گواهی سپرده بدون کوپن (Zero-Coupon CD) نوعی گواهی سپرده است که در طول دوره خود بهره‌ای پرداخت نمی‌کند. در عوض، این نوع گواهی با قیمتی کمتر از ارزش اسمی خود به فروش می‌رسد و بازده آن از طریق پرداخت ارزش اسمی کامل در زمان سررسید تأمین می‌شود. این بدان معناست که سرمایه‌گذار در زمان سررسید، مبلغی بیشتر از سرمایه‌گذاری اولیه خود دریافت می‌کند و بدین ترتیب بازده سرمایه‌گذاری (ROI) کسب می‌کند، حتی اگر هیچ پرداخت بهره‌ای قبل از سررسید انجام نشده باشد.
در مقابل، گواهی‌های سپرده سنتی به‌صورت دوره‌ای، معمولاً به‌صورت سالانه، در طول دوره خود بهره پرداخت می‌کنند. هر دو نوع گواهی سپرده بدون کوپن و سنتی در میان سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز محبوب هستند، زیرا حفاظت از اصل سرمایه را تضمین می‌کنند. با این حال، گواهی‌های بدون کوپن ممکن است به‌ویژه برای سرمایه‌گذارانی که به تولید جریان نقدی در طول دوره سرمایه‌گذاری اهمیت چندانی نمی‌دهند، جذاب باشند.
نکات کلیدی
- گواهی سپرده بدون کوپن نوعی گواهی سپرده است که در طول دوره خود بهره‌ای پرداخت نمی‌کند.
- در عوض، بازده سرمایه‌گذار از طریق دریافت ارزش اسمی در زمان سررسید، که بیشتر از قیمت خرید ابزار است، تأمین می‌شود.
- گواهی‌های بدون کوپن معمولاً بازده بالاتری نسبت به گواهی‌های سنتی ارائه می‌دهند تا جبران نبود درآمد بهره در طول دوره را کنند.
نحوه عملکرد گواهی‌های سپرده بدون کوپن
گواهی سپرده بدون کوپن با تخفیف قابل‌توجهی فروخته می‌شود، اما در زمان سررسید ارزش اسمی کامل خود را پرداخت می‌کند. برای مثال، یک گواهی بدون کوپن با ارزش اسمی ۱۰۰ دلار ممکن است تنها به قیمت ۹۰ دلار فروخته شود، به این معنا که سرمایه‌گذاران در پایان دوره سود ۱۰ دلاری دریافت می‌کنند. اصطلاح "بدون کوپن" از این واقعیت ناشی می‌شود که این سرمایه‌گذاری‌ها هیچ پرداخت بهره سالانه‌ای، که به آن‌ها "کوپن" نیز گفته می‌شود، ندارند.
گواهی‌های بدون کوپن سرمایه‌گذاری کم‌ریسکی محسوب می‌شوند. تا زمانی که سرمایه‌گذاران وجوه خود را قبل از پایان دوره برداشت نکنند، بازده مشخصی در یک دوره زمانی از پیش تعیین‌شده تضمین می‌شود. از آنجا که این گواهی‌ها اغلب توسط بانک‌ها صادر می‌شوند، تا زمانی که بانک صادرکننده تحت پوشش شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) باشد، توسط این نهاد پشتیبانی می‌شوند.
مزیت اصلی گواهی‌های بدون کوپن این است که معمولاً بازده کمی بالاتری نسبت به گواهی‌های سنتی ارائه می‌دهند. با این حال، معایبی نیز دارند. برای مثال، اگرچه این گواهی‌ها هر سال بهره‌ای پرداخت نمی‌کنند، بهره تعلق‌گرفته هر سال به‌عنوان درآمد مشمول مالیات در نظر گرفته می‌شود، حتی اگر این وجوه تا پایان دوره دریافت نشوند. این بدان معناست که سرمایه‌گذاران باید از قبل برنامه‌ریزی کنند تا منابع کافی برای پرداخت این مالیات‌ها داشته باشند. علاوه بر این، یکی دیگر از معایب احتمالی قابل‌توجه این است که گواهی‌های بدون کوپن ممکن است به‌صورت سرمایه‌گذاری‌های قابل‌فراخوان (callable) ساختاردهی شوند. این بدان معناست که بانک صادرکننده می‌تواند آن‌ها را قبل از سررسید فراخوان کند و سپس با نرخ بهره پایین‌تر فعلی مجدداً صادر کند. و البته، این گواهی‌ها پرداخت‌های بهره سالانه ارائه نمی‌دهند، که ممکن است برای سرمایه‌گذارانی که به جریان نقدی منظم نیاز دارند، نامناسب باشد.
نمونه واقعی از گواهی سپرده بدون کوپن
برای توضیح، فرض کنید یک گواهی سپرده بدون کوپن ۵ ساله با ارزش اسمی ۵,۰۰۰ دلار به قیمت ۴,۰۰۰ دلار فروخته می‌شود. برای خرید این گواهی، سرمایه‌گذار تنها باید ۴,۰۰۰ دلار پرداخت کند. در پایان ۵ سال، او ارزش کامل ۵,۰۰۰ دلار را دریافت خواهد کرد. در این مدت، هیچ بهره‌ای برای این ابزار پرداخت نمی‌شود.
در این مورد، سود ۱,۰۰۰ دلاری دریافت‌شده از سرمایه‌گذاری معادل درآمد تعلق‌گرفته ۲۰۰ دلار در سال برای ۵ سال است. از دیدگاه سرمایه‌گذار، این می‌تواند معادل نرخ بهره سالانه ۵٪ در نظر گرفته شود، با این هشدار مهم که این وجوه تا پایان سال پنجم دریافت نخواهند شد. همچنین، از آنجا که بهره تعلق‌گرفته به‌عنوان درآمد مشمول مالیات در نظر گرفته می‌شود، سرمایه‌گذار باید اطمینان حاصل کند که منابع کافی برای پوشش هزینه مالیاتی در سال‌های قبل از سررسید در دسترس دارد.
با در نظر گرفتن همه این موارد، یک سرمایه‌گذار ممکن است این را یک سرمایه‌گذاری جذاب بداند، به شرطی که سایر سرمایه‌گذاری‌های با درآمد ثابت بازده‌ای کمتر از ۵٪ داشته باشند و سرمایه‌گذار در طول دوره ۵ ساله نیازی به جریان نقدی منظم نداشته باشد.
به‌روزرسانی‌های اخیر (تا جولای ۲۰۲۵)
تا جولای ۲۰۲۵، گواهی‌های سپرده بدون کوپن همچنان به‌عنوان گزینه‌ای برای سرمایه‌گذاری کم‌ریسک در دسترس هستند، اما جذابیت آن‌ها به دلیل افزایش نرخ‌های بهره تحت تأثیر قرار گرفته است.
- تأثیر نرخ‌های بهره: با افزایش نرخ‌های بهره توسط فدرال رزرو ایالات متحده (تا حدود ۵.۲۵٪-۵.۵٪ تا جولای ۲۰۲۵)، گواهی‌های سپرده سنتی که پرداخت‌های بهره دوره‌ای ارائه می‌دهند، برای سرمایه‌گذارانی که به جریان نقدی منظم نیاز دارند، جذاب‌تر شده‌اند. این امر تقاضا برای گواهی‌های بدون کوپن را تا حدی کاهش داده است، زیرا سرمایه‌گذاران ممکن است بازده مشابه یا بالاتری را از گواهی‌های سنتی با نقدینگی بهتر دریافت کنند.
- ملاحظات مالیاتی: پست‌های اخیر در پلتفرم‌های مالی در ژوئن ۲۰۲۵ به چالش‌های مالیاتی مرتبط با گواهی‌های بدون کوپن اشاره کرده‌اند. از آنجا که بهره تعلق‌گرفته به‌عنوان درآمد مشمول مالیات سالانه محسوب می‌شود، سرمایه‌گذاران در محیط نرخ بهره بالا با بار مالیاتی بیشتری مواجه می‌شوند، که ممکن است بازده خالص را کاهش دهد. این امر باعث شده است که برخی سرمایه‌گذاران به گزینه‌های معاف از مالیات، مانند اوراق قرضه شهرداری، روی آورند.
- محبوبیت در میان سرمایه‌گذاران نهادی: در حالی که تقاضای خرده‌فروشی برای گواهی‌های بدون کوپن کاهش یافته است، سرمایه‌گذاران نهادی، مانند صندوق‌های بازنشستگی، همچنان از این ابزارها برای تطبیق تعهدات بلندمدت خود استفاده می‌کنند، به‌ویژه در مواردی که جریان نقدی فوری مورد نیاز نیست.
- ریسک فراخوان: برخی تحلیلگران در گزارش‌های مالی اخیر (مانند بلومبرگ، می ۲۰۲۵) هشدار داده‌اند که گواهی‌های بدون کوپن قابل‌فراخوان در محیط نرخ بهره بالا ریسک بیشتری دارند، زیرا بانک‌ها ممکن است این گواهی‌ها را زودتر از موعد فراخوان کنند تا از پرداخت ارزش اسمی بالاتر در سررسید جلوگیری کنند.
نتیجه‌گیری
گواهی سپرده بدون کوپن یک گزینه سرمایه‌گذاری کم‌ریسک است که برای سرمایه‌گذارانی که به جریان نقدی در طول دوره سرمایه‌گذاری نیازی ندارند، مناسب است. این گواهی‌ها با تخفیف فروخته می‌شوند و بازده را از طریق پرداخت ارزش اسمی کامل در زمان سررسید ارائه می‌دهند، معمولاً با نرخ بازده بالاتر از گواهی‌های سنتی. با این حال، مالیات بر درآمد تعلق‌گرفته سالانه و ریسک فراخوان شدن توسط بانک صادرکننده می‌تواند معایبی باشد. تا جولای ۲۰۲۵، افزایش نرخ‌های بهره جذابیت این گواهی‌ها را برای برخی سرمایه‌گذاران کاهش داده است، اما آن‌ها همچنان برای اهداف سرمایه‌گذاری بلندمدت، به‌ویژه در میان سرمایه‌گذاران نهادی، مرتبط باقی مانده‌اند.
نظرات کاربران