زیان در صورت نکول (LGD) چیست؟
زیان در صورت نکول (LGD) به میزان تخمینی زیان اعتباری اشاره دارد که در نتیجه نکول وامگیرنده در تعهد مالی خود ایجاد میشود. این زیان بهعنوان درصدی از مجموع مبلغ وام بیان میشود.
زیان در صورت نکول چیست؟
زیان در صورت نکول (LGD) مقدار پولی است که یک بانک یا مؤسسه مالی دیگر پیشبینی میکند در صورت نکول وامگیرنده در وام خود از دست بدهد. LGD میتواند بهصورت درصدی از مجموع «مقدار در معرض خطر» در زمان نکول یا بهعنوان یک مقدار دلاری واحد از زیان بالقوه نشان داده شود. مجموع LGD یک مؤسسه مالی پس از بررسی تمام وامهای معوق با استفاده از زیانهای تجمعی و مقدار در معرض خطر محاسبه میشود.
نکات کلیدی
- LGD محاسبه مهمی برای مؤسسات مالی است که زیانهای مورد انتظار ناشی از نکول وامها را پیشبینی میکند.
- زیان مورد انتظار یک وام مشخص بهعنوان LGD ضرب در احتمال نکول و مقدار در معرض خطر در زمان نکول محاسبه میشود.
- مقدار در معرض خطر در زمان نکول، ارزش کل وام در زمان نکول وامگیرنده است.
- رقم مهم برای هر مؤسسه مالی، مقدار تجمعی زیانهای مورد انتظار در تمام وامهای معوق است.
- LGD جزء ضروری مدل بازل (بازل II)، مجموعهای از مقررات بانکی بینالمللی، است.
درک LGD
بانکها و سایر مؤسسات مالی، زیانهای اعتباری را با تحلیل نکولهای واقعی وامها تعیین میکنند. کمیسازی زیانها میتواند پیچیده باشد و نیاز به تحلیل چندین متغیر دارد. نحوه ثبت زیانهای اعتباری در صورتهای مالی یک شرکت شامل تعیین ذخیره برای زیانهای اعتباری و ذخیره برای حسابهای مشکوکالوصول است.
فرض کنید بانک A به شرکت XYZ مبلغ ۲ میلیون دلار وام میدهد و این شرکت نکول میکند. زیان بانک A لزوماً ۲ میلیون دلار نیست. عوامل دیگری مانند مقدار وثیقه، پرداختهای اقساطی انجامشده و استفاده بانک از سیستم قضایی برای جبران خسارت از شرکت XYZ باید در نظر گرفته شوند. با در نظر گرفتن این عوامل و سایر موارد، بانک A ممکن است در واقع زیانی بسیار کمتر از وام اولیه ۲ میلیون دلاری متحمل شده باشد. تعیین مقدار زیان یک پارامتر مهم و نسبتاً رایج در اکثر مدلهای ریسک است.
مدل بازل
LGD جزء ضروری مدل بازل (بازل II)، مجموعهای از مقررات بانکی بینالمللی، است. این معیار در محاسبه سرمایه اقتصادی، زیان مورد انتظار و سرمایه نظارتی استفاده میشود. زیان مورد انتظار بهعنوان LGD یک وام ضرب در احتمال نکول (PD) و مقدار در معرض خطر در زمان نکول (EAD) مؤسسه مالی محاسبه میشود.
نکته مهم: وامهای دارای وثیقه، که بهعنوان بدهی تضمینشده شناخته میشوند، بهطور قابلتوجهی به نفع وامدهنده هستند و میتوانند از طریق نرخهای بهره پایینتر به نفع وامگیرنده باشند.
نحوه محاسبه LGD
روشهای مختلفی برای محاسبه LGD وجود دارد.
- یک نوع رایج، در نظر گرفتن مقدار در معرض خطر در زمان نکول و نرخ بازیابی است. مقدار در معرض خطر در زمان نکول یک ارزش تخمینی است که مقدار زیانی را که یک بانک یا اتحادیه اعتباری ممکن است در صورت نکول بدهکار تجربه کند، پیشبینی میکند.
نرخ بازیابی یک معیار تنظیمشده با ریسک است که برای تعدیل نکول بر اساس احتمال نتیجه استفاده میشود.
- نوع دیگر، مقایسه عواید قابل جمعآوری بالقوه با بدهی معوق است. این فرمول یک نسبت کلی از بخشی از بدهی که انتظار میرود از دست برود ارائه میدهد:
از این دو روش، استفاده از فرمول اول رایجتر است زیرا رویکرد محافظهکارانهتری برای انعکاس حداکثر زیان بالقوه دارد.
ارزیابی عواید فروش بالقوه اغلب دشوار است، بهویژه با در نظر گرفتن داراییهای وثیقه متعدد، هزینههای فروش، زمانبندی پرداختها و نقدینگی هر دارایی.
LGD در مقابل EAD
مقدار در معرض خطر در زمان نکول ارزش کل وامی است که بانک در زمان نکول وامگیرنده در معرض آن قرار دارد.
برای مثال، اگر وامگیرنده وامی به مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ دلار بگیرد و دو سال بعد، مبلغ باقیمانده وام ۷۵,۰۰۰ دلار باشد. وامگیرنده نکول میکند. EAD برابر با ۷۵,۰۰۰ دلار است.
هنگام تحلیل ریسک نکول، بانکها اغلب EAD یک وام را محاسبه میکنند زیرا هدف آن پیشبینی مقدار مقدار در معرض خطر بانک در زمان نکول وامگیرنده است. EAD با بازپرداخت وام توسط وامگیرنده دائماً تغییر میکند.
تفاوت اصلی بین LGD و EAD این است که LGD هرگونه مقدار مالی بازیابیشده در نکول را در نظر میگیرد. به همین دلیل، EAD معیاری محافظهکارانهتر است زیرا رقم بالاتری را نشان میدهد. LGD اغلب بهترین سناریو است که به چندین فرض وابسته است.
برای مثال، اگر وامگیرنده در وام خودرویی خود نکول کند، EAD نشاندهنده مبلغ باقیمانده وام در نکول است. اگر بانک خودرو را بازپس بگیرد و آن را برای بازیابی بخشی از EAD بفروشد، مقدار بازیابیشده در محاسبه LGD لحاظ میشود.
نکته: بسته به نوع وام، مانند وام مسکن یا وام دانشجویی، تعداد روزهای گذشته بدون پرداخت که بهعنوان نکول محسوب میشود متفاوت است. مطمئن شوید که رقم مربوط به وام خاص خود را میدانید.
مثال LGD
فرض کنید وامگیرنده وامی به مبلغ ۴۰۰,۰۰۰ دلار برای یک آپارتمان میگیرد. پس از چند سال پرداخت اقساط وام، وامگیرنده با مشکلات مالی مواجه میشود.
تخمین زده میشود که وامگیرنده ۸۰٪ احتمال نکول دارد، به این معنا که نرخ بازیابی ۲۰٪ است. موجودی وام معوق ۳۰۰,۰۰۰ دلار است و بانک میتواند آپارتمان را پس از سلب مالکیت به مبلغ ۲۰۰,۰۰۰ دلار بفروشد.
برای محاسبه LGD به دلار، مقدار در معرض ریسک با احتمال نکول مقایسه میشود. با استفاده از فرمول اول بالا، وامدهنده متوجه میشود که ۲۴۰,۰۰۰ دلار در معرض ریسک نکول است.
از سوی دیگر، LGD میتواند بهعنوان درصدی محاسبه شود که معمولاً ارزش وثیقه را در بر میگیرد.
اگرچه فرمول اول محاسبه آسانتری دارد، اما عواید فروش آپارتمان در صورت نکول را در نظر نمیگیرد.
بنابراین، با استفاده از فرمول دوم بالا، با در نظر گرفتن ارزش وثیقه، وامدهنده باید انتظار داشته باشد که در صورت نکول صاحب آپارتمان، ۳۳٪ از سرمایه خود را از دست بدهد.
زیان در صورت نکول به چه معناست؟
زیان در صورت نکول (LGD) مقدار پولی است که یک مؤسسه مالی هنگام نکول وامگیرنده در وام خود از دست میدهد، پس از در نظر گرفتن هرگونه بازیابی، که بهصورت درصدی از کل مقدار در معرض خطر در زمان زیان بیان میشود.
PD و LGD چیست؟
LGD به معنای زیان در صورت نکول است و به مقدار پولی که بانک در صورت نکول وامگیرنده در وام خود از دست میدهد، اشاره دارد. PD به معنای احتمال نکول است که احتمال وقوع نکول وامگیرنده در وام خود را اندازهگیری میکند.
آیا زیان در صورت نکول میتواند صفر باشد؟
زیان در صورت نکول بهصورت نظری میتواند صفر باشد وقتی یک مؤسسه مالی LGD را مدلسازی میکند. اگر مدل نشان دهد که بازیابی کامل وام ممکن است، آنگاه LGD میتواند صفر باشد. با این حال، LGD صفر معمولاً نادر است.
استفاده در صورت نکول چیست؟
استفاده در صورت نکول اصطلاح دیگری برای مقدار در معرض خطر در زمان نکول است که ارزش کل باقیمانده وام در زمان نکول وامگیرنده است.
نتیجهگیری
هنگام اعطای وام، بانکها سعی میکنند ریسک خود را تا حد ممکن کاهش دهند. آنها وامگیرنده را ارزیابی میکنند و عوامل ریسک وامدهی به آن وامگیرنده، از جمله احتمال نکول در وام و میزان زیانی که بانک در صورت وقوع نکول متحمل میشود، را تعیین میکنند.
زیان در صورت نکول (LGD)، احتمال نکول (PD) و مقدار در معرض خطر در زمان نکول (EAD) محاسباتی هستند که به بانکها کمک میکنند تا زیانهای بالقوه خود را کمیسازی کنند.















نظرات کاربران