شاخص سوآپ نکول اعتباری وام (Markit LCDX) چیست؟
شاخص سوآپ نکول اعتباری وام (Markit LCDX) شاخصی تخصصی از سوآپهای نکول اعتباری (CDS) صرفاً وام است که ۱۰۰ شرکت آمریکای شمالی با بدهی بدون وثیقه که در بازارهای ثانویه گسترده معامله میشوند را پوشش میدهد. LCDX در بازار خارج از بورس (OTC) معامله میشود و توسط چندین بانک سرمایهگذاری بزرگ مدیریت میشود که نقدینگی ارائه میدهند و در قیمتگذاری سوآپهای نکول اعتباری فردی کمک میکنند. شرکت IHS Markit Ltd، مستقر در لندن، ارائهدهنده این شاخص است.
نکات کلیدی:
- شاخص سوآپ نکول اعتباری وام (Markit LCDX) شاخصی تخصصی از سوآپهای نکول اعتباری صرفاً وام است که ۱۰۰ شرکت آمریکای شمالی با بدهی بدون وثیقه در بازارهای ثانویه گسترده را پوشش میدهد.
- LCDX در بازار خارج از بورس معامله میشود و توسط کنسرسیومی از بانکهای سرمایهگذاری بزرگ مدیریت میشود که نقدینگی ارائه داده و در قیمتگذاری سوآپهای نکول اعتباری فردی کمک میکنند.
- IHS Markit Ltd، مستقر در لندن، این شاخص را ارائه میدهد.
- LCDX با نرخ کوپن ثابت (۲۲۵ واحد پایه) شروع میشود؛ معاملات قیمت را جابهجا کرده و بازده را تغییر میدهند، مشابه یک اوراق قرضه استاندارد.
- حداقل مبالغ خرید برای LCDX میتواند به میلیونها دلار برسد، بنابراین اکثر سرمایهگذاران مؤسسات بزرگ مانند مدیران دارایی، بانکها، صندوقهای پوشش ریسک و شرکتهای بیمه هستند.
درک شاخص سوآپ نکول اعتباری وام (Markit LCDX)
این شاخص با نرخ کوپن ثابت (۲۲۵ واحد پایه) آغاز میشود؛ معاملات قیمت را تغییر داده و بازده را مشابه یک اوراق قرضه استاندارد تغییر میدهند. شاخص هر شش ماه یکبار بازنگری میشود. خریداران شاخص نرخ کوپن را پرداخت میکنند (و محافظت در برابر رویدادهای اعتباری را خریداری میکنند)، در حالی که فروشندگان کوپن را دریافت کرده و محافظت را میفروشند. آنچه در اینجا محافظت میشود، یک «رویداد اعتباری» در یکی از شرکتهای موجود در شاخص است، مانند نکول در بازپرداخت وام یا اعلام ورشکستگی.
در صورت وقوع چنین رویداد اعتباری در یکی از شرکتهای زیرمجموعه، محافظت از طریق تحویل فیزیکی بدهی یا از طریق تسویه نقدی بین دو طرف پرداخت میشود. سپس شرکت زیرمجموعه از شاخص حذف شده و شرکت جدیدی جایگزین میشود تا شاخص به ۱۰۰ عضو بازگردد.
سوآپهای نکول اعتباری اساساً قیمتی برای ریسک نکول یک ناشر بدهی خاص تعیین میکنند. شرکتهایی با رتبه اعتباری بالا ریسک پایینتری دارند، بنابراین محافظت برای آنها با هزینه اندک، بهعنوان درصدی از ارزش اسمی (دلاری) بدهی زیربنایی، قابلخرید است. شرکتهایی با رتبه اعتباری پایین برای محافظت هزینه بیشتری دارند، بنابراین سوآپهای نکول اعتباری برای آنها ممکن است چندین درصد اضافی از مبلغ اسمی هزینه داشته باشد.
حداقل مبالغ خرید برای LCDX میتواند به میلیونها دلار برسد، بنابراین اکثر سرمایهگذاران مؤسسات بزرگ مانند مدیران دارایی، بانکها، صندوقهای پوشش ریسک و شرکتهای بیمه هستند که بهعنوان پوشش ریسک یا بازی سوداگرانه سرمایهگذاری میکنند. مزیت LCDX برای این سرمایهگذاران این است که میتوانند به گروه متنوعی از شرکتها با هزینه بسیار کمتری نسبت به خرید جداگانه سوآپهای نکول اعتباری دسترسی پیدا کنند.















نظرات کاربران