یادداشت مرتبط با اعتبار (CLN) نوعی ابزار مالی است که دارای یک قرارداد سواپ نکول اعتباری (credit default swap) درون‌سازی‌شده است و به صادرکننده اجازه می‌دهد ریسک اعتباری خاصی را به سرمایه‌گذاران منتقل کند. این یادداشت‌ها از طریق یک نهاد ویژه هدف (SPV) یا تراست ایجاد می‌شوند که با اوراق بهادار دارای رتبه اعتباری AAA وثیقه‌گذاری شده‌اند. سرمایه‌گذاران این یادداشت‌ها را از یک تراست خریداری می‌کنند که در طول دوره اعتبار، سود ثابت یا شناور پرداخت می‌کند. در مقابل پذیرش ریسک اعتباری مشخص، سرمایه‌گذاران معمولاً بازده بالاتری نسبت به اوراق قرضه معمولی دریافت می‌کنند.
نکات کلیدی:
- یادداشت مرتبط با اعتبار (CLN) ابزاری مالی است که به صادرکننده امکان می‌دهد ریسک اعتباری مشخصی را به سرمایه‌گذاران منتقل کند.
- سواپ نکول اعتباری نوعی مشتقه مالی است که به صادرکننده CLN اجازه می‌دهد ریسک اعتباری خود را به سرمایه‌گذار دیگری منتقل یا «مبادله» کند.
- صادرکنندگان این ابزار از آن برای پوشش ریسک رویدادهای اعتباری خاص، مانند نکول یک وام توسط وام‌گیرنده، استفاده می‌کنند.
- سرمایه‌گذارانی که CLN خریداری می‌کنند، معمولاً به‌ازای پذیرش این ریسک، بازده بالاتری نسبت به سایر اوراق قرضه دریافت می‌نمایند.
درک بهتر یادداشت‌های مرتبط با اعتبار (CLN):
از آنجا که CLNها با وام‌های مشخصی پشتیبانی می‌شوند، به‌صورت ذاتی دارای ریسک نکول هستند. برای ایجاد یک CLN، باید ابتدا وامی به مشتری اعطا شود. در این حالت، مؤسسه مالی می‌تواند یا وام را نگه دارد و از سود بازپرداختی آن درآمد کسب کند، یا آن را به نهاد دیگری بفروشد.
در حالت دوم، وام‌ها به یک نهاد ویژه هدف (SPV) یا تراست فروخته می‌شوند که سپس این وام‌ها را به بخش‌های مختلف تقسیم کرده و بخش‌های مشابه را بر اساس ریسک یا رتبه اعتباری، در کنار هم قرار می‌دهد. این بخش‌های تجمیع‌شده برای ایجاد اوراق بهاداری استفاده می‌شوند که سرمایه‌گذاران می‌توانند آن‌ها را خریداری کنند.
در سررسید، سرمایه‌گذاران اصل پول (par value) خود را دریافت می‌کنند مگر آنکه دارایی مرجع دچار نکول یا ورشکستگی شود؛ در این صورت، سرمایه‌گذار تنها مبلغی معادل نرخ بازیابی دریافت خواهد کرد. تراست نیز یک قرارداد سواپ نکول با یک واسطه معامله منعقد می‌کند.
CLN به‌عنوان ابزار سرمایه‌گذاری:
CLN از نظر ساختاری مشابه اوراق قرضه عمل می‌کند و پرداخت‌ها به‌صورت شش‌ماهه انجام می‌شود، اما یک قرارداد سواپ نکول نیز به آن ضمیمه شده است. نهاد SPV یا تراست مبلغی برابر با ارزش اسمی منهای نرخ بازیابی را به فروشنده پرداخت می‌کند و در ازای آن، کارمزدی سالانه دریافت می‌کند که به سرمایه‌گذاران در قالب نرخ سود بالاتر پرداخت می‌شود.
در این ساختار، کوپن یا قیمت CLN به عملکرد یک دارایی مرجع مرتبط است. این ابزار به وام‌دهندگان امکان می‌دهد در برابر ریسک اعتباری محافظت شوند و در عوض، بازده بیشتری به سرمایه‌گذاران بابت پذیرش این ریسک اختصاص می‌دهد.
نکات ویژه:
استفاده از سواپ نکول اعتباری این امکان را می‌دهد که ریسک نکول به طرف‌های دیگر منتقل شود و نقشی مشابه بیمه ایفا کند. سرمایه‌گذاران معمولاً به‌ازای پذیرش این ریسک اضافی، نرخ بازده بالاتری نسبت به اوراق قرضه معمولی دریافت می‌کنند.
در صورت وقوع نکول، تمام طرف‌های درگیر شامل SPV یا تراست، سرمایه‌گذاران و گاهی وام‌دهنده اصلی در معرض زیان قرار می‌گیرند. میزان زیان بستگی به تعداد وام‌ها یا بخش‌هایی از وام درون اوراق بهادار، تعداد وام‌هایی که نکول کرده‌اند و تعداد سرمایه‌گذارانی که در آن بسته سرمایه‌گذاری شرکت دارند، خواهد داشت.
نظرات کاربران