BHD (Berhad) چیست؟

BHD (Berhad) پسوندی در مالزی برای شرکت‌های سهامی عام است که نشان‌دهنده رعایت استانداردهای سخت‌گیرانه‌تر گزارشگری مالی و امکان داشتن تعداد نامحدود سهام‌دار است.

BHD پسوندی است که در مالزی برای شناسایی شرکت‌های سهامی عام (Public Limited Company) استفاده می‌شود. پسوند Berhad یا BHD پس از نام یک شرکت نشان‌دهنده آن است که شرکت موردنظر یک شرکت سهامی عام مالزیایی است، در حالی که پسوند گسترده‌تر Sendirian Berhad (SDN BHD) نشان می‌دهد که شرکت یک شرکت سهامی خاص است.

نکات کلیدی

• Berhad (BHD) پسوندی است که در مالزی برای شناسایی شرکت‌های سهامی عام استفاده می‌شود. پسوند Sendirian Berhad (SDN BHD) نشان‌دهنده شرکت‌های سهامی خاص است.
• شرکت‌های SDN BHD معمولاً کسب‌وکارهای کوچک یا متوسط هستند، در حالی که شرکت‌های BHD بزرگ‌ترین شرکت‌های مالزی هستند.
• شرکت‌های BHD به دلیل الزام به افشای صورت‌های مالی خود به عموم، استانداردهای گزارشگری مالی سخت‌گیرانه‌تری نسبت به شرکت‌های SDN BHD دارند.
• اگرچه اکثر شرکت‌های BHD سهام خود را در بورس فهرست کرده و معامله می‌کنند، اما این کار الزامی نیست و آن‌ها می‌توانند غیرفهرست‌شده باقی بمانند.

انتشار سهام و BHD

هر دو نوع شرکت BHD و SDN BHD به‌عنوان شرکت‌هایی که سهام منتشر می‌کنند طبقه‌بندی می‌شوند، که این رایج‌ترین نوع نهاد تجاری در مالزی است. این شرکت‌ها تعداد محدودی سهام دارند و مسئولیت سهام‌داران آن‌ها به میزان مشخص‌شده برای سهام پرداخت‌نشده‌شان محدود است.

انواع دیگر شرکت‌ها در مالزی شامل شرکت‌های محدودشده با ضمانت (مانند سازمان‌های غیرانتفاعی و جوامع عمومی) و شرکت‌های با مسئولیت نامحدود (ULC) هستند.

BHD در مقابل SDN BHD

یک شرکت BHD باید حداقل دو سهام‌دار داشته باشد و حداکثر تعداد سهام‌داران آن نامحدود است؛ در حالی که یک شرکت SDN BHD می‌تواند بین ۲ تا ۵۰ سهام‌دار داشته باشد. شرکت‌های SDN BHD معمولاً کسب‌وکارهای کوچک یا متوسط (SME) هستند، در حالی که شرکت‌های BHD بزرگ‌ترین شرکت‌های مالزی هستند. شرکت‌های BHD به دلیل الزام به افشای صورت‌های مالی خود به عموم، استانداردهای گزارشگری مالی سخت‌گیرانه‌تری نسبت به شرکت‌های SDN BHD دارند. همچنین، شرکت‌های BHD دسترسی بیشتری به سرمایه دارند، زیرا می‌توانند در صورت نیاز به تأمین مالی، از طریق سهام عمومی و تأمین مالی بدهی اقدام کنند.

اگرچه فرآیند تأسیس برای هر دو نوع شرکت تا حد زیادی مشابه است، شرکت‌های SDN BHD در اساسنامه خود محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تری دارند. این محدودیت‌ها شامل محدودیت در انتقال سهام شرکت، حداکثر ۵۰ سهام‌دار، ممنوعیت عرضه عمومی سهام یا اوراق قرضه شرکت و جمع‌آوری سپرده‌های عمومی است. اگرچه اکثر شرکت‌های BHD سهام خود را در بورس فهرست کرده و معامله می‌کنند، اما این کار الزامی نیست و آن‌ها می‌توانند غیرفهرست‌شده باقی بمانند.

مثال واقعی

در سال ۲۰۱۸، فهرست جهانی فوربس ۲۰۰۰ شامل ۱۳ شرکت BHD مالزیایی بود. بر اساس رتبه‌بندی فوربس—که بر اساس ترکیبی از فروش، سود، دارایی‌ها و ارزش بازار تعیین می‌شود—بزرگ‌ترین شرکت‌های مالزی عبارت‌اند از:

1. می‌بانک Bhd (#394)
2. تناگا ناسیونال Bhd (#503)
3. گروه هلدینگ‌های CIMB Bhd (#620)
4. بانک عمومی Bhd (#646)
5. گروه مواد شیمیایی پتروناس Bhd (#1268)
6. بانک RHB Bhd (#1448)
7. گروه آکسیاتا Bhd (#1508)
8. سایم داربی Bhd (#1535)
9. گروه مالی هنگ لئونگ Bhd (#1568)
10. سایم داربی پلنتیشن Bhd (#1624)
11. ماکسیس Bhd (#1779)
12. جنتینگ Bhd (#1811)
13. گروه ام‌بانک Bhd (#1911)

نتیجه‌گیری

پسوند BHD نشان‌دهنده یک شرکت سهامی عام در مالزی است که تحت استانداردهای گزارشگری مالی سخت‌گیرانه‌تری نسبت به شرکت‌های SDN BHD عمل می‌کند و معمولاً از نظر مقیاس بزرگ‌تر است. این شرکت‌ها نقش مهمی در اقتصاد مالزی ایفا می‌کنند و برخی از آن‌ها در فهرست‌های جهانی مانند فوربس برجسته شده‌اند. با این حال، انتخاب بین فهرست شدن در بورس یا غیرفهرست‌شده ماندن، انعطاف‌پذیری بیشتری به شرکت‌های BHD می‌دهد.