سوآپ نکول اعتباری وام چیست؟

سوآپ نکول اعتباری وام (LCDS) چیست؟

سوآپ نکول اعتباری وام (LCDS) نوعی مشتق اعتباری است که در آن ریسک اعتباری یک وام پایه بین دو طرف مبادله می‌شود. ساختار سوآپ نکول اعتباری وام مشابه سوآپ نکول اعتباری (CDS) معمولی است، با این تفاوت که تعهد مرجع پایه صرفاً به وام‌های تضمین‌شده سندیکایی محدود می‌شود، نه هر نوع بدهی شرکتی.

سوآپ نکول اعتباری وام گاهی به عنوان «سوآپ نکول اعتباری صرفاً وام» نیز شناخته می‌شود.

نکات کلیدی

• سوآپ نکول اعتباری وام (LCDS) به یک طرف قرارداد امکان می‌دهد ریسک اعتباری یک وام مرجع را در ازای پرداخت‌های حق بیمه به طرف دیگر منتقل کند.

• این نوع سوآپ از نظر ساختار کلی مشابه سوآپ نکول اعتباری معمولی است.

• تفاوت اصلی در این است که در LCDS، تعهد مرجع پایه تنها می‌تواند وام‌های تضمین‌شده سندیکایی باشد.

درک سوآپ نکول اعتباری وام (LCDS)

سوآپ نکول اعتباری وام در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶) به بازار مالی معرفی شد. در آن زمان، بازار پررونق سوآپ‌های نکول اعتباری نشان داد که همچنان تقاضا برای مشتقات اعتباری جدید وجود دارد. LCDS عمدتاً به عنوان یک سوآپ نکول اعتباری شناخته می‌شد که تعهد مرجع آن به جای بدهی شرکتی، به بدهی‌های سندیکایی تغییر یافته بود. انجمن بین‌المللی سوآپ و مشتقات (ISDA) همزمان با افزایش ایجاد وام‌های تضمین‌شده سندیکایی برای خریدهای اهرمی، به استانداردسازی قراردادهای مورد استفاده کمک کرد.

LCDS در دو نوع ارائه می‌شود. نوع قابل‌لغو، که اغلب به عنوان LCDS آمریکایی شناخته می‌شود، معمولاً به عنوان یک محصول معاملاتی طراحی شده است. همان‌طور که از نام آن پیداست، LCDS قابل‌لغو می‌تواند در تاریخ یا تاریخ‌های توافق‌شده در آینده بدون هزینه جریمه لغو شود. نوع غیرقابل‌لغو، یا LCDS اروپایی، محصولی برای پوشش ریسک است که ریسک بازپرداخت پیش از موعد را در ساختار خود لحاظ می‌کند. LCDS غیرقابل‌لغو تا زمانی که وام‌های سندیکایی پایه به‌طور کامل بازپرداخت شوند (یا تا زمانی که یک رویداد اعتباری آن را فعال کند) به قوت خود باقی می‌ماند. از آنجا که LCDS آمریکایی امکان لغو دارد، این سوآپ‌ها با نرخ بالاتری نسبت به سوآپ‌های غیرقابل‌لغو مشابه به فروش می‌رسند.

نکته مهم

نرخ بازیابی برای LCDS به دلیل اینکه دارایی‌های پایه آن وام‌های تضمین‌شده سندیکایی هستند، بسیار بالاتر از سوآپ‌های نکول اعتباری مربوط به اوراق قرضه است.

سوآپ نکول اعتباری وام در برابر سوآپ نکول اعتباری

مانند سوآپ‌های نکول اعتباری معمولی، این قراردادهای مشتقه می‌توانند برای پوشش ریسک اعتباری که خریدار ممکن است با آن مواجه باشد یا برای کسب ریسک اعتباری توسط فروشنده استفاده شوند. LCDS همچنین می‌تواند برای شرط‌بندی روی کیفیت اعتباری یک نهاد پایه که طرفین قبلاً در معرض آن نبوده‌اند، به کار رود.

بزرگ‌ترین تفاوت بین LCDS و CDS نرخ بازیابی است. بدهی پایه در LCDS به دارایی‌ها تضمین شده و در هرگونه فرآیند تصفیه دارای اولویت است، در حالی که بدهی پایه در CDS، اگرچه نسبت به سهام دارای اولویت است، در مقایسه با وام‌های تضمین‌شده جایگاه پایین‌تری دارد. بنابراین، کیفیت بالاتر تعهد مرجع در LCDS منجر به ارزش‌های بازیابی بالاتر در صورت نکول وام می‌شود. در نتیجه، LCDS معمولاً با اسپردهای محدودتری نسبت به CDS معمولی معامله می‌شود.