جان بوگل کیست؟
جان بوگل بنیان‌گذار گروه ونگارد و یکی از حامیان اصلی سرمایه‌گذاری شاخص بود. او که معمولاً با نام «جک» شناخته می‌شود، با ایجاد سرمایه‌گذاری شاخص که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک را که بازار گسترده را دنبال می‌کنند خریداری کنند، دنیای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک را متحول کرد. او این کار را با هدف کلی آسان‌تر کردن سرمایه‌گذاری و کاهش هزینه‌ها برای سرمایه‌گذار معمولی انجام داد.
او در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
نکات کلیدی:
- جان بوگل سرمایه‌گذار و بنیان‌گذار گروه ونگارد، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های سرمایه‌گذاری در جهان بود.
- بوگل سرمایه‌گذاری شاخص را ایجاد کرد که به سرمایه‌گذاران امکان خرید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک را می‌دهد که بازار گسترده را دنبال می‌کنند.
- او صندوق ونگارد ۵۰۰ را معرفی کرد که بازده شاخص S&P 500 را دنبال می‌کند و اولین صندوق شاخص عرضه‌شده به سرمایه‌گذاران خرد بود.
- یکی از دستاوردهای پیشگامانه بوگل، سرمایه‌گذاری کم‌هزینه در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک از طریق ایجاد صندوق‌های بدون کارمزد بود.
- سرمایه‌گذاری شاخص از یک استراتژی سرمایه‌گذاری غیرفعال استفاده می‌کند که تنها نیاز دارد مدیر صندوق اطمینان حاصل کند که دارایی‌های صندوق با شاخص مبنا مطابقت دارند.
- کتاب «عقل سلیم در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک: الزامات جدید برای سرمایه‌گذار هوشمند» نوشته بوگل، از آن زمان به یک کتاب کلاسیک برای سرمایه‌گذاران در سراسر جهان تبدیل شده است.
زندگی اولیه و تحصیلات
جان بوگل در ۸ مه ۱۹۲۹ در مونت‌کلر، نیوجرسی متولد شد. او در آکادمی بلر تحصیل کرد که هزینه‌های آن توسط عمویش پرداخت شد، زیرا خانواده‌اش بخش عمده ثروت خود را در سقوط بازار سهام سال ۱۹۲۹ از دست داده بودند. جان بوگل در دانشگاه پرینستون اقتصاد خواند.
در اوایل حرفه‌اش، او در سال ۱۹۵۱ به شرکت ولینگتون منیجمنت پیوست و تلاش کرد آن‌ها را متقاعد کند که استراتژی خود را از تمرکز بر یک صندوق سرمایه‌گذاری به چندین صندوق تغییر دهند. او در نهایت رئیس ولینگتون شد اما پس از یک تصمیم ادغام ناموفق اخراج شد. سپس در سال ۱۹۷۴ شرکت صندوق سرمایه‌گذاری مشترک خود، گروه ونگارد، را تأسیس کرد.
دستاوردهای برجسته
ونگارد
با ونگارد، بوگل یک ساختار مالکیت نوآورانه به کار برد که در آن سهام‌داران صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک به بخشی از مالکان صندوق‌هایی که در آن سرمایه‌گذاری کرده بودند، تبدیل شدند. خود صندوق‌ها مالک شرکت سرمایه‌گذاری هستند و سرمایه‌گذاران صندوق به‌طور غیرمستقیم مالک شرکت می‌شوند. این ساختار به شرکت اجازه می‌دهد هرگونه سود را در ساختار عملیاتی خود ادغام کند و هزینه‌های سرمایه‌گذاری را برای سرمایه‌گذاران صندوق کاهش دهد.
در سال ۱۹۷۶، بوگل صندوق ونگارد ۵۰۰ را معرفی کرد که بازده شاخص S&P 500 را دنبال می‌کند و اولین صندوق شاخص عرضه‌شده به سرمایه‌گذاران خرد بود. ساختار منحصربه‌فرد ونگارد همچنین آن را برای ارائه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک بدون کارمزد، که هیچ کمیسیونی برای خرید سرمایه‌گذاری دریافت نمی‌کنند، مناسب کرد.
مهم
صندوق شاخص یک صندوق سرمایه‌گذاری، مانند ETF یا صندوق سرمایه‌گذاری مشترک است که پرتفویی دارد که برای مطابقت با یک شاخص بازار خاص طراحی شده است.
هنگامی که صندوق ونگارد ۵۰۰ در ابتدا راه‌اندازی شد، در اولین عرضه خود در سال ۱۹۷۶ تنها ۱۱ میلیون دلار جمع‌آوری کرد. تا ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲، این صندوق بیش از ۷۰۹ میلیارد دلار دارایی را مدیریت می‌کرد.
بوگل در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیرعامل و رئیس ونگارد بازنشسته شد و در همان سال کتاب «عقل سلیم در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک: الزامات جدید برای سرمایه‌گذار هوشمند» را نوشت که از آن زمان به یک کتاب کلاسیک برای سرمایه‌گذاران در سراسر جهان تبدیل شده است.
میراث
جان بوگل به‌طور قابل‌توجهی به محبوبیت سرمایه‌گذاری شاخص کمک کرد، که در آن یک صندوق ترکیبی از سرمایه‌گذاری‌ها را حفظ می‌کند که یک شاخص بازار اصلی را دنبال می‌کند. فلسفه بوگل مبنی بر اینکه سرمایه‌گذاران معمولی به سختی یا به‌طور کلی نمی‌توانند در بلندمدت بازار را شکست دهند، او را به اولویت‌بندی راه‌هایی برای کاهش هزینه‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک سوق داد. برای مثال، بوگل بر صندوق‌های بدون کارمزد با گردش مالی پایین و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری ساده تمرکز کرد.
فلسفه پشت سرمایه‌گذاری غیرفعال عموماً بر این ایده استوار است که هزینه‌های مرتبط با تعقیب بازده بالای بازار، اکثر یا همه سودهایی که یک سرمایه‌گذار از یک استراتژی غیرفعال با صندوق‌هایی با گردش مالی کمتر، هزینه‌های مدیریت و نسبت‌های هزینه پایین‌تر به دست می‌آورد را خنثی می‌کند.
سرمایه‌گذاری غیرفعال در مقابل سرمایه‌گذاری فعال قرار دارد، که در آن مدیران نقش فعال‌تری برای پیشی گرفتن از بازار ایفا می‌کنند.
صندوق‌های شاخص به خوبی با این مدل سازگار هستند زیرا دارایی‌های خود را بر اساس اوراق بهادار فهرست‌شده در هر شاخص معین قرار می‌دهند. سرمایه‌گذارانی که سهام صندوق‌های شاخص را خریداری می‌کنند از تنوع ارائه‌شده توسط همه اوراق بهادار یک شاخص بهره‌مند می‌شوند.
این امر از ریسک کاهش عملکرد کلی صندوق توسط یک شرکت خاص محافظت می‌کند. صندوق‌های شاخص همچنین کمابیش خودشان را اداره می‌کنند، زیرا مدیران تنها باید اطمینان حاصل کنند که دارایی‌هایشان با شاخص دنبال‌شده مطابقت دارد. این امر هزینه‌ها را برای صندوق‌های شاخص نسبت به صندوق‌هایی با تجارت فعال‌تر پایین نگه می‌دارد.
در نهایت، از آنجا که صندوق‌های شاخص به معاملات کمتری برای حفظ پرتفوی خود در مقایسه با صندوق‌هایی با طرح‌های مدیریت فعال‌تر نیاز دارند، صندوق‌های شاخص معمولاً بازده‌های مالیاتی کارآمدتری نسبت به انواع دیگر صندوق‌ها تولید می‌کنند.
ثروت خالص جان بوگل چه بود؟
در زمان مرگش در سال ۲۰۱۹، ثروت خالص جان بوگل حدود ۸۰ میلیون دلار بود. او بخش عمده این پول را به‌عنوان بنیان‌گذار شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری ونگارد به دست آورد.
چه کسی سرمایه‌گذاری غیرفعال را اختراع کرد؟
جان بوگل، بنیان‌گذار شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری ونگارد، سرمایه‌گذاری غیرفعال را اختراع کرد. با این کار، او صنعت جدیدی را ایجاد کرد که بر این نوع سرمایه‌گذاری متمرکز بود، در مقابل روش سنتی سرمایه‌گذاری، یعنی سرمایه‌گذاری فعال. او به‌عنوان «پدر سرمایه‌گذاری غیرفعال» شناخته می‌شود.
تفاوت بین ETF و صندوق شاخص چیست؟
یک ETF می‌تواند مانند یک سهام در هر زمان در بورس خرید و فروش شود، در حالی که یک صندوق شاخص تنها در پایان روز با قیمت تعیین‌شده معامله می‌شود. ETFها انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به صندوق‌های شاخص ارائه می‌دهند.
نتیجه‌گیری
جان بوگل یک غول در تاریخ مدیریت سرمایه‌گذاری است که با تأسیس گروه ونگارد، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری در جهان، شناخته می‌شود. او از طریق ونگارد سرمایه‌گذاری غیرفعال را محبوب کرد و سرمایه‌گذاری را برای سرمایه‌گذاران معمولی آسان‌تر کرد تا سرمایه خود را با ریسک کم سرمایه‌گذاری کنند و بازده تولید کنند.
نظرات کاربران