فرضیه چرخه زندگی چیست؟
فرضیه چرخه زندگی (LCH) یک نظریه اقتصادی است که عادات خرج کردن و پس‌انداز افراد را در طول عمرشان توصیف می‌کند. این نظریه بیان می‌کند که افراد تلاش می‌کنند مصرف خود را در طول زندگی هموار کنند، به این صورت که در زمان‌هایی که درآمدشان پایین است وام می‌گیرند و در زمان‌هایی که درآمدشان بالاست پس‌انداز می‌کنند.
این مفهوم در اوایل دهه ۱۳۳۰ شمسی (۱۹۵۰ میلادی) توسط اقتصاددانان فرانکو مودیلیانی و شاگردش ریچارد برامبرگ توسعه یافت.
نکات کلیدی:
-
فرضیه چرخه زندگی نظریه‌ای است که در اوایل دهه ۱۳۳۰ شمسی ارائه شد و بیان می‌کند که افراد با در نظر گرفتن درآمد آینده خود، برای خرج کردن برنامه‌ریزی می‌کنند.
-
نمودار این فرضیه الگویی قوزمانند از انباشت ثروت نشان می‌دهد که در جوانی و پیری پایین و در میانسالی بالاست.
-
یکی از نتایج این نظریه این است که افراد جوان‌تر توانایی بیشتری برای پذیرش ریسک‌های سرمایه‌گذاری دارند، در حالی که افراد مسن‌تر به پس‌اندازهای انباشته خود وابسته‌اند.
-
برخی از مفروضات این نظریه ممکن است در موارد خاصی درست نباشد.
شناخت فرضیه چرخه زندگی
فرضیه چرخه زندگی فرض می‌کند که افراد با در نظر گرفتن درآمد آینده خود، برای مخارجشان در طول زندگی برنامه‌ریزی می‌کنند. آنها در جوانی، زمانی که درآمدشان کم است، وام می‌گیرند و با این انتظار که درآمد آینده‌شان بدهی را پوشش خواهد داد، عمل می‌کنند. سپس در میانسالی پس‌انداز می‌کنند تا سطح مصرف خود را در دوران بازنشستگی حفظ کنند.
نمودار مخارج یک فرد در طول زمان، مانند قله‌ای در یک مسیر کوهستانی، الگویی قوزمانند را نشان می‌دهد که در آن انباشت ثروت در جوانی و پیری کم و در میانسالی زیاد است.
فرضیه چرخه زندگی در برابر نظریه کینزی
فرضیه چرخه زندگی جایگزین نظریه‌ای شد که در سال ۱۳۱۵ شمسی (۱۹۳۶ میلادی) توسط اقتصاددان جان مینارد کینز ارائه شده بود. کینز معتقد بود که پس‌انداز مانند هر کالای دیگری است و با افزایش درآمد، درصدی که افراد به پس‌انداز اختصاص می‌دهند افزایش می‌یابد. این دیدگاه مشکلی ایجاد می‌کرد، زیرا نشان می‌داد که با رشد درآمد یک ملت، انباشت بیش از حد پس‌انداز رخ می‌دهد که می‌تواند به کاهش تقاضای کل و رکود تولید اقتصادی منجر شود.
مشکل دیگر نظریه کینز این بود که به الگوهای مصرف افراد در طول زمان توجه نداشت. برای مثال، فردی در میانسالی که سرپرست یک خانواده است، بیش از یک بازنشسته مصرف می‌کند. تحقیقات بعدی عمدتاً از فرضیه چرخه زندگی حمایت کرده‌اند، اما این نظریه نیز مشکلاتی دارد (به بخش «ملاحظات ویژه» مراجعه کنید).
نکته مهم
فرضیه چرخه زندگی به‌طور گسترده جایگزین تفکرات اقتصادی کینزی درباره الگوهای خرج کردن و پس‌انداز شده است.
ملاحظات ویژه
فرضیه چرخه زندگی چندین مفروضه دارد که ممکن است در برخی موارد درست نباشد:
-
این نظریه فرض می‌کند که افراد در دوران پیری ثروت خود را مصرف می‌کنند. اما اغلب، ثروت به فرزندان منتقل می‌شود یا افراد مسن‌تر تمایلی به خرج کردن دارایی‌های خود ندارند.
-
فرض می‌شود که افراد برای ساختن ثروت برنامه‌ریزی می‌کنند، اما بسیاری تعلل می‌کنند یا نظم لازم برای پس‌انداز را ندارند.
-
این نظریه فرض می‌کند که افراد در سنین کاری بیشترین درآمد را دارند. اما برخی در جوانی کمتر کار می‌کنند و در دوران بازنشستگی به‌صورت پاره‌وقت ادامه می‌دهند.
-
افراد با درآمد بالا توانایی بیشتری برای پس‌انداز و دانش مالی بهتری دارند، در حالی که افراد با درآمد پایین ممکن است بدهی کارت اعتباری داشته باشند و درآمد قابل تصرف کمتری داشته باشند.
-
وجود شبکه‌های ایمنی یا مزایای مبتنی بر نیاز برای افراد مسن ممکن است انگیزه پس‌انداز را کاهش دهد، زیرا افراد انتظار دریافت مستمری بالاتر در دوران بازنشستگی دارند.
یکی از نتایج این نظریه این است که افراد جوان‌تر توانایی بیشتری برای پذیرش ریسک‌های سرمایه‌گذاری دارند، در حالی که افراد مسن‌تر به پس‌اندازهای خود وابسته‌اند. این اصل همچنان در امور مالی شخصی به‌طور گسترده پذیرفته شده است.
فرضیه چرخه زندگی توسط چه کسی نوشته شد؟
اقتصاددانان فرانکو مودیلیانی و شاگردش ریچارد برامبرگ این نظریه را در اوایل دهه ۱۳۳۰ شمسی (۱۹۵۰ میلادی) توسعه دادند.
مفهوم فرضیه چرخه زندگی چیست؟
این نظریه بیان می‌کند که افراد سعی می‌کنند سطح مصرف خود را در طول زندگی تقریباً ثابت نگه دارند. به‌طور کلی، در جوانی ممکن است وام بگیرند، در سال‌های اوج درآمد پس‌انداز کنند، و در دوران پیری از ثروت انباشته‌شده استفاده کنند.
مثال فرضیه چرخه زندگی چیست؟
یک مثال خوب از این نظریه، پس‌انداز برای بازنشستگی است. در طول سال‌های کاری، افراد پول پس‌انداز می‌کنند تا در دوران بازنشستگی که ممکن است درآمدی نداشته باشند، از آن استفاده کنند.
نتیجه‌گیری
فرضیه چرخه زندگی، که در دهه ۱۳۳۰ شمسی ارائه شد، بیان می‌کند که افراد تمایل دارند سطح مصرف خود را در طول زندگی ثابت نگه دارند. با وجود انتقاداتی مانند این‌که افراد همیشه الگوی مصرف ثابتی ندارند (برای مثال، یک فرد میانسال با خانواده و وام مسکن بیشتر از یک بازنشسته مصرف می‌کند)، این فرضیه همچنان بخش مهمی از نظریه‌های اقتصادی مدرن محسوب می‌شود.
نظرات کاربران