تصفیه چیست؟

تصفیه چیست؟

واژه «تصفیه» به معنای تبدیل اموال یا دارایی‌ها به پول نقد یا معادل نقدی از طریق فروش آن‌ها در بازار آزاد است. تصفیه به طور مشابه به فرآیند پایان دادن به یک کسب‌وکار و توزیع دارایی‌های آن به طلبکاران اشاره دارد.

تصفیه دارایی‌ها ممکن است به صورت داوطلبانه یا اجباری انجام شود. تصفیه داوطلبانه می‌تواند برای جمع‌آوری پول نقد مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری‌ها یا خریدهای جدید یا برای بستن موقعیت‌های قدیمی انجام شود. تصفیه اجباری ممکن است در فرآیندهای ورشکستگی استفاده شود، که در آن یک نهاد به انتخاب خود یا به دلیل حکم قانونی یا قرارداد، دارایی‌ها را به شکل نقدی (یعنی پول نقد) تبدیل می‌کند.

تصفیه همچنین می‌تواند به فرآیند فروش موجودی انبار، معمولاً با تخفیف‌های قابل‌توجه، اشاره داشته باشد. همیشه لازم نیست برای تصفیه موجودی، درخواست ورشکستگی کرد، زیرا یک شرکت ممکن است برای ایجاد فضا برای اقلام جدیدتر، این کار را به صورت داوطلبانه انجام دهد.

نکات کلیدی:

• تصفیه به معنای فروش یک دارایی برای پول نقد است.

• سرمایه‌گذاران ممکن است به دلایل مختلفی از جمله نیاز به پول نقد، خروج از یک سرمایه‌گذاری ضعیف یا یکپارچه‌سازی پرتفوی، اقدام به تصفیه کنند.

• علاوه بر تصفیه داوطلبانه، افراد و کسب‌وکارها می‌توانند از طریق فرآیند ورشکستگی یا توسط کارگزار در پاسخ به یک فراخوان حاشیه‌ای مجبور به تصفیه دارایی‌ها شوند.

درک مفهوم تصفیه

در سرمایه‌گذاری، تصفیه زمانی رخ می‌دهد که یک سرمایه‌گذار موقعیت خود در یک دارایی را می‌بندد. تصفیه یک دارایی معمولاً زمانی انجام می‌شود که یک سرمایه‌گذار یا مدیر پرتفوی نیاز به پول نقد برای تخصیص مجدد منابع یا متعادل‌سازی پرتفوی داشته باشد. دارایی‌ای که عملکرد ضعیفی دارد نیز ممکن است به طور جزئی یا کامل تصفیه شود. سرمایه‌گذاری که برای تعهدات غیرسرمایه‌گذاری مانند پرداخت صورت‌حساب‌ها، هزینه‌های تعطیلات، خرید خودرو، پرداخت شهریه و غیره نیاز به پول نقد دارد، ممکن است دارایی‌های خود را تصفیه کند.

مشاوران مالی که وظیفه تخصیص دارایی‌ها به یک پرتفوی را بر عهده دارند، معمولاً عواملی مانند دلیل سرمایه‌گذاری و مدت زمان آن را در نظر می‌گیرند. سرمایه‌گذاری که می‌خواهد ظرف پنج سال خانه‌ای بخرد، ممکن است پرتفویی از سهام و اوراق قرضه داشته باشد که برای تصفیه در پنج سال طراحی شده است. عواید نقدی سپس برای پیش‌پرداخت خانه استفاده می‌شود. مشاور مالی این مهلت پنج‌ساله را هنگام انتخاب سرمایه‌گذاری‌هایی که احتمالاً ارزش آن‌ها افزایش می‌یابد و سرمایه سرمایه‌گذار را حفظ می‌کند، در نظر می‌گیرد.

فراخوان‌های حاشیه‌ای

کارگزاران ممکن است در صورت عدم پاسخ به فراخوان حاشیه‌ای، مشتریان خاصی را مجبور به تصفیه دارایی‌ها کنند. فراخوان حاشیه‌ای درخواستی برای وجوه اضافی است که زمانی رخ می‌دهد که ارزش یک حساب حاشیه‌ای به دلیل ضررهای سرمایه‌گذاری به زیر آستانه مشخصی که توسط کارگزار تعیین شده است، کاهش یابد.

اگر فراخوان حاشیه‌ای پاسخ داده نشود، کارگزار ممکن است تمام موقعیت‌های باز را تصفیه کند تا حساب را به حداقل ارزش مورد نیاز بازگرداند. آن‌ها ممکن است بتوانند این کار را بدون تأیید سرمایه‌گذار انجام دهند. این به این معناست که کارگزار حق دارد هرگونه سهام را به مقدار مورد نیاز بدون اطلاع به سرمایه‌گذار بفروشد.

علاوه بر این، کارگزار ممکن است برای این معامله(ها) از سرمایه‌گذار کارمزد دریافت کند. سرمایه‌گذار مسئول هرگونه ضرری است که در این فرآیند متحمل می‌شود.

زمانی که شرکت‌ها دارایی‌ها را تصفیه می‌کنند

در حالی که کسب‌وکارها می‌توانند دارایی‌ها را برای آزادسازی پول نقد حتی در غیاب مشکلات مالی تصفیه کنند، تصفیه دارایی‌ها در دنیای کسب‌وکار عمدتاً به عنوان بخشی از فرآیند ورشکستگی انجام می‌شود. هنگامی که یک شرکت به دلیل مشکلات مالی قادر به بازپرداخت به طلبکاران نیست، دادگاه ورشکستگی ممکن است در صورت ورشکستگی شرکت، دستور تصفیه اجباری دارایی‌ها را صادر کند.

طلبکاران تضمین‌شده دارایی‌هایی را که پیش از تأیید وام به عنوان وثیقه تعهد شده بودند، تصاحب می‌کنند. طلبکاران بدون تضمین با پول نقد باقی‌مانده از تصفیه پرداخت می‌شوند. اگر پس از تسویه همه طلبکاران، وجوهی باقی بماند، سهامداران بر اساس نسبت سهامی که در شرکت ورشکسته دارند، پرداخت دریافت می‌کنند.

همه تصفیه‌ها نتیجه ورشکستگی نیستند. یک شرکت ممکن است تحت تصفیه داوطلبانه قرار گیرد، که زمانی رخ می‌دهد که سهامداران تصمیم به انحلال شرکت می‌گیرند. درخواست تصفیه داوطلبانه توسط سهامداران زمانی ارائه می‌شود که معتقدند شرکت به اهداف و منظور خود رسیده است. سهامداران یک متصدی تصفیه منصوب می‌کنند که شرکت را با جمع‌آوری دارایی‌های شرکت حل‌شده، تصفیه دارایی‌ها و توزیع عواید به کارکنانی که حقوق معوقه دارند و به طلبکاران بر اساس اولویت، منحل می‌کند.

هرگونه پول نقد باقی‌مانده ابتدا به سهامداران ممتاز و سپس به سهامداران عادی توزیع می‌شود.

نکته

فصل هفتم قانون ورشکستگی ایالات متحده فرآیندهای تصفیه را تنظیم می‌کند. شرکت‌های حل‌شده نیز ممکن است برای فصل هفتم درخواست دهند، اما این امر غیرمعمول است.

تصفیه یک شرکت به چه معناست؟

تصفیه یک شرکت زمانی است که تمام دارایی‌های موجود در ترازنامه آن برای پرداخت بدهی‌ها و تعهدات به منظور انحلال شرکت فروخته می‌شود. این فرآیند شامل پایان دادن به امور شرکت و توزیع دارایی‌های باقی‌مانده به طلبکاران و سهامداران شرکت (در صورت وجود دارایی باقی‌مانده) است.

تصفیه ممکن است بهترین گزینه برای شرکتی باشد که دیگر قادر به انجام تعهدات مالی خود نیست، بدهی‌های زیادی دارد که نمی‌تواند پرداخت کند، یا ورشکسته است. همچنین اگر کسب‌وکار دیگر سودآور نباشد و چشم‌اندازی برای بهبود آن وجود نداشته باشد، مانند از طریق فرآیند ورشکستگی فصل هفتم، ممکن است بهترین گزینه باشد.

چه اتفاقی برای کارکنان و سهامداران یک شرکت تصفیه‌شده می‌افتد؟

هنگامی که یک شرکت تصفیه می‌شود، فعالیت آن متوقف شده و کارکنان اغلب شغل خود را از دست می‌دهند. با این حال، آن‌ها اغلب حق دارند حقوق معوقه و سایر مزایای قراردادی خود را دریافت کنند، که از عواید تصفیه پرداخت می‌شود. در برخی موارد، کارکنان همچنین ممکن است بتوانند در حین دریافت این حقوق معوقه، از دولت مزایای بیکاری دریافت کنند.

هنگامی که یک شرکت ورشکست می‌شود، ابتدا طلبکاران از عواید تصفیه بازپرداخت می‌شوند، سپس سهامداران ممتاز. تنها پس از تسویه کامل این دو گروه، سهامداران عادی آنچه باقی مانده است را دریافت می‌کنند، که اغلب تنها چند سنت به ازای هر دلار یا حتی هیچ‌چیز است.

چرا یک فرد ممکن است دارایی‌ها را تصفیه کند؟

تصفیه دارایی‌های شخصی شامل فروش اقلامی مانند املاک، سهام و اوراق قرضه، اشیای کلکسیونی و اموال شخصی برای پرداخت بدهی‌ها یا ایجاد پول نقد است. این روشی برای جمع‌آوری سریع پول برای انجام تعهدات مالی است.

یک فرد ممکن است به دلیل مشکلات مالی مانند افزایش بدهی‌ها، از دست دادن شغل یا صورت‌حساب‌های بزرگ غیرمنتظره مانند هزینه‌های پزشکی اضطراری، نیاز به تصفیه دارایی‌های خود داشته باشد. تصفیه همچنین ممکن است در صورت تسویه طلاق یا نیاز به تأمین مالی یک خرید بزرگ مانند پیش‌پرداخت خانه یا برای یک کسب‌وکار ضروری باشد. افراد همچنین ممکن است در صورت عدم توانایی در پاسخ به فراخوان حاشیه‌ای، مجبور به تصفیه اوراق بهادار موجود در حساب کارگزاری شوند.

واژه «تصفیه» از کجا آمده است؟

واژه «تصفیه» از قرن شانزدهم میلادی به شکلی مورد استفاده قرار گرفته و در طول زمان در زمینه‌های مختلفی به کار رفته است. این واژه از کلمه لاتین «liquidus» به معنای «ذوب کردن» یا «شفاف کردن» گرفته شده است.

این واژه بعداً توسط متخصصان حقوقی و مالی برای اشاره به فرآیند تسویه سریع بدهی‌ها، فروش دارایی‌ها و توزیع عواید به کار گرفته شد. در این زمینه، «تصفیه» به تبدیل دارایی‌ها به پول نقد اشاره دارد که سپس می‌تواند برای پرداخت بدهی‌ها یا توزیع به سهامداران استفاده شود.

نتیجه‌گیری

تصفیه به معنای فروش دارایی‌ها برای پول نقد است، اغلب به سرعت. تصفیه ممکن است داوطلبانه باشد برای افزایش موقعیت نقدی یا حذف ریسک، یا اجباری باشد، مانند در پاسخ به فراخوان حاشیه‌ای در حساب کارگزاری یا توسط قاضی ورشکستگی در مورد ورشکستگی. واژه «تصفیه» از این واقعیت ناشی می‌شود که پول نقد، به تعریف، نقدشونده‌ترین دارایی موجود است.

در صورت تجربه فصل هفتم ورشکستگی توسط یک شرکت، دارایی‌های آن تصفیه شده و شرکت از بین می‌رود و سهامداران آن در بهترین حالت چند سنت به ازای هر دلار یا حتی هیچ‌چیز دریافت می‌کنند.