وام اهرمی چیست؟

وام اهرمی چیست؟

وام اهرمی نوعی وام است که به شرکت‌ها یا افرادی ارائه می‌شود که بدهی زیادی دارند یا سابقه اعتباری نامناسبی دارند. وام‌دهندگان این وام‌ها را به دلیل احتمال بالای عدم بازپرداخت (ریسک نکول) پرریسک می‌دانند و به همین دلیل، هزینه بیشتری برای وام‌گیرنده دارند.

این وام‌ها معمولاً نرخ بهره بالاتری نسبت به وام‌های معمولی دارند که منعکس‌کننده سطح بالاتر ریسک در اعطای آنهاست.

نکات کلیدی:

• وام‌های اهرمی به وام‌گیرندگانی اعطا می‌شوند که بدهی زیاد یا سابقه اعتباری ضعیفی دارند.

• وام‌دهندگان این وام‌ها را پرریسک می‌دانند و به همین دلیل، هزینه بیشتری برای وام‌گیرندگان دارند.

• نرخ بهره این وام‌ها بالاتر از وام‌های معمولی است که نشان‌دهنده ریسک بیشتر در اعطای آنهاست.

شناخت وام‌های اهرمی

وام اهرمی توسط حداقل یک بانک تجاری یا سرمایه‌گذاری ساختاربندی، ترتیب داده و مدیریت می‌شود. این مؤسسات که به عنوان «ترتیبان» شناخته می‌شوند، ممکن است وام را در فرآیندی به نام «سندیکاسیون» به بانک‌ها یا سرمایه‌گذاران دیگر بفروشند تا ریسک وام‌دهی را کاهش دهند.

هیچ قانون یا معیار ثابت برای تعریف وام اهرمی وجود ندارد. برخی از فعالان بازار آن را بر اساس «اسپرد اعتباری» تعریف می‌کنند. برای مثال، بسیاری از این وام‌ها نرخ بهره شناور دارند که اغلب بر اساس نرخ تأمین مالی یک‌شبه تضمین‌شده (SOFR) که در ژوئن ۱۴۰۲ شمسی (۲۰۲۳ میلادی) جایگزین نرخ عرضه بین‌بانکی لندن (LIBOR) شد، یا معیاری دیگر، به علاوه حاشیه پایه یا حاشیه ARM محاسبه می‌شود. معمولاً، تنظیم اسپرد اعتباری، نقاط پایه‌ای به نرخ بهره وام اضافه می‌کند تا تفاوت SOFR با LIBOR را جبران کند.

اگر حاشیه ARM از سطح خاصی بالاتر باشد، وام به عنوان اهرمی تلقی می‌شود. برخی دیگر این طبقه‌بندی را بر اساس رتبه اعتباری وام‌گیرنده انجام می‌دهند، به‌طوری که وام‌هایی با رتبه زیر درجه سرمایه‌گذاری (Ba3، BB- یا پایین‌تر توسط آژانس‌های رتبه‌بندی مودیز و S&P Global Ratings) به عنوان وام اهرمی شناخته می‌شوند.

بانک‌ها معمولاً می‌توانند شرایط وام را هنگام سندیکاسیون تغییر دهند، که به آن «فلکس قیمت» گفته می‌شود. اگر تقاضا برای وام در سطح بهره اولیه کافی نباشد، حاشیه ARM می‌تواند افزایش یابد که به آن «فلکس رو به بالا» می‌گویند. برعکس، اگر تقاضا برای وام بالا باشد، اسپرد نسبت به SOFR می‌تواند کاهش یابد که به آن «فلکس معکوس» گفته می‌شود.

شرکت‌ها چگونه از وام‌های اهرمی استفاده می‌کنند؟

شرکت‌ها معمولاً از وام‌های اهرمی برای تأمین مالی ادغام و تملک (M&A)، بازسازی ترازنامه، بازپرداخت بدهی، یا برای اهداف عمومی شرکت استفاده می‌کنند.

ادغام و تملک ممکن است به شکل خرید اهرمی (LBO) باشد. در LBO، یک شرکت یا شرکت سهام خصوصی، یک نهاد عمومی را خریداری کرده و آن را خصوصی می‌کند. معمولاً بخشی از قیمت خرید با بدهی تأمین می‌شود. بازسازی ترازنامه زمانی رخ می‌دهد که یک شرکت از بازارهای سرمایه برای تغییر ساختار سرمایه خود استفاده می‌کند. یک معامله رایج در این فرآیند، صدور بدهی برای بازخرید سهام یا پرداخت سود سهام است که پاداش نقدی به سهامداران است.

نکته کلیدی

وام‌های اهرمی به شرکت‌ها یا افرادی که بدهی بالا یا سابقه اعتباری ضعیف دارند، امکان دریافت وام را می‌دهند، البته با نرخ بهره بالاتر از معمول.

مثال وام اهرمی

آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری مانند مودیز یا S&P Global Ratings معمولاً وام‌هایی را که رتبه زیر درجه سرمایه‌گذاری دارند، به عنوان اهرمی شناسایی می‌کنند. مودیز وام‌هایی با رتبه Ba3 یا پایین‌تر و S&P وام‌هایی با رتبه BB- یا پایین‌تر را اهرمی می‌داند.

تفاوت بین وام بانکی و وام اهرمی چیست؟

وام‌های اهرمی—که به عنوان وام‌های با نرخ شناور یا وام‌های بانکی نیز شناخته می‌شوند—توسط بانک‌ها یا مؤسسات مالی دیگر اعطا شده و سپس به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند. شرکت‌ها ممکن است از این وام‌ها برای بازپرداخت بدهی، تأمین مالی ادغام و تملک، یا پروژه‌های مالی استفاده کنند. شرکت‌هایی که این وام‌ها را دریافت می‌کنند، معمولاً رتبه اعتباری زیر درجه سرمایه‌گذاری دارند. این وام‌ها با وثیقه‌هایی مانند املاک، تجهیزات، یا دارایی‌های غیرملموس مانند برندها، علائم تجاری، و لیست مشتریان تضمین می‌شوند.

صندوق‌ها چگونه در وام‌های اهرمی سرمایه‌گذاری می‌کنند؟

صندوق‌های سرمایه‌گذاری (مانند صندوق‌های مشترک و صندوق‌های قابل‌معامله در بورس یا ETFها) ممکن است بسته به استراتژی سرمایه‌گذاری خود، وام‌های اهرمی را در پرتفوی خود نگه دارند. برخی صندوق‌ها ممکن است سرمایه‌گذاری اندکی در وام‌های اهرمی به عنوان بخشی از پرتفوی متنوع انجام دهند، در حالی که برخی دیگر به شدت در این وام‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند. مدیران پرتفوی صندوق‌ها ممکن است به دلیل نرخ بهره بالاتر این وام‌ها که می‌تواند بازده بیشتری برای سرمایه‌گذاران فراهم کند، به خرید آنها علاقه‌مند باشند.

نتیجه‌گیری

وام اهرمی به شرکت‌ها یا افرادی اعطا می‌شود که بدهی قابل‌توجهی دارند یا سابقه اعتباری ضعیفی دارند. وام‌دهندگان این وام‌ها را به دلیل ریسک بالای نکول پرریسک می‌دانند و به همین دلیل، نرخ بهره بالاتری نسبت به وام‌های معمولی دارند که منعکس‌کننده ریسک بیشتر در اعطای آنهاست. معیارهای تعریف وام اهرمی متفاوت است، اما اغلب بر اساس اسپرد اعتباری یا رتبه اعتباری زیر درجه سرمایه‌گذاری تعیین می‌شود.