مستثنی نکرده باشد، در صورت وقوع سیل و وارد شدن خسارت، خانه تحت پوشش بیمه خواهد بود.
این نوع بیمه فقط در بازار بیمههای اموال و حوادث (Property-Casualty) موجود است.
نکات کلیدی
- بیمهی تمام خطرها نوعی پوشش جامع است که در حوزهی بیمهی اموال و حوادث ارائه میشود.
- «تمام خطرها» و «خطرات نامبرده شده» (Named Perils) دو نوع متداول بیمه برای صاحبان خانه و کسبوکارها هستند.
- در بیمهی تمام خطر، بیمهگذار میتواند بابت هر حادثهای که در قرارداد بهطور مستقیم استثنا نشده، درخواست خسارت کند.
- بیمهگذار معمولاً میتواند با پرداخت مبلغ بیشتر، پوششهای اضافی (رایدر یا فلوتر) را برای خطراتی که در ابتدا مستثنی شدهاند، به قرارداد اضافه کند.
- بیمهی تمام خطر در تضاد با بیمهی خطرات نامبرده شده است که فقط خطرات مشخصشده در بیمهنامه تحت پوشش هستند.
درک بهتر بیمهی تمام خطرها
شرکتهای بیمه معمولاً دو نوع پوشش برای املاک ارائه میدهند: بیمهی خطرات نامبرده و بیمهی تمام خطرها. در بیمهی خطرات نامبرده، تنها خطراتی که بهطور صریح در بیمهنامه ذکر شدهاند، تحت پوشش هستند.
مثلاً اگر در قرارداد آمده باشد که فقط خسارت ناشی از آتشسوزی یا خرابکاری پوشش دارد، فردی که دچار خسارت ناشی از سیل شود نمیتواند ادعای خسارت کند، چون سیل در فهرست خطرات ذکر نشده است. در این نوع قرارداد، بار اثبات بر عهدهی بیمهگذار است.
در مقابل، در بیمهی تمام خطر، بیمهنامه تمامی خطرات را بهجز آنهایی که مشخصاً مستثنی شدهاند پوشش میدهد. در این قرارداد، بهجای آنکه پوششها ذکر شوند، استثناها ذکر میشوند. بنابراین هر خطر نامذکرنشده در لیست استثناها، بهصورت پیشفرض تحت پوشش است.
برخی از رایجترین خطراتی که معمولاً در بیمهنامههای «تمام خطر» مستثنا میشوند عبارتاند از:
- زلزله
- جنگ
- مصادره یا تخریب توسط دولت
- استهلاک
- آلودگی
- خطرات هستهای
- زیان ناشی از بازار (مثل کاهش قیمت بازار)
افراد یا کسبوکارهایی که خواهان پوشش برای این موارد مستثنی هستند، میتوانند با پرداخت هزینهی بیشتر، آن خطر خاص را از طریق یک الحاقیه (rider) یا پیوست (floater) به قرارداد اضافه کنند.
نکته: بیمهی تمام خطر با اسامی دیگری مانند بیمهی باز (Open Perils)، بیمهی جامع (Comprehensive Insurance) و بیمهی کلیه خطرات نیز شناخته میشود.
اثبات خسارت (Burden of Proof)
مبنای آغاز تعهد پرداخت در بیمهی تمام خطر، وقوع خسارت یا آسیب فیزیکی به دارایی است.
بیمهگذار باید ابتدا ثابت کند که خسارت فیزیکی رخ داده است؛ پس از آن، نوبت به شرکت بیمه میرسد که ثابت کند خسارت در فهرست استثناها قرار دارد و بنابراین تحت پوشش نیست.
برای مثال، اگر کسبوکاری دچار قطعی برق شود و ادعای خسارت کند و استنادش به «زیان فیزیکی» باشد، ممکن است شرکت بیمه درخواست را رد کند و بگوید که تنها استفادهنشدن از دارایی به دلیل قطعی برق، معادل خسارت فیزیکی به آن دارایی نیست.
ملاحظات ویژه
از آنجا که بیمهی تمام خطر جامعترین نوع پوشش است و از طیف گستردهای از خطرات احتمالی محافظت میکند، هزینهی آن نیز نسبتاً بالاتر است. بنابراین، هزینهی بیمه باید در برابر احتمال وقوع خسارت سنجیده شود.
امکان ترکیب دو نوع بیمه نیز وجود دارد. مثلاً یک بیمهگذار ممکن است:
- برای ساختمان خود بیمهی تمام خطر داشته باشد
- اما برای اموال شخصی داخل ساختمان، بیمهی خطرات نامبرده شده
توصیه میشود همهی افراد حتماً بندهای دقیق بیمهنامه را با دقت مطالعه کنند تا بدانند چه مواردی مستثنی هستند.
همچنین باید توجه داشت که فقط بهخاطر اینکه نام بیمهنامه «تمام خطر» است، بهمعنای پوشش «همه چیز» نیست. چرا که وجود استثناها، سطح واقعی پوشش را محدود میکند. بنابراین همیشه فهرست استثناها را بررسی کنید.
سایر پرسشهای رایج
معنای بیمهی تمام خطر چیست؟
بیمهی تمام خطر نوعی پوشش بیمهای است که تنها زمانی خسارتی را پوشش نمیدهد که آن خطر بهطور مشخص در قرارداد مستثنی شده باشد. برای مثال، اگر در قرارداد از آسیب ناشی از افتادن درخت نام برده نشده باشد، و درختی روی ملک بیمهشده بیفتد، خسارت تحت پوشش قرار میگیرد.
چهار نوع اصلی بیمه کداماند؟
در حالی که برای تقریباً همه چیز بیمه وجود دارد، اما چهار نوع بیمه بیشتر از همه مورد استفادهی افراد قرار میگیرند:
- بیمهی عمر
- بیمهی خودرو
- بیمهی سلامت
- بیمهی ناتوانی بلندمدت
در صورتیکه فرد مالک داراییهای باارزشی مانند خانه، جواهرات یا کلکسیون باشد، به بیمههای تخصصی بیشتری نیاز خواهد داشت.
خطرات تمامخطر (All Risk Perils) چیست؟
عبارت «خطرات تمامخطر» بهعنوان معادلی برای بیمهی تمامخطر استفاده میشود. در اینجا فرض بر این است که تمام خطرها بهجز موارد استثنا، تحت پوشش قرار دارند. این نوع بیمهها بهدلیل ریسک بالا برای شرکتهای بیمه، نادر هستند و معمولاً شامل فهرستی از استثناها حتی در بیمهنامهی تمامخطر هم میشوند.
جمعبندی
بیمهی تمام خطر، نوعی بیمه است که هر حادثهای را که بهطور مشخص در قرارداد مستثنا نشده، پوشش میدهد.
این نوع بیمه، مسئولیت بالایی را متوجه شرکت بیمه میکند و به همین دلیل، کمتر از بیمهی خطرات نامبرده شده رایج است. در حالی که بیمهی خطرات نامبرده، دقیقاً ذکر میکند چه چیزی تحت پوشش است، بیمهی تمام خطر تنها میگوید چه چیزی تحت پوشش نیست—و باقی موارد را شامل میشود.















نظرات کاربران