بدهی یک تعهد مالی است که وام‌گیرنده متحمل می‌شود و باید آن را به وام‌دهنده بازپرداخت کند، معمولاً همراه با پرداخت بهره اضافی.
بدهی یک تعهد مالی است که باید بازپرداخت شود. در دنیای مدرن، بدهی ممکن است مبلغ هنگفتی باشد که برای خریدهای بزرگ قرض گرفته شده و به مرور زمان با بهره بازپرداخت می‌شود. سایر بدهی‌ها ممکن است از استفاده از اعتبار برای خریدهای روزمره انباشته شوند.
بدهی می‌تواند به‌صورت با وثیقه یا بدون وثیقه باشد. بدهی با وثیقه دارای پشتوانه‌ای است، به این معنا که وام‌گیرنده دارایی‌ای را به‌عنوان وثیقه تعهد کرده که در صورت عدم پرداخت اقساط، می‌تواند توسط وام‌دهنده ضبط شود. بدهی بدون وثیقه، مانند بدهی کارت اعتباری یا وام دانشجویی، بدون پشتوانه دارایی است.
نکات کلیدی
- مصرف‌کنندگان از بدهی برای تأمین مالی خریدهایی استفاده می‌کنند که نمی‌توانند فوراً پرداخت کنند.
- شرکت‌ها از بدهی برای تأمین مالی خریدهای بزرگ یا سرمایه‌گذاری‌ها استفاده می‌کنند.
- بدهی می‌تواند با وثیقه یا بدون وثیقه باشد و دارای تاریخ پایان ثابت یا چرخشی باشد.
بدهی چگونه کار می‌کند؟
رایج‌ترین اشکال بدهی شامل وام‌ها (مانند وام مسکن، وام خودرو، و وام شخصی) و همچنین کارت‌های اعتباری است.
وام‌ها
بر اساس شرایط اکثر وام‌ها، وام‌گیرنده مبلغ مشخصی پول دریافت می‌کند که باید تا تاریخ معینی، که ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها بعد باشد، به‌طور کامل بازپرداخت کند. شرایط وام همچنین میزان بهره‌ای که وام‌گیرنده باید بپردازد را مشخص می‌کند، که به‌صورت درصدی از مبلغ وام بیان می‌شود. بهره، جبرانی است که وام‌دهنده برای پذیرش ریسک وام دریافت می‌کند.
کارت‌های اعتباری
کارت‌های اعتباری و خطوط اعتباری کمی متفاوت عمل می‌کنند. آن‌ها نوعی اعتبار چرخشی یا باز ارائه می‌دهند که تاریخ پایان ثابتی ندارد. به وام‌گیرنده سقف اعتباری اختصاص داده می‌شود و او می‌تواند تا زمانی که از این سقف تجاوز نکند، بارها از کارت اعتباری یا خط اعتباری استفاده کند.
مثالی از بدهی
وقتی دانشجویان برای پرداخت هزینه‌های دانشگاه وام‌های فدرال دانشجویی دریافت می‌کنند، مبلغ مشخصی پول دریافت می‌کنند که متعهد می‌شوند در آینده با بهره بازپرداخت کنند. دانشجویان اکنون گزینه‌های مختلفی برای برنامه‌های بازپرداخت دارند. اگر طرح بازپرداخت استاندارد را انتخاب کنند، باید به مدت 10 سال پرداخت‌های ماهانه ثابت انجام دهند، و در پایان این مدت، بدهی آن‌ها به‌طور کامل تسویه می‌شود. هر یک از این پرداخت‌های ماهانه شامل بخشی از اصل بدهی و بهره آن خواهد بود. نرخ بهره وام‌های فدرال دانشجویی برای مقطع کارشناسی در حال حاضر 6.53٪ است.
انواع بدهی مصرف‌کننده
بدهی می‌تواند در اشکال مختلفی ظاهر شود، هر کدام با کاربردها و الزامات خاص خود. اکثر انواع بدهی در یک یا چند دسته زیر قرار می‌گیرند:
بدهی با وثیقه
بدهی با وثیقه، که به‌عنوان بدهی با پشتوانه نیز شناخته می‌شود، به این معناست که وام‌گیرنده چیزی باارزش را به‌عنوان وثیقه تعهد کرده است.
برای مثال، در وام خودرو، معمولاً خودرو به‌عنوان وثیقه عمل می‌کند. اگر وام‌گیرنده نتواند پولی که برای خرید خودرو قرض کرده بازپرداخت کند، وام‌دهنده می‌تواند خودرو را ضبط و بفروشد.
به همین ترتیب، وقتی کسی برای خرید خانه وام مسکن می‌گیرد، خود خانه معمولاً به‌عنوان وثیقه عمل می‌کند. اگر وام‌گیرنده نتواند اقساط را پرداخت کند، وام‌دهنده می‌تواند خانه را توقیف کند.
شرکتی که می‌خواهد پول قرض کند، ممکن است یک دستگاه، املاک یا پول نقد در بانک را به‌عنوان وثیقه تعهد کند.
بدهی بدون وثیقه
بدهی بدون وثیقه نیازی به وثیقه به‌عنوان تضمین ندارد. در عوض، وام‌دهنده بر اساس اعتبار وام‌گیرنده، که از طریق امتیاز اعتباری، سابقه اعتباری و سایر عوامل مشخص می‌شود، تصمیم به اعطای وام می‌گیرد.
اکثر کارت‌های اعتباری و وام‌های شخصی نمونه‌هایی از بدهی بدون وثیقه هستند. از آنجا که بدهی بدون وثیقه برای وام‌دهنده ریسک بیشتری دارد، معمولاً نرخ بهره بالاتری نسبت به بدهی با وثیقه دارد.
بدهی چرخشی
بدهی چرخشی خط اعتباری را در اختیار وام‌گیرنده قرار می‌دهد که می‌تواند به دلخواه از آن استفاده کند. وام‌گیرنده می‌تواند تا سقف معینی قرض بگیرد، بدهی را بازپرداخت کند و دوباره تا همان سقف قرض بگیرد. رایج‌ترین شکل بدهی چرخشی، بدهی کارت اعتباری است.
تا زمانی که وام‌گیرنده تعهدات خود را انجام دهد، معمولاً با پرداخت حداقل مبلغ ماهانه، خط اعتباری برای مدت فعال بودن حساب در دسترس باقی می‌ماند. با گذشت زمان و با داشتن سابقه بازپرداخت مطلوب، میزان اعتبار چرخشی در دسترس وام‌گیرنده ممکن است افزایش یابد.
وام‌های مسکن
وام مسکن نوعی بدهی با وثیقه است که برای خرید املاک، مانند خانه یا آپارتمان، استفاده می‌شود. وام‌های مسکن معمولاً در دوره‌های طولانی، مانند 15 یا 30 سال، بازپرداخت می‌شوند.
وام‌های مسکن اغلب بزرگ‌ترین بدهی هستند که مصرف‌کنندگان، به‌جز وام‌های دانشجویی، متحمل می‌شوند و انواع مختلفی دارند. دو دسته کلی شامل وام‌های با نرخ ثابت و وام‌های با نرخ قابل‌تنظیم (ARMs) هستند. در مورد وام‌های با نرخ قابل‌تنظیم، نرخ بهره می‌تواند به‌صورت دوره‌ای تغییر کند، معمولاً بر اساس عملکرد یک شاخص خاص.
انواع بدهی شرکتی
شرکت‌هایی که می‌خواهند پول قرض کنند، گزینه‌هایی دارند که برای مصرف‌کنندگان فردی در دسترس نیست. علاوه بر وام‌های بانکی یا سایر وام‌دهندگان، آن‌ها اغلب می‌توانند اوراق قرضه و اسناد تجاری منتشر کنند.
اوراق قرضه
اوراق قرضه ابزاری برای بدهی هستند که به شرکت اجازه می‌دهند از سرمایه‌گذاران با وعده بازپرداخت پول همراه با بهره، وجه قرض کند. افراد و شرکت‌های سرمایه‌گذاری می‌توانند اوراق قرضه خریداری کنند، که معمولاً دارای نرخ بهره ثابت یا نرخ کوپن هستند. برای مثال، اگر شرکتی نیاز به جمع‌آوری 1 میلیون دلار برای خرید تجهیزات جدید داشته باشد، می‌تواند 1000 اوراق قرضه با ارزش اسمی 1000 دلار منتشر کند.
اوراق قرضه معمولاً در تاریخ مشخصی در آینده، که به‌عنوان تاریخ سررسید شناخته می‌شود، سررسید می‌شوند و در آن زمان سرمایه‌گذار ارزش کامل اوراق را دریافت می‌کند. علاوه بر این، سرمایه‌گذار در طول سال‌های بینابینی پرداخت‌های بهره منظم دریافت کرده است.
اسناد تجاری
اسناد تجاری بدهی شرکتی کوتاه‌مدت با سررسید 270 روز یا کمتر هستند.
مزایا و معایب بدهی
بدهی اگر به‌درستی استفاده شود، می‌تواند برای افراد و شرکت‌ها مفید باشد. تعداد کمی از مردم می‌توانند بدون وام مسکن خانه بخرند، و بسیاری بدون وام خودرو نمی‌توانند خودروی جدید تهیه کنند. کارت‌های اعتباری می‌توانند راحتی زیادی فراهم کنند و حتی در موقعیت‌های اضطراری نجات‌دهنده باشند.
برای شرکت‌ها، دسترسی به بدهی می‌تواند تفاوت بزرگی در توانایی آن‌ها برای گسترش و رقابت ایجاد کند.
اما بدهی برای وام‌گیرنده و وام‌دهنده به‌طور یکسان می‌تواند ریسک داشته باشد. مصرف‌کنندگان با داشتن کارت‌های اعتباری متعدد می‌توانند به‌راحتی مقدار غیرقابل‌مدیریتی از بدهی انباشته کنند، به‌ویژه اگر شغل خود را از دست بدهند یا با مشکل جدی دیگری مواجه شوند.
شرکت‌هایی که بدهی زیادی متحمل می‌شوند، ممکن است در صورت کاهش فروش، نتوانند پرداخت‌های بهره خود را انجام دهند، که این امر کسب‌وکار را در معرض خطر ورشکستگی قرار می‌دهد. حتی اگر به آن نقطه نرسد، داشتن بدهی بیش از حد می‌تواند بار سنگینی بر دوش شرکت بگذارد و آن را مجبور کند بخش زیادی از درآمد خود را به بازپرداخت بدهی اختصاص دهد، به‌جای استفاده برای اهداف سازنده‌تر.
چگونه بدهی را بازپرداخت کنیم
بهترین راه برای جلوگیری از مشکلات بدهی، داشتن برنامه‌ای برای بازپرداخت آن است. این کار با نگرفتن بدهی بیش از حد در ابتدا شروع می‌شود.
برای مثال، مصرف‌کنندگان باید به نسبت استفاده از اعتبار خود، که به‌عنوان نسبت بدهی به سقف نیز شناخته می‌شود، توجه کنند. این نسبت میزان بدهی فعلی آن‌ها را به‌عنوان درصدی از کل اعتبار در دسترس آن‌ها نشان می‌دهد. برای مثال، اگر کسی دو کارت اعتباری با سقف اعتباری مجموع 10,000 دلار داشته باشد و در حال حاضر 5,000 دلار بدهی داشته باشد، نسبت استفاده از اعتبار او 50٪ است.
وام‌دهندگان معمولاً ترجیح می‌دهند که مصرف‌کنندگان نسبت استفاده از اعتبار خود را زیر 30٪ نگه دارند، و امتیازات اعتباری افرادی که از این سطح عبور کنند را جریمه می‌کنند.
سریع‌ترین راه برای بازپرداخت بدهی، اختصاص بخش بیشتری از درآمد به پرداخت‌های ماهانه بدهی است، به‌طور ایده‌آل پرداخت کامل بدهی‌های کارت اعتباری هر ماه قبل از شروع هزینه‌های بهره. اگر نیاز به اولویت‌بندی دارید، کارشناسان معمولاً توصیه می‌کنند ابتدا بدهی‌های با نرخ بهره بالاتر را پرداخت کنید و سپس به ترتیب به سمت پایین پیش بروید.
همچنین می‌توانید چندین بدهی را در یک وام ادغام کنید، که اگر وام جدید نرخ بهره کمتری داشته باشد، منطقی است. به همین ترتیب، ممکن است بتوانید موجودی کارت‌های اعتباری خود را به کارت دیگری با نرخ بهره کمتر یا به‌طور ایده‌آل با نرخ بهره 0٪ برای مدت زمانی منتقل کنید.
نمونه‌های بدهی چیست؟
بدهی هر چیزی است که یک طرف به طرف دیگر بدهکار است. نمونه‌های بدهی شامل مبالغ بدهی در کارت‌های اعتباری، وام‌های خودرو و وام‌های مسکن است.
تعریف قانونی بدهی چیست؟
در زمینه بدهی مصرف‌کننده، بخش 1692a کد 15 ایالات متحده بدهی را به‌عنوان "هر تعهد یا ادعای تعهدی از سوی مصرف‌کننده برای پرداخت پول ناشی از معامله‌ای تعریف می‌کند که در آن پول، دارایی، بیمه یا خدماتی که موضوع معامله هستند، عمدتاً برای اهداف شخصی، خانوادگی یا خانگی باشد، صرف‌نظر از اینکه این تعهد به حکم قضایی تبدیل شده باشد یا خیر."
تفاوت بین بدهی و وام چیست؟
بدهی و وام اغلب به‌صورت مترادف استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های جزئی دارند. بدهی هر چیزی است که یک شخص به دیگری بدهکار است. بدهی می‌تواند شامل اموال واقعی، پول، خدمات یا سایر موارد باشد. در امور مالی شرکتی، بدهی به‌طور محدودتر به پولی که از طریق انتشار اوراق قرضه جمع‌آوری شده تعریف می‌شود.
وام نوعی بدهی است، اما به‌طور خاص‌تر، توافقی است که در آن یک طرف به طرف دیگر پول قرض می‌دهد. وام‌دهنده شرایط بازپرداخت را تعیین می‌کند، از جمله میزان بازپرداخت، زمان‌بندی و نرخ بهره بدهی.
تفاوت بین بدهی و اعتبار چیست؟
بدهی مقدار پولی است که شما بدهکار هستید، در حالی که اعتبار مقدار پولی است که برای قرض گرفتن در دسترس دارید. برای مثال، مگر اینکه کارت‌های اعتباری شما به حداکثر سقف خود رسیده باشند، بدهی شما کمتر از اعتبار شماست.
نتیجه‌گیری
بدهی ابزار مهمی، اگر نه ضروری، در اقتصاد امروز است. کسب‌وکارها برای تأمین مالی پروژه‌های موردنیاز بدهی می‌گیرند، در حالی که مصرف‌کنندگان ممکن است از آن برای خرید خانه یا تأمین مالی تحصیلات دانشگاهی استفاده کنند. در عین حال، بدهی می‌تواند خطرناک باشد، به‌ویژه برای شرکت‌ها یا افرادی که بیش از حد آن را انباشته می‌کنند.
نظرات کاربران