دلال‌ها افراد یا شرکت‌هایی هستند که اوراق بهادار را برای حساب خود خرید و فروش می‌کنند، چه از طریق کارگزار و چه به‌طور مستقیم. دلال به‌عنوان طرف اصلی در معاملات برای حساب خود عمل می‌کند، برخلاف کارگزار که به‌عنوان نماینده‌ای عمل می‌کند که سفارشات را به نمایندگی از مشتریان خود اجرا می‌کند.
دلال‌ها نقش مهمی در بازار دارند. آن‌ها بازارساز هستند، اوراق بهادار را پذیره‌نویسی می‌کنند و خدمات سرمایه‌گذاری به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهند. این به این معناست که دلال‌ها بازارسازهایی هستند که قیمت‌های پیشنهادی خرید (bid) و فروش (ask) را که هنگام بررسی قیمت یک اوراق بهادار در بازار خارج از بورس (OTC) مشاهده می‌کنید، فراهم می‌کنند. آن‌ها همچنین به ایجاد نقدینگی در بازارها کمک کرده و رشد بلندمدت را تقویت می‌کنند.
در حالی که دلال‌ها در ایالات متحده در دسته ثبت جداگانه‌ای قرار دارند، در کانادا این اصطلاح به‌عنوان نسخه کوتاه‌شده «دلال سرمایه‌گذاری» استفاده می‌شود که معادل کارگزار-دلال در ایالات متحده است.
نکات کلیدی
- دلال‌ها اوراق بهادار را برای حساب خود خرید و فروش می‌کنند.
- دلال‌ها به دلیل اینکه بازارساز هستند، نقدینگی ایجاد می‌کنند و به رشد بلندمدت بازار کمک می‌کنند، نقش مهمی در بازار دارند.
- دلال‌ها باید نزد کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت‌نام کنند و با تمام الزامات ایالتی مطابقت داشته باشند تا بتوانند فعالیت خود را آغاز کنند.
- دلال‌ها با معامله‌گران و کارگزاران متفاوت هستند؛ اولی برای حساب خود خرید و فروش می‌کند، در حالی که دومی برای پرتفوی خود معامله نمی‌کند.
- دلال‌ها توسط SEC تنظیم می‌شوند.
درک دلال‌ها
دلال در بازار اوراق بهادار فردی یا شرکتی است که آماده و مایل به خرید یک اوراق بهادار برای حساب خود (به قیمت پیشنهادی خرید) یا فروش از حساب خود (به قیمت پیشنهادی فروش) است. دلال به دنبال کسب سود از تفاوت بین قیمت‌های پیشنهادی خرید و فروش (اسپرد) است، در حالی که نقدینگی را به بازار اضافه می‌کند. دلال نه به نمایندگی از مشتری کسب‌وکار انجام می‌دهد و نه تراکنش‌ها را بین طرفین تسهیل می‌کند.
نکته: نهادهایی که معاملات بین خریداران و فروشندگان اوراق بهادار را ترتیب می‌دهند اما خود اوراق بهادار را خریداری و نگهداری نمی‌کنند، به‌عنوان دلال طبقه‌بندی نمی‌شوند.
دلال با معامله‌گر متفاوت است. در حالی که دلال به‌عنوان بخشی از کسب‌وکار منظم خود اوراق بهادار را خرید و فروش می‌کند، معامله‌گر برای حساب خود خرید و فروش می‌کند، اما نه به‌صورت تجاری.
در سال‌های اخیر، سودآوری دلال‌ها به دلیل عواملی مانند افزایش نیازهای فناوری برای همگام شدن با بازارهای به‌سرعت در حال تغییر، ادغام صنعت و محیط نظارتی سخت‌گیرانه‌تر که هزینه‌های انطباق را افزایش داده است، به چالش کشیده شده است.
تنظیم دلال‌ها
دلال‌ها توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم می‌شوند. به‌عنوان بخشی از تنظیم، همه دلال‌ها و کارگزاران باید نزد SEC ثبت‌نام کنند و باید عضو سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) باشند.
هرکسی که در فعالیت‌های زیر مشغول باشد، عموماً باید به‌عنوان دلال ثبت‌نام کند:
- فردی که خود را به‌عنوان کسی معرفی می‌کند که مایل به خرید و فروش یک اوراق بهادار خاص به‌صورت مستمر است (یعنی در آن اوراق بازارسازی می‌کند).
- شخصی که یک کتاب تطبیقی از قراردادهای بازخرید را اداره می‌کند.
- فردی که اوراق بهاداری را صادر یا ایجاد می‌کند که خود نیز آن‌ها را خرید و فروش می‌کند.
الزامات دلال‌ها
بر اساس دستورالعمل‌های SEC، دلال‌ها موظف‌اند وظایف خاصی را هنگام معامله با مشتریان انجام دهند. این وظایف شامل اجرای سریع سفارش، افشای اطلاعات مهم و تعارض منافع به سرمایه‌گذاران، و دریافت قیمت‌های معقول در بازار موجود است.
دلال‌ها اجازه ندارند تا زمانی که SEC ثبت‌نام آن‌ها را تأیید نکرده است، فعالیت خود را آغاز کنند. آن‌ها همچنین باید به یک سازمان خودتنظیم (SRO) بپیوندند، عضو شرکت حفاظت از سرمایه‌گذاران اوراق بهادار (SIPC) شوند و با تمام الزامات ایالتی مطابقت داشته باشند.
دلال‌ها در مقابل کارگزاران
این دو نقش به‌طور کلی با خرید و فروش اوراق بهادار مرتبط هستند. اگرچه ممکن است عملکرد مشابهی داشته باشند، اما تفاوت‌هایی بین آن‌ها وجود دارد.
برخلاف دلال، کارگزار برای پرتفوی خود معامله نمی‌کند، بلکه با گردهم آوردن خریداران و فروشندگان، تراکنش‌ها را تسهیل می‌کند. در عمل، اکثر دلال‌ها همچنین به‌عنوان کارگزار عمل می‌کنند و به‌عنوان کارگزار-دلال شناخته می‌شوند. کارگزار-دلال‌ها از شرکت‌های مستقل کوچک تا شرکت‌های تابعه برخی از بزرگ‌ترین بانک‌ها را شامل می‌شوند. شرکت‌هایی که به‌عنوان کارگزار-دلال فعالیت می‌کنند، بسته به شرایط بازار و اندازه، نوع و اوراق بهادار موردنظر در یک تراکنش خاص، هر دو خدمت را انجام می‌دهند.
تفاوت کلیدی دیگر بین این دو نحوه دریافت هزینه برای خدماتشان است. دلال هنگام فروش از موجودی خود، به دلیل اینکه طرف اصلی در حساب است، مارآپ (افزایش قیمت) دریافت می‌کند، در حالی که کارگزار برای اجرای معاملات به نمایندگی از مشتریان خود کمیسیون دریافت می‌کند.
مهم: دلال‌ها همچنین با مشاوران سرمایه‌گذاری ثبت‌شده (RIA) متفاوت هستند، که موظف‌اند منافع مشتریان خود را بالاتر از منافع خود قرار دهند. این استاندارد به‌عنوان استاندارد امانتداری شناخته می‌شود.
بازارهای دلال
محیطی که در آن چندین دلال گرد هم می‌آیند تا برای حساب‌های خود اوراق بهادار را خرید و فروش کنند، بازار دلال نامیده می‌شود. در این بازار، دلال‌ها می‌توانند با یکدیگر معامله کنند و از منابع مالی خود برای بستن تراکنش استفاده کنند - برخلاف بازار کارگزار، که در آن آن‌ها به‌عنوان نماینده خریداران و فروشندگان عمل می‌کنند. کارگزاران اجازه ندارند در بازار دلال معامله کنند. دلال‌ها تمام شرایط تراکنش از جمله قیمت را ارائه می‌دهند.
سایر دلال‌ها در بازار
در حالی که اصطلاح دلال عمدتاً در بازار اوراق بهادار استفاده می‌شود، دیگران نیز از این تمایز استفاده می‌کنند. دلال‌ها همچنین می‌توانند به یک کسب‌وکار یا شخصی اشاره کنند که در خرید یا فروش یک محصول یا خدمت خاص تجارت می‌کند یا آن را اجرا می‌کند. برای مثال، کسی که خودرو می‌فروشد، دلال خودرو نامیده می‌شود، در حالی که شخصی که در فروش عتیقه‌جات فعالیت می‌کند، دلال عتیقه نامیده می‌شود.
سوالات متداول درباره دلال‌ها
دلال‌ها چگونه در بازار دلال سود می‌کنند؟
پس از خرید اوراق بهادار، مانند سهام و اوراق قرضه، دلال‌ها این اوراق را به سرمایه‌گذاران دیگر با قیمتی بالاتر از قیمت خرید می‌فروشند. تفاوت بین قیمت خرید (قیمت پیشنهادی خرید) و قیمت فروش (قیمت پیشنهادی فروش) به‌عنوان اسپرد دلال شناخته می‌شود. اسپرد دلال برابر با سودی است که دلال از تراکنش‌ها به دست می‌آورد.
چگونه با یک کارگزار-دلال حساب باز می‌کنید؟
هنگام باز کردن حساب با یک کارگزار-دلال، باید اطلاعات خاصی را ارائه دهید.
قبل از باز کردن حساب با هر کسی، باید پیشینه و تاریخچه انضباطی کارگزار را بررسی کنید. وب‌سایت SEC راهنمایی‌هایی برای یافتن پیشینه یا تاریخچه انضباطی کارگزار ارائه می‌دهد.
کارگزارها معمولاً اطلاعات شخصی زیر را از مشتریان خود درخواست می‌کنند:
- نام شما
- شماره تأمین اجتماعی (یا شماره شناسایی مالیاتی)
- آدرس
- شماره تلفن
- آدرس ایمیل
- تاریخ تولد
- اطلاعات گواهینامه رانندگی، پاسپورت یا سایر مدارک شناسایی صادره توسط دولت
- وضعیت اشتغال و شغل
- اینکه آیا توسط یک شرکت کارگزاری استخدام شده‌اید
- درآمد سالانه
- ارزش خالص
- اهداف سرمایه‌گذاری و تحمل ریسک
همچنین باید تصمیم بگیرید که چه نوع حساب کارگزاری می‌خواهید باز کنید. کارگزار-دلال‌ها معمولاً دو نوع حساب ارائه می‌دهند: حساب نقدی و حساب مارجین.
در نهایت، باید برخی تصمیمات سرمایه‌گذاری برای حساب خود بگیرید. همچنین می‌توانید اختیار «تصمیم‌گیری اختیاری» را به شخص دیگری واگذار کنید تا برای شما تصمیم‌گیری کند.
چه شرکت‌هایی دلال هستند؟
طبق FINRA، بیش از 3400 شرکت اوراق بهادار وجود دارد. برخی از بزرگ‌ترین کارگزار-دلال‌ها شامل Fidelity Investments، Charles Schwab و Edward Jones هستند.
چه شرکت‌هایی کارگزار-دلال هستند؟
کارگزار-دلال‌ها می‌توانند فرد یا شرکت (شامل مشارکت عمومی، مشارکت محدود، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت سهامی یا سایر نهادها) باشند. طبق آخرین داده‌های سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA)، بیش از 3400 کارگزار-دلال برای انتخاب وجود دارد.
نتیجه‌گیری
دلال‌ها افراد یا شرکت‌هایی هستند که اوراق بهادار را برای حساب خود خرید و فروش می‌کنند، چه از طریق کارگزار و چه به‌طور مستقیم. دلال‌ها توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم می‌شوند. دلال‌ها مهم هستند زیرا بازارها را در اوراق بهادار می‌سازند، اوراق بهادار را پذیره‌نویسی می‌کنند و خدمات سرمایه‌گذاری به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهند.
نظرات کاربران