اختیار معامله تحت پوشش (Covered Call) فروشی از قراردادهای اختیار خرید است که توسط فروشنده‌ای انجام می‌شود که سهام دارایی پایه را در اختیار دارد و بنابراین در صورت اعمال قرارداد توسط خریدار، می‌تواند سهام را تحویل دهد.
اختیار معامله تحت پوشش فروشی از قراردادهای اختیار خرید است که توسط فروشنده‌ای انجام می‌شود که سهام یا دارایی پایه را در اختیار دارد. فروشنده با جمع‌آوری حق بیمه قراردادها، جریان درآمدی اضافی ایجاد می‌کند در حالی که همچنان سهام را نگه می‌دارد. در بدترین حالت، سرمایه‌گذار در صورتی که قراردادها اعمال شوند، باید سهام را تحویل دهد.
استراتژی اختیار معامله تحت پوشش معمولاً زمانی استفاده می‌شود که فروشنده قصد دارد سهام را برای بلندمدت نگه دارد اما انتظار ندارد که ارزش آن قبل از انقضای قرارداد به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابد.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاری که اختیار معامله تحت پوشش می‌فروشد، انتظار افزایش یا کاهش جزئی در قیمت سهام پایه را در طول عمر قرارداد دارد.
- سرمایه‌گذار می‌خواهد سهام پایه را نگه دارد اما انتظار افزایش قابل‌توجه قیمت در کوتاه‌مدت ندارد.
- هدف کسب درآمد از حق بیمه قراردادها است که جریان درآمدی برای سهام ایجاد می‌کند.
درک اختیار معامله تحت پوشش
اختیار معامله تحت پوشش یک استراتژی خنثی است، به این معنا که سرمایه‌گذار تنها انتظار افزایش یا کاهش جزئی در قیمت سهام پایه را در طول عمر قرارداد اختیار خرید نوشته‌شده دارد. این استراتژی اغلب زمانی استفاده می‌شود که سرمایه‌گذار دیدگاهی کوتاه‌مدت خنثی نسبت به دارایی دارد و به همین دلیل، دارایی را به‌صورت بلندمدت نگه می‌دارد و همزمان از طریق قرارداد، موقعیت کوتاهی دارد تا از حق بیمه قرارداد درآمد کسب کند.
به بیان ساده، اگر سرمایه‌گذار قصد دارد سهام را برای مدت طولانی نگه دارد اما انتظار افزایش قابل‌توجه قیمت در کوتاه‌مدت ندارد، می‌تواند با فروش قراردادها درآمد (حق بیمه) برای حساب خود ایجاد کند در حالی که منتظر دوره رکود است.
اختیار معامله تحت پوشش به‌عنوان یک محافظ کوتاه‌مدت برای موقعیت سهام بلندمدت عمل می‌کند و به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد از طریق حق بیمه دریافتی برای نوشتن قرارداد درآمد کسب کنند. با این حال، سرمایه‌گذار در صورتی که قیمت سهام از قیمت اعمال قرارداد فراتر رود، سود سهام را از دست می‌دهد. همچنین، آنها موظف‌اند در صورتی که خریدار تصمیم به اعمال قرارداد بگیرد، ۱۰۰ سهم به ازای هر قرارداد نوشته‌شده را به قیمت اعمال ارائه دهند.
حداکثر سود و حداکثر زیان
حداکثر سود یک اختیار معامله تحت پوشش برابر است با حق بیمه دریافتی برای قراردادهای فروخته‌شده به علاوه پتانسیل افزایش قیمت سهام بین قیمت فعلی و قیمت اعمال. بنابراین، اگر قرارداد با قیمت اعمال ۱۰۰ دلار روی سهامی که با قیمت ۹۰ دلار معامله می‌شود نوشته شود و نویسنده قرارداد حق بیمه‌ای ۱.۰۰ دلار به ازای هر سهام دریافت کند، حداکثر سود بالقوه به ازای هر سهام، ۱.۰۰ دلار حق بیمه به علاوه ۱۰ دلار افزایش ارزش سهام - یا مجموعاً ۱۱۰۰ دلار - است.
از سوی دیگر، حداکثر زیان برابر است با قیمت خرید سهام پایه منهای حق بیمه دریافتی. این به این دلیل است که سهام ممکن است به صفر برسد، در این صورت تنها چیزی که دریافت می‌کنید حق بیمه قراردادهای فروخته‌شده است.
مهم: اگر سرمایه‌گذار همزمان سهام را خریداری کند و قراردادهای اختیار خرید را علیه آن موقعیت بنویسد، این به عنوان معامله خرید-نوشتن (Buy-Write) شناخته می‌شود.
مزایا و معایب اختیار معامله تحت پوشش
حق بیمه‌های قابل اعتماد
نویسنده قراردادها می‌تواند با فروش اختیار معامله تحت پوشش پول کسب کند، اما اگر قرارداد وارد سود شود، سودهای بالقوه را از دست می‌دهد. با این حال، نویسنده باید بتواند ۱۰۰ سهم به ازای هر قرارداد را در صورتی که قرارداد در سود منقضی شود، تأمین کند. اگر سهام کافی نداشته باشد، باید آنها را در بازار آزاد خریداری کند که باعث زیان بیشتری می‌شود.
زیان‌های محدود
پوشش قراردادها می‌تواند حداکثر زیان‌های ناشی از معامله قراردادها را محدود کند، اما سودهای ممکن را نیز محدود می‌کند. این امر آنها را به استراتژی مفیدی برای صندوق‌های نهادی و معامله‌گران تبدیل می‌کند، زیرا امکان تعیین حداکثر زیان‌ها را قبل از ورود به موقعیت فراهم می‌کند.
از دست دادن پتانسیل افزایش
استراتژی اختیار معامله تحت پوشش برای سرمایه‌گذارانی که بسیار صعودی یا بسیار نزولی هستند مفید نیست. سرمایه‌گذاران بسیار صعودی معمولاً بهتر است قرارداد را ننویسند و فقط سهام را نگه دارند. قرارداد سود سهام را محدود می‌کند، که اگر قیمت سهام به شدت افزایش یابد، می‌تواند سود کلی معامله را کاهش دهد.
مزایا و معایب اختیار معامله تحت پوشش
مزایا
- قراردادهای تحت پوشش ریسک‌ها و معایب بالقوه قراردادهای اختیار معامله را محدود می‌کنند.
- نویسندگان قراردادها می‌توانند از افزایش اندک قیمت، حق بیمه قابل اعتمادی کسب کنند.
معایب
- نویسندگان قراردادها باید بتوانند ۱۰۰ سهم به ازای هر قرارداد اختیار خرید که در سود منقضی می‌شود، تأمین کنند.
- اگر سرمایه‌گذار بسیار صعودی نسبت به یک اوراق بهادار باشد، می‌تواند از قراردادهای بدون پوشش یا خرید دارایی پایه سود بیشتری کسب کند.
چه زمانی از اختیار معامله تحت پوشش استفاده کنیم و چه زمانی از آن اجتناب کنیم
بهترین زمان برای فروش اختیار معامله تحت پوشش زمانی است که اوراق بهادار پایه چشم‌اندازهای بلندمدت خنثی تا خوش‌بینانه‌ای دارد، با احتمال کم برای سودها یا زیان‌های بزرگ. این به نویسنده قرارداد اجازه می‌دهد تا از حق بیمه سود قابل اعتمادی کسب کند.
اختیار معامله تحت پوشش استراتژی بهینه‌ای نیست اگر اوراق بهادار پایه احتمال بالایی برای نوسانات قیمتی بزرگ داشته باشد. اگر قیمت بیش از حد انتظار افزایش یابد، نویسنده قرارداد سودهای بالاتر از قیمت اعمال را از دست می‌دهد. اگر قیمت کاهش یابد، نویسنده قرارداد ممکن است کل قیمت اوراق بهادار را منهای حق بیمه اولیه از دست بدهد.
جایگزین‌های اختیار معامله تحت پوشش
یکی از استراتژی‌های نزدیک به اختیار معامله تحت پوشش، فروش قرارداد اختیار فروش تضمین‌شده نقدی (Cash-Secured Put) است که به نوعی تصویر آینه‌ای از اختیار معامله تحت پوشش است. در این روش، سرمایه‌گذار با فروش یک قرارداد اختیار فروش موافقت می‌کند که سهام را به قیمت اعمال از پیش تعیین‌شده خریداری کند و نقدینگی کافی برای خرید آن در صورت تخصیص قرارداد کنار می‌گذارد. این استراتژی مانند اختیار معامله تحت پوشش، درآمد حق بیمه را از قبل ایجاد می‌کند. با این حال، زمانی استفاده می‌شود که سرمایه‌گذار مایل به خرید سهام با قیمتی پایین‌تر است و نسبت به دارایی پایه خنثی تا کمی صعودی است.
جایگزین دیگر استراتژی کالار (Collar) است که اختیار معامله تحت پوشش را با خرید یک قرارداد اختیار فروش محافظتی ترکیب می‌کند. در اینجا، سرمایه‌گذار سهام را نگه می‌دارد، یک قرارداد خرید می‌فروشد و یک قرارداد فروش می‌خرد. اگرچه این امر درآمد دریافتی را در مقایسه با یک اختیار معامله تحت پوشش ساده کاهش می‌دهد، اما محافظت بیشتری در برابر کاهش قیمت فراهم می‌کند.
در نهایت، برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال پیچیدگی بیشتر هستند، اسپردهای مورب (Diagonal Spreads) ممکن است ارزش بررسی داشته باشند. اسپرد مورب شامل خرید یک قرارداد خرید بلندمدت و فروش یک قرارداد خرید کوتاه‌مدت با قیمت اعمال متفاوت است. این به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد از کاهش ارزش زمانی و تغییرات نوسانات سود ببرد.
رولینگ اختیار معامله تحت پوشش
رولینگ اختیار معامله تحت پوشش، که گاهی به عنوان «رولینگ» نامیده می‌شود، تنظیم تاکتیکی یک موقعیت اختیار معامله تحت پوشش موجود است. این شامل بستن قرارداد خرید فعلی و همزمان باز کردن یک موقعیت خرید جدید با شرایط متفاوت است. چندین روش برای انجام این کار وجود دارد.
یک نسخه رایج رولینگ به بالا (Rolling Up) است، به این معنا که قرارداد با قیمت اعمال پایین‌تر بسته می‌شود و یک قرارداد جدید با قیمت اعمال بالاتر باز می‌شود. این معمولاً زمانی انجام می‌شود که سهام پایه به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته و قرارداد اولیه عمیقاً در سود است. با رولینگ به بالا، سرمایه‌گذار می‌تواند بخشی از پتانسیل افزایشی را که در غیر این صورت محدود شده بود، بازپس گیرد و همچنان حق بیمه جدیدی جمع‌آوری کند.
در مقابل، رولینگ به پایین (Rolling Down) یک مانور دفاعی‌تر است که زمانی استفاده می‌شود که قیمت سهام کاهش یافته است. در اینجا، سرمایه‌گذار قرارداد اولیه را بازخرید می‌کند و یک قرارداد جدید با قیمت اعمال پایین‌تر می‌فروشد. این امر پتانسیل افزایش را کاهش می‌دهد اما حق بیمه بالاتری نسبت به قیمت فعلی سهام به ارمغان می‌آورد.
در نهایت، رولینگ به بیرون (Rolling Out) به تمدید تاریخ انقضای قرارداد خرید اشاره دارد. این اغلب زمانی انجام می‌شود که قرارداد فعلی نزدیک به انقضا است و سرمایه‌گذار می‌خواهد موقعیت را حفظ کند و در عین حال به کسب درآمد ادامه دهد. رولینگ به بیرون می‌تواند با رولینگ به بالا یا پایین ترکیب شود تا هم قیمت اعمال و هم زمان به‌طور همزمان تنظیم شوند.
مثال اختیار معامله تحت پوشش
فرض کنید یک سرمایه‌گذار سهامی از یک شرکت فرضی به نام TSJ دارد. اگرچه سرمایه‌گذار به چشم‌اندازهای بلندمدت و قیمت سهام آن علاقه‌مند است، اما احساس می‌کند که سهام در کوتاه‌مدت احتمالاً نسبتاً ثابت باقی می‌ماند، شاید در محدوده چند دلار از قیمت فعلی ۲۵ دلار.
اگر آنها یک قرارداد خرید روی TSJ با قیمت اعمال ۲۷ دلار بفروشند، حق بیمه حاصل از فروش قرارداد را کسب می‌کنند اما، برای مدت قرارداد، سود سهام خود را به ۲۷ دلار محدود می‌کنند. فرض کنید حق بیمه‌ای که برای نوشتن یک قرارداد خرید سه‌ماهه دریافت می‌کنند ۰.۷۵ دلار (۷۵ دلار به ازای هر قرارداد یا ۱۰۰ سهم) باشد. یکی از دو سناریو رخ خواهد داد:
- سهام TSJ زیر قیمت اعمال ۲۷ دلار معامله می‌شود. قرارداد بی‌ارزش منقضی می‌شود و سرمایه‌گذار حق بیمه قرارداد را نگه می‌دارد. در این حالت، با استفاده از استراتژی خرید-نوشتن، آنها با موفقیت از سهام عملکرد بهتری داشته‌اند. آنها همچنان سهام را دارند اما ۷۵ دلار اضافی در جیبشان دارند (منهای هزینه‌ها).
- سهام TSJ بالای ۲۷ دلار افزایش می‌یابد. قرارداد اعمال می‌شود و سود سهام در ۲۷ دلار محدود می‌شود. اگر قیمت از ۲۷.۷۵ دلار (قیمت اعمال به علاوه حق بیمه) فراتر رود، سرمایه‌گذار اگر فقط سهام را نگه داشته بود، بهتر عمل می‌کرد. اگرچه، اگر قصد داشتند در ۲۷ دلار بفروشند، نوشتن قرارداد خرید ۰.۷۵ دلار اضافی به ازای هر سهم برایشان به ارمغان آورده است.
آیا اختیار معامله تحت پوشش استراتژی سودآوری است؟
مانند هر استراتژی معاملاتی، اختیار معامله تحت پوشش ممکن است سودآور باشد یا نباشد. بالاترین بازده از اختیار معامله تحت پوشش زمانی رخ می‌دهد که قیمت سهام به قیمت اعمال قرارداد فروخته‌شده برسد و بالاتر نرود. سرمایه‌گذار از افزایش اندک سهام سود می‌برد و کل حق بیمه قرارداد را که بی‌ارزش منقضی می‌شود، جمع‌آوری می‌کند. مانند هر استراتژی، نوشتن اختیار معامله تحت پوشش مزایا و معایب خود را دارد. اگر با سهام مناسب استفاده شود، اختیار معامله تحت پوشش می‌تواند راهی عالی برای کاهش هزینه متوسط یا ایجاد درآمد باشد.
آیا اختیار معامله تحت پوشش ریسک دارد؟
اختیار معامله تحت پوشش نسبتاً کم‌ریسک تلقی می‌شود. با این حال، اختیار معامله تحت پوشش، اگر سهام به افزایش ادامه دهد، سود بالقوه بیشتر را محدود می‌کند و در صورت کاهش قیمت سهام، محافظت زیادی ارائه نمی‌دهد. توجه داشته باشید که، برخلاف اختیار معامله تحت پوشش، فروشندگان قرارداد خرید که مقدار معادل سهام پایه را ندارند، نویسندگان قرارداد خرید عریان (Naked Call Writers) هستند. قراردادهای خرید عریان در صورت افزایش دارایی پایه، پتانسیل زیان نامحدود دارند.
آیا می‌توانم از اختیار معامله تحت پوشش در حساب IRA خود استفاده کنم؟
بسته به متولی حساب IRA شما و واجد شرایط بودن شما برای معامله قراردادها با آنها، بله. همچنین استفاده از اختیار معامله تحت پوشش در حساب IRA مزایای خاصی دارد. احتمال ایجاد سود سرمایه‌ای مشمول گزارش، نوشتن اختیار معامله تحت پوشش را به استراتژی خوبی برای حساب‌های IRA سنتی یا Roth تبدیل می‌کند. سرمایه‌گذاران می‌توانند سهام را با قیمت مناسب بازخرید کنند بدون نگرانی در مورد پیامدهای مالیاتی، و همچنین درآمد اضافی ایجاد کنند که می‌تواند به‌عنوان توزیع برداشت شود یا دوباره سرمایه‌گذاری شود.
آیا چیزی به نام اختیار فروش تحت پوشش وجود دارد؟
برخلاف قراردادهای خرید، قراردادهای فروش به دارنده قرارداد حق فروش دارایی پایه (به جای خرید آن) به قیمت تعیین‌شده را می‌دهند. موقعیت معادل با استفاده از قراردادهای فروش شامل فروش سهام به‌صورت کوتاه (Short Selling) و سپس فروش یک قرارداد فروش با قیمت پایین‌تر است. با این حال، این روش غیرمعمول است. در عوض، معامله‌گران ممکن است از یک قرارداد فروش متأهل (Married Put) استفاده کنند، جایی که سرمایه‌گذار، که موقعیت بلندی در سهام دارد، یک قرارداد فروش روی همان سهام خریداری می‌کند تا از کاهش قیمت سهام محافظت کند.
نتیجه‌گیری
اختیار معامله تحت پوشش یک استراتژی معاملاتی قراردادها است که به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد از افزایش‌های پیش‌بینی‌شده قیمت سود ببرد. برای ایجاد یک اختیار معامله تحت پوشش، نویسنده قرارداد پیشنهاد می‌دهد که برخی از اوراق بهادار خود را در آینده به قیمت از پیش تعیین‌شده بفروشد. این استراتژی سودهای کمتری نسبت به سایر استراتژی‌های قراردادها ارائه می‌دهد، اما ریسک کمتری نیز دارد.
نظرات کاربران