صندوق بار چیست؟
صندوق بار، صندوق سرمایهگذاری مشترکی است که با کارمزد یا کمیسیون فروش همراه است. سرمایهگذار این کارمزد را پرداخت میکند که بهعنوان پاداش به واسطه فروش، مانند کارگزار، برنامهریز مالی یا مشاور سرمایهگذاری، برای زمان و تخصص صرفشده در انتخاب صندوق مناسب برای سرمایهگذار تعلق میگیرد. این کارمزد میتواند در زمان خرید (بار ابتدایی)، در زمان فروش سهام (بار انتهایی) یا در طول دورهای که سرمایهگذار صندوق را نگه میدارد (بار سطحی) پرداخت شود. صندوقهای بار در مقابل صندوقهای بدون بار قرار میگیرند که هیچگونه کارمزد فروشی ندارند.
نکات کلیدی:
-
صندوق بار شامل سهام صندوق سرمایهگذاری مشترک است که کارمزد فروشی را به همراه دارد که توسط خریدار صندوق پرداخت میشود.
-
کارمزدها ممکن است در زمان خرید (بار ابتدایی) یا در زمان فروش (بار انتهایی) پرداخت شوند و اغلب به کارگزار یا نمایندهای که صندوق را فروخته است، تعلق میگیرند.
-
نحوه پرداخت کارمزد بسته به کلاس سهام صندوق سرمایهگذاری مشترک متفاوت است.
درک صندوقهای بار
اگر صندوقی کارمزد سطحی خود را به حداکثر ۰٫۲۵٪ (حداکثر ۱٪) محدود کند، میتواند در تبلیغات خود بهعنوان صندوق «بدون بار» معرفی شود. کارمزدهای ابتدایی و انتهایی جزو هزینههای عملیاتی صندوق سرمایهگذاری مشترک نیستند و معمولاً به کارگزار فروش و شرکت کارگزاری بهعنوان کمیسیون پرداخت میشوند. اما کارمزدهای سطحی، که بهعنوان کارمزدهای ۱۲b-1 شناخته میشوند، بهعنوان هزینههای عملیاتی در نظر گرفته میشوند. صندوقهایی که کارمزد بار دریافت نمیکنند، بهعنوان صندوقهای بدون بار شناخته میشوند که معمولاً مستقیماً توسط شرکت صندوق سرمایهگذاری یا از طریق شرکای آنها فروخته میشوند.
سرمایهگذاران ممکن است بهطور خودکار فرض کنند که صندوقهای بدون بار گزینه بهتری نسبت به صندوقهای بار هستند، اما این لزوماً درست نیست. کارمزدهای صندوقهای بار به سرمایهگذار یا مدیر صندوقی پرداخت میشود که تحقیق میکند و تصمیمات سرمایهگذاری را از طرف مشتری میگیرد. این متخصصان میتوانند صندوقهای سرمایهگذاری مشترک را بررسی کرده و به سرمایهگذاران کمک کنند تا تصمیمات سرمایهگذاری هوشمندانهای بگیرند که ممکن است خودشان مهارت یا دانش لازم برای آن را نداشته باشند. پرداخت کارمزدهای ابتدایی همچنین میتواند نیاز به کسر مداوم هزینههای عملیاتی از بازده سرمایهگذاری را کاهش دهد.
البته، عیب اصلی این صندوقها خود کارمزد بار است. امروزه گزینههای صندوقهای سرمایهگذاری مشترک بدون بار نیز وجود دارند که هیچ کارمزد فروشی ندارند.
در دهه ۱۹۷۰، شرکتهای صندوق سرمایهگذاری مشترک به دلیل کارمزدهای فروش ابتدایی بالا، هزینههای بیشازحد و سایر هزینههای مخفی مورد انتقاد قرار گرفتند. در نتیجه، آنها کلاسهای مختلف سهام را معرفی کردند که به سرمایهگذاران گزینههای متعددی برای پرداخت کارمزدهای فروش ارائه میداد.
-
سهام کلاس A: سهام کلاس A صندوقهای سنتی بار ابتدایی هستند که کارمزد فروشی را در زمان سرمایهگذاری دریافت میکنند. اکثر صندوقهای کلاس A تخفیفهای نقطهای (breakpoint discounts) ارائه میدهند که کارمزد فروش را برای خریدهای با مبالغ بالاتر کاهش میدهد. برای سرمایهگذارانی که مبالغ زیادی را برای مدت طولانی سرمایهگذاری میکنند، سهام کلاس A به دلیل تخفیفهای نقطهای میتوانند کمهزینهترین گزینه باشند.
-
سهام کلاس B: سهام کلاس B شامل بار انتهایی یا کارمزد فروش معوق مشروط (CDSC) هستند که در زمان فروش سهام کسر میشود. صندوقهای سهام کلاس B تخفیف نقطهای ارائه نمیدهند، اگرچه CDSC در بازه زمانی پنج تا هشت ساله کاهش مییابد. در این مرحله، سهام به کلاس A تبدیل میشوند و دیگر بار انتهایی ندارند. برخی از صندوقهای سهام کلاس B همچنین کارمزدهای سالانه ۱۲b-1 را دریافت میکنند که میتواند هزینههای سرمایهگذاری را در طول زمان افزایش دهد. هنگامی که سهام کلاس B به کلاس A تبدیل میشوند، کارمزدهای ۱۲b-1 حذف میشوند. سهام کلاس B با نسبت هزینه پایین میتوانند گزینه بهتری برای سرمایهگذاریهای کوچکتر با دوره نگهداری طولانی باشند.
-
سهام کلاس C: صندوقهای سهام کلاس C نیز کارمزد فروش معوق مشروط (CDSC) دریافت میکنند، اما معمولاً کمتر از سهام کلاس B است. سهام کلاس C بیشتر به کارمزدهای ۱۲b-1 وابسته هستند که معمولاً بالاتر از سهام کلاس B است و میتوانند بهصورت نامحدود ادامه یابند. صندوقهای سهام کلاس C تخفیف نقطهای ارائه نمیدهند. به دلیل کارمزدهای ۱۲b-1 بالاتر، سهام کلاس C میتوانند در بلندمدت پرهزینهترین گزینه باشند.















نظرات کاربران