اولویت تسویه چیست؟
اولویت تسویه قراردادی است که در صورت ورشکستگی یا تعطیلی شرکت، به سرمایه‌گذاران ممتاز اطمینان می‌دهد که پیش از دیگران پول خود را دریافت کنند. این قرارداد همچنین میزان پرداختی به آنها را مشخص می‌کند. اولویت‌های تسویه ریسک را برای این سرمایه‌گذاران کاهش می‌دهند و مانند یک بیمه‌نامه عمل می‌کنند. این اولویت‌ها معمولاً در قراردادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر، ابزارهای بدهی ترکیبی، سفته‌ها و سایر معاملات سرمایه خصوصی ساختارمند استفاده می‌شوند تا مشخص کنند چه کسی و به چه ترتیبی در زمان تسویه شرکت پرداخت می‌شود.
نکات کلیدی:
-
اولویت تسویه مشخص می‌کند چه کسی در زمان تسویه شرکت ابتدا پرداخت می‌شود و چه مقدار دریافت می‌کند.
-
سرمایه‌گذاران یا سهامداران ممتاز معمولاً پیش از دارندگان سهام عادی و بدهی پرداخت می‌شوند.
-
اولویت تسویه اغلب در قراردادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر استفاده می‌شود.
شناخت اولویت تسویه
اولویت تسویه، در مفهوم کلی، تعیین می‌کند که در زمان تسویه، فروش یا ورشکستگی شرکت، چه کسی چه مقدار دریافت می‌کند. برای این منظور، مسئول تسویه شرکت باید قراردادهای وام تضمین‌شده و غیرتضمین‌شده شرکت و همچنین تعریف سرمایه سهام (اعم از سهام ممتاز و عادی) در اساسنامه شرکت را بررسی کند. در نتیجه این فرآیند، مسئول تسویه می‌تواند همه طلبکاران و سهامداران را رتبه‌بندی کرده و وجوه را بر این اساس توزیع کند.
نکته مهم
اولویت تسویه مشخص می‌کند که در هنگام فروش شرکت، چه کسی ابتدا پول خود را دریافت می‌کند و چه مقدار حق دریافت دارد.
استفاده از اولویت‌های تسویه خاص در سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر در استارتاپ‌ها رایج است. سرمایه‌گذاران اغلب شرط می‌کنند که در مقایسه با سایر سهامداران، اولویت تسویه داشته باشند. این امر از سرمایه‌گذاران خطرپذیر در برابر از دست دادن پول محافظت می‌کند و تضمین می‌کند که سرمایه اولیه آنها پیش از دیگران بازپرداخت شود.
در این موارد، نیازی به تسویه واقعی یا ورشکستگی شرکت نیست. در قراردادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر، فروش شرکت اغلب به‌عنوان یک رویداد تسویه در نظر گرفته می‌شود. بنابراین، اگر شرکت با سود فروخته شود، اولویت تسویه می‌تواند به سرمایه‌گذاران خطرپذیر کمک کند تا در اولویت دریافت بخشی از سودها باشند. سرمایه‌گذاران خطرپذیر معمولاً پیش از دارندگان سهام عادی و پیش از مالکان اولیه و کارکنان شرکت بازپرداخت می‌شوند. در بسیاری از موارد، شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر نیز خود سهامدار عادی است.
مثال اولویت تسویه
برای مثال، فرض کنید یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر ۱ میلیون دلار در یک استارتاپ سرمایه‌گذاری می‌کند و در ازای آن ۵۰ درصد از سهام عادی و ۵۰۰,۰۰۰ دلار سهام ممتاز با اولویت تسویه دریافت می‌کند. همچنین فرض کنید که بنیان‌گذاران شرکت ۵۰۰,۰۰۰ دلار برای ۵۰ درصد دیگر سهام عادی سرمایه‌گذاری کرده‌اند.
اگر شرکت سپس به مبلغ ۳ میلیون دلار فروخته شود، سرمایه‌گذاران خطرپذیر ۲ میلیون دلار دریافت می‌کنند—شامل ۱ میلیون دلار سهام ممتاز و ۵۰ درصد از باقی‌مانده—در حالی که بنیان‌گذاران ۱ میلیون دلار دریافت می‌کنند. اما اگر شرکت به مبلغ ۱ میلیون دلار فروخته شود، شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر ۱ میلیون دلار دریافت می‌کند و بنیان‌گذاران هیچ‌چیز دریافت نمی‌کنند.
به‌طور کلی‌تر، اولویت تسویه می‌تواند به بازپرداخت طلبکاران (مانند دارندگان اوراق قرضه) پیش از سهامداران در صورت ورشکستگی شرکت اشاره داشته باشد. در این حالت، مسئول تسویه دارایی‌های شرکت را می‌فروشد و از پول حاصل برای بازپرداخت ابتدا طلبکاران ارشد، سپس طلبکاران junior و در نهایت سهامداران استفاده می‌کند. به همین ترتیب، طلبکارانی که دارای وثیقه بر دارایی‌های خاصی مانند رهن بر یک ساختمان هستند، در مورد عواید فروش آن ساختمان نسبت به سایر طلبکاران اولویت تسویه دارند.
اولویت تسویه چگونه عمل می‌کند؟
اولویت تسویه تعیین می‌کند که در زمان تسویه، فروش یا ورشکستگی شرکت، چه کسی چه مقدار دریافت می‌کند. مسئول تسویه شرکت قراردادهای وام تضمین‌شده و غیرتضمین‌شده و تعریف سرمایه سهام (اعم از سهام ممتاز و عادی) در اساسنامه شرکت را بررسی می‌کند.
اولویت تسویه چگونه در سرمایه‌گذاری خطرپذیر اعمال می‌شود؟
سرمایه‌گذاران خطرپذیر اغلب شرط می‌کنند که در سرمایه‌گذاری در یک استارتاپ، نسبت به سایر سهامداران اولویت تسویه داشته باشند. این امر تضمین می‌کند که سرمایه اولیه آنها پیش از دیگران بازپرداخت شود.
اولویت تسویه چگونه در استارتاپ‌ها اعمال می‌شود؟
برای اعمال اولویت تسویه در استارتاپ‌ها نیازی به تسویه واقعی یا ورشکستگی نیست. در قراردادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر، فروش شرکت اغلب به‌عنوان رویداد تسویه در نظر گرفته می‌شود. اگر شرکت با سود فروخته شود، اولویت تسویه به سرمایه‌گذاران خطرپذیر کمک می‌کند تا در اولویت دریافت سود باشند.
نتیجه‌گیری
اولویت تسویه یک بند قراردادی است که مشخص می‌کند در زمان تسویه شرکت (مانند فروش شرکت)، چه کسی ابتدا پرداخت می‌شود و چه مقدار دریافت می‌کند. سرمایه‌گذاران خطرپذیر یا سهامداران ممتاز معمولاً پیش از دارندگان سهام عادی و بدهی پرداخت می‌شوند.
نظرات کاربران