ذخایر زیان چیست؟
ذخایر زیان تخمینی از بدهی‌های یک شرکت بیمه برای ادعاهای آینده‌ای است که باید پرداخت کند. این ذخایر که معمولاً از دارایی‌های نقدی تشکیل شده‌اند، به شرکت بیمه امکان می‌دهند تا ادعاهای مطرح‌شده علیه سیاست‌های بیمه‌ای که پذیره‌نویسی کرده است را پوشش دهد. تخمین بدهی‌ها می‌تواند فرآیندی پیچیده باشد. شرکت‌های بیمه باید مدت زمان قرارداد بیمه، نوع بیمه ارائه‌شده، احتمال مطرح شدن ادعا و سرعت حل‌وفصل آن را در نظر بگیرند. شرکت‌های بیمه باید محاسبات ذخایر زیان خود را با تغییر شرایط تنظیم کنند.
نکات کلیدی
-
ذخایر زیان یک ورودی حسابداری است که تخمین می‌زند چه مقدار باید برای ادعاهای بیمه‌ای آینده بر اساس سیاست‌های پذیره‌نویسی‌شده پرداخت شود.
-
محاسبه ذخایر زیان فرآیندی دشوار است، زیرا تلاشی برای پیش‌بینی زمان و تعداد ادعاهایی است که شرکت بیمه مسئول پرداخت آن‌ها خواهد بود.
-
مقررات ایجاب می‌کند که ذخایر زیان به ارزش اسمی گزارش شوند، در حالی که شرکت‌های بیمه ترجیح می‌دهند آن‌ها را به صورت ارزش فعلی تنزیل‌شده گزارش کنند.
-
تخمین صحیح ذخایر زیان برای یک شرکت بیمه از نظر سودآوری و solvency (توانایی مالی) اهمیت دارد.
-
در صنعت بانکداری، ذخایر زیان به عنوان ذخایر زیان وام شناخته می‌شوند.
درک ذخایر زیان
هنگامی که یک شرکت بیمه سیاستی جدید را پذیره‌نویسی می‌کند، یک حق بیمه دریافتی (که یک دارایی است) و یک تعهد ادعا (که یک بدهی است) ثبت می‌کند. این بدهی به عنوان بخشی از حساب زیان‌های پرداخت‌نشده محسوب می‌شود که نشان‌دهنده ذخایر زیان است.
حسابداری برای ذخایر زیان شامل محاسبات پیچیده‌ای است، زیرا زیان‌ها ممکن است در هر زمانی، حتی سال‌ها بعد، رخ دهند. به عنوان مثال، حل‌وفصل نهایی یک دعوی قضایی با یک مدعی ممکن است نیازمند یک نبرد حقوقی چندساله باشد که منابع مالی یک شرکت بیمه را در طولانی‌مدت تخلیه می‌کند. حفظ سطح کافی از ذخایر زیان، شرکت بیمه را در موقعیت مالی بهتری برای پرداخت ادعاها و هرگونه نبرد حقوقی طولانی قرار می‌دهد.
محاسبه ذخایر زیان
تخمین صحیح ذخایر زیان برای یک شرکت در حفظ سودآوری و توانایی مالی آن حیاتی است. اگر یک شرکت بیمه در محاسبه ذخایر زیان خود بیش از حد محافظه‌کار باشد، بیش از حد به ذخایر اختصاص می‌دهد، که درآمد آن‌ها را کاهش می‌دهد و توانایی سرمایه‌گذاری دارایی‌ها را محدود می‌کند. از سوی دیگر، اگر در محاسبات خود بیش از حد آزادانه عمل کنند، به اندازه کافی به ذخایر اختصاص نمی‌دهند، که منجر به ثبت زیان‌ها و احتمالاً ناتوانی مالی شرکت می‌شود.
شرکت‌های بیمه ترجیح می‌دهند از ارزش فعلی برای محاسبه ادعاها استفاده کنند، زیرا این امکان را به آن‌ها می‌دهد تا ارزش آینده پرداخت‌های ادعا را تنزیل کنند و میزان ذخایر مورد نیاز امروز را محاسبه کنند. این روش همچنین سال‌های بهره‌ای که روی ذخایر قبل از پرداخت ادعا به دست می‌آید را در نظر می‌گیرد. این امر از نظر فنی مبلغ بدهی را کاهش می‌دهد. با این حال، مقررات ایجاب می‌کند که ادعاها به ارزش واقعی زیان—ارزش اسمی—ثبت شوند. ذخایر زیان بدون تنزیل بیشتر از ذخایر زیان تنزیل‌شده خواهد بود. این الزام قانونی منجر به گزارش بدهی‌های بالاتر می‌شود.
سایر تأثیرات ذخایر زیان
ذخایر زیان همچنین بر تعهدات مالیاتی یک شرکت بیمه تأثیر می‌گذارند. مقامات نظارتی درآمد مشمول مالیات یک شرکت بیمه را با جمع کردن حق بیمه‌های سالانه و کسر هرگونه افزایش در ذخایر زیان تعیین می‌کنند. این محاسبه به عنوان کسر ذخایر زیان شناخته می‌شود. درآمد، که شامل درآمد پذیره‌نویسی شرکت بیمه است، شامل کسر ذخایر زیان به علاوه درآمد سرمایه‌گذاری می‌شود.
گنجاندن ذخایر زیان در صورت‌های مالی اغلب می‌تواند منجر به استفاده از ذخایر زیان برای هموارسازی درآمد شود. فرآیند ادعاها می‌تواند پیچیده باشد، بنابراین تعیین اینکه آیا یک شرکت بیمه از ذخایر زیان برای هموارسازی درآمد استفاده می‌کند، نیازمند بررسی تغییرات در خطاهای ذخایر زیان شرکت، نسبت به درآمد سرمایه‌گذاری گذشته است.
ذخایر زیان و وام‌ها
مؤسسات وام‌دهنده نیز از ذخایر زیان برای مدیریت حساب‌های خود استفاده می‌کنند و در صنعت بانکداری، این ذخایر به عنوان ذخایر زیان وام شناخته می‌شوند که به همان شیوه ذخایر زیان برای یک شرکت بیمه عمل می‌کنند.
به عنوان مثال، فرض کنید بانک الف با مبلغ 10,000,000 دلار به شرکت‌ها و افراد مختلف وام داده است. اگرچه بانک الف سخت تلاش می‌کند تا واجد شرایط بودن افرادی که به آن‌ها وام می‌دهد را بررسی کند، برخی به ناچار نکول می‌کنند یا عقب می‌افتند و برخی وام‌ها باید بازمذاکره شوند.
بانک الف این واقعیت‌ها را درک می‌کند و بنابراین تخمین می‌زند که 2٪ از وام‌هایش، یا 200,000 دلار، احتمالاً هرگز بازپرداخت نشود. این تخمین 200,000 دلاری، ذخایر زیان وام بانک الف است و این ذخیره را به عنوان یک عدد منفی در بخش دارایی‌های ترازنامه خود ثبت می‌کند.
اگر بانک الف تصمیم بگیرد تمام یا بخشی از یک وام را حذف کند، وام را از موجودی دارایی خود حذف می‌کند و همچنین مبلغ حذف‌شده را از ذخایر زیان وام کسر می‌کند. مبلغ کسرشده از ذخایر زیان وام ممکن است برای بانک الف قابل کسر از مالیات باشد.
نظرات کاربران