بند ملتهای برخوردار (Most-Favored-Nation - MFN) شرطی است که یک کشور را ملزم میکند امتیازی تجاری که به یک شریک تجاری اعطا میکند، به همه شرکای تجاری دیگر نیز گسترش دهد. این بند که قرنهاست در معاهدات تجاری استفاده میشود، همراه با اصل برابری جهانی، اساس سازمان تجارت جهانی (WTO) را تشکیل میدهد.
در قوانین تجاری ایالات متحده، درمان ملتهای برخوردار اکنون بهعنوان "روابط تجاری عادی دائمی" توصیف میشود تا از این تصور که وضعیت ترجیحی اعطا میکند، اجتناب شود.
با ظهور بلوک تجاری منطقهای NAFTA (و جانشین آن که در ایالات متحده به نام USMCA شناخته میشود)، "ملتهای برخوردار" برای توصیف وضعیت واردات غیرواجد شرایط که مشمول تعرفهها هستند، استفاده شده است. این اصطلاح به حقوق تجاری نیز گسترش یافته است، جایی که برای اشاره به الزام به درمان برابر برای همه مشتریان استفاده میشود.
نکات کلیدی
- بند MFN یک کشور را ملزم میکند که شرایط تجاری یکسانی را به همه شرکای تجاری گسترش دهد.
- بند MFN اصل بنیادی سازمان تجارت جهانی است، با استثناهای قابلتوجهی تحت قوانین WTO.
- ایالات متحده فقط به کوبا و کره شمالی وضعیت تجاری MFN را اعطا نمیکند.
- از دست دادن وضعیت MFN یک کشور را در معرض تعرفههای وارداتی تبعیضآمیز بر محصولاتش قرار میدهد.
شناخت بند ملتهای برخوردار (MFN)
در تجارت بینالمللی، درمان MFN مترادف با سیاست تجاری غیرتبعیضآمیز است. به عنوان مثال، اگر کشوری عضو WTO تعرفهای را برای یک محصول خاص برای یک شریک تجاری کاهش دهد یا حذف کند، بند MFN معاهده آن کشور را ملزم میکند که همان درمان را به همه اعضای سازمان گسترش دهد.
توجه داشته باشید که تحت MFN هیچ الزامی برای متقابل بودن امتیاز تجاری وجود ندارد: کشورهایی که از تعرفه پایینتر بهرهمند میشوند، ملزم نیستند بهطور خودکار تعرفههای خود را در ازای آن کاهش دهند، اگرچه این میتواند تحت توافقهای تجاری رخ دهد.
WTO استثناهای زیر را از مفاد MFN ارائه میدهد:
- بلوکهای تجاری مانند USMCA و اتحادیه اروپا، که مجاز به تبعیض علیه واردات از خارج از بلوک هستند.
- موانع تجاری در پاسخ به رقابت ناعادلانه.
- ترجیحات تجاری اعطا شده به کشورهای در حال توسعه.
- تجارت خدمات، بهصورت محدود.
مهم: بند MFN سازمان تجارت جهانی به بلوکهای تجاری منطقهای مانند اتحادیه اروپا و USMCA (جانشین NAFTA) اجازه میدهد هنگام تعیین تعرفهها علیه واردات از خارج از بلوک تبعیض قائل شوند.
تکامل بند MFN در سیاست تجاری ایالات متحده
در ایالات متحده، اصلاحیه جکسون-وانیک در قانون تجارت 1974 مزایای تجاری وضعیت ملتهای برخوردار را برای اقتصادهای غیربازاری که مهاجرت را محدود میکردند، رد کرد. این اصلاحیه ابتدا برای اتحاد جماهیر شوروی، چین و ویتنام، در میان دیگران، اعمال شد. اصلاحیه جکسون-وانیک برای چین در سال 2002 و برای ویتنام در سال 2006 لغو شد. در سال 2012، قانون ماگنیتسکی اصلاحیه جکسون-وانیک را در مورد روسیه لغو کرد و روابط تجاری ایالات متحده و روسیه را عادی کرد.
اصلاحیه جکسون-وانیک همچنان برای آذربایجان، بلاروس، قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان، مشروط به معافیت سالانه رئیسجمهور، در حال اجرا است.
تنها کشورهایی که در حال حاضر واجد شرایط روابط تجاری عادی یا وضعیت تجاری MFN نیستند، کوبا و کره شمالی هستند که همچنان تحت تحریم ایالات متحده قرار دارند.
در سپتامبر 2020، یک هیئت سازمان تجارت جهانی حکم داد که دولت ترامپ با اعمال تعرفههای وارداتی تبعیضآمیز بر 200 میلیارد دلار کالاهای چینی، قوانین WTO را نقض کرده است.
مزایا و معایب بند MFN
در تجارت جهانی، اصل غیرتبعیضآمیز مندرج در بند ملتهای برخوردار، مزایای اقدامات آزادسازی تجاری را تا حد ممکن گسترش میدهد، در حالی که صادرکنندگان کوچکتر را در برابر شرایط ترجیحی به دست آمده توسط صادرکنندگان بزرگتر محافظت میکند.
در عمل، مکانیسم اجرایی WTO تنها میتواند به طرف زیاندیده، نه سازمان بهصورت جمعی، اجازه دهد تعرفههای تلافیجویانه را در صورت تبعیض اعمال کند. این امر کشورهای کوچکتر را وابسته به کشورهای بزرگتر میکند تا بهطور داوطلبانه به احکام پایبند باشند.
برخی پیشنهاد کردهاند که مکانیسم اجرایی ضعیف WTO در واقع به محافظت از کشورهایی که اصول MFN را نقض میکنند در برابر مجازات کمک میکند.
گسترش بلوکهای تجاری منطقهای و تحریمهای یکجانبه برای "تجارت ناعادلانه" همچنین اصل جهانشمولی مندرج در بند ملتهای برخوردار را تضعیف کرده است.
در دسامبر 2019، دولت ترامپ با جلوگیری از تمام انتصابات به هیئت تجدیدنظر هفت نفره WTO، این هیئت را کنار گذاشت و ادعا کرد که این هیئت از اختیارات خود فراتر رفته است. در اکتبر 2021، نامزد دولت بایدن برای هیئت تجدیدنظر WTO اعلام کرد که برای بازگرداندن اجرای قوانین WTO تلاش خواهد کرد.
هزینه از دست دادن وضعیت ملتهای برخوردار
در مارس 2022، سرویس تحقیقات کنگره اظهار داشت که از دست دادن وضعیت روابط تجاری عادی دائمی توسط روسیه به دلیل تحریمهای غربی، تعرفههای وارداتی بر محصولات تیتانیوم روسیه به ایالات متحده را از 15٪ به 45٪ افزایش خواهد داد و برای واردکنندگان ایالات متحده بر اساس ارزش تجارت سال 2021، 32.4 میلیون دلار هزینه اضافی ایجاد خواهد کرد.
آیا چین وضعیت ملتهای برخوردار دارد؟
ایالات متحده و چین در دهه 1970 روابط خود را عادی کردند و تا سال 2024، چین دارای وضعیت ملتهای برخوردار است، اگرچه این موضوع تحت بررسی سیاسی قرار گرفته است.
بند ملتهای برخوردار در قرارداد چیست؟
در قراردادها، طرفین ممکن است بندی به نام بند ملتهای برخوردار را شامل شوند، که规定 میکند هر دو طرف باید با یکدیگر همانطور که با دیگران رفتار میکنند، رفتار کنند، از جمله در مورد قیمتگذاری و شرایط توافقهای آینده.
تعرفه ملتهای برخوردار چیست؟
تعرفه ملتهای برخوردار تعرفهای است که یک کشور بهطور برابر برای همه شرکای تجاری خود اعمال میکند.
نتیجهگیری
در زمینه تجارت بینالمللی، بند ملتهای برخوردار شرطی است که یک کشور را ملزم میکند شرایط تجاری یکسانی را به همه شرکا ارائه دهد. این اصل بنیادی سازمان تجارت جهانی است. این اصطلاح همچنین در زمینههای تجاری گسترش یافته و به کار گرفته شده است.















نظرات کاربران