محدودیتهای خط کسبوکار چیست؟
محدودیتهای خط کسبوکار یک قانون مالیاتی فدرال در ایالات متحده است که به مزایای جانبی (fringe benefits) ارائهشده توسط کارفرمایان به کارمندان اعمال میشود. این قانون بیان میکند که اگر شرکتی در چندین خط کسبوکار فعالیت داشته باشد و کارمندی از خط کسبوکاری که در آن مشغول به کار نیست، مزایای جانبی دریافت کند، باید مالیات بر ارزش آن مزایا بپردازد.
توضیح محدودیتهای خط کسبوکار
بهعنوان مثال، فرض کنید فردی در یک سینمای متعلق به شرکتی کار میکند که همچنین مالک یک پارک تفریحی است. اگر این کارمند بلیط رایگان یا با تخفیف برای ورود به پارک تفریحی دریافت کند، باید مالیات بر ارزش بلیط رایگان یا تخفیف پرداخت کند، زیرا اداره مالیات ایالات متحده (IRS) این مزیت را بهعنوان درآمد تلقی میکند. با این حال، اگر او در سینمایی که در آن کار میکند، فیلم را بهصورت رایگان تماشا کند، معمولاً نیازی به پرداخت مالیات بر ارزش بلیط رایگان ندارد، زیرا این مورد مشمول محدودیتهای خط کسبوکار نمیشود.
محصولات یا خدماتی که عمدتاً به کارمندان و نه به عموم مردم فروخته میشوند، بهعنوان تخفیف کارمندی محسوب نمیشوند و بنابراین تحت قوانین محدودیتهای خط کسبوکار قرار نمیگیرند.
خط کسبوکار یک کارفرما بر اساس راهنمای طبقهبندی استاندارد صنعتی سازمانی (ESIC) که توسط دفتر مدیریت و بودجه ایالات متحده منتشر شده، تعریف میشود. کارفرمایی که محصولات یا خدمات خود را در بیش از یک طبقهبندی دورقمی ESIC به مشتریان عرضه میکند، بهعنوان شرکتی با چندین خط کسبوکار در نظر گرفته میشود.
معافیتها از محدودیتهای خط کسبوکار
در برخی شرایط، خطوط کسبوکار ممکن است برای تعیین صلاحیت مزایا تحت محدودیتهای خط کسبوکار بهصورت یکپارچه در نظر گرفته شوند. تجمیع زمانی الزامی است که در صنعت کارفرما، غیرمعمول باشد که یک خط کسبوکار بهصورت جداگانه از دیگر خطوط فعالیت کند. همچنین، زمانی که تعداد قابلتوجهی از کارمندان خدمات قابلتوجهی برای بیش از یک خط کسبوکار شرکت ارائه میدهند و تخصیص کارمندان به خطوط خاص کسبوکار دشوار است، تجمیع لازم است. در این موارد، کارمند برای مزایای جانبی ارائهشده توسط کارفرما مالیاتی متحمل نمیشود.
توافقنامههای متقابل بین دو کارفرما که در یک خط کسبوکار مشابه فعالیت میکنند، کارمندان را از قوانین محدودیتهای خط کسبوکار برای دریافت مزایای بدون مالیات از کارفرمای دیگر معاف میکند. برای واجد شرایط بودن، این توافقنامهها باید بهصورت کتبی باشند و نباید هزینههای قابلتوجهی برای هیچیک از کارفرمایان ایجاد کنند. قانون توافقنامه متقابل تنها به مزایایی که بدون هزینه اضافی ارائه میشوند اعمال میشود و شامل تخفیفهای کارمندی واجد شرایط نمیشود.















نظرات کاربران